DANS ACADEMIE
J. G. MARTIN ZONEN
16 OCTOBER
1
HAARLEM'S DAGBLAD
VRIJDAG 27 SEPTEMBER 1929
SPORT EN SPEL
DE OLYMPIADE-FILM.
We zijn gisteren eens gaan kijken naar de
film van de Olympische Spelen. Zooals men
zich herinneren zal, werd deze film gemaakt
door de Italiaansche maatschappij Luce en
door dit feit ontstond een geschil van het
N O C. met defi Bioscoopbond, welke eindigde
in een boycot door den laatsten, waardoor
deze film niet in ons land kon worden ver
toond. Door de bemoeiingen van een parti
cular draait deze film thans in het Kolo
niaal Instituut te Amsterdam.
En zoo hebben wij de glorierijke Amster-
damschc Spelen, die reeds weer meer dan
een jaar achter ons liggen waar blijft de
tijd zich nogeens zien afspelen op het
witte doek in deze 11-deelige, drie uur, en
daarmee eerlijk gezegd wei wat al te lang
durende film. Wij hebben weer de openings
plechtigheid gezien, met de binnen-marchee-
rende ploegen en nu. een jaar later, deed het
je toch weer wat, dit plechtig moment. De
Marathon toren, sinds een jaar weer koel,
rookte weer, de Olympische vlag werd nog
eens voor ons in de hooge mast gehaald en de
gehecle kaleidoscoop van sportgebeurtenis
een voltrok zich opnieuw aan ons oog. Nurmi
viel in de 3000 meter steeplechase in de
sloot, won de 10000 en verloor de 5000 meter.
Arne Borg werd na de 400 meter vrije slag,
na de onverwachte nederlaag tegen Zorilla
en Charlton weer uitgeput uit het bassin
getrokken, wij zagen opnieuw de schoone
sprongen van Desjardins, de opwinding van
„Ma" Braun bij de prestaties van haar twee
Marietjes. den Marathonloop op tal van
punten van het parcours. Wij beleefden op
nieuw de prachtige' demonstratie van de
Deutsche Hochschule für Leibesübungen in
het Gymnastiektournooi en van Klaveren
werd weer Olympisch bokskampioen. Zeilen,
schermen, roeien, paardensport, de voetbal-
eindwedstrijd Uruguay—Argentinië, het flit
ste ons allemaal weer voorbij, natuurgetrouw
als de camera is, maar geluidloos, zonder het
telkens oplaaiend enthousiasme van de
menigte. We zeiden het reeds, het was mis
schien een wal; al te stevig sportmaal voor
een avond en er waren naar onzen zin teveel
stille beelden, reproducties van briefkaarten*
neen het was technisch als film lang niet
onberispelijk maar het was wel aardig om
dit alles nogeens te beleven, om dat heele
machtige sportgeval nog een keer aan ons
oog te zien voorbijtrekken en een gevoel van
weemoed te krijgen, dat dit voor ons geslacht
en in ons land niet meer te zien zal zijn.
De film draait Zaterdagmiddag nog een
extra koer voor forensen en families, maar
het is zaak er tijdig bij te zijn, want de be-
langstelling is groot.
ZWEMMEN.
DE WEDSTRIJDEN VAN DE
„AMSTERDAMSCHE ZWEMCLUB".
De inschrijvingen voor de wedstrijden van
2H en 29 September a.s., welke zijn georga
niseerd door de Amsterdamsche Zwemclub
kunnen uitstekend genoemd worden.
Estafette 5 x 50 M. vrije slag heeren:
H.V.Q.B. (Haarlem), kampioen 1929; U.Z.C.
(Utrecht); het IJ (Amsterdam); H.P.c.
(Heemstede); A.z. (Amsterdam); H.Z.P.C.
(Den Haag);Dolfijn (Amsterdam) en D.J.K
(Amsterdam).
Estafette 4 x 50 M. wisselslag. Heeren.
H.V.G.B. (Haarlem) kampioen 1929; U.Z.C.
(Utrecht)het IJ (Amsterdam)H.Z.P.C.
(Den Haag); A.Z. (Amsterdam) en H.P.C.
(Heemstede).
Estafette 4 x 100 M. vrije slag Heeren.
H.Z.P.C. (Den Haag) kampioen 1929; A. Z.
(Amsterdam); H.V.G.B. (I-Iaarlem); het U
(Amsterdam) en U.Z.C. (Utrecht).
Estafette 7 x 50 M. vrije slag voor heeren
polo-ploegen. H.P.C. (Heemstede); D. J. K.
(Amsterdam); het IJ (Amsterdam); Dolfijn
(Amsterdam); A. Z. (Amsterdam).
Estafette 4 x 200 Meter vrije slag heeren.
A. Z. (Amsterdam) kampioen 1929; U. Z. C.
(Utrecht); het IJ (Amsterdam) en Dolfijn
(Amsterdam).
POSTDUIVEN.
