Het Hek van die Dam. /Mijlpaal 1950 - een terugblik 0p vijf jaar hard werken Harder werken en meer sparen, adviseert minister Lieftinck W'oeOSlfe? 3 Mei 1956 Grote nationale tentoonstelling in Arnhem wordt op 5 Mei geopend 5 Mei in Arnhem de ten- ^anneer°P L twnitell^/nreec zal worden geopend open voor - >PMijlpw' 1850" door minis- stellino 1 _~i .nm-riori irpnnpnH "tl iart kend expci»"»"- Biltó di= d=n volke ^vertonen lc-P®ld?'meThêt',gortlijn op— *»1"raSaid experiment. V.'ant deze hptan^ve_ rrnlk-e 7.nl V "lWnsl,fdeS afgelopen vijf jaar in Ne l««» „Licht, is zonder twijfel een fLc voorlichting door de overheid. buitcn de gebt uikelijke Zjj v,li ®ÏÏan»s de regering ons op de f honden van heigeen onder ijjoglepMf.' gepresteerd. Nu zal men haar methode niet al te formeel {j doen or' d gecompliceerdheid S^SnThe' huidige tijdsbestek iB Lliik enige afstand veroorzaakt treft W™ dle leiden en degenen o te „ge" degen boïendien kan een over- f'^T& ïauliet inderdaad niet «- •■Vtp 1 K Oei-H l J l-.oc.fl nla heeft plaats A machtige stimulans dienen bij si als „n de taak die ons nog j,,«hoeren van ae 'gh» id'' Arnhem heeft uitgekozen om "iSng «oor deze tentoonstelling te )t omlijsting verwondering te i"W no'e energieke gemeente is ten- ■T'm een wonderbaarlijk snel tempo L dag gegaan om de gevolgen van s,,it te wissen en de moed en het lïXrennogen van de bewoners c.S hoofdstad kunnen inderdaad :2 vnlk ten voorbeeld. streKKon. Zij •,s?a?fJvpndien in de parken Sonsbeek "rSndaai over een ideaal tentoonstel- S SSdat met zijn verrukkelijke livers en boompartijen op zich- v-f de moeite waard is. Wij hebben ons :'ri rondwandeling over de expositie, „aar men hoopt - een miilioen be- "."Lal trekken, er trouwens van kun- jSigm dat de architect W van zijn paviljoens ten vo.ie heelt ,S bij deze fleurige omgeving on SS het plaatsen ervan een lofwaar- i Seidenheid aan de dag heeft ge- 51 Pa in ivit-geverfd hout uitgevoerde ide-niinitcs ontsieren nergens de nf integendeel zij harmoniëren er SSelijk mee. Dat geldt evenzeer Zm mie congres-gebouw dat er is ïin en dat in de komende zomer Z Lid zal verlenen aan vergaoerin- Zm organisaties die variëren van de Linklijke Vereniging „Oost en West si! Vereniging van Wolfshonobezitters. SL wij nochtans bezwaar mogen "l iegen een aspect van de plaatsing viltenen, dan is dal dat tentoon- Xen"gemeenlijk de attractie bezitten, „Lok bij slecht weer lot verpozing Slide „Mijlpaal 1950" is dat aller- geval, want de paviljoens liggen uit elkaar dat men er goed aan zal *3 enig oliegoed mee te voeren, wan ts De Bilt regen voorspelt. Moeilijke opdracht Maat het echter voornamelijk om de voider paviljoens, die per slot van datgene zullen moeten bewerk- I söt dat wij in de aanhef noemden, ,sdï! dat'zowel de regering als de ge- Arnhem blijkens de fabuleuze r«n die eraan zijn gespendeerd in !"ai bijna een .millioen gulden zeer Bi harte gaat, Deze paviljoens geven een -Ü&ard zeer beknopt overzicht van een stól der voornaamste aspecten van het Eaitichappelijk leven in dit na-oorlogse tóand. Zij zijn genaamd: Onze staat, "te; levensweg, Ons bestaan, Durven en Lm Het Marshall-plan, Onze veilïg- fed. Wetenschappelijk onderzoek, Kunst Ons huis. Zoals men ziet is er een fikse hoeveelheid hooi op de vork genomen. Wanneer wij nu zeggen dat men er niet :ta volle in is geslaagd, om al deze zaken -.f&lijk recht te doen wedervaren, dan bidt zulks allerminst een critiek in op :>T«riien kunstenaars, die conform hun ^impliceerde opdrachten, hun gegevens :':«ïd hebben gebracht. Deze zijn im- bs io talrijk, dat men nauwelijks ver aten kon, ze uitputtend behandeld te k Of het echter een gelukkige gedach- I;is geweest, de verzorging der expositie ia zoveel verschillende talenten toe te i'Aouwen is echter de vraag. Het gaat er ïMe niet om zoveel mogelijk persoon- ;a visies weer te geven op de ontwik- üg van ons land in de afgelopen vijf wen, maar wel om de