BUITENLANDSCH OVERZICHT
HAARLEM'S DAGBLAD VRIJDAG 15 MAART 1929
DERDE BLAD
MOEILIJKE DAGEN VOOR DE FRANSCHE REGEERING.
Poincaré forceert tivee moties van
vertrouwen.
HEFTIGE OBSTRUCTIE DOOR DE RADICAAL-SOCIALISTEN
En andere verheffendesymptomen
T BELANGRIJKSTE NIEUWS I
I
Dé Fransche Kamer heeft gisteren een
bitter voorproefje gehad van de behandeling
der congregatie-ontwerpen. Poincaré die
ondanks alles met ijzeren wil nog het mo-
reele overzicht weet te behouden heeft daar
bij tot tweemaal toe, de vertrouwenskwestie
gesteld. Aan het slot van de zitting van gis
terenmorgen verbond de premier de vertrou
wenskwestie aan de stemming over het voor
stel krachtens hetwelk de discussies over de
congregatie-ontwerpen voor alles zouden
gaan.. De stemming werd onder het grootste
tumult gehouden, herhaaldelijk moest de
voorzitter de leden tot de orde roepen. En
dit is slechts het voorspel: Waarlijk, nog
nimmer zag deze regeering" zich voor zoo
moeilijke feiten geplaatst. In ieder geval was
het resultaat een succes voor Poincaré, die
de motie van vertrouwen er door haalde met
323 tegen 254 stemmen.
De woordenstrijd tusschen Poincaré en
Briand aan de ééne zijde en den radicaal
socialist Malvy (wiens fractie natuurlijk we
derom obstructie voerde) aan den anderen
kant ontstond door de verklaring van den
laatste dat zijn partijgenooten er mede ge
noegen zouden nemen, wanneer Poincaré er
in zou toestemmen eerst de suppletoire cre-
dieten te doen aannemen en dan, onderwijl
deze door den Senaat gingen, de wetsont
werpen betreffende de congregaties te be
handelen.
Daar dit voorstel echter een reserve be-
teekende op de eventueele rechten der con
gregaties wezen Poincaré en Briand het van
de hand.
De correspondent van het Hbld. schetst het
tweede gedeelte van de zitting als volgt:
De middagzitting van de Kamer was even
rumoerig en de debatten waren even heftig
als des morgens. Radicalen en socialisten
zetten hun obstructie-pogingen voort, door
de zoogenaamde praelabele vraag te stel
len, d.w.z. te trachten de uitspraak uit te
lokken dat de zaak niet in behandeling ge
nomen zou worden. Bij de bespreking daar
van werden weer zeer harde woorden gewis
seld en oude strijdvragen opgehaald, en men
kreeg den Indruk eensklaps 25 jaar terug ge
plaatst te worden in het heetst van de ge
vechten over de congregaties. De strijd voor
en tegen het clericalisnre blijkt hier de ge
moederen dus nog altijd even warm te kun
nen maken. Op een gegeven oogenblik moest
de voorzitter de zitting zelfs schorsen, om
dat niemand zich meer kan doen hoor en.
Denuitslag was tenslotte dat de praelabele
vraag yerworpen werd met ongeveer dezelfde
meerderheid van des morgens. 321 tegen 249
stemmen. De verdere behandeling werd daar
na tot Dinsdag verdaagd. Dan wordt waar
schijnlijk de linksche obstructie met contra-
ontwerpen en elndelooze amendementen
voortgezet.
Intusschen zullen de samenzweerders mor
gen nog een aanval ondernemen bij gelegen
heid van de interpellatie over de sterfgeval
len in het bezettingsleger. Zij loeren op de
mogelijkheid dat de minister van oorlog
Painlevé, die wel eens wat professoraal ver
strooid is, een of andere onhandigheid zal
begaan. Maar er zou zeker heel wat moeten
gebeuren eer de aanzienlijke meerderheid,
vandaag tweemaal door de regeering be
haald, in een minderheid verkeerde.
