BEURSKRONïEK.
FLITSEN
VERMIST
PI
HAARLEM'S DAGBLAD ZATERDAG 24 DEC. 1927
De Duitsche financieele lasten. Onze handel.
De samenwerking in de chemische nijverheid.
Diversen. De bcursstemming.
VAN HAARLEM'S DAGBLAD No. 1086
DE KERSTBOOM
Moeder komt op de teenen rijn baby ziet, dat moedei- verscheidene I
kamertje binnen, mompelend dat I pakjes in zijn kastje wegstopt
dit een goede plaats is om dingen
voor den kerstboom te verbergen 5
even later komt tante behoedzaam
binnen met een aantal pakjes en
legt die ook in zijn kastje
terwijl vader onverhoeds binnen- vader verbergt iets achter zijn
komt I rug: tante doet haastig het kastje
I dicht, zeggende dat zij een veilig-
I heidsspeld zocht
tante verdwijnt; vader gaat in het
kastje rommelen om zijn pakjes
op te bergen en vind? moeders
collectie
heeft juist het kastje gesloten als
moeder binnenkomt. Vader mom
pelt iets onverstaanbaars en gaat
heen
moeder vindt de pakjes van tante
en legt er nog eenige van zich
zelf bij
en baby komt tot de conclusie dat
hij zich de eerstvolgende dagen
met die oude menschen aal kun
nen vermaken,
CNadruk verboden).
Amsterdam, 22 December.
In financieele kringen houdt men
«rnstlg rekening met de mogelijkheid,
dat het In de naaste toekomst zal komen
tot een herziening van het Dawesplan
in dien zin dat de. definitieve schade-
loosstellingssom voor Duitschland wordt
vastgesteld, zooals Parker Gilbert, de
agent-generaal voor de Dawes-betalin-
gen in zijn Jaarverslag opmerkte. Dat
hierdoor wellicht een zekere verlichting
van den last, welke op Duitschland'c
economisch leven drukt, zal verkregea
worden, is wel aan te nemen. Dat ver
klaart dan ook, dat de Duitsche beur
zen zoo Ingenomen waren met Parker
Gilbert's opmerking. Dr. Schacht, de
president van de Duitsche Rijksban*
verklaarde, dat de ervaringen. die
men in de vier jaren dat het Dawes-
plan in werking is, verzameld heeft.
Duitschland reden geven om met de cre-
diteurstaten te onderhandelen over een
herziening van het Dawesplan. Dr.
Schacht geloofde zeker, dat deze onder
handelingen succes zouden opleveren.
Men kon ook wel als vrij zeker aanne
men, dat Amerika een woordje ten gun
ste van herziening zal meespreken, in
dien er soms crediteurstaten mochten
zijn, die van herziening niet willen hoo-
ren. Want vrij algemeen is men in
Amerika vóór een herziening en defini
tieve vaststelling. Bovendien is Duitsch
land Amerika's grootste credietnemer,
voodat Amerika er zeker een bepaald
belang bij heeft, dat het bedrijfsleven
in Duitschland zich vrijer zal kunnen
ontwikkelen.
In de maand November bleef onze
handel, wat den invoer betreft, gelijk
aan dien van October. De uitvoer nam
echter met 15 mlllloen gulden af, het
geen men voor een belangrijk deel door
selzoensinvloeden kan verklaren, als
verminderden zuivel-export, enz. Het
inrvoersaldo steeg daardoor van 47.9 in
Oct. tot 63.8 in Nov. Doch beschouwt
men de cijfers van de eerste elf maan
den van 1927 in hun geheel, dan zien
we. dat enzs handelsbalans aanmerke
lijk verbeterd is. ten aanzien van de
zelfde periode van 1926. Toen bedroeg
het ir.voersaldo 637 mülioen, en nu
5B4.