bezoeker in kort daarvan een duidelijk beeld voor Str. te stellen. De verwarrende indruk die :<1 gebrek aan uniformiteit verwekt, zal imaan ongetwijfeld afbreuk doen. Dat de Wenaars, waaronder mensen als Spier müoeve. enigszins gebukt zijn gegaan de noodzaak om geen enkele over- isÜJ-instelling te kort te doen, wel, daar nu de achttien „contact-ambtenaren" m de regering wel borg voor. r eittienstelijke punten Dit alles neemt niet weg, dat er tal van jjljen te zien zijn, die een bezoek aan de "tjlpaal ruimschoots de moeite waar zul- ■pmaken. Dat geldt wel zeer in het bij nier voor paviljoen I „Onze staat", waar aa gelukkig is afgeweken van de metho- 7 cm alleen die figuren te eren, die in het georganiseerde handgemeen «sporen verdiend hebben. Er hangt daar Hn serie portretten van de hand van •mtzmger van 24 grote figuren die hun oirnpel op het politieke alsmede op het «rein leven van ons volk hebben ge bikt en daartoe behoren zowel Pieter !?.e_ Troelstra als Abraham Kuyper. '5, 15 ,er een kostelijke serie platen HSpier, die de democratische staats- ?.cflting van Nederland projecteert op een terrein waarop bijkans iedere Neder lander thuis is: hét verenigingsleven. Het is voorts verheugend dat in een zijzaal de r.odige aandacht is geschonken aan cle taak die Nederland in de internationale poli tiek te vervullen heeft, een taak die door al te velen terzijde wordt geschoven met de dooddoener „We hebben toch niks te vertellen". Het is natuurlijk ondoenlijk om in dit korte bestek de vele aspecten van de hedendaagse maatschappij op te sommen, die hier in hét zonnetje worden gezet, maar wanneer wij er te hooi en te gras een paar uitlichten, dan vallen daar toch zeker onder de muurschilderingen van Doeve betreffende alles wat er voor de jeugd wordt gedaan en de aardige mon tages van Copier en Oorthuys over het economische herstel. Een e.Mra-vermelding •erdienen voorts nog de talloze sublieme foto's, die zo'n belangrijk deel van de illustratieve functie op deze expositie ver vullen. Wanneer wij tenslotte nog vertellen dat behalve de twee restaurants op het ter rein, niet minder dan achttien koren, veer tien sport-verenigingen, achttien muziek corpsen. vier dansgroepen, vier toneel verenigingen en twaalf bands de bezoe kers om beurten verstrooiing zullen bieden, dan staat het wel vast dat men geen moeite gespaard heeft om mensen te trek ken en hen aangenaam bezig te houden. Zodat er inderdaad met reden gehoopt mag worden, dat een aanzienlijk deel der onkosten door de recette opgevangen zal worden. Nederlandse onderscheidingen voor Amerikaanse onderdanen De Nederlandse regering heeft vier Amerikaanse onderdanen benoemd tot ridder in de Orde van Oranje Nassau, namelijk drie bestuursleden van „Alpha Delta", een nationaal genootschap van vrouwelijke studenten. Dit genootschap, dat oorspronkelijk op maatschappelijk ge bied werkzaam was, had voedsel, kleding en medicamenten ter waarde van 15.000 dollar naar de door de oorlog geteisterde gemeente Noordwijk gezonden. Arthur G. Wïenecke uit Illinois kreeg de onderscheiding voor zijn grote aandeel ir. het organiseren van een hulpactie ten behoeve van Bergen in de provincie Lim burg. Troepenschip „Dundalk Bay" morgen in Rotterdam Het troepenschip „Dundalk Bay" met aan boord 5-1 BI en de 7de, 8ste, 9de en 10de Infanterie-brigade Werkplaats wordt Donderdag des morgens om 8 uur te Hoek van Holland verwacht. De ontscheping te Rotterdam begint te 12 uur. De heer A. Asscher overleden Dinsdag is te Amsterdam in de leeftijd van 69 jaar overleden de heer A. Asscher, directeur van Asschcrs Diamantslijperij N.V. Hij nam in de diamantindustrie een vooraanstaande plaats in. Hij was ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw en officier in de Orde van Oranje Nassau. De Franse regering benoemde hem tot officier in het Legioen van Eer. Tijdens de oorlogs jaren vormde de heer Asscher tezamen met prof. D. Cohen