H. D.
FLITSEN
Ce Mae met tien Horrelvoet
FEUILLETON.
HAARLEM'S DAGBLAD
DINSDAG 29 JANUARI 1929
(Nadruk verboden; auteursrecht voorbehouden.)
Verzoening
Ze hadden ruzie. Er was 'n breuk.
Ze wisten zelf niet meer waarom, 't was
al weer zoo lang ('n week) geleden. Hun
vrienden wisten het natuurlijk wel. De één
wist met zekerheid te zeggen dat er een an
dere „zij" in 't spel was, terwijl de ander juist
over een „hij" had hooren mompelen.
Zij beiden wisten alleen, dat het af was
en zochten vergeefs de oorzaak.
Ze zochten niet samen, maar ieder afzon
derlijk, zooals 't gewoonlijk gaat met ruzies.
Samen hadden ze 't waarschijnlijk eerder
gevonden, maar daarvoor hadden ze te veel
karakter. Geen van beiden wilde de eerste
zijn.
Bij Els thuis „vierden" ze het al een week
lang. Zoo drukten de hartelooze familieleden
dat tenminste uit.
Els vergastte n.l. haar hulsgenooten op
een zeldzaam prettig humeur. Ze smeet met
de boel, mishandelde de plano en zocht ruzie
met den deurknop, als die weigerde. En ze
kreeg van „thuis" te hooren, dat het van
weinig zelfbeheersching getuigde, als ze zich
zóó liet gaan.
Haar familie hoefde toch onder dat ruzietje
niet te lijden, 't Zou best weer aan komen en
als 't niet aan kwam, dan deugden ze niet
voor elkaar.
Waarop Els te kennen gaf, dat het nooit
meer goed zou worden, omdat ze beiden te
veel karakter hadden, om de eerste te willen
zijn.
En Els ging door met „zich te laten gaan".
Kees was anders. Die speelde thuis de ijs
berg, zei op alles ja en amen en kroop lede
ren avond vroeg onder de wol! En ook hij
toonde karakter.
Toen kwam er ijs, waar zij dol op waren.
Els schopte een leeg groenteblik merk „de
Betuwe" voor zich uit.
Ze trapte uit woede, maar schoot zuiver en
zag zich genoodzaakt twee stappen verder
weer te schieten, om haar booze lust bot te
vieren. Toen gaf ze 't links een scheeve.
waardoor het ding tegen 't been van een
oude juffrouw kwam, die met een fregat op
haar hoofd voorbij zeilde.
De oude juffrouw keek over haar bril Els
aan, schudde 't fregat, deed haar mond
open om een vermaning door te laten, maar
zeilde door, toen Els' van woede stekende
blik haar trof.
,,'n Aanvaring", gromde Els „Laat ze kijken
waar ze loopt"".
Els slofte verder, slingerde onverschillig
van rechts naar linies over de stoep en voelde
zich diep ongelukkig.
„IJs, een open ijsbaan, en zij een loon
slaaf, een werkster. Géén vrij, géén schaat
senrijden, en ruzie met een zeker iemand.
Alles kwam ook in eens, vond ze.
Ze werd in haar wandeling gestuit door
een dikken meneer, die 't noodig vond in
eens stil te blijven staan kijken naar iets.
Els volgde zijn blik: 'n Schaatsenwinkel.
t Zou ook wel wonder zijn
Toen hoorde ze de klok spelen.
Drie minuten vóór tweeën was 't en zo
was nog 10 minuten van kantoor af.
Haar slofbeweging ging over in 'n ren
nen. Botsingen waren onvermijdelijk. Nieuwe
ergernis rees in haar.
Zij kwam tot de ontdekking, dat er juist
altijd veel menschen loopen als je haast
hebt. Als je links langs ze heen wilt ren
nen, steken ze plotseling over; zoek je rechts
een doorgang dan stevenen ze geïnteresseerd
op een winkel af.
Dan steekt de „agent op de stoof" z'n hand
koninklijk op in je richting en moet je met
levensgevaar langs aandenderende vracht
auto's snellen.
Met de tong uit den mond holde ze de
stad door.
„U hep een goeie stijl juffrouw", zei een
slagersjongen, die naast haar kwam fieten.