Door de Fransch-Duitsche kleurstof
fen-overeenkomst, die nu definitief Ls tot
stand gekomen en waaraan ook En
geland nu zou hebben deelgenomen
wordt waarsohijnlijk een heele serie
overeenkomsten in de chemische in
dustrie Ingeluid. Het doel hiervan is zoo
economisch mogelijk te kunnen produ-
ceeren. Er wordt nog eens speciaal de
aandacht op gevestigd, dat de Fransch-
Duitsche overeenkomst geen monopolis
tische strekking heeft en geen concur
rentie beoogt met industrieën in andere
landen. Integendeel wensclit men juist
samenwerking. In de richting van kar
telvorming dus, waardoor veel verlies,
anders door concurrentie veroorzaakt,
vermeden zal kunnen worden en men
inderdaad tot de meest rationecle pro
ductie kan komen.
Naar uit geruchten in de financieele
pers blijkt, zou het zich betreurenswaar
dige feit hebben voorgedaan, dat bij de
Mij. voor scheepsverband ernstige on
regelmatigheden zijn gepleegd bij de uit
gifte van pandbrieven. De Vereeniging
voor den Effectenhandel is voornemens
een vergadering van pandbriefhouders
bijeen te roepen. Men ls bezig gegevens
omtrent pandbriefhouders te verza
melen, ten einde een organisatie van
belanghebbenden te vormen.
De uitgifte f 500.000 6 pet. cum. pref.
wd. aand. Nwe Afr. Handelsvennoot
schap werd geheel geplaatst. De Bank
voor Onroerende zaken plaatste onders
hands f 500.000 nieuwe aandeelen.
De beurs, die dc week is vaste stem
ming opende, met soms levendigen han
del. gaf later steeds minder activiteit
FEUILLETON
IC aar hetDuitsch van
F. ARNEFELDT.
Vertaald door
JAC. VAN EMDEN.
12)
Niets, antwoordde de assessor treu
rig. Toen ik in Friedenau kwam.
vond ik jc moeder cn je zutser in de
f, .cots'e opwinding. Ik ben toen dadelijk
nr.ar Eerlijn teruggegaan om ook van
mV,n kant nasporingen te doen.
- Waar ben je geweest?
Eerst bij de politie. Die heeft geen
spoor ontdekt; heb je het al gezien?
Wat?
Zonder een woord te zeggen pakte de
assessor den jongen Forberg bij den
arm en bracht hem" naar een reclame
zuil, waarop een rood aanplakbiljet was
gep'r.kt met het signalement van den
barklooper; het. bedrag dat hij bij zich
had gehad en het feit der vermissing
Wie inlichtingen kon verstrekken, die
tot opsporing zouden leiden, zou een bo-
lconir.g van 500C Mark onvangen. Er
y.or.d een groote menigte menschen bij
tic aanplakzuil, die hun opmerkingen
ten beste gaven. Fr wa» maar één mee-
te zien en de belangstelling van het pu
bliek werd zeer gering. De stemming
werd lusteloos, waarschijnlijk onder den
Invloed der komende vacantiedagen. Dc
koersverschillen bleven voor het meeren-
deel beperkt. Banken golden per sal
do eerder een fractie hooger.
In de industrieele afdeeling trok de
vaste stemming voor Philips de aan
dacht die weer ruim 10 punten kon ver
beteren. Kunstzijde-waarden eveneens
vast, op Duitsche aankoopen, vooral
Maekubce. Zoodoende konden deze soor
ten ten slotte 10 en meer punten mon-
teeren. De Hol!. Kunstzijde trok zich
van de Amerikaansche markt terug, in
verband met ds prijsdaling in Amerika.
Centrale suiker boette een punt of tien
in tot 101, op ongunstige dividend-ver
wachtingen, welke aanbod uitlokten. Du
Croo en Brauns lager op het vrij pes
simistische jaarverslag. De 7 pet. obli
gaties golden 37. Industr. Mij. Palera-
bang hooger en gevraagd. Jurgens prijs
houdend.
Oliewaarden aanvankelijk vast, brok
kelden later wat af. Toch kwam Ko
ninklijke nog een paar punten hooger
af.
Rubbers aanvankelijk wat vaster van
toon, brokkelden later een weinig af,
door gebrek aan belangstelling. Er ging
zeer weinig om. Toch kwamen vele
waarden ten slotte nog, al was het maar
een paar punten, boven het vorige peil
uit.