het presidium van de Joodse Raad. De heer Asscher was vele jaren lid van de Provinciale Staten van Noordholland. Donderdagmiddag zal de begrafenis ge schieden op Zorgvlied te Amsterdam. Oude moord opgehelderd? Te Roosendaal stootte de zoon van de slager Maas bij het graven bij zijn vaders winkel op iets hards, dat bij onderzoek een menselijke schedel bleek te zijn. De politie werd van deze ontdekking op de hoogte gesteld. Men is in Roosendaal van oordeel, dat deze vondst de sleutel zal blijken te zijn tot de oplossing van een mysterie, dat daar nu reeds vijf jaar lang de gemoede ren bezig houdt. Omstreeks de bevrijding verdween namelijk de winkelier Driessen, een alleenwonend man, zonder dat ooit een spoor van hem werd ontdekt. In de zomer van 1947 werd in Roosen daal De J. gearresteerd, die naast de win kelier Driessen had gewoond en die des tijds een vrouw van het leven had beroofd. De J. werd to levenslange gevangenisstraf veroordeeld. In de cel vertelde hij aan een medegevangene, dat hij ook Driessen had vermooi'd. Voor suiker en margarine geen minimumprijzen De minister van Landbouw, Visserij en Voedselvoorziening heeft besloten geen ge volg te geven aan het verzoek van de detailhandel, minimum kleinhandelsprijzen voor suiker en margarine vast te stellen. De Economische Raad heeft desgevraagd een uitvoerig advies opgesteld. Na ampele overwegingen waarbij in ruime mate aan dacht is geschonken aan zowel het alge meen belang als aan de belangen van de betrokken groepen van het bedrijfsleven heeft de Economische Raad geadviseerd geen gevolg te geven aan het verzoek van de detailhandel. Slechts indien een be paalde branche in haar geheel in een nood situatie zou dreigen te geraken kan hierin aanleiding worden gevonden de onder havige materie alsnog te bezien. Van een zodanige situatie is naar de mening van de Economische Raad en van de minister van Landbouw geen sprake. Tot dusver zijn 36 dood vonnissen ten uitvoer gelegd Tot 1 April behandelde de Bijzondere Raad van Cassatie 3152 zaken. Verworpen werden 1113 beroepen; 1330 keer werd de cpgelegde straf veranderd. Wat de nieuwe veroordelingen betreft, werden 3 dood straffen uitgesproken en 50 personen tot levenslang veroordeeld. In 1072 zaken werd de straf verlicht, in 253 gevallen werd zij verzwaard. Negentig doodstraffen werden in vrijheidsstraffen veranderd. Op 121 ingediende verzoeken tot gratie van de doodstraf werd als volgt beschikt: afgewezen 36, ingewilligd 85. Gerekend tot 1 April werden 36 doodvonnissen ten uit voer gelegd. TWEEDE KAMER Belasting-debatten in de Tweede Kamer Koning Paal en koningin Frederika van Griekenland hebben onlangs het eilandje Leros in de Dodelcanesus bezocht waar 1300 Griekse jonge mannén die eens als communistische partisanen tegen de regeringstroepen vochten, op een technische school een opleiding tot goede en nuttige staatsburgers krijgen. De koning reikte persoonlijk de diploma's uit aan de geslaagden van deze school, waarna het koninklijk paar samen met de ex-partisahen op straat een vrolijke rondedans deed. (Van onze parlementaire redacteur) „Als de vos de passie preekt, boer pas op je kippen", zei minister Lieftinck, toen hij gisteren bij de voortzetting van zijn Vrijdag afgebroken rede verklaarde het niet eens te zijn met de heer Hoogcarspel (Comm.), die- de militaire uitgaven ver laagd wilde zien. De bewindsman betoogde, dat nog steeds harder werken en meer sparen geboden zijn en dat wegens de be volkingstoeneming het volksinkomen zal moeten stijgen om onze sociale voorzie ningen te kunnen bekostigen. Door de ter tafel liggende ontwerpen zal de schatkist voor 1950 170 millioen, voor 1951 165 millioen en voor 1952 150 mil lioen derven. De afschaffing van de Onder- nemi'ngsbelasting betekent een bruto-ver- lies van 240 millioen. Hier tegenover staan andere hogere opbrengsten, zodat tenslotte het netto-„verlies" 92 millioen zal