AP ?T AQPUAïT. 0UD EN JONG IN
Ui I Ak5l llALll DE HOOFDSTAD
ZATERDAG 13 APRIL 1929
EEN SWEEPSTAKE VAN EEN
MILLIOEN POND-
(Van onzen Londenschen correspondent)
Het is zoo goed als zeker dat de sweep sta
ke van de Londensche Effectenbeurs dit jaar
een bedrag van een millioen pond zal berei
ken. Deze sweep stake komt overeen met
een kolossale loterij, waarbij de uitslag van
den Derby-paardenren de prijzen bepaalt,
Hoewel het nog twee maanden zal duren
voordat de paarden van de Derby aldus een
aantal nieuwe kapitalisten zullen maken,
heeft het comité van de „Stock Exchange",
dat deze machtige gokkerij organiseert,
reeds 750000 kaarten a 1 pond sterling per
stuk verkocht. Men kan gerust aannemen,
dat de rest in den loop der eerstvolgende
weken van de hand zal gaan. Het zal do
grootste pot worden die ooit in de „Stook-
exchange Sweep" is verdeeld. Het, record op
dit gebied heeft tot. nu toe op naam gestaan
van de „Calcutta Sweep", die door de Turf
Club van Calcutta wordt georganiseerd.
Sweep stakes en loterijen zijn hier bij de wet
verboden. En er zijn reeds weer ingezonden
stukken in de dagbladen verschenen waarin
ontstelde burgers, die in deze. ondernemin
gen enkel kwaad zien. aan dit wettelijk ver
bod herinneren. Zij wijzen er op dat een
nederig winkelier, die een „raffle" (loterij
met waren of goederen als prijzen) zou wil
len organiseeren, de hand van het gezag In
alle zwaarte zou voelen. En zij vragen waar
om dan zulk een geweldige gokpartij, ala
door de beursheeren wordt georganiseerd,
vrij-uit kan gaan. Het antwoord op deze re
delijke vraag is waarschijnlijk dat de regee
ring, of het Gezag, deze door traditie bijna
gesanctionneerde „sweeps" om enorme be
dragen door de vingers ziet omdat ze of
Het er niet veel kwaads in kan ontdekken.
Daarenboven dragen deze loterijen een zoo
genaamd besloten karakter. De loten of
kaarten zijn alleen beschikbaar (in theorie)
voor de leden van de Effectenbeurs, die zo
echter bij bundels tegelijk koopen en onder
het publiek van de hand doen. En de wet
geving treft feitelijk alleen openbare lote
rijen of sweep stakes. De „Stock Exchange
Sweep" en die van Calcutta worden dan ook
niet in openbare organen geadverteerd. De
Stock Exchange Sweep werd '27 jaar geleden
begonnen door een Schot, J. J. Hamilton. Het
eerste jaar bedroeg het prijzengeld 100 pond
sterling en de eerste prijs 60 pond sterling.
Het tweede jaar had men twee maanden
tijd noodig om 500 kaarten te verkoopen. Dit
jaar verkocht men in de week voor Paschen
500000 kaarten en zal het totaal een mil
lioen worden. Men schijnt nu niet voorne
mens te zijn het grootste deel van dit be
drag als eersten prijs beschikbaar te stellen
maar of de „sweep" te splitsen In twee van
een half millioen pond of het aantal hooge
prijzen te vermeerderen. Do kans op een
prijs is uiterst gering daar er zelden meer
dan dertig paarden in de Derby loopen. In-
tusschen zal de onderneming weer een half
dozijn nieuwe milüonnairs (in Nederland-
sche guldens) scheppen.
VERVALSCHTE KUNSTWERKEN
Waarschijnlijk is geen categorie van men-
schen gemakkelijker te bedriegen dan de ge
wone verzamelaar van schilderijen en „an
tiek". En zelfs deskundigen worden er nog
wel tusschen genomen.
Hoe wordt de echtheid van een kunstwerk
uitgemaakt? Kleurenharmonie, de manier
waarop de kleuren zijn aangebracht, de dikte
van de verf, op deze en nog een dozijn an
dere bijzonderheden let de expert en zij
zeggen hem veel. En hij is zoo doorkneed in
deze zaken dat het soms schijnt dat hij zich
louter door Instinct laat leiden.
Tegenwoordig wordt de X-stralen-proef
vaak toegepast. Hierdoor kan worden uitge
maakt of een andere hand dan die van den
schilder iets aan de schilderij heeft toege
voegd en of het schilderstuk overgeschil
derd is.
Een „nagemaakt" schilderij zal altijd de
spontaneïteit missen, die een origineel werk
kenmerkt. Wie een copie met het echte
kunstwerk vergelijkt zal zien dat de copie
altijd veel „stijver" is.