„Ik zal wel gangmake, dat scheelt nog
effe. U hep seker haas. 'k Wil best uw ma
nager worden. Riesjaar is nou toch dood, kon-
kerrensie is uitgeslote".
Els kookte, moest toch grinniken om den
slagersjongen, en keek hem dus vernietigend
weg.
Hij zwaaide tegen d'r, sloeg een zijstraat
in en floot.
ZIJ sloeg den laatsten hoek om en liep
bijna een jog ondersteboven, dat even be
teuterd stond en haar toen nariep: „Ze heb
ben 'm al, juffrouw!"
De finish kwam in 't zicht. Z£ schoot de
deur door en was tien minuten te 'vroeg, want
de klok had kwart vóór gespeeld. Nieuwe el
lende.
Een week lang duurde die ijs marteling
en toen kwam een stralende Zaterdagmid
dag.
In haar eentje draaide ze krullen en reed
ze baantjes, en zocht naar een bekende
trui.
De bekende trui bleef weg, tot Ie haar in
eens in den wind hard voorbij reed.
Zij met haar sierlijkste slagen deed alsof
ze ook hem niet zag en cirkelde door.
Toen zag ze hem ineens een smak maken
,,'t Komt natuurlijk van dien eigenwijzen
blik in de lucht", dacht ze.
Toen ie bleef zitten gaf ze haar sierlijk ge
draai op en was ze in een paar slagen bij
den zondaar, die pijnlijk zich bewreef.
Ze plofte naast hem op t ijs, keek hem
eens aan en zei:
„Wou je Je van kant maken om die ruzie?"
„Nee, 't was een scheur", zei Kees.
Toen gaf hij haar een knipoog en zei: „Ver
veel jij je ook zoo?"
„Nee, dat Juist niet. Tc Heb het al dien
tijd reuze gezellig gehad, 'k Vind altijd dat
Je je over akelige dingen heen moet zetten,
en vooral je familie er niet meer lastig moet
vallen, 't Getuigt van weinig zelfbeheersching
als je Je woede zoo toont", zei Els. „Maar als
jij je verveelt, wil ik me met plezier op
offeren".
Kees grinnikte en zei: „Ik dacht wel, dat
we weer allebei geen karakter zouden hebben.
Hoe zou je erover denken, als we eens op
stonden. We zitten vrij erg in den weg, en de
„vrienden" hebben alweer in de gaten, dat
het weer „an" is.
Samen reden ze verder.
Den volgenden dag, haar vlijen Zondag,
dooide het en toch bleef Els' humeur op peil.
BALS-MASQUéS.
Bii V. Z. O. D.
Volgens traditie met het bal-masqué van
De Lange en dezen keer ook met een van
de tooneelvereeniging „Vriendschap zij ons
Doel" is de van zorgen vrije Carnavalstijd
Zaterdag Ingezet. Laatstgenoemd balmas-
qué werd gegeven in „Bloemhof" en het
ondervond wel de concurrentie van het an
dere. Misschien ook had niet ieder de pakjes
al klaar, in elk geval was de dansvloer vrij
leeg. Wie er dansten of liepen vertoonden
de dos, waarmee de volgelingen van Prins
Carnaval zich gewoonlijk sieren, bepaalde
noviteiten waren er niet. Er werd door een
ouderwetsche liereman en zijn vrouw gecol
lecteerd voor Hoek van Holland, wat zeer
zeker een loffelijk denkbeeld was van de
twee gecostumeerden, die dit deden.
Voor muziek zorgde een gezelschap onder
leiding van den heer Van Strlen en als dit
even rust nam een tweetal harmonica-vir-
tuosen.
De zaal was feestelijk versierd en onder
hen die zich aan den kant hadden geschaard
heerschte een* goede stemming. Alleen,
„Vriendschap zij ons Doel" hoopt volgend
jaar op meer bezoek.
De jury, bestaande uit de heeren H. Kwek-
lceboom, A. C. Muller en H. J. van Teunen-
broek, kende prijzen toe aan de volgende
personen en groepen: Mooiste groep: Leve V.
Z. O. D-, mooiste paar, Spaansch paar, fraai
ste dame: Pauwe-dame, zonderlingste paar:
orgeldraaier Mie en Ko, komische groep: Art
152 met kinderwagen, komische heer muzi
kale clown, historische dame: Victoria dame.