Scheepvaarten vrijwel geheel ver
laten op vorige prijzen.
Al was de handel in suikerwaarden
ook al van weinig beteekenis, de stem
ming was hier toch vrijwel doorloo
pend vast te noemen, zoodat koersver-
beteringen van 5 tot 10 punten geen
zeldzaamheid waren.
In tabakswaarden ging ook
al weinig om Soms nog iets
in Senembah op schitterende oogstver-
wachtingen. Arendsburg brokkelde een
vijftal punten af. De li Mij en Senem
bah een punt of 5 tot 6 hooger. De
overigen met weinig variatie.
BEURSMAN.
ONTVANGEN BOEKEN
J. Anker Lars en. Met open
deur. Geestelijke ervaringen
Amstcrdam-EIsevier.
Dr. L. J. van Ilolk. De kost
bare parel. It'dam Nygh
v. Ditmar.
Als deze weck het mooie, vriezende
weer niet omslaat, zijn er prachtige
Kerstdagen op komst waarvan een ver
standig mensch profiteeren zal door in
het heerlijke wintersche buiten een dosis
levenslust en energie op te doen. Als hij
of zij dan na een wandeling of tocht
weer rustig thuis zit en zich gesterkt en
tevreden voelt, en als dan tenminste de
geest niet te droomerig geworden is door
schaatsenrit of fietstocht, dan moet hü
dit boekje van Larsen opnemen en de
zen „eeuwigheidsondervmder" zooals hij
zich noemt, laten vertellen van eigen
geestelijke ervaringen.
V/U hebben van dezen schrijver in
dertijd „Den Steen der Wijzen" uitvoe
rig besproken en toen al kunnen bevroe
den dat in dezen auteur een diep reli
gieus voelend mensch stak, naar alle zij
den uitnemend geschoold, wat de theo
logische kanten zijner inzichten aan
gaat, maar daarenboven een artist, een
levenskunstenaar die ruim en breed voor
alle inzicht van anderen openstond, doch
tegelijkertijd zijn uitgebreide kennis
dienstbaar maakte aan een eigen, nobel
levensgevoel. Nu vertelt hU. Met open
Deur, hoe hy zelf, geestelijk gesproken,
gegroeid is, hoe hU zich thans, als vijf
tigjarige, voelt staan in de wereld, in
den tijd, In de eeuwigheid. Het is hier
de plaats niet daarop uitvoerig in te
gaan. Maar er zullen er velen zijn, die,
met mij dit kleine boek als gelukkige
Kerstlectuur willen aanvaarden. Er zijn
er bij duizenden, wier religieus aanvoe
len van leven en dingen in den loop van
eigen bestaan in de verdrukking raakte.
Zij ondergaan het bestaan ervan, doch
veten het slecht te cultiveeren en nog
minder het In een of ander passend
schrijn te bewaren. Zij vooral zullen aan
dit boekje genot beleven. En niemand.
ning, nl. dat de looper er met het geld
van door was, als hij tenminste niet
een gedeelte er van thuis had verborgen.
Men vertelde de gekste dingen over de
weelde, die vrouw en dochter zich ver
oorloofden. over de prachtige villa, dte
zij bewoonden en zoo meer. Sommigen,
beweerden zelfs, dat vrouw en dochter
reeds op ernstig vermoeden van heling
waren gearresteerd.
Met opgeheven vuisten wilde de Jonge
Forberg zich op de menschen storten,
die met een waren wellust zijn goeden
naam en dien van zijn moeder en zuster
belasterden. Maar MÜhler greep hem
stevig beet en zei kalmeerend:
Het is laat, we kunnen vandaag
niets meer beginnen. Laten we naar
Friedenau teruggaan: morgen zullen we
vorder zien. U zult ook rust noodig heb
ben, mijnheer Giiblcr.