zijn. Belastingverlaging op korte termijn is eigenlijk niet mogelijk. Op de lange duur wel, mits het hoofd wordt geboden aan een steeds terugkerende drang tot nieuwe, hogere uitgaven. „Ik ben", aldus ging de minister voort, „tenslotte tot de overtui ging gekomen dat opheffing van de On- dernemingsbelasting en verhoging van de Vennootschapsbelasting nodig zijn. Dit laatste acht ik ook billijk omdat de onder nemingen in handen van natuurlijke per sonen bij de belastingherziening 1947 min der geprofiteei-d hebben dan de naamloze vennootschappen, die toen aanmerkelijke tegemoetkomingen mochten genieten". Naar aanleiding van het verwijt dat hij met wat hij nu voorstelt een cadeau aan de ondernemers geeft, maar niets voor de arbeiders doet, voerde minister Lieftinck bij wijze van verweer aan, dat de Neder landse geschiedenis geen voorbeeld kent van een zo sociale belastingpolitiek als de laatste jaren is gevoerd. Tot de heer Hoogcarspel zei hij, dat hij (de minister) door de communistische par tij natuurlijk geroyeerd zou worden als hij daarvan lid was, maar die kans had hij haar niet gegeven en zal hij haar ook nooit geven. Verder kon de comunistische afgevaardigde gerust aan het bestuur van de Partij van de Arbeid overlaten, wat men daar met hem, lid dier partij, zou moeten doen! De vrees van de heer Hofstra dat er ten gevolge van de ter tafel liggende regelin gen in de middelenopbrengst een lacune zal ontstaan was volkomen ongegrond. Na re- en dupliek, waarbij minister Lief tinck de heer Ritmeester (VVD), die het bezuinigings-stokpaard had bereden, er aan herinnerd had hoe prof. Molenaar in de Eerste Kamer een grote uitgaven vergende maatregel als premievrij staatspensioen over de gehele linie had bepleit, kwam men aan de amendementen toe. De heer Van den Heuvel (A.R.), die van het beginsel, dat belasting wordt geheven over "eertijds gemaakte „stille reserves" niets wilde weten, trachtte door middel van een amendement de feitelijk terugwer kende kracht te beperken tot winsten, ont staan na het tot stand komen dezer wet. Hiertegen liet de minister het „onaanne melijk" horen. De heer Van den Heuvel protesteerde en vond dat er op deze manier van het overleg tussen regering en parlement niets over bleef. Wat betekent dit „onaannemelijk?" „Wel, iedereen met enige parlementaire ervaring, aldus de minister, weet dat in geval van aanneming van een onaanvaard baar amendement, schorsing van de be raadslagingen en allicht intrekking van het wetsontwerp te verwachten valt. De Anti- Revolutionnaire afgevaardigde beriep zich op zijn parlementaire ervaring, die hem leerde, dat het bij een dergelijke gang van zaken ook wel mogelijk is, dat de verslagen bewindsman het bijltje er bij zal neerleg gen. Had minister Lieftinck iets van dien aard gezegd, wel, clc heer Van den Heuvel wenste ih het midden te laten welke hou ding hij dan zou hebben aangenomen. Maar nu het lot van het wetsontwerp op het spel was gezet, wenste hij dit ontwerp niet in gevaar te brengen en dus trok hij zijn amendement in. Toen de heer Lucas (KW) trachtte het winstbegrip nader omschreven te krijgen, ontried de minister dit wijzigingsvoorstel. Juist nu men de wet eenvoudiger wilde maken, was zulk een toevoeging misplaatst. Bovendien zat er een zekere willekeurig heid aan het door dr. Lucas bepleitte vast en voorts zou aldus de vrijheid van de rechterlijke macht aan het wettelijk winst begrip overeenkomstig de eisen des tijds te interpreteren te veel aan banden worden gelegd. Doordat het onaannemelijk hier uitbleef zal dit amendement vermoedelijk wel een meerderheid krijgen. Tegen het middernachtelijk uur werd de vergadering verdaagd. Eerste Kamer Agenda voor Haarlem WOENSDAG 3 MEI rk: Vereniging Ereschuld en ®KM3rheid, herdenkingsplechtigheid, 8 y"00f 0r: Stichting Bloemendaal voor .oueel Voortgezet Onderwijs, bijeen- uw. Gereformeerde Kerk. Klopper- ms* ter gelegenheid van de i)i o^Ur 1 ^nxor: „Ik ben een kleur- &Brtlr'.T 7 en 9-15 uur- CitV; !m00ds"-18 j- 215> 4-3°.7 en 9-15 ÜM p- J1!