Vervalschingen wor-Jen dikwijls gemaakt
lang nadat het origineel vervaardigd werd
en zulk een vervalsching is meestal gemak
kelijk te ontdekken omdat veranderingen,
die door den tijd zijn ontstaan, zeer moeilijk
nagebootst kunnen worden.
Veel meer moeilijkheden geven copicén
van werken van tijdgenootcn. Maar een
waarlijk deskundige (niet de belangstellende
leek) weet ook deze te overwinnen.
PRENTBRIEFKAART EN
GRAMOFOONPLAAT.
T In Engeland zijn nu prentbriefkaarten in
iden handel gebracht, die tevens dienst
doen-als.... gramofoonplaat. In het mid
den van de kaart is n.l. een kleine gramo
foonplaat aangebracht. De kaart wordt op
de gewone wijze op de gramofoonschijf be
vestigd en men hoort dan een kort populair
lied zingen of een korte toespraak. Veel
worden de kaarten gebruikt voor het over
brengen van een gelukwensch bij gelegen
heid van verjaardagen. Wordt de kaart door
een dame afgezonden dan wenscht een lieve
vrouwenstem u „nog vele gelukkige jaren";
is het een man, die u de kaart zendt, dan
(zult ge een volle, krachtige mannenstem
hooren, die u feliciteert.
Toen aan de Koningin van Engeland on
langs op een tentoonstelling deze kaarten
werden getoond, toonde zij zich er zeer mede
ingenomen. Zij nam er eenige mee om ze aan
den Koning te laten zien.
De kaarten zijn zoo stevig dat ze gerust
per post kunnen verzonden worden zonder
dat het gramofoonplaat je breekt.
NIEUWE ENGELSCHE
VLIEGTUIGEN.
Imperial Airways zal binnenkort nieuwe
typen verkeersvliegtuigen in de vaart bren
gen. De machines zullen veertig passagiers
dragen en voorzien zijn van vier motoren.
Het zijn tweedekkers met 2000 paarden
krachten, gelijkelijk verdeeld over de vier
motoren. De motoren zijn geplaatst op de
vleugels, twee op elk dier vleugels of draag
vlakken, en natuurlijk aan weerszijden van
de kajuit en romp. De kajuit is gemonteerd
onder de draagvlakken, hetgeen twee voor-
deelen heeft, onbelemmerd uitzicht voor de
passagiers en verminderden hinder van het
geraas der motoren, die aldus op goeden af
stand van de kajuit zijn geplaatst. Dit doel
wordt voorts nog gediend door het voorge
deelte van den romp aan te wenden voor
vrachtgoedruimte en voor het buffet.
DE ELECTRISCHE PILOOT.
Een Fransche uitvinder heeft voorspeld
dat het mogelijk zal worden vliegmachines
door verraderlijke berggroepen te leiden
door middel van ondergrondsche electrische
kabels. Gevoelige instrumenten in de cabine
zouden, verklaart hij, den piloot in staat
stellen een kabel in den grond 8000 voet
beneden hem te volgen.
Een dergelijk systeem is met succes be
proefd om een schip een haven binnen te
brengen. De leidende electrische kabel wordt
,dan in den bodem der zee gelegd.
DE HUNNEN.
De Romeinsche schrijver Amminianus
Hercellinus, die in de tweede helft van de
vierde eeuw leefde en een geschiedenis van
de Romeinsche keizers schreef, beschrijft de
Hunnen, die hij uit eigen aanschouwing
kende, als volgt:
De Hunnen overtreffen alle volkeren aan
barbaarsche wildheid. De jongens worden
dadelijk na hun geboorte met een mes de
wangen doorstoken, opdat op de met lit-
teekens doorgroefde huid geen baard zal
kunnen groeien. Klein van gestalte, doch
breed geschouderd, met een sterken nek ge
lijken zij ruw uitgehouwen houten figuren
die aan de leuningen van de bruggen staan
en men ziet ze aan voor wilde dieren.
Hun levensgewoonten zijn wild en ruw, bij
het bereiden van him voedsel gebruiken zij
vuur, noch zout of specerijen. Ze leven van
wortelen van in het wild groeiende planten
en van het halfbedorven vleesch van alle
mogelijke dieren, dat zij onder hun zadel
zacht maken. Huizen mijden ze als het graf,
zelfs geen stroodak hebben ze. Steeds zwer
ven ze langs bergen en dalen. Koude, hon
ger en dorst leeren zij van hun jeugd af
verdragen. Hun kleeren zijn van linnen of
dierenvellen. Ze dragen steeds en overal de
zelfde kleeding en ze ontdoen zich er niet
van voor ze als lompen van hun lichaam
valt. Met taaie paarden schijnen ze samen
gegroeid, dag en nacht zitten ze er op. Ze
eten en drinken er op, koopen en verkoopen
daarop slapen en droomen ze, doordien ze
zich voorover buigen over den hals van het
dier. Zelfs bij vergaderingen en bijeenkom
sten stijgen ze niet af.