De apotheker mekte tegenwerpingen,
maar gaf toen, naar de assessor, die een
scherp waarnemer was, meende op te
merken, niet ongaarne toe en aanvaard
de den terugwt
De beide jongelui liepen zwijgend
naast elkaar de hol verlichte Leipzlgsr
straat door. Dicht bij de Charlotte-
strasse bleef Forberg staan.
Waar gaan we heen, Mühlfeld.
vroeg hij.
Het is hoog :;d cm naar het sla
tion te gaan, als nog een trein naar
Friedenau willen halen, luidde het ant
woord.
wie ook, die door opvoeding en omstan
digheden zoo gelukkig is, over deze din
gen ln klaarheid te leven, niemand, zeg
ik, zal er iets ln vinóen, dat hij liever
niet gevonden had. Daarvoor is Larsen
een te nobel denker. En laat ik er nog
aan toevoegen dat ook dit werkje, wat
de vertaling uit het Deensch betreft,
weer uitnemend geslaagd schUnt (vert.
door A. cn E. Huber). Men moet zich in
Larsen goed hebben ingewerkt, om zóó
te kunnen vertalen dat men aan geen
vertaling meer denkt.
Eenvoudiger laat zich het boekje van
Dr. van Holk lezen, hoewel ook daar aan
den vorm groote aandacht is gegeven
en men zelfs eenigszins van een gefor
ceerde artisticiteit zou kunnen spreken,
als men niet vreesde den schrijver on
recht te doen. Want er Is een» onmis
kenbare dichterlijkheid ln de wijze,
waarop deze paraphrase van de gelUkenis
van de kostbare parel, wordt voorge
dragen.
„Wederom is het Koninkrijk der he
melen gelijk een koopman, die schoone
parelen zoekt, dewelke gevonden heb
bende een parel van groote waarde, ging
henen en verkocht al wat hij had en
kocht haar".
In korte suggestieve hoofdstukjes ver
haalt de schrijver de geschiedenis van
de parel. Nadat de koopman haar aan
den vorst had moeten afstaan, smeekte
hU dezen haar te mogen terugkoopen
voor Al wat hij bezat. Hij offert zijn
vader, zijne zonen, zijn bezit. Dar., een
maal de parel zijn eigendom weer, is
het met zijn geluk gedaan en is hy nog
onrustiger dan te voren. Waarom had de
parelvisscher ooit haar opgedoken uit
dc diepte van den Oceaan? De parelvis-
scher antwoordde hem alleen: „Duik nu
dieper, naar den bodem van het leven!
Elke begeerte is een hersenschim. Alle
leven is bedrog. Alleen de zin, dien wij
er aan geven is waarheid. Er ls geen
ander geluk, dan de vrede van ons
„arme. dwaze, kloppende hart, de liefde
die nimmer vraagt, maar altijd geeft"..
Ook uit dit boekje spreekt een voor
name geest
Kunst en Liefde, door A. L.
Terego. A'dam. NcderL Uit
geversmaatschappij.
Kunst liefde, en.... thctorica. Dit
eigenaardige boek is met alle drie ge
lardeerd. Zonder nochtans een litterair
kunstwerk te zijn. Wat niet behoeft te
verwonderen als men, met mij. de toe
voeging van het laatste ingredient als
•ets hinderlijks heeft ondergaan. Een
eigenaardig boek. Het heeft niets van
dezen tijd. Wie is deze schrUver, deze
alter ego? Een veel belezen oude heer of
wel onderlegde oude dame? Er is niets
jongs aan. Het zou u niet verwonderen,
zoo men u toevertrouwde dat deze ro
man een herdruk was van een boek dat
voor veertig jaar verscheen. In dien tijd
schreef Carel Vosmaer „dusdanige" his
torische, speciaal kunsthistorische ro
mans, als diens Amazone bUvoorbeeld.
Een beetje roman en een heele massa
aesthetiek of schoonheidsleer die den
personen werd „in den mond gelegd".
Keurig van taal uitermate verzorgd, is
zulk werk thans toch wel eenigszins uit
den tUd. Het schoonheidsbegrip in de'
kunst ls immers thans niet meer dat
van anno zeventig. Ondanks Vosmaer's
onmiskenbare beschaving en uitgebreide
kennis is uit zijn romantLschen arbeid
voor ons weinig profijt noch emotie te
halen. Men legt zijn Amazone met res
pect doch zonder ontroering te rusten.