®1 »De zeven zondaars", 18 j., liin" ui •UUJ' Frana Hals: -Zij die te vil3" 2"30- 7 en 9-15 UUr' Rem" Verborgen stroming", 18 j.. 2, 4.15, Wt ls "r-(, Palace: „De machtige Joe Nnat m 7 en 9-15 uur. Spruit en kifeiion1 ./leenstelling van bloemen- 1 n'L1' 8 Mei). m°LBDAG 4 ,nïI •WvSlli^^00'41 gm (gee" Spierwit rood Wanneer gij op één dag roomijs, zoute haring, poffertjes en zure bommen hebt gegeten, veertien auto-botsingen hebt verwekt, een ganse serie tabakspijpen aan flarden hebt geschoten, geruime tijd naar dertien apen hebt gestaard, en in een cyclotron hebt staan kleven, dan hebt ge allerminst een nachtmerrie be reden, maar dan hebt ge heel gewoon Koninginnedag gevierd. Wij willen daar mee maar tot uitdrukking brengen, dat mensen zonderlinge wezens zijn, wan neer zij hun blijdschap over de verjaar dag van iemand, die hen na aan het hart ligt, tot uitdrukking brengen door zich te vullen met contrasterende voe dingsmiddelen en zich vervolgens heel hard laten schudden, slingeren en in het rond zwaaien. Nu zijn wij allerminst van zins om een psychologische boom op te zetten over kermisvermaak in het algemeen, want daar hebben wij die de kermis ten zeerste minnen een voudig niet de tijd voor. Zo komen wij er altijd ogen tekort om alle pakkende opschriften te lezen, die de onderscheidene établissementen sie ren. Een soortgelijk anatomische onvol komenheid bespeuren wij eveneens, wanneer het er om gaat de uitroepen op te vangen, die de spullebazen in de met obliebollen geur bezwangerde lucht slingeren. Eén van de pakkendste poëmen, die wij de laatste tijd vernamen, steeg op uit de keel van een gering man netje, dat zich had opgesteld achter een handkar met Sinterklaas-surprises, die hij voor de nederige prijs van 10 cents van de hand deed. Om dit op impo nerende wijze kenbaar te maken, riep hij gedurig: „Hakkie, hakkie. Tien cen ten een pakkie". Een even verrukkelijke cantilene za gen wij op een groot gebouw van latten en zeildoek, dat een ere-plaats innam op de kermis die aan het einde van de Hoofdweg is opgetrokken. Blijkens de muurschilderingen die er op waren aan gebracht stelde men daar dames ten toon, die sterk de indruk wekten dat een grappenmaker een dosis bleekpoeder in hun badwater had gemengd. Zij kwa men uit de buurt van de Noordpool en hadden uit dien hoofde volstrekt geen afkeer van ijs, waar zij zich zo lang als zij waren op uitstrekten om een middagdutje te doen. Deze Albino-dames werden aangekondigd met de betekenis volle slagzin Spierwit haar rode ogen, Levend in een graf van ijs". Men zal opmerken welke boeiende mogelijkheden ook de Nederlandse ly riek kan herbergen door het eenvoudig achterover drukken van één leesteken. Van dit diepvries-instituut tot aan die andere vinding der moderne tech niek, het cyclotron, was het natuurlijk maar één stap. Nu zijn er in dat cyclotron volstrekt geen waterstofbommen tegen alles- rnoet-weg-prijzen verkrijgbaar en dat is maar beter ook, want het huidige vuur werk is al zo explosief van aard, dat door atoomkracht aangedreven gillende keukenmeiden nauwelijks van node zijn. Het grote idee van het cyclotron is, dat iedere kermisganger zich daar tegen een muur kan laten lijmen, zonder dat daar toe enige kleefpasta vereist wordt. Men stelt zich op in een grote trommel, die eerst langzaam en dan steeds sneller gaat draaien. Tegen de tijd dat gij een aardig inzicht in de gemoedstoestand van een melkdruppel gaat krijgen, die onder de invloed is geraakt van de cen trifugale kracht, valt de vloer onder uw voeten weg. Op dat moment geraakt de lucht vervuld van de kreten, die door de eeuwen heen de uiting van angstige vreugde der Nederlandse dame zijn ge weest. Er gebeurt nochtans niets, want de middelpuntvliedende neiging van uw karkas is ruimschoots voldoende om u muurvast aan de trommelwand te