Oude Biedermeyer, Colombine, geel-zwarte
Pierrette, Pauline, Tor dame, Cowboy. Pu
blieksprijs: pauw-dame.
Deutscher Verein 1928Rosehaghe
Met: „Landleute und Freunde, macht euch
bunt wie Hund, drückt die Sorgen im Grund"
had het bestuur van de „Deutscher Verein-
1928-Rosehaghe" leden en bekenden genoo-
digd voor het bal-masqué dat Zaterdag
avond en Zondagmorgen gehouden werd fn
de groote zaal van „Rosèhaglie" aan de
Hoofmanstraat.
En het zijn vele uren van pure pret en ge
zellig vermaak, van Duitsche „Stimmung
und Humor" geweest. Men- zag er de ver
schillende traditioneele bal-masqué-costu-
mes, maar wat doet dat er toe. Men lachte
en zong, danste en amuseerde zich, onge
dwongen door de kleedij die ieder tot een
onbekende maakte.
Er waren natuurlijk prijzen, een Engelsche
lord kreeg den eersten prijs, origineelste hee-
rencostuum, Faust voor t mooiste heeren
pakje. Een blauw Haremdame kreeg den eer-
stes prijs mooiste damescostuum, een „juf
frouw" met een kinderwagen sleepte den eer
sten prijs voor 't origineelste damescostuum
in de wacht. Een straatjongen kreeg nog een
tweeden prijs origineelste heerencostuum en
een dame In een costuum voorstellende
„Nacht" den tweeden prijs voor het mooiste
damescostuum.
Tot diep in den nacht bleef men zeer ge
zellig bijeen. Het bestuur roemde de prettige
samenwerking met den exploitant van Ro
sehaghe. De muziek werd verzorgd door de
Pirate-band van den heer Van Zutphen.
„ZANG EN VRIENDSCHAP"
CABARETAVOND.
Als ooit iets „geslaagd" mag genoemd
worden dan is deze Cabaretavond
(waarvan de opbrengst, zooals men
weet, aan de viering van het eeuwfeest der
Kon. Liedertafel ten goede komt) van „Zang
en Vriendschap".
Een volle zaal heeft den geheèlen langen
avond (dat het wat laat werd is eigenlijk
de eenigc aanmerking die te maken valt)
genoten van de hoogstaande en beschaafde
kunst die hier geboden werd
Even aan t begin iets weemoedigs: de
heer Wanders de wakkere voorzitter van de
propagandacommissie, niet op het podium
(maar wel in de zaal) aanwezig, om zooals
altijd den avond te openen. De heer Voet
deed het nu, en op prettige wijze, en het
weemoedige werd spoedig overstemd door
vreugde over de mededeeling van den heer
Voet, dat de voorzitter der commissie weer
spoedig op volle kracht zal kunnen werken
voor zijn geliefde Liedertafel. De heer Voet
bracht voorts hartelijk damt aan het dames
comité, dat zich zoo verdienstelijk heeft ge
maakt bij het verkoopen der loten op de
twee horloges. Een der horloges was door
den Commissaris van politie opgewonden en
in de pauze werd geconstateerd door een
Inspecteur van politie, dat het op 11.17 was
blijven stilstaan. De bezitter van lot 1117 was
dus de gelukkige winner.
En wat een schitterende avond was het
verder!
Welk een uitstekend solo-zanger bezit de
Liedertafel in den heer Karei Bakker met
zijn prachtige bariton en zijn ferme voor
dracht! En hoe zal het den leden van Zang
en Vriendschap goed gedaan hebben dat
mej. V. Duvosel, de dochter van den helaas
nog altijd ongestelden dirigent, dezen uit
muntenden zanger zoo artistiek begeleidde!
De heer Bakker gaf een aardig toegiftje: het
aloude „Al in de Plantage, daar staat er een
kroeg".
Hoe mooi was ook, wat het Van Eden
(dames-)strijkje te genieten gaf: welk een
uitstekend en zuiver samenspel!