Hoe vat thans zoo een auteur als Te
rego het verlaten procédé weer op! Dat
kan Iemands nieuwsgierigheid prikkelen.
Zoo lk mij niet bedrieg, schreef indertijd
wijlen A. C. Loffelt de kunstcriticus van
Vaderland en Nieuws van den Dag ook
onder pseudoniem Ego, of alter ego, of
iets dergelijks. Wel dit boek nu, doet aan
dien ouden tijd van Loffelt denken. En
dan js er nog iets aparts aan. Hoewel
in keurig Hollandsch geschreven zijn
personen en voorvallen vermoedelijk in
Brussel tehuis behoorer.d.
Hoe het zUer is een zekere span
ning in het verhaal, die daarop beluste
lezers zal tevreden stellen en hen het
tc-veel aan kunsttheorie zrl doen ver
ontschuldigen. Het is een so t beschaaf
de draak voor wiens gezeh v kwispel
staarten nog altijd wel gegadigden zullen
blijven bestaan. Een enkelen blik mag ik
u op het lieve dier gunnen: Xavier
Malora wat biprachtnaam al direct
is de jonge prix-de-Rome der Akade-
mie, schilder van groote belofte en
zoon van Hubert Malora, thans erkend
kunstenaar en Prix-de-Rome in zijn
eigen jeugd. Xavier gaat naar Parijs
Ik kan niet bU mijn moeder en
zuster terugkomen zonder een spoor
van mijn vader te hebben ontdekt; ik
blUf hier. verklaarde Dr. Forberg.
En waar wil je dat spoor dan vin
den. vroeg Mühlfeld vriendelijk, maar
toch met een zeker air van meerderheid.
Forberg keek hem radeloos nan en
zweeg.
Er valt niets meer te doen, ging
Mühlfeld voort. ga met mU mee, 't is
hoog tUd om naar huis te gaan, we
mogen de dames niet langer in zorg en
angst laten ook nog om onsom
jou, verbeterde hij snel. Morgen zul
len we onze naspcringen voortzetten.
Morgen, morgen, herhaalde Forberg
somber. Wat zal cie dag van morgen
brengen?
Wat het ook wezen moge. ik laat
je niet in den steek, daarvan kun je
zeker zijn. De assessor nam zUn vriend,
die bijna plet verder kon, onder den
arm en voerde hem mee.
De spoorreis van Berlijn naar Friede
nau legden ze in scmbcr zwijgen af.
Forberg tobds over het lot van zijn va
der. dat een niet op te lossen raadsel
bleek en Mühlfeld dacht er over na,
welke nieuwe hinderpalen deze gebeur
tenissen zouden vormen voor de vervul
ling van zijn hartewensch. Zijn vader
was vice-president van e r. vh'l -nk te.
de provincie en hü zelf wrs sinds ccr.
jaar bij de strafkrmcr van de recht
bank in Berlijn werkzaam. Door beniid-
studeeren, wordt daar verliefd en raakt
verloofd met een allerliefst meisje, wier
vader jong gestorven isdenkt zij.
Xavier vindt bij haar thuis een paar
schilderijen, waarvan de signatuur is
uitgekrabt. Hij wordt er gewoonweg
door gefascineerd. Drommels, waaraan
doen ze hem denken, wat ls er dat hem
zoo bekend veerkomt! De lezer ont
sluiert die geheimzinnigheid, de één wat
vroeger, de ander iets later, maar intus-
schen schildert Xavier een prachtig por
tret van zijn meisje en neemt dat mee
naar Brussel om z.jn ouders zijn vorde
ringen te kunnen toonen. Vader Hu
bert Malora aanschouwt het kunstwerk
en zal naar de lezer vermoedt weer een
degelijke theoretische verhandeling ten
beste gaan geven. Neen, hU wordt er
gewoonweg door gefascineerd. Drom
mels waaraan doet ze hem denken, wat
is er dat hem zoo bekend voorkomt! Zijn
oogen gaan rollen en hij gaat nog gek
ker dingen doen. Enfin, dat moet de be
langstellende lezer nu maar zelf verder
uitzoeken, de schrandere heeft reeds be
grepen, dat pa Hubert aan de schilde
rijen bij het Fransche meisje thuis, niet
vreemd was en dat Xavier bezig was met
zijn zuster in het huwelijk te treden.