Wij teekenen hierbij aan, dat er zooals
hieronder te lezen is inmiddels een rap
port is verschenen van een commissie van
onderzoek, die heeft vastgesteld, dat den
militairen chefs geen verantwoordelijkheid
treft voor de vele sterfgevallen in het bezet
tingsleger. Dit. rapport zal de regeering een
goeden ruggesteun geven en Painlevé's taak
aanzienlijk verlichten; het is te rechter tijd
verschenen
Voorts verwijzen wij naar twee curieuze
berichten op deze pagina. Bridgemau één
dier „vredesapostelen" die indertijd met den
Italiaan Marinis het vredeswerk feitelijk in
Genève gesaboteerd heeft, legt er als mi
nister van marine een paradoxale verkla
ring in af omtrent kruiserbouw en ontwape
ning. Daaronder een verslagje van den
speech van den Fransehen senator Lemery
die „onthullingen" doet over Duitschen krui
serbouw, die Frankrijk zouden nopen tot
kruiserbouw!
Verheffende symptomen van een nieuwen
bewapeningswedstrijd!
Een paradoxaal bericht
LONDEN, 14 Maart. (Reuter). In het La
gerhuis de marinebegrooting indienende, zei-
de de'minister van marine Bridgemau, dat
er in het 1 April beginnende dienstjaar drie
nieuwe kruisers op stapel zullen worden ge
zet waarvan twee kleine met kanonnen van
6 inch, ter vervanging van kleine kruisers,
die verouderd worden.
Ten aanzien van de ontwapening had
volgens Bridgeman Groot-Brittannie meer
fedaan dan welk land ook. Sedert, den wa
penstilstand heeft het meer dan 2.160.000 ton
afgedankt, en den bouw van 314.000 ton ge
schrapt,. De premier heeft reeds gezegd, dat
Groot-Brittannië geen wedstrijd zal aangaan
in vlootaanbouw met Amerika. Het heeft dit
voornemen zoowel te Washington als te Ge
nève getoond.
Terwijl men over vrede
spreekt
PARIJS, 14 Maart (N. T. A.) Bij de be
handeling van het vlootbouwprogram in den
Senaat zette senator Lemery uiteen, dat de
bouw van de in dat program opgenomen
schepen een noodzakelijke maatregel was,
reeds met het oog op de aanstaande indienst-
stelling van den nieuwen Duitschen pantser
kruiser. Deze kruiser, waarop nog verdere
gelijke eenheden zullen volgen, is zoo inge
richt, dat hij alle Fransche en Engelsche
kruisers in bedwang kan houden. De bouw
dezer schcepseenheden schijnt niet bezield
te zijn door den geest van Locarno en van
het Kellogg-pact. Duitschland kan op grond
van het verdrag van Versailles niet meer dan
zes schepen van het nieuwe model bouwen.
Met Italië staat het echter anders. Daar
Frankrijk zich in geval van oorlog op ver
scheidene fronten moet verdedigen, zou
Italië in de Middellandsche Zee de overhand
hebben en dat is voor Frankrijk onaannne-
melijk.
De voorzitter der vlootcommissie, senator
De Kerguézec, uitte de vrees, dat men voor
een nieuwen bewapeningswedstrijd staat.
Militaire autoriteiten niet
verantwoordelijk.
De inspecteur van den militairen genees
kundigen dienst, het Kamerlid dr. Péchin
van de fractie-Marin, aan wien was opge
dragen een onderzoek in te stellen naar den
gezondheidstoestand bij het bezettingsleger
in het Rijnland en het lid der legercommis-
sie kolonel Picot (linksrepublikein) hebben
in de legercommissie der Kamer rapport
uitgebracht over de resultaten van hun on
derzoek. Er bleek uit dat sedert het intreden
der vorstperiode bij de Fransche bezettings
troepen 273 sterfgevallen waren voorgeko
men, die echter voor een deel aan de ook
onder de burgerlijke bevolking heersehende
griep moesten worden toegeschreven. Zoowel
dr. Péchin als kolonel Picot legden er den
nadruk op, dat van hoogerhand alle ver-
eischte maatregelen genomen waren en dat
ook de bevelhebber van het bezettingsleger
generaal Guillaumat den geneeskundigen
dienst volkomen dekte. De militaire autori
teiten konden niet verantwoordelijk worden
gesteld voor de sterfgevallen.