„The Jolly Follies" is een buitengewoon
goed en kunstzinnig ensemble dat ook het
vorig jaar een groot succes had. Nu was dat
succes zeker niet minder. Bij suggestieve en
toch zeer eenvoudige, maar daardoor juist
artistieke décors zingt en speelt dit vijftal
Hollandsche en Engelsche liedjes, op een
wijze die je er soms aan doet twijfelen dat
dit „amateurs" zijn, zoo gemakkelijk, zoo
geroutineerd en zoo vol zuiver kunstbegrip
is hun geheele optreden.
Maar het allermeeste succes was wel voor
Jan van Riemsdijk en zijn gezelschap. De
Veluwsche boerenzanger en zijn belde part
ners waren al bijzonder op dreef. Het eene
liedje ging na het andere, de eene kwink
slag volgde op de andere en daartusschen
door vertelde Jan op zijn onbetaalbare ma
nier van zijn reis naar Amerika, waarvan hij
onlangs is teruggekeerd en hoe het hem op
de boot en in het land der onbegrensde
mogelijkheden „vergaan" 's. Het was onna
volgbaar! Welle een kunstenaar Is deze boe
renzanger In zijn genre! Oorverdoovend ap
plaus volgde na elk nummer en zij waren
zoo goed niet of zij moesten nog een toe
gift geven.
Alle dames-uitvoerenden kregen bloemen
en na afloop van het cabaret hield een ge
zellig bal de aanwezigen nog geruimen tijd
bijeen.
Deze avond zal zeker geen steentje maar
een grooten steen hebben bijgedragen voor
het „feestfonds"!
SLUITING DER VONDELTENTOONSTEL
LING.
Men schrijft ons:
Zaterdagmiddag om vijf uur werd de Von
deltentoonstelling door den voorzitter der
R. K. Openbare Leeszaal, den heer G. H.
Weustink, die in dezen het initiatief geno
men had, gesloten.
Er waren ongeveer 400 bezoekers
van allen stand, rang en richting. Verblij
dend was de belangstelling van zooveel stu
deerenden onder leiding van hun docenten
Rondleiding en voorlichting geschiedde door
den directeur der Leeszaal, dan heer Jos var
der Velden, die daarvoor een bijzonder woord
van dank verdient. Dank ook aan dr. J. F. M.
Sterck, die de tentoonstelling door zijn groote
en belangrijke inzending mogelijk maakte:
aan het Vondelmuseum en Amstelkring te
Amsterdam, de Vereeniging „Haerlem", Haar
lem's Archief en enkele particulieren, dia
allen met liefde het gevraagde afstonden.
Door deze Vondelhulde, die hopelijk velen
nader tot dezen grooten Nederlander bracht,
de eerste van andere te Amsterdam en elders,
is zooals Lector Molkenboer in zijn Vondelle
zing geestig opmerkte, maar in anderen zin
dan Vondel het bedoelde, waargemaakt, dat:
„Het Spaerne stack na Aemstels kroon".
TERUGNEMING GROND.
B. en W. stellen den Raad voor, terug te
nemen uit het gemeentelij t grondbedrijf te
gen de geschatte waarde van 30.660 een
terrein aan de Cornells van Noordestraat,
Saracenenstraat en Friezenstraat, groot 2190
M2. De terugneming wordt geacht te zijn
geschied met ingang van I Mei 1927.
VAN HAARLEM'S DAGBLAD No. 139T
SNEEUWRUIMEN
Na den zwaren sneeuwval bespaart Jan Kommer
zich een hoop moeite door te wachten tot zyn
buurman een pad naar de straat gebaand heeft
en dan zelf met een zijpad te volstaan.
(Nadruk verboden.)
EEN ZELDZAAM JUBILEUM.
60 JAAR IN ééN BETREKKING.
Een zeldzaam Jubi
leum hoopt de heer
A. van Bemmelen te
Hillegom 1 Februari
te vieren. Dan is hij
namelijk niet min
der dan 60 jaar be
hanger, en wat het
merkwaardigste is,
tevens 60 jaar aan
dezelfde zaak ver
bonden. Als 17-jarig
jongmaatje kwam
de heer Van Bem
melen in dienst bij
de behangerij en
stoffeerderlj van
den heer Flentrop aan de Hoofd
straat te Hillegom. In enkele jaren heeft
hij zich opgewerkt, er. als 22-jarige kon hij
in het huwelijk treden, omdat hij de positie
van meesterknecht had verworven. En
meesterknecht is hij gebleven, hij heeft zijn
patroon overleefd en dient al 37 jaar diens
zoon. Hij heeft de zaak onschatbare dien
sten bewezen, want om zijn aangenaam hu
meur, zijn vakkennis en zijn meeleven met
de dorpsgenooten is hij te Hillegom een zeer
geziene figuur.
Bij zijn 40-jarig Jubileum vonden zijn ver
diensten ook waardeering bij de overheid,
daar hij benoemd werd tot ridder in de
Orde van Oranje Nassau.
Toch, voor een 77-jarige is de tijd van
rusten aangebroken, al wil hij er zelf niet
van weten. Daarom zal de aag van het dia
manten ambtsjubileum ook een dag van af
scheid van de zaak zijn. Een dag, die de
firma zeker niet zonder meer zal laten pas-
seeren.
De heer Van Bemmelen, die 26 jaar aan
de Ambachtstraat gewoond heeft, is nu
met zijn echtgenoote bij hun dochter, mej.
Schipper aan de Pastoorslaan komen Inwo
nen. En daar, hopen wij, zal het Vrijdag
groot feest zijn.
VERKOOP GROND.
B. en W. stellen den Raad voor, hen te
machtigen aan J. v. d. Kroft, te Haarlem,
tegen den prijs van 14 per M2. in koop af
te staan, den grond, gelegen aan de Zonne
bloemstraat groot pl.m. 173 M2.
UITGAAN.
SEVCIK-LHOTSKY-KWARTET.
Donderdag 31 Januari zal in den Stads
schouwburg optreden het SevcikLhotskv
Quartet bestaande uit de heeren Lhotsky,
Prochazka, Moravec en Pour. Het quartet
wordt hier geïntroduceerd door Gustav A
Svojsik Concert- en Theaterbureau te Praag
de impressario van Jan Kubelik. De interna
tionale en ook de Nederlandsche pers is vol
lof over de prestaties van deze Tsjecho sio-
waken.
INGEZONDEN MEDEDEELINGEN a 60 CenU
per regel.
Stof zuigerhuis MAERTENS
BARTELJORISSTRAAT 16
TELEFOON NO. 10756
APEX STOFZUIGERS F 90.-
GEVONDEN DIEREN EN VOORWERPEN.
Terug te bekomen bij: de Boer, Dr. Leyds-
straat 48, abonnement; Bureau van politie,
Smedestraat, halsband; Dollé, Klaverstraat
5, koffieboonen; Koster, Emostraat 39, hals
ketting; Snoek, Rozenprieelstraat 52 rood,
portemonnale; Holzapfel, Gasthuislaan 127,
rijwielbelastingmerk; Swart, Soenastraat 3.1,
ïdem; Hofsté, Gen Cronjéstraat 11, schoen
tjes; Takken, Potgieterstraat 43, sleutels;
Koster, Teylerstraat 6, vuurmakers; Hout
man, Pres. Steijnstraat 25, zweep.
Bureau van Politie, Smedestraat, armband,
Pethke, Wilgenstraat 35, autoband; Brugge-
man, Gen. Joubertstiaat, 8, figuurzaag;
Smits; N. Kerksplein 4, handschoen; Trol,
Lakenkooperstraat 2, idem, Teunissen Een-
drachtstraat 10, idem, Branse, Tetterode-,
straat 128, idem; Bur. v. Politie, Smedestraat
idem; Ellen. Byzantiumstraat 69, hond (jong
geel)Scheeiing, Gen. de la Reijstraat 76,
hondenhalsband; Bur. v. Politie, Smede
straat, handschoen; idem idem, Lucas K,
Heerenstraat 13, idem; Kennel Fauna, hond
(gestroomd), gebracht door de Vries N.
Gracht 4, idem (zwart-bruin), gebracht door
v. Staden, Z .Polderstraat 71, ka„ (zwart-wit*
gebracht door; Enschedé, Klokhuisplein 5.