DE SLANKE LIJN IN DEN
DIERENTUIN.
De meeste dieren die in gevangenschap le
ven vertoonen neiging om te dik te worden.
Zij krijgen natuurlijk niet die lichaamsbewe
ging, die zij zouden hebben als zij in vrij
heid leefden; zij krijgen regelmatig hun
voedsel en als het publiek dat de dierentui
nen bezoekt veel met hen op heeft, „snoe
pen" zij bovendien te veel tusschen de maal
tijden.
Hetzelfde is het geval met vele huisdieren.
De meeste honden en katten worden op den
duur te dik. De beste middelen om dit tegen
te gaan zijn veel lichaamsbeweging en een
streng diëet.
In den Londenschen dierentuin moest on
langs een slang een kuur ondergaan, omdat
hij te dik werd. Een groote Komodo-slang
had te veel eieren gegeten, waarop het pu
bliek hem getrakteerd had en begon aan
vervetting te lijden.
Lichaamsbeweging, in den vorm van dage
lij ksche „wandelingen" door het reptielen
huis, behoorde bij zijn kuur en het dier kreeg
een dieet van ratten, twee keer per week.
Ook kreeg hij geregeld wonderolie, die hem
dan in een groote, witte rat werd toegediend.
SCHILDEREN ONDER GEVAAR
LIJKE OMSTANDIGHEDEN.
Kunst en avonturen gaan gewoonlijk niet
tezamen, toch is er onlangs in Londen een
tentoonstelling van schilderijen gehouden,
die in West-Afrika zijn vervaardigd door
een Engelsch Afrika-schilder en waarvan
verschillende het onderwerp zouden kunnen
vormen voor een avonturen-verhaal.
Vele van deze schilderstukken toch werden
door den kunstenaar, Spenser Pryse, in de
wildernis vervaardigd. Eens, terwijl hij bezig
was een boschtafereel op het doek te bren
gen, zag hij zich plotseling omringd door
reusachtige :#.vianen.
Hij was alleen en onder deze omstandig-,
heden zou menigeen zijn tegenwoordigheid
van geest verloren hebben. Maar Spenser
Pryse ging kalm door met schilderen, terwijl
de apen om hem heen stonden te snateren,
zijn kwasten aflikten en zijn verf proefden.
Eindelijk gingen zij weg.
In den oorlog van 19141918 zijn ook heel
wat schetsen door teekenaars onder zeer
gevaarlijke omstandigheden, ja: onder
vijandelijk vuur, gemaakt.
Wild door elkaar storten zij zich op alles
wat hun in den weg komt.
Meestal beginnen zij den aanval en wach
ten hem niet af. Doch steeds heffen, bij het
op elkaar botsen, de benden een woest
krijgsgeschreeuw aan. Buitengewoon lenig,
behendig en vlug, verspreiden zij zich in
den strijd en jagen terug, om zich tot een
nieuwen aanval te verzamelen en dan onder
de tegenstanders een vreeselijk bloedbad aan
te richten. Een verschansing vallen ze niet
aan, een vast legerkamp wagen ze niet te
plunderen, om te belegeren ontbreekt hun
de volharding. Uit de verte werpen ze speren
en schieten ze pijlen af, welke uit beenderen
zijn vervaardigd. Bij een handgemeen ge
bruiken ze het zwaard. Terwijl de vijand
zich verdedigt tegen de sabelhouwen, weten
ze hem met de linkerhand 'n net over 't hoofd
te werpen, waardoor hij weerloos wordt ge
maakt.
Niemand hunner bebouwt de velden, nie
mand raakt de ploeg aan, zonder dak, zon
der wet en recht, zwerven zij rond met hun
wagens, die met dierenhuiden overtrokken
zijn. De wagens zijn de woonplaatsen van
hun smerige vrouwen, daar weven deze hun
grove kleeren, daar voeden zij de kinderen
op.
Trouweloos en ongestadig zijn de Hunnen
ook gedurende een wapens'ilstand. Zien ze
een kans op winst, dan vergeten ze alles
en volgen iedere Ingeving met hartstochte
lijken ijver.
Ze kennen geen onderscheid tusschen eer
baar en oneerbaar. Vol leugens en bedrog
zijn ze en ze kennen geen godsdienst. Aan
een overeenkomst voelen zij zich niet ge
bonden. Ze hebben een onverzadigde dorst
naar goud. Dat is het wezen van dit wilde
menschengeslacht.
EEN WERELDCENTRALE VOOR
AFGELEGDE KLEEREN.
(f
„Heeft u oude kleeren te koop?"
Die vraag om oude kleeren hoort men in
alle groote steden van de wereld.
Wanneer iemand om geld verlegen is kan
hij zijn kleeren wel kwijt, al krijgt hij er
niet bepaald- veel voor. Dan worden de ge
kochte kleeren hersteld, opgeknapt, opge
streken en dan worden ze ln een uitdragers
winkel te koop gesteld.
Deze zaken worden in ons land, evenals
in geheel Europa door kleine kooplui ge
dreven en zij verdienen daarmede een zeer
karig bestaan.
In Amerika, in het land der onbegrensde
onmogelijkheden, is het evenwel anders, heel
anders.
Amerikaansche ondernemers weten zelfs
■uit den handel in oude gedragen kleeren,
honderdduizenden, ja millioenen dollars te
halen.
Brooklyn is de wereldcentrale van den
handel in gedragen kleeren. Van daaruit
worden naar alle werelddeelen afgedragen
kleeren geleverd: Siberië, China, Turkije,
Perzië, Montenegro, Transvaal, Marokko,
Lapland, Finland, zijn goede afzetgebieden.
Maar ook Europa krijgt zijn deel van deze
„gedragen" zegen.
Tegenover de „wolkenkrabbers" van de
New Yorksche financieele wereld aan den
oever Brooklyn van de East River, staan de
geweldige depóts van oude kleeren. Vijf van
zulke magazijnen zijn er, die alleen hebben
te zorgen dat de gekochte waren worden ge
desinfecteerd en hersteld. En jaar in, jaar
uit worden uit deze magazijnen voor over
de tien millioen dollars kleeren naaf alle vijf
werelddeelen gestuurd.
De almachtige directeur van deze inrich
ting, M. F. Christensen, stond, niet lang
geleden, aan een journalist een interview
toe, waarbij hij tal van bijzonderheden van
het bedrijf vertelde:
„Het aantal kleeren", zelde hij, „hetwelk
we jaarlijks verkoopen, kan niet precies
wordenvastgesteld, want we verkoopen ze
ndet per stuk, doch bij gewicht. Gemiddeld
"kan worden gezegd, kost een compleet pak
uit ons magazijn ongeveer 10 ets. (een
kwartje). „Natuurlijk", zoo zeide de direc
teur verder, „moeten wij ons streng aan de
mode houden. Doch deze mode heeft iets zeer
eigenaardigs. China verlangt bijv. hoofdza
kelijk broeken, terwijl in Indië de vesten
buitengewoon gezocht zijn. We hebben met
Afrika een tamel#k levendigen handel. De
negers houden evenwel niet van éénkleurige
stoffen. Hoe scheller de kleur van de jas is
des te beter. Een groene mantel met lila
streepen is daar ook wel een halve dollar
waard.
Inderdaad bezitten we ook talrijke kleeren,
'clie nog in zeer goede condities z^n en
weinig gedragen. Want ook de afgelegde
kleeren van rijke lieden, ja zelfs van millio-
nairs komen, zij het dan ook zonder dat
de heeren het weten, tot ons.
.Het zou zonde zijn als al die kleeren naar
de negers in Afrika werden gezonden. Zulk
materiaal blijft in Ameirka of het gaat naar
Europa. Zoowel bij ons als in de oude wereld
zijn er tal van lieden, die slechts zooveel
verdienen, om zich een „tweedehands" pak
te kunnen koopen. Ja, ook naar Duitschland
en Frankrijk leveren wij. En het kan ge
beuren, dat een Europeesche klant, die deze
kleeren koopt, een jas aan heeft, die nog
kort geleden in het bezit was van een mil
lionaire
De rolschaats is meer dan ooit in de mode. Op den Dam en op
het Spui kunt u getuige zijn van massa-demonstraties, die
door 't begrip snelheid gekarakteriseerd worden. Een vaardig rol
schaatser heeft maar één gelijke: het schrijverke, de schaatsenrijder,
die u over het water van sloofen bliksemsnel ziet kris-krassen, zon
der éénmaal te botsen. De overgang van lenige bewegelijkheid
naar bijna volmaakte rust gaat via rolschaats naar aapjeskoetsier. Een
hardnekkig en standvast ig symbool op het Rembrandtplein, in de ge
daante van een voorhistorisch en toch elegant vehikel, met wufte gele
spaken in den rooden wielband en er vóór een bedaagd, meerder
jarig paardDe oude heer die het geval zwijgend en zittend es
corteert leest o ironie een strooibiljet van de Beurs der Dames
kroniek.