hech ten. Er gebeurt wel wat als het ding tot stilstand komt. Dan heeft ieders gezicht voor de luttele somma van enige dub beltjes namelijk een fraaie groen-gele kleur aangenomen. Het allermooiste van de kermis vin dén wij echter de auto-scoater, waarmee het mogelijk is een vrije interpretatie van alle verkeersregels te geven, zonder dat men bij een botsing meer riskeert dan een korzelige opmerking van de spullebaas, zo in de geest van „Hé, die geblokte meneer daar met die scheve tande je zit hier niet op de weg!" De vreugde van de slag, die een ontmoeting tussen twee zich in tegengestelde rich ting voortbewegende auto's met zich mee pleegt te brengen, kan hier ten volle gesavoureerd worden, z'onder dat daar allerlei kinderachtige consequenties als strafzaken en civiele processen op vol gen. Wij vinden het wel vervelend dat wij onszelve nu weer op een leugentje moe ten betrappen, want nog leuker dan de scooter vinden wij de schiettent en dan aiet zozeer cie afdeling waar men gewoon naast witte kaartjes moet schieten, maar het departement waar een grote blikken heer staat opgesteld, die zijn voldoening over een treffer in eigen hartstreek tot uiting brengt met een daverend gerof fel 'op de trom. Hij is blijkbaar niet kwalijknemend van aard. Geruime tijd hebben wij tenslotte doorgebracht bij de zogenaamde „tarief tornado" (deze betiteling lazen wij bo ven het raam van de kassa), een ver ticaal draaiende mallemolen van alumi nium, waarin men zich aan banden moet laten leggen teneinde geen smak op de grond te maken. Wij zijn er in geslaagd dit laatste te voorkomen doch heel ge woon buiten te blijven staan, met welke geniale gedachte wij deze reportage bij wijze van moraal besluiten. Kermis in de hel Wij hadden reeds in de wieg een op vallend muzikaal karakter, hetgeen onder meer bleek uit het heldhaftig prefereren van het eigen stemgeluid boven het geklingel van de rammelaar, wanneer wij in onze kinderkamer zo nu en dan een flesje melk wensten te con sumeren. Vandaar onze jong ontwaakte eh snel tot wasdom gekomen voorliefde voor Duke Ellington, wiens naam voor ons het summa summarum van al het begerenswaardige ter wereld vertegen woordigde. Een plaat van zijn orkest, hoe onuitsprekelijk de naam ook mocht wezen, was volgens de koersberekening van onze interscholaire ruilhandel zeker anderhalf keer zoveel waard als bij voorbeeld een zwarte schijf, waarin de trompet van Louis Armstrong of de trombone van Jackie Teagarden de groe ven had geboord. Later u kunt wel raden wanneer hebben wij voor onze gehele verzameling eeii mud aardappe len en een half ons gesmolten vet ge kregen. Zondagmiddag hebben wij dit idool onzer jongelingsjaren in min of meer levende lijve aanschouwd op de trap van het Concertgebouw, die naar de solistenkamer leidt. Op dat moment zat het publiek reeds vijf kwartier met een goedertieren geduld, dat slechts door blijde verwachting kan zijn ingegeven, in de zaal op hem te wachten. Maar ut' Duke, die eigenlijk als Edward Kennedy in de luiers werd gelegd, hetgeen wij hele mooie namen vinden, had de vorige dag in Antwerpen ontdekt dat hij, om zijn leeftijd uit te rekenen, precies 51 jaren, moest tellen, van welke ver moeiende bezigheid hij nog steeds niet helemaal was hersteld. Voor de deur van het kleedvertrek verdrongen zich enige tientallen jagers, op handtekeningen, in hoofdzaak van het mannelijk geslacht. Zij maakten echter weinig kans, want alleen dames werden binnengelaten, hetgeen wel zeer begrijpelijk maar geen gewoonte is in dit gebouw. Gelukte het iemand toch zijn programma te laten signeren, dan maakte degene, die zijn uithoudingsver mogen aldus met een gekrulde penne- streek beloond zag, een wonderlijke vreugdedans onder het slaken van de kreet: „Hebbus". De orkestleden maakten zich gedu rende het uitblijven van hun leid,er bij zonder vrolijk door, het léssen van. hun nadorst uit in heupzakken gedragen flacons. Ze