Ja, ja, het kan alevel raar gaan in de
wereld! En vooral bij die menschen, die
zich met kunst afgeven nietwaar! Die
hebben nu krek altijd was casueels aan
zich. U begrijpt de débacle in de beide
families. Pa Hubert vlucht naar Ame
rika, en voor de jongelui is het triest
en treurig.
Een curieus boek. Iemand die blijk
baar in ouderwetsche kunsttheorieën
goed thuis is en zelf uitmuntend com-
poneeren kan gaat met een aangeklee-
den draak uit wandelen, in een tijd
waarin alleen in het volkstheater voor
die bestie belangstelling bestaat. En ver
geet dan bovendien dat in dien kring
voor zijn theoretische verhandelingen
zeer zeker geen aandacht voorhanden is.
Inderdaadeen curieus boek. Vol
strekt niet slecht of slecht geschreven,
alleen maar er us, heel curieus.
In zoover dus ad rem, als kunst en
liefde beide ook curieuse zaken zijn, per
slot even amusant en boeiend tegelijk,
als dit boek over Hubert Malora en zUn
zoon.
Voor bespreking blijven nog voorbe
houden, de boeken die wU ontvingen
van:
NUgh van Ditmar's Uitg. MU. R'dam
L Hugh Lofting. De zeereizen van
Doktor Dolittie. Hollandsche bewerking
van G. W. Eiberts.
2. Alie Smeding. Het princesje van
het groene eiland. Marker tooneelspel.
Van „de Waelburgh" Blaricum:
Alie Smeding. Als een bes in haar
hofje.
Van de Leidsche Uitg. Mij. te Leiden:
Alfr'i C. Haighton, Successie.
Van de N.V. Hollandia Drukkerij,
Baarn:
1. Onze Mei. Jeugdherinneringen van
Hollandsche schrUfsters.
2. Chikamatsu Monzaemon. De sneetnv-
vrouw. Vertaling door S. van Praag.
Van de Uitg. MU. Holland,. Amsterdam*
Wilma. Het schoone leven.
Van de Uitg. MU. Elsevier, Ai r-
A. van Haersolte-van Holthe tot Ech
ten. De laatsten.
Van A. W. Bruna Zoon's Uitg. MU-
Utrecht:
1. „Sapper". De verdwenen professor.
Vertaling door Jhr. R. H. G. Nahuys.
2. Olive Wadsley. Gestolen uren, ver
taald door Dicky Wafelbakker.
3. Herman de Man, Jan Allemachtig,
en 'enkele andere verhalen.
Van de N.V. Drukkerij v. h. dc Erven
Loosjes te Haarlem:
Sydie van Heusde. Lydia's wederva
ren te Parijs.
J. H. DE BOIS.
19 Dec. '27.
VELSEN.
KOSTEN VOOR ONTSMETTINGEN
DOOR DE GEMEENTE
Den 15en Januari 1928 besloot de raad
dezer gemeente, de kosten van de bU
de wet verplichte ontsmettingen niet
meer ?e verhalen op de betrokkenen,
deze voor rekening der gemeente te ne
men. De betreffende verordeningen wer
den ingetrokken. De Minister van Ar
beid, Handel en Nijverheid gaf naar
aanleiding van dit besluit te kennen,
dat intrekking van deze verordeningen,
met als gevolg daarvan vermeerdering
der kosten voor de gemeenschap, niet
aanbevelenswaardig ls te achten. Daar
gevreesd werd, dat bU handhaving van
het raadsbesluit, do rijksbijdrage zou
worden ingetrokken, besloot de raad, de
bestaande verordeningen te handhaven.