Logman, Parkstraat 1, portemonnaie met
inhoud; Liewens eldschepleln 29 rood,
idem; Bur. v. Politie. Smedestraat, idem; Rol
Wagenweg 92, idem; Verweij, Oranjeboom
straat 135 c, polswanten; Jordens, Zomer-
ka 227, rijwielbelastingmerk; Bur. v. Politie
Smedestraat, idem; Zwaart, Berckheijde-
straat 17 rood, rozenk.ans; v. Looy, Kritzin-
gerstraat 47, schaats; Beun Engelszstraat 18
vulpen; v. Essen, L. Costerstraat 9, idem;
Bur. v. Politie, Smedestraat, wieldop.
EEN GESCHIEDENIS VAN DEN GEHEIMEN
DIENST.
Uit het Engelsch van
DOUGLAS VALENTINE.
26)
De lieele manier van doen van den man
voorspelde niet veel goeds, dat voelde ik
onmiddellijk. Ik had hem liever als een
dolleman zien te keer gaan dan dit ver
toon van zoogenaamde vriendelijkheid.
Rookt u? informeerde Horrelvoet.
Neen!hij hield zijn hand op als om me
te beletten dat ik mijn sigarettenkoker te
voorschijn haalde. U zult een sigaar heb
ben, niet een van onze eigen Hamburgers
maar een lekkere Havanna die ik van een
lid van den Engelschen Raacl van State
(Privy Council) gekregen heb. Kijkt u daar
van op! Aha! Ik zeg nog eens, van een lid
van den Engelschen raad van State! Daar
moet u niet zoo min over denken! „Der
Stelze" mag lam zijn, hij mag maar een
horrelvoet wezen, maar als hij reist, reist hij
als een vorst, als een man van invloed en
fortuin. Er is niemand zoo hooggeplaatst of
hij bewijst hem eer en luistert naar zijn ver
halen over het arme, misleide Duitschland,
jiet land van denkers en dichters dat nu in
den greep van het militaiiisme zucht. Bah,
die dwazen!
Hij gromde venijnig.
Deze man begon mij belang in te boeze
men. Terwijl hij door de kamer hinkte om
zijn sigarenkoker van den schoorsteenman
tel te nemen, bestudeerde ik hem aandach
tig.
Hij was een forsch man, niet zoozeer groot
als wel grof. Hij had geweldig breede schou
ders en de omvang van zijn buik en bleek
gezicht deden me vermoeden dat hij een
zittend leven leidde; maar toch leek hij
een man van buitengewone kracht. Zijn
armen waren abnormaal lang, zoodat men
onwillekeurig aan een aap moest denken.
Er was ook in ander opzicht iets aapachtigs
aan zijne heele voorkomenzijn platte
neus met groote harige neusgaten, zijn zwaar
begroeide wenkbrauwen, iets donkers en on
verschrokkens en tegelijk toomloos wreed.
Hij gaf me een sigaar die hij nogmaals
aanbeval en nadat hij een teug wijn geno
men had begon hij te spreken,
Ik ben een eenvoudig man. Herr Dok
tor. zei hij, en ik houd van onopgesmukte
taal. Daarom zal ik heel open met u praten.
Toen het duidelijk was dat de persoon, wiens
naam het niet noodig is te noemen, het ver
langen koesterde een zekeren brief terug te
willen hebben, verwachtte ik natuurlijk dat
ik, die geknipt ben voor dat werk, daarmee
belast zou worden. Ik was bet die den be
drijver van den diefstal ln een Engelsch in-
terneeringslcamp ontdekte! ik was 't die zoo
veel invloed had dat hij in onze voorwaar
den berustte; ik was het die tenslotte de
plaats ontdekte waar het document ver
borgen lagwel te verstaan zonder een
voet in Engeland te zetten.
Mijn gedachten verwijlden bij de drie
stukken in hun zeildoeken omhulsel, den
doorgescheurden helmkam, het groote, wijd-
geschreven steile handschrift. Ik had dat
schrift moeten herkennen, ik had het vaak
genoeg gezien op zekere foto's die een eere
plaats hadden ingenomen in de ontvangka
mer van Dominee von Mayburg in Bonn!
Ik had daarom het eerste recht, ver
volgde Horrelvoet. om belast te worden
met de belangrijke taak het document te
halen en aan den schrijver ter hand te stel
len. Maar die persoon had groote haast; hij
heeft altijd zoo'n haast; hij kon niet wach
ten tot die oude trekschuit van een Horrel
voet zijn plannen rijp had laten worden.