waren daarbij gekleed in blauwe, rode en groene halfhemdjes en poloshirts, scharrelden om de haverklap in de één of andere koffer en bliezen ter afwisseling op hun toeters, alsof zij niet wisten dat de Koningin haar ver jaardag pas een etmaal later vierde. De heren maakten overigens niet dc min ste aanstalten om werkelijk te gaan spe len wat er van hen verlangd werd, tot radeloosheid van de impresario, die het per microfoon aan de bezoekers meege deelde verhaal over het oponthoud door drukte in de bollenstreek zeker liet nog een uur kon volhouden. Maar eindelijk kwam het er toch van. Met hun saxofoon en andere blaas instrumenten zo achteloos als waren het sigaretten tussen de lippen bungelend, betraden de leden van de kopersectie het podium. Toen de vijftien mannen eindelijk zaten, schreed de Duke onder luid applaus naar het podium en brak de kermis in de hel los, zoals onze werk ster zou zeggen. Want óe klarinetten van Jimmy Hamilton en Russel Procope strooiden klanken uit, die de klaarte van het zonlicht evenaarden, terwijl de beide slagwerkers' met hun vliegenmep pers en de gebrilde contra-bassist voor het ruisen van "de régen zorgden. De Duke dirigeerde met brede armzwaaien ter hoogte van zijn middenrif. Af en toe draafde er een solist op een holletje naar voren om wijdbeens in een ver zaligde houding te springen als een zwarte engel met een bazuin, en even later, terwijl de leeuweriken zich be- In dc Stadsschouwburg zou de Haagse Comedie hedenavond „Het Huis van Bernada Alba" van Frede- rico Garcia Lorca, hel treurspel der vrouwen uit de dorpen van Spanje, onder regie van de veelomstreden Joris Diels opvoeren. Om protest betuigingen te voorkomen is deze vertoning echter afgelast. Op Don derdag zijn er toneelvoorstellingen noch concerten. Wel draagt op een herdenhings-bijeenkomst in het Mi- nerva-pavüjoen Enny Mols de Leeu- we de novelle „Afscheid" van Mau- rits Dekker voor. In de Kleine Komedie aan de Amstel wordt dagelijks de cabaret-revue „Tussen Amstel en IJ" vertoond door het Theater Frivolité met Lou Bandy en vele anderen. In het Centraal Theater spelen Cor Ruys en de zijnen dagelijks Johanuw onderdanige dienaar" van Theo hingen en in het Leidseplein Theater zijn Mary Dres- selhuys en Louis Borel teruggekeerd met „Bakersprookje". Vrijdagavond wordt in het Concert gebouw de Beethoven-cyclus onder In de hoofdstad uit leiding van Erich Kleiber voortgezet met medewerking van de afdeling Amsterdam van het Toonkunstkoor en de solisten Corrie Bijster, Roos Boelsma en Laurens Bogtman. Uit gevoerd wordt de Negende Sympho- nie. In dc kleine zaal geeft de violist Claude Paschoud hedenavond een recital met Anton Dresden aan de piano van werken van BrahmsBach, Strawinski en Prokofjef. In het Stedelijk Museum worden twee nieuwe, tentoonstellingen ge houden: „Hedendaagse Zwitserse, kunst" en „Amsterdamse schilders van nu", die de gehele bovenverdie ping in beslag nemen. In „De Wilde man" exposeren Evert Bollee en Juul Bollee-Hiilsmann schilderijen, aqua rellen en houtskooltekeningen, voor namelijk uit Zuid-Frankrijk. In het I.C.C. zijn tot 16 Mei kleurlitho's van H. van Kruiningen te zien. Geduren de Mei ivordt in het museum Willet- Holthuyseyx. een collectie oud-Am sterdams goud- en zilverwerk ten toon gesteld, in hoofdzaak stukken uit de zestiende, zeventiende en achttiende eeuw. Wij herinneren er de lezers aan dat de gerestaureerde „Nachtwacht" van Rembrandt weer op zijn oude plaats is teruggekeerd. schaamd naar hun nesten begaven, zo bedaard alsof er niets gebeurd was naar zijn stoeltje terug te keren. Bij het vernemen van al die oude favorieten voelden wij als het ware de zorgen van en de jongenskiel weer öm ie schouders glijden. Na afloop hebben wij de Duke dan ook stilzwijgend de hand gedrukt. Hij vertelde ons met een kinderlijke glimlach dat hij alles op de wereld bezat vijftig overhemden en tweehonderd verschillende dassen