Volgens deze verordeningen zUn per
sonen met een inkomen beneden f 2000
van betaling van kosten vrijgesteld, ter
wijl zy, die een inkomen hebben bene
den f 4000 de helft der kosten betalen.
B. en W. nu rijn uit verzoeken om ont
heffing of gedeeltelUke ontheffing tot
de overtuiging gekomen, dat deze nor
men te laag zUn. Het college meent te
mogen aannemen, dat een gezin met een
inkomen van f 2000 per jaar, hetwelk
door een langdurige ziekte wordt ge
troffen, niet in staat is de eventueel
verschuldigde, ontsmettingskosten te be
talen. Dit geldt, naar de meening van
het college, in mindere mate ook voor
gezinnen met een inkomen van onge
veer f 400 per jaar, die de helft der
kosten moeten betalen.
B. en W. stellen thans den raad
voor de betreffende verordening zooda
nig te wyzigen, dat personen met een
inkomen beneden f 3000 van de betaling
der kosten zUn vrUgesteld, terwijl zij,
die een inkomen hebben van f 3000 tot
beneden f 5000 de helft der kosten be
talen.
HET UUR WERK IN DEN TOREN
DER R.-K. KERK
De winkeliersvereeniging „Wijkeroog*
te Veisen had, nadat bekend was ge
worden dat het kerkbestuur wegens
hooge kosten geen uurwerk in den
nieuw gebouwden toren zou aanbrengen,
het initiatief genomen om gelden voor
die doel bUeen te brengen. Op de lijsten
die hiervoor hebben gecirculeerd, werd
voor een bedrag van f 650 geteekend,
welk bedrag echter niet toereikend is,
aangezien de prijs voor het uurwerk,
geheel compleet f 1000 bedraagt. Ge
noemde vereeniging heeft zich thans
per adres tot den raad gewend met het
verzoek, het ontbrekende bedrag, f 350
te willen aanvullen.
B. en W. zijn van meening. dat het
aanbrengen van bedoeld uurwerk van
groot nut is voor de bevolking ter plaat
se. ZU stellen den raad voor, het be
drag toe te staan.
EERVOL ONTSLAG ONDERWIJZER
De heer J. H. de Groot, onderwijzer
aan school Al te IJmuiden heeft met
ingang van 1 Februari 1928 eervol ont
slag als zoodanig gevraagd. De heer de
Groot zal op dien datum 42 jaar bij het
onderwijs in dienst zUn geweest. B. en
W. stellen den raad voor, het «ntslag
eervol te verleenen, onder dankbetui
ging voor de langdurig bewezen diensten.
WAOHTGELDERS-MISèRE
Nog geen twee weken geleden benoem
de de raad dezer gemeente tot onderwij
zeres aan school Al te IJmuiden MeJ,
J. Backers, onderwijzeres op wacht
geld te 's-Gravenhage.. Thans heeft
deze benoemde bericht gezonden, dat zU
haar benoeming niet kan aannemen. De
gemeente Veisen is tot dusver met haar
wachtgelders niet bUzonder gelukkig.
Moed houden
tegendeel, vaster dan ooit voelde hU
zich met haar verbonden: de ramp. die
haar had getroffen werd tot een band,
die hem onverbrekelUk aan haar ke
tende.
De trein reed binnen en daar stond
ze op het perron, huiverend, bleek Ir. het
bieeke maanlicht, ln een langen, zwar
ten mantel, het blonde haar verborgen
onder een zwarten kanten doek. Haar
moeder's angst en eigen cr.rust hadden
haar hierheen gedreven, de beide man
nen tegemoet.
Eindelijk, riep ze, toen ze hen bei
den zag. We zyn ziek van ellende.
Wat voor nieuws hebben jullie?
Niets, antwoordde Gustaaf dof.
Mühlfeld kon geen woord uitbrengen;
hij drukte haar alleen krachtig de hand.
Geen nieuws! herbaalde hy smarte
lijk, maar toen barstte Gustaaf los.