Dus onze ambassadeur in Amerika werd
geraadpleegd, de man die Duitschland's ge
heimen dienst tot een aanfluiting heeft ge
maakt, die zich zijn privé-papieren in de
ondergrondsche spoor heeft laten ontstelen
en idioot genoeg is om de meest waardevolle
documenten door een jakhals van een mi
litaire attaché te willen laten thuisbrengen,,
wlen ze door een brutalen Britschen douane
ambtenaar In Falmouth ontstolen werden.
Dit was de man die mijn werk moest op
knappen!
De ambassadeur werd dus verzocht een
van zijn getrouwen met alle noodige voor
zorgsmaatregelen naar Engeland te sturen,
om mijn werk te doen, U werd er voor uit
gekozen en ik wil u het compliment niet ont
houden dat u zich op buitengewone manier
van die taak gekweten hebt. Maar beste
Doktor, vul uw glas alstublieft. De sigaar is
best, vind u niet? Ik dacht wel dat u een
goede sigaar wist te apprecieerenZooais
ik zei, u werd direct tegengewerkt. Toen u
op de plaats kwam die u aangewezen werd,
vond u maar de helft van het document.
De sluwe dief heeft het in tweeën gesneden
om zeker te zijn van zijn geld voor hij de
goederen afstond. Ze wisten natuurlijk niet
dat Horrelvoet die oude trekschuit, hiervan
op de hoogte was en zijn plannen al ge
maakt had. Maar op het laatst konden zij
het toch niet zonder mij af „Die goeie Hor
relvoet", „die sluwe vos" en wat niet al meer
zou naar Engeland moeten gaan om de
andere helft op te snorren, terwijl de pro
tégé van den ambassadeur in Amerika in
fiotterdam zou wachten tot Dr. Grundt zou
aankomen. Dan moest die knaap hem de
andere helft geven.
Maar dat jeugdige heerschap deed niets
van dien aard. Hij moest van den ouden
vos niets hebben. Hij wacht niet op hem.
Hij loopt weg. na zich met een bemoeizieken
Fngelschman ingelaten te hebben wiens
lot. een voorbeeld is voor ledereen die zich
met andermans zaken bemoeit en gaat
naar Duitschland en draait dien armen Hor
relvoet een loer. U zult moeten toegeven.
Herr Doktor dat. ik niet netjes behandeld
ben door u en evenmin door iemand anders
Mijn keel was droog van angst. Wat be
doelde de man met zijn bedekte toespeling
van „leder die zich met. andermans zaken
bemoeit?" Ik schraapte dc keel om te spre
ken. j
Horrelvoet hief afwerend de hand op.
U hoeft niets uit te leggen, Herr Dok
tor zijn toon was ongedwongen en vrien
delijk laat mij uitspreken. Toen ik ont
dekt had dat u uit Rotterdam was verdwe
nen tusschen twee haakjes, Ik moet u
mijn compliment maken over de geniale ma
nier waaron u het gastvrije huis van Frau
Schratt verlaten hebt toen lk ontdekte
dat u weg was. heb ik eerst den toestand
overdacht. En ik kwam tot de conclusie dat
een geslepen Amerikaan (u bent wel héél ge
slepen) gewoon is al'es uit een zaken-oog
punt te bezien. Ik zal den toestand clan ook
eveneens uit een zakelijk oogpunt bekijken,
zei ik tegen mezelf, ik was overtuigd dat ik
evenmin als u, als eenige betaling voor mijn
gevaarlijke zending de schamele belooning
zou willen hebben die de ambassadeur meest
al aan zijn medewerkers geeft. Ne°n. ik zou
ook roem wiPen verwerven, of als dat moge
lijk was. in iedpr geval e°n vermeerdering
van mijn geldelijk bezit, die in verhouding
stond tot de gevaren die ik getrotseerd had.
U ziet dat Ik mij geheel in uw gedachten
verplaatst heb. Ik hoon dat ik niets ontact
vol heb gezegd, als dat wel het geval is, dan
wil ik er aan toevoegen dat ik niet het op
zet had om u te beleedigen.
CWordt vervolgd)