maar geen moment rust. Van overdre ven drukte heeft hij in Amsterdam ech ter geen last gehad, want de goede plaatsen kostten zoiets van negen gul den per 6tuk. BOEDA. Wet op Ondernemingsraden goedgekeurd Het „Wetsontwerp houdende regelen omtrent Ondernemingsraden en op die Ra den toezicht houdende Bedrijfscommissies" vond Dinsdag in de Eerste Kamer vrijwel algehele instemming, al hielden de zeven sprekers over dit onderwerp vast aan de bezwaren, die hun partijgenoten destijds in de Tweede Kamer naar voren hadden ge bracht. Katholieken en Anti-Revolution- nairen betreurden, dat deze wet niet in de publiekrechtelijke bedrijfsorganisatie was geïncorporeerd. Van socialistische zijde was men ertegen, dat ook ongeorganiseerden candidaten mogen stellen en in de bedrijfs- raden als lid* gekozen kunnen worden. An deren konden er zich niet mee vereni gen, dat de wet geen enkele sanctie kent op het niet naleven van de op te leggen verplichtingen. Minister Joekes had weinig moeite met cle beantwoording der sprekers en zag zijn Voorstellen zonder hoofdelijke stem ming aangenomen. Zonder discussie hechtte de Senaat zijn goedkeuring aan de aankoop door de rege ring van het flatgebouw aan de Van Stolk- weg in Den Haag voor het onderbrengen van rijksbureaux. Toeslag op pensioenen van mobilisatieslachtoffers 1914-' 1 8 Blijkens de Memorie van Antwoord op het Voorlopig Verslag inzake het wets ontwerp tot invoering van een buiten gewoon militair pensioen voor militaire slachtoffers van de mobilisatie 1914-1918 kan in zekere gevallen aan mobilisatie slachtoffers een toeslag op hun pensioen worden verleend. De minister van Oorlog heeft thans aan de voorzitter der Tweede Kamer mede gedeeld, dat alleen de invaliditeit, over gehouden van de gebreken, welke tot het ontslag uit de militaire dienst hebben ge leid, het uitgangspunt vormt voor toe kenning van een toeslag op het pensioen. In dit geval wordt op het pensioen een toeslag gegeven, gelijk aan de minimum uitkeringen, die ook aan militaire oorlogs invaliden worden toegekend. Deze uitkeringen bedragen voor ge huwden: 1ste klas gemeente f 34,56 per week of f 1797,12 per jaar, 2de klas ge meente f 32,16 (f 1672,32) en voor overige gemeenten f 29,76 of f 1547,52 per jaar, eventueel verhoogd met kinderbijslag, overeenkomstig de Kinderbijslagwet. Indien er geen aanwijsbare schade is als gevolg van de invaliditeit, overgehouden van de gebreken, welke destijds tot het ontslag hebben geleid, wordt op het pen sioen een toeslag gegeven tot het bedrag van de normen van de oude regeling (ver hoogd met 25 pet. De mobilisatieslachtoffers hebben de verplichting zich bij een Gewestelijk Ar beidsbureau te laten inschrijven, ten einde zo mogelijk in het arbeidsproces te wor den opgenomen. Indien zij hieraan niet medewerken, komen zij niet in aanmerking voor een toeslag op hun pensioen. Kinderbijslag aan gepensionneerden Op de vraag van het lid der Tweede Kamer cle heer Stapelkamp (A.R.) betref fende de indiening van een wetsontwerp, waarbij aan gepensionneerden met min derjarige kinderen een kinderbijslag wordt verleend heeft de minister van Binnen landse Zaken geantwoord, dat wegens zijn bijzondere technische moeilijkheden het wetsontwerp een langere tijd van voorbe reiding en interdepartementaal overleg heeft nodig gehad dan zich aanvankelijk liet aanzien. De voorbereiding van het wetsontwerp is thans zover gevorderd, dat het een dezer dagen in de ministerraad aan de orde zal komen. Blijkens een publicatie in de Neder landse Staatscourant is de termijn voor ver plichte aanmelding van effecten, voor 2over dit binnenlandse effecten betreft, welke zich in Duitsland bevinden en niet reeds elders voor de Nederlandse effectenregistratie zijn aangemeld, met een beperkte tijd verlengd. De sluitingsdatum van de aanmelding is vast. gesteld op 13 Mei 1950.

Krantenviewer Noord-Hollands Archief

IJmuider Courant | 1950 | | pagina 5