Ook in de legercommissie van den Senaat
lieten senatoren, die aan het onderzoek deel
namen. zich in dezen geest uit dat er geen
schuld aanwezig was van de zijde der" mili
taire en geneeskundige autoriteitem
LETTEREN EN KUNST
MUZIEK.
FRITZ HIRSCH OPERETTE „DIE
FLEDERMAUS"
Indien alle later geschreven en tot popu
lariteit gekomen operetten muzikaal gelijk
waardig met „Die Fledermaus", die in 1874
ontstond, waren zou zelfs de ernstigste mu
ziekminnaar met het genre niet slechts vrede
moeten hebben maar het goed recht er van
erkennen en zijn eigenschappen waardeeren,
zoo niet bewonderen. Het tekstboek moge met
zijn dwaze verwikkelingen niet boven dat der
gewone klucht staan, amusant is de hande
ling zeker en zij geeft aanleiding tot hoogst
komische situaties. Maar de muziek tintelt
overal van geest en humor, is vrij van de
nare sentimentaliteit en trivialiteit der mees
te twintigste-eeuwsche operettes, is fijn ge
ïnstrumenteerd en bezit prachtige karakte
ristiek en zelfs een ongewoon dramatisch uit
drukkingsvermogen. Als treffend voorbeeld
daarvan noemen we de muzikale pantomime
van den gevangenisdirecteur in het begin
van het derde bedrijf, een meesterstuk van
muzikale illustratie, dat een geschiedschrij
ver van naam niet schroomt op gelijke hoog
te te stellen met de beroemde Beckmesser-
pantomime uit Wagners „Meistersinger". In
„die Fledérmaus" is de dans tot dramatisch
stemmingsmiddel geworden en tot welk een
dramatische kracht Johann Strauss zijn
muziek heeft weten op te voeren blijkt wel in
het kostelijke terzet in hetzelfde bedrijf, op
het oogenblik dat Von Eisenstein zijn ver
momming afrukt en zich bekend maakt met
de woorden: „Erzittert, ihr Verbrecher! die
Strafe bricht herein! Hier stehe ich als Ra-
cher ich selbst bin Eisenstein". De muzi
kale waarde vermindert dus gedurende het
stuk niet, zooals in zoovele operettes helaas
het geval is, waar de componist op het arm
zalig beetje geest dat hij in 't begin ten
beste gaf, door eindelooze herhalingen een
heelen avond moet teren; neen. de muziek
van Strauss tintelt elk oogenblik door nieu
we invallen en toont zelfs een stijging naar
liet einde.
Ook in de eerste beide actes komen voor
treffelijke nummers: al dadelijk het eerste
optreden van Alfred en het. duet in het begin,
de aria van Rosalinde en de Finale iu II, om
er maar een paar te noemen. Daarbij heeft
Strauss' muziek de eigenschap tot werkelijk
zingen te noodzaken en het was merkwaar
dig welk een ongewoon zangtalent de hoofd-
vertooners gisteravond toonden. Bij de meeste
operettes wordt het met het vocale zoo nauw
niet genomen; we hebben nog onlangs in „die
Czardasfürstin" kunnen const ateeren hoe de
hoofdpersoon dwars tegen het orkest heen-
gilde; doch Strauss scheen haar en ook de
anderen tot hooger dingen geïnspireerd te
hebben. Althans zoowel Mimi Gyenes als
Friedel Dotza, Paul Harden en Albert May
hebben zeer verdienstelijk gezongen en Alice
Legan sloot er zich behoorlijk bij aan. Dat de
klucht-toon in het spel uitstekend bewaard
bleef, behoef ik wel niet te melden. Wat dat
betreft is het gezelschap een geheel, dat men
niet beter zou kunnen wenschen.. Alles sluit
steeds als een bus, liet speeltempo is vlug,
het komische komt tot zijn recht, wordt zelfs
door dwaze en vaak geestige toevoegingen
nog verhoogd. De raketenauto en Peek en
Cloppenburg zijn vermoedelijk niet in den
oorspronkelijken tekst te vinden. Het decor
was in het derde bedrijf bijzonder vermake
lijk, vooral toen aan het slot het kolossale
oog der gerechtigheid in den wand open
ging; indien dit een trouvaille van Hirsch is,
mag men hem er mee feliciteeren.
Als naar gewoonte kregen Hirsch en Frie
del Dotza bij hun verschijnen een open doek
je, een bewijs hoe men hun talent op prijs
stelt, maar men zou aan de speelverdiensten
der anderen te kort doen, als men hen ook
niet prees. Inzonderheid was Arthur Eugens
gisteravond vermakelijk als de drankllevende
cipier.
Dit was dus nu eens een operette die men
„ganz einwandsfrei" zou kunnen noemen.
We hopen dat Hirsch er hier ter stede nog
eens mee terugkomt; liever tienmaal één Fle
dermaus, aan tien verschillende Wittwes,
Fürstinnen en dergelijke. We gunnen hem
dan gaarne weer een uitverkocht huis, even
als gisteravond.
KAREL DE JONG.
H.O.V.-LEDENCONCERT.
De hoofdaandacht ging op dit concert
natuurlijk uit naar de muziek die na de
pauze werd uitgevoerd: Albert Roussel en
Roger Ducasse. Maar wat hieraan vooraf
ging vormde een inhaerent bestanddeel van
het met veel zorg saamgestelde program
ma. Als eenmaal het karakter dezer inlei
dende muziek was vastgesteld: de zuiver-
schoone vorm, was de keuze niet zoo moeilijk
meer, doch zij viel toch nog zeer gelukkig uit;
onder Beethoven's symphonleën was er wel
geene aan te wijzen, die met meer geluk hier
had kunnen geplaatst worden; onder Mo-
zarts ouverturen geene, die zich zóó als van
zelf aandiende; de allerpuurste Scarlatti-
vorm die wij in „die Entführung aus dein Se
rail" bewonderen om de zonnige klaarheid,
plaatste ons in de atmosfeer waarin niet te
„grübeln" valt'. Aan deze gelukkige pro-
gramformeering danken wij voor een niet
gering deel de sterke indrukken die de thans
in eerste uitvoering gaande muziek van het
jopge Frankrijk naliet.
Van minstens even groote waarde was
.het hoe"; en ook daarin had Eduard van
Beinum een gelukkigen avond. In klaar-lich-
tende klankgeving klonk Mozart op; in die
ongerepte sfeer hield de dirigent Beetho
ven's achtste. Wat er bijzonder te releveeren
valt? Buiten het Allegretto, dat nu eenmaal
heet de proefsteen voor elk goed orkest,
bleek ons, hoe de finale als zoodanig met
minstens hetzelfde recht mag gelden. En
wijl we de uitvoering inzonderheid dezer
twee kritische deelen zonder voorbehoud
vlekkeloos mogen noemen, kan hiernaar de
waarde dezer Beethovenvertolking licht wor
den afgemeten. Men mocht ook met onge-
wone attentie de weergave beleven van het
coda (eerste allegro), een grootsch en schoon
hoogtepunt niet slechts naar de muziek,
maar zeer zeker ook naar (je uitvoering. Het
intreden van de eerste maten der reëxpositie
bleef echter, voor wie niet scherp luisterde,
weer geheel verborgen. Fagot, cello en con
trabas doen hier alleen iets voor wie de par
tituur kent. De hoorn zou hier geen slechten
dienst doen. Maar Beethoven schreef, en wij
berusten. Volgens Wagners raadgeving volgde
in „tempo di Minuetto" het trio in belang
rijk langzamer tempo, zoodat de cello be
hoorlijk de partij tot een goed einde kon
voeren. Berusten wij? Iets minder gerekt
tempo niet zou schaden. Van dezen Beetho
ven stap ik niet af dan na mijn bewondering
te hebben geuit voor een zoo prachtige een
heid van samenspel, technisch zoowel als
naar den geest. Haarlem mag trotsch zijn op
zijn orkest. Maarwaar is de belangstel
ling? Ik constateerde niet zonder verbazing,
dat in de zaal heele plekken leeg waren. Dat
was voorheen toch anders. Maar ja, men
ging naar de operette!