„GEVLEUGELDE VRIENDEN" TE HEEM
STEDE.
Door bovengenoemde vereeniging werd
deelgenomen aan de wedvlucht van Soignies,
afstand 220 K.M.
Losgelaten te 8 uur, arriveerde no. 1 om
11 uur 19 min. 20 sec. en de laatste prijswin
naar om 12 uur 5 min.
1. 2 J. G. v. d. Meer, 3, 6 H. Vellinga, 4, 5
A. v. Zadel, 7, 8 Gebr. Lareman.
BILJARTEN.
MASSAKAMP „D. E. S."— ..SrOORZICHT".
Deze wedstrijden werden Donderdagavond
in het lokaal van ..D. E. S." met de volgende
vier partijen voortgezet:
De eerste partij liep tusschen Klaassen
(Spoorzicht) en Van Amstel (D.E.S.)
In het begin liep de laatste wel wat uit,
maar dat leek te weinig om zijn voorgift in
te halen. Klaassen speelde volgens zijn kun
nen. Later kwam Van Amstel uit den hoek
met een mooie serie van 16. Wij dachten hem
uit te zien maken, maar hij strandde op de
laatste carambole. Nog eens kreeg zijn part
ner de kans. doch deze bracht het tot 43,
waarna de gastheer uitmaakte. De stand was
78 met voorgift om 90.
Op het tweede biljart stonden Diteweg
(Spoorzicht) en Bottelier (D.E.S.i tegenover
elkaar. De gast kon er niet inkomen, terwijl
de gastheer een goede partij speelde en op
de 4de beurt reeds een serie van 13 noteerde.
Zoodoende werd het een zeer ongelijke par
tij. Het einde kwam dan ook met den stand:
47 met voorgift om 60 voor ..D.E.S."
De volgende partij speelden Graansma
(Spoorzicht en Kuiper (D.E.S.) De eerste was
in "t begin slecht, waarvan Kuiper geen vol
doende gebruik wist te maken. Later kwam
de gast beter opzetten en wist het tot een
goed einde te brengen, als Kuiper 38 noteer
de had Graansma 60 caramboles.
De laatste partij ging tusschen Van Marle
(Spoorzicht) en Honsboek (D.E.S.) Terwijl
de gast met een poedel begon, zette Hons-
beck den strijd in met 7. alsof hij er den
schrik in wou brongen. Van Marle liet zich
evenwel niet ontmoedigen en kwam er hoe
langer hoe beter in en op het laatst ging het.
zelfs in vlug tempo naar hei; eind. Toen hij de
60 caramboles met voorgift bijeen had, stond
zijn partner pas op 32.
De uitslag van deze ontmoeting vas, dat
„Spoorzicht" 245 en „D.E.S." 220 caramboles
behaalde.
De totale stand is nu: „Spoorzicht" 2182
en „D.E.S." 2002 caramboles.
PAARDENSPORT
l-ORTE BAANDRAVERÏJ TE ALKMAAR.
Woensdag had te Alkmaar een korte baan-
draverij plaats.
Het was een buitengewoon spannende wed
strijd met veel belangstelling en prachtig
weer. De uitslagen luiden als volgt:
Eerste omloop: Senator Axbond 290 Meter
wint van Patrik Dulth 300 Meter in drie rit
ten. Lady Chimes 290 Meter van "vlignon 200
Meter in twee ritten. Harrold 290 Meter van
Sally Harvester 300 Meter in twee ritten.
Miss Zelda-Peter 290 Metar van Marie P 290
Meter in drie ritten. Madrigal 300 Meter van
Quo Vadis B 290 Meter in twee ritten.
Tweede omloop (nieuwe loting)Miss Zeida
Peter wint in drie ritten van Harrold. Ma
drigal wint in twee ritten van Lady Chimes
Senator Axbond alleen.
Derde omloop: Miss Zelda Peter wint in
vijf ritten van Senator Axbond, tweemaal
kwamen de paarden tegelijk door de finish.
Madrigal wint in twee snelle ritten van Miss
Zelda.
De prijzen werden als volgt behaald:
lste prijs 250 Madrigal van C. F. Ock-
horst te Den Haag; 2de prijs 150 Miss Zelda
Peter van S. v. d. Oord te Haarlemmermeer;
3de prijs 50 Senator Axbond van Z. Da
vidson te Hoorn; 4de prijs 25 gedeeld door
Harrold van J. Prinse te Zaandam en Lady
Chimes van J. C. Braakman te Haarlem.
SCHAKEN.
HET WERELDKAMPIOENSCHAP.
Naar het Hbld. verneemt is de datum der
eerste partij tusschen Aljechin en Bogolju-
bow, welke in Nederland gespeeld worden,
vastgesteld op 24 October in het Nationaal
Schaakgebouw te 's-Gravenhage.
In het geheel zullen drie partijen in Den
Haag gespeeld worden, daarna één te Am
sterdam en één te Rotterdam.
VEILIG VLIEGEN.
GESLