DALADIER VOOR DE RADIO. CONTRABANDE De heer G. Duifjes in het nummer hoogspringen op de Amsterdamsche Sinteibaan tijdens de interacademiale atletiekwedstrijden Bloemenweelde op de Hofstad- bloemen tentoonstelling in de Houtrusthallen te Den Haag Prins Karei van België bracht een bezoek aan Herstal, waar hij de verwoesting van de munitie-fabriek tengevolge van de ontzaglijke explosie in oogenschouw nam De deelnemers aan de driedaagsche interacademiale atletiekwedstrijden te Amsterdam werden Donderdag door het gemeentebestuur van de hoofdstad officieel ten stadhuize ontvangen, waar zij werden toegesproken door wet houder Boekman 0e tentoonstelling de „Hofstadbloem in de Houtrusthallen te Den Haag is door minister Steenberghe officieel geopend. Een gedeeltelijk overzicht van de interessante expositie Daladier voor de microfoon, onmiddellijk voor den aanvang van zijn rede, welke de Fransche premier Woensdagavond voor de radio uitsprak en waarin hij de houding van Frankrijk in de huidige internationale situatie behandelde De nieuwe Engelbrecht van Nassau-kazerne te Roosendaal is Donderdag in tegenwoordigheid van talrijke autoriteiten officieel geopend. Tijdens de rede van den commandant van het Veldleger, generaal baron J. J. G. van Voorst Leneke Blanckers, die reeds 81 jaar in een grot woning, uitgehouwen in den St. Pietersberg woont, vierde deze week haar negentigsten verjaardag e keurmeesters aan het werk op de 18de Paaschvee-ten- toonstelling, welke Donderdag op de terreinen van de vee markt te Amsterdam gehouden werd FEUILLETON Uit het Engelsch van HEADON HILL. (Nadruk verboden). dat weet u dus ook al. Ik geef verder !üf' dat Cassidy een van mijn arbeiders hier «as en dat, toen u zijn lijk vond, Budge en ik nem geïdentificeerd zouden kunnen hebben, ais we dit hadden gewild. Maar we hebben aem met vermoord mijnheer Yeldman. Wij rfnn!*n me*s meer van de wijze, waarop hij den «ooa vond dan u, maar in het belang van onze S»?eineming besloten wij te doen, alsof wij et herkenden. Wij kunnen geen pontie-belangstelling gebruiken in onze groe nst eenige, wat we weten is. dat hij ver- rLWerd nadat hij nachtdienst had gehad; u ongeyeer zes weken geleden. Als hij geen ln hoofd had gehad, zou ik gedacht l in zee was gevallen, vs* Val* ck ging zitten op de rots. waar- m 'nJ 4 an was opgestaan. Toen kwam u *Lvv too?eeh Yeldman, ging hij met een glimlach voort, en als ik eerlijk ssrcL moe^ ik bekennen, dat ik vanaf het nomen°°Benb'ik niet bil"ster met u was inge" Lwfv dewerker van een blad als de Daily CfdW«geerend het huisje van Martha dooi hu een ernstige bedreiging. Ik be- niet persoonlijk u be- dat"* udochter een dienst en ik zag direct, epr_t a "eer was. Maar ofschoon Madge het sten erkennen, merkte ik dien eer- 1 fa i toen u bÜ ons dineerde, dat u veel t-o u 01-i ons verriat J belanS stelde in de groeven en Dnisiiio gewaarschuwd door tante a (€en Pientere oude tante, die zeer tegen uw wijze van optreden hier is ingeno men), dat u een stormzwaluw was, een aan kondiger van moeilijkheden. Toen u dus zoo plotseling naar Londen vertrok, vreesde ik onmiddellijk voor onthullingen en om deze te voorkomen bracht ik u dat late bezoek op uw kamers. Dat bezoek deed mij het gevaar, dat u voor deze onderneming vormde, in zijn vollen omvang beseffen. U te dwingen mijn gast te zijn, zij het een, met alle egards be handelde gast, scheen mij de eenige uitweg. Maar mijnheer Yeldman, u kunt uzelf geluk wenschen met het feit, dat u mijn plannen hebt doorzien en verijdeld. Zoo kwam u dus bijna van den wal in de sloot, glimlachte Hector. Ja, en de wal zou heel wat beter zijn ge weest, dan de sloot bijna geworden was. Onder in de groeven is een behoorlijk verblijf en we zouden u niet lang vastgehouden hebben. En daarna zou u ruimschoots schadeloos gesteld zijn geworden door de geweldige onthullingen, waarmee u de wereld in verbazing zou heb ben kunnen brengen. Het klinkt als een sprookje, zei Hector. Integendeel ik kan u verzekeren dat alles nuchtere werkelijkheid is, bestemd om de Regeering te overtuigen van haar misdadige dwaasheid om de kustwacht af te schaffen, antwoordde de graaf met plotselinge harts tocht. Dat is het eenige doel van dezen smokkelhandel: op groote schaal de Regee ring aanschouwelijk onderwijs te geven, haar aan te toonen, dat het mogelijk is om, wan neer de zaak goed wordt aangepakt, den ouden smokkelhandel te doen herleven en de schatkist millioenen te doen derven. Maar we zijn niet werkelijk oneerlijk, mijnheer Yeldman, viel Lady Madge in, die al dien tijd Hectors gezicht bestudeerd had om te zien, hoe hij haar vaders bekentenis zou opnemen. De fortuin is ons tot dusver te gunstig geweest, dat we aanleiding hadden om on eerlijk te wezen, zei Lord Purbeck cynisch. Neen, mijnheer Yeldman, het lag niet in mijn bedoeling om de winsten van mijn smokkel handel in wijn, sterke dranken en tabak in mijn zak te steken. Mijn plan is om de schat kist drie millioen pond te ontfutselen en dan de Regeering een chèque voor dat bedrag aan te bieden met de volledige details omtrent mijn smokkelonderneming. Ik denk, dat ik haar wel iets zal leeren. Ik had mijn taak bijna voltooid, toen u kwam en dreigde roet in het eten te gooien. Om het werk te bespoe digen, schafte ik vrachtauto's aan. We hebben nog maar één scheepslading noodig en de boot, die deze aanbrengt, heeft vannacht Bordeaux verlaten. Ik had u willen vasthouden, tot we die lading doorgezonden zouden hebben en u dan hebben vrijgelaten, en u op de hoogte gebracht van alle bijzonderheden, zoodat u den primeiu' van de publicatie zoudt hebben gehad. Ik had gehoopt, dat dit buitenkansje voor de Daily Lynx u zou hebben schadeloos gesteld voor de onaangenaamheden, die u ondervonden had. Wanneer verwacht u die boot hier, my- lord? vroeg Hector rustig, maar inwendig stomverbaasd over de onthullingen van Lord Purbeck, aan de waarheid waarvan hij echter geen oogenblik twijfelde. In vijf, hoogstens zes dagen. En we kun nen de lading doorzenden in twee, als het moet. Dan, als u uw belofte om mij alle details te verschaffen vóór de zaak publiek wordt, wilt houden, zult u verder geen last van mij hebben, mylord. Ik beschouw het niet als deloyaal om de zaak voor de Lynx geheim te houden tot alles verteld kan worden. Boven dien ben ik volkomen verantwoord om op deze manier een zaak van groot politiek belang ten opzichte waarvan ons blad hetzelfde standpunt inneemt als u, te helpen bevorderen. Lord Purbeck stond moeizaam op van de rots en stak zijn hand uit. Afgesproken dus, zei hij, terwijl hij er half spottend aan toe voegde: U hebt mis schien niet eens het beste deel gekozen en u had het in mijn onderaardsch hotel misschien beter gehad dan bij die arme Martha, die half dol is van angst over haar dochter. Ik verkies toch de vrijheid, zelfs in ge zelschap van een zenuwachtige hospita, ant woordde Hector, terwijl hij de bruine hand van zijn vroegeren tegenstander drukte en in Madge's stralende oogen keek. Opeens zei het meisje verschrikt: Wees voorzichtig, daar is die ellendige