Ginds de clownerie, hier een gebeuren in
ons muziekleven; twee eerste uitvoeringen
van werken die toch ook voor minder moder
ne ooren een niet te versmaden gelegenheid
waren, zich met de taal der jonge kunste
naars vertrouwd te maken.
Van Albert Roussel kennen wij, naast. „Le
poême de la forêt", niet veel meer dan een
enkel kamermuziek werk. „Nu hoorde men
een zijner laatste werken, het pianoconcert
op. 36.
Julius Hijman, die zich sterk voor de mo
dernen interesseert, speelde in hoogst ge
lukkige samenwerking met het orkest de drie
deelen van het werk. waarvan in het mid
dendeel (Adagio* de fijne, suggestieve stem
ming ongetwijfeld bij eiken hoorder weer
klank vond. Voor mij persoonlijk sprak van
de beide allegro's het slotdeel het meest aan.
en ik maak mij sterk, dat hier ook de moest
onwennige ooren den machtigen indruk on
dergingen, die elk goed-geschreven werk
noodwendig moet nalaten op wie ontvanke
lijk is voor muziek. Mijzelf heeft het eer
ste deel te zeer verrast, mijn luisteren was
nog niet goed ingesteld, en nog eenmaal zou
ik het moeten hooren. Mijn aandacht ver
deelde zich nog te zeer tusschen den solist,
die zijn partij beheerschte, en het orkest dat
prachtig werk verrichtte, zich terecht vond
in deze veeleischende partituur, die slechts is
te benaderen, zoo men haar liefdevol tege
moet komt. Voor solist, orkest en dirigent
waren het verheugende oogenblikken.
De „Suite franfaise" van Roger Ducasse,
is een gelukkig samengaan van wat men
sinds lang als gangbare muziek aanvaardde
en van wat met Ravel en na hem nu alreeds
aLs klassiek wordt aangevoeld. Naar de vier
stukken dezer suite luistert men met genoe
gen, het liefst allicht naar „recitatief et air"
om de gelukkig getroffen sfeer der schalmei
en de mooie partij der klarinet; maar zeker
ook om de bevattelijke dansvormen, die hier
als vanzelf zich kleedden in het gewaad
van de moderne coloriet. Ook deze uitvoe
ring viel zeer te loven.
G. J. KALT.
DE BAZAR DER N. C. G. O. V. GEOPEND
De bazar, die de Nat. Chr. Geheelonthou
der svereeniging in „Het Blauwe Kruis" houdt
is Donderdagmiddag in tegenwoordigheid
van een groot aantal personen officieel ge
opend. De heer W. P. J. Overmeer, voorzitter
der afdeeling Haarlem sprak een welkomst
woord. waaarin hij dank bracht aan allen,
die het hunne hebben bijgedragen tot het
welslagen van dezen bazar, de dames, die er
voor werkten, de winkeliers, die goederen
afstonden, het eerecomité en ds. Dijkman,
veteraan in de beweging, die door zijn aan
wezigheid blijken van belangstelling gaf, be
schamend voor vele jongeren, zooals de heer
Overmeer zeide. .Koopt zooveel mogelijk van
ons, dan zullen wij strijden", zei de heer
Overmeer. „Strijden voor een samenleving,
die doordrongen is van nuchterheid".
Ds. L. J. van Leeuwen opende daarna den
bazar.