O ja, nieuws genoeg. De heeren
Graupner maken onzen vader voor een
dief uit cn er is een belooning var. 5000
Mark uitgeloofd voor rijn arrestatie. Ve
rier is niet alleen vermoord, maar onze
eer en goede naam hebben wij ook ver
loren!
Je overdrijft. Forberg. zei M^teld,
terwUl hU Juliana een arm arrbood en
met 'naar dan weg naar de Saarstrasse
insloe-
(Wordt vervolgd.)
INGEZONDEN MEDEDEELINGEN 60 CENTS PER REGEL.
ADMINISTRATIES EN BELASTINGZAKEN
INRICHTEN, BI'IIOUDEN EN CONTRÓLEEREN VANAF 16,- PER MAAND
N. J. Th. SCHMIDT - LÊERAAR M.O. BOEKH. - WILHELM IN AL AAN 4 - DEN HOU!
deling van Gustaaf Forberg, dien hij
van de universiteit kende, had hij een
kamer in het huis van diens ouders ge
kregen en hU had zich by de goede zor
gen van de stille, vriendelijke mevrouw
Forberg, die hem als een zoon behan
delde, heel wel bevonden, terwUl ook
het rustige huis. ver van het rumoer der
wereldstad gelegen, hem uitstekend be
viel.
De sterkste magneet echter was Ju
liana Forberg voor hem geworden. Hoe
beter hU het rijk-begaafde, ontwikkelde
en daarby even mooie als bescheiden
meisje leerde kennen, des te sterker
groeide het vluchtige gevoel van gene
genheid. tot een diepe, innige liefde, die
haar voor hem maakte tot het kostbaar
ste goed. dat hy zich op de wereld kon
veroveren. Ondanks de terughoudend
heid, waarmede Juliana hem behandel
de, geloofde Mühlfeld, dat zyn liefde
beantwoord werd. En toch had hij geaar
zeld, een verklaring uit to lokken.
Hij ker.de zijn ouders en wist. dat het
een zware slag ;:ou zijn voor hun trots
om de dochter van een banklooper, al
mocht zij dan in ontwikkeling vólkernen
hun gelijke zijn, als schoondochter te
moeten accepteeren. Wel hoopte hy dit
vooroordeel te zullen overwinnen, maar I
hU vilclc hmr n?:t over z!jn gevoelens j
spreUm voor die strijd achter den rug
zou zijn. Haar fyn gevoel mocht er niet
door werden gekrenkt.
En nu was er plotseling een hinder- i
paal gekomen, waar hU wist het
zijn ouders met hun sterk ontwikkeld
eergevoel niet overheen zouden kunnen
komen. Voor het meisje van lageren
stand zouden ze. zij het dan aarzelend
in het begin, ten slotte hun huis en hun
hart hebben geopend, maar nooit voor
de dochter van een vader, die als dief
gebrandmerkt stond. En dat was For
berg in de oogen der menschen: de aan
plakbiljetten ln <Je stad, de berichten in
de bladen en de telegraaf, die naar alle
windstreken het bevel had verspreid,
hem op te sporen en by ontdekking aan
te houden, hadden dit stempel reeds op
hem gedrukt.
De assessor zelf was er vast van over
tuigd, dat Forberg geen misdadiger kon
zyn, maar hij had reeds de ondervin
ding opgedaan, dat deze opvatting maar
door zeer enkelen werd gedeeld. Als zijn
onschuld niet onweerlegbaar werd be
wezen, als hU. wat volstrekt niet onmo-
gelUk was. onvindbaar mocht biyven,
dan zou de smet op zijn naam blijven
kleven en dan zou Mühlfeld niet kun
nen hopen ocit de toestemming zyner
ouders te zullen krijgen voor een ver
bintenis met de dochter van een man,
die onder zoo'n ernstige verdenking
stond. Hij bedacht allerlei plannen om
den vermiste op te speren, z'jn gedach
ten joegen wild ooc.-.-cn. maar men en
kele was er by. die zelfs maar in d?
verste verte betrekking had op een sche;
ding tusschon zyn gehelde en hem. In-