Mapieton, die zoogenaamde fossielenzoeker. De twee mannen keerden zich in de richting van haar blik en zagen Mr. Smyle Mapieton op een afstand van vijftig meter onder aan de rots, ijverig bezig den rotswand te onder zoeken. Een oogenblik later hoorden ze duide lijk het geluid van zijn hamer. Bah, Tante Drusilla's boeman, zei Lord Purbeck. We hebben ons om hem niet druk te maken. We hebben hem al lang geleden op zijn juiste waarde geschat en deze is niet heel hoog. Biljart u, Yeldman? Een beetje, zei Yeldman bescheiden. Ga dan met ons mee en blijf bij ons lun chen en zie eens of u mij de baas kunt wor den. Het doet me genoegen, dat we niet langer als vijanden tegenover elkander staan. En Hector, die een bevestiging in Madge's oogen las, nam de invitatie dankbaar aan. Afpersing. Den morgen, nadat Lord Purbeck en Hector tot een vergelijk waren gekomen, kwam Lady Madge de statige trap af, welke naar de hall leidde, in gezelschap van Doggie, die wild van plezier probeerde haar in haar rok te bijten. Ze ging naar de gebeeldhouwde, eiken tafel en opende den postzak, dien de postbode daar op gedeponeerd had. Er waren twee brieven voor haar, ongeveer een dozijn voor haar vader en een voor Tante Drusilla. Ze nam de brieven mee naar de kleine kamer, waar ze altijd ontbeten, als er geen gasten waren. Ze legde de correspondentie naast de borden van haar vader en tante en hield zich met haar eigen brieven bezig tot Lord Purbeck en juffrouw Campion binnenkwamen, en deze 'aatste order gaf om het ontbijt binnen te brengen. Nadat hij de beide dames op zijn joviale wijze had begroet, begon de Graaf met smaak aan zijn ontbijt, terwijl hij onder het eten door de brieven inkeek en ze daarna terzijde legde voor een latere, aandachtiger lezing. Maar de laatste van den stapel hield zijn aan dacht gevangen. Hij onderdukte een uitroep en las den brief voor de tweede maal. Het was de gewoonte op de Abby, dat de bedienden de kamer verlieten zoodra zij de gerechten had den opgediend. Lord Purbeck keek rond of ze alleen waren en gaf daarop den brief aan zijn dochter. Een poging tot afpersing op het laatste oogenblik, was zijn laconiek commentaar. Wat denk jij ervan? Lady Madge nam den brief, die getypt en niet onderteekend was en las* Indien Lord Purbeck er prijs op stelt het geheim van zijn smokkelhandel te bewaren, moet hij zorgen binnen vier dagen na heden de somma van twintig duizend pond te stor ten bij de London and Suburban Bank, bij kantoor Islington, op de rekening van Lucius Sharpe. Bij niet-betaling van dit bedrag, dat gestort moet worden in Engelsch bankpapier of goud, zullen de volledige inlichtingen onmiddellijk aan de bevoegde autoriteiten worden verstrekt. Lady Madge's gezicht drukte afschuw en schrik uit. Die ellendeling, zei ze verontwaar- digd, wie kan het zijn, vader? Mag ik den brief ook zien, of moet ik weer als gewoonlijk overal buiten gehouden wor den? klonk Juffrouw Campion's diepe bas stem. Ik weet. dat jullie beide dingen doen, die niet goed zijn, en heb allang vermoed, dat het smokkelarij was, hoeveel moeite jullie ook hebt gedaan het voor mij verbogen te houden. Je kunt me nu evengoed alles vertellen. Geef haar den brief, zei Lord Purbeck kort. In ieder geval, de dagen van geheim zinnigheid zijn bijna voorbij. Madge reikte haar tante den anoniemen brief over en na hem met een boos gezicht te hebben doorgelezen, gaf de oude dame het epistel aan Lord Purbeck terug. (Wordt vervolgd).

Krantenviewer Noord-Hollands Archief

IJmuider Courant | 1939 | | pagina 9