Hij wees op het doel van den bazar, de mo
gelijkheid te schvnoen, n.l.. dat de Algemee-
ne Vergadering dit jaar te Haarlem komen
kan. Waar ds. Montijn, de vroegere Haarlera-
sche predikant, zich thans geheel aan het
werk in het Hoofdbestuur geeft, en overal
komt., kan het toch niet anders, of hij moet
ook in zijn oude gemeente terug komen.
De Algemeene Vergadering te Haarlem zal
weer eens nieuwe gelegenheid geven tot ge
tuigen. waar buitenstaanders door bun koele
en onverschillige houding dit den laatsten
tijd hoe langer boe moeilijker maakten voor
den geheelonthouder. Een groote opbrengst
van den bazar zal hen sterken in zelfver
trouwen en een krachtige stoot geven aan het
onthouderswerk.
Muziek van den heer H. van den Berg,
viool, mej. G. F. Overakker, piano en mej.
H. G. Heek. orgel luisterde den bazar op.
Mevrouw D. Berghuis—Schoon, die zou zin
gen, had wegens ziekte bericht van verhinde
ring moeten zenden.
UITSLAG VEILING.
Uitslag van de veiling, Donderdag ge
houden in het Notarishuis.
Het pakhuis met bovenwoning Begijnhof 13
zwart en rood niet geveild.
Het huis Lange Poellaan 24. Kooper H.
Akersloot voor f 1025.
Het heerenhuis Koninginneweg 107, J. W.
van Santé q.q. f 30.100.
Het beneden- en bovenhuis Zijlweg 155.
Opgehouden op f 12.200.
Het- heerenhuis Zijlweg 74, M. Nederkoorn
q.q. f 13.425.
Het huis Aelbertsbergstraat 11. J. W. Wale-
wijn f 4810.
Het. huis Linschotenstraat 40. J. Vrolijk
f 2650.
De huizen Jacobstraat 15 en 19, A. Th. Joos-
ten f 1500 en f 1500.
Het huis Ravelingsteeg 1. H. J. Feije
f 830.
Het huis Gortestraat 9, A. Akersloot
f 2100.
Het kantoorgebouw met twee bovenwo
ningen en werkplaats Donkere Spaarne 22,
22a rood en 22b rood. Geukers en Nelissen
q.q. f 17.000.
Het pakhuis Donkere Spaarne achter 22b
rood. J. Kroon van Diest q.q. f'6500.
De werkplaats met bovenwoning Nagtzaam-
straat 65 zwart en rood. Opgehouden op
f 11.300.
Twee pakhuizen uitkomende op de Ge
dempte Oude Gracht. Uit de hand ver
kocht.
INGEZONDEN MEDEDEELINGEN
a 60 CU. per regel.
Lichtzinnigheid
ten oprichte van dagdijkschc benoodigd-
heden is zoowel in zaken als in het huiselijk
leven nadcclig. Verstandige cn bedachtzame
mcnschcn brengen hunne cischcn in overeen
stemming met de beschikbare middelen, cn
gooien nooit onnoodig geld weg!
Veelvuldige schoenreparaties, vooral van
de hakken kunnen worden vermeden door
Bcrsoa gummi hakken. Berson hakken zijn
goedkooper dan leeren cn slijten niet half
zoo vlug: zij zijn het behoud uwer schoener
door hunne
buitengewone
elasticiteit.
Praktische,
zuinige men-
schen dragen
altijd Bcrson
gummi hakken
succes. -
SUCCES. udmU-d cc- —C—
SUCCtS. «c.u.»c
.V l.c.io lou. -cUa S
iunocn
SUCCES, n dc loc. .oc. o Uml
ZlCWTZENOlN&EN
FRANCO DOOR WEEL NEDERLAND
BLINDENZORG
De vereoniging tot verbetering van het lob
der blinden in Nederland en koloniën, af
deeling Haarlem, hield haar jaarlijksche le
denvergadering.
Uit het verslag van de secretaresse, mej.
C. A. Doorn, ontleenen wij het volgende:
Met 1 Dec. werd de Haarl. werkinrichting
geopend. Vijf mannen werken daar lederen
dag onder leiding van een werkmeester en.
verdienen daarmee een goed weekloon.
Een woord van dank aan den secretaris
van de gemeentelijke blindencommissie, den
heer E. P. Schuijt., die niets onbeproefd heeft
gelaten om de werkinrichting zoo spoedig te
kunnen openen, is zeker hier op zijn plaats.
De verecniging zorgt voor de thuiszitten
de blinden: schoenmaker van Maurik, Pot
gieterstraat 52, wil zoo gaarne meer werk;
de vrouwen willen met handwerken wat
verdienen.
Ook de zieke en behoeftige blinden wil
zij steunen; aan levensmiddelen en kleeren
werd 212.17 uitgegeven.
Maar ook voor ontspanning wordt gezorgd.
Zij organiseert bijeenkomsten in het. „Nuts-
gebouw". Ook een rijtoer naar Groenendaal
stond dit Jaar op het, programma.
Van dc twee blinde kinderen, die in he.t
instituut te Amsterdam verpleegd worden,
komen goede berichten.
De blinden-biblidtheek is weer met 41 dee
len uitgebreid.
In de kosten voor het aanschaffen van
een orgel voor een blinde juffrouw tc IJmui-
den werd 25 bijgedragen.
Het bestuur kan met voldoening terugzien
op het afgeioopen jaar; toch zou de pen-
ningmeesteresse mej. A. I. Cool, Lnrentz-
plein 23, gaarne zien, dat nog velen zich ais
contrib. lid opgaven. Al is hier in Haarlem dc
gemeentelijke werkinrichting, de particuliere
blindenzorg mag en kan niet uitgeschakeld
worden.
Moge het bestuur in staat worden ge
steld zijn taak met liefde en toewijding te
vervullen.
Met een woord van dank aan allen die hen
steunden, sluit het jaarverslag.
GEVONDEN DIEREN EN VOORWERPEN.
Terug te bekomen bij: Bur. van Politie,
Smedestraat, 2 ballen; Herme6, Oranjeboom
straat 136, cocosmat; Braud, Schotersingel
9, heerendas; v. d. Putte, Gen. Cronjéstraat
111, handboei; Teven, Loosterweg 2 (Ilillc-
gom). handschoen; v. d. Laan, Aslijnstraat
21, handschoen; Leijenaar, Slachthulsstraat
14 R, honden penning; Kennel Fauna, grijze
kat, gehraoht door v. Dam. Amsterdamstraat
70: Lust, Damaststraat 46, knipper fototoe
stel; Bakhuis. Westerstraai. 33, schilders-
kwast; Bur. v. Politie, Smedestraat, stuk:
lood; Bur. v. Politie. Smedestraat. nummer
plaat; Dijkman, Zeeweg 320, Driehuis, porte-
monnaie met inhoud; Marchant, A. L. Dyse-
rinckstraat 20, rijwielbelastlngmerk; Blan-
kenstein, Harmenjansstraat 19, tasch met
inhoud; Bur. v. Politie, Smedestraat, tasch
met inhoud; Wiskes, L. Poellaan 15 B, wasch
goed.
UITGAAN.
GEM. CONCERTGEBOUW.
Mie en Ko.
Zondagavond kornon Mie cn Ko, de beken
de Jordaauvertolkcrs in de Gem. Concert
zaal met hun schets „Mooie Karei, de trots
van de Jordaan". Wie de gebroeders Chanson
in hun rollen van Mie en Ko kent heeft voor
dezen avond geen aanbeveling noodig,
WAT IK VAN DC TetMTOONSTELUNC VAM HOLL.KUNST LONQEN
TE 21E.N KREEG»
De Heemsteodsche schilder Herman Heuff zond ons bovenstaand verslag van zijn indrukken van de HoOandsche tentoonstelling in Burlington House,
Londen, die nu juist is gesloten cn «en ongeëvenaard succes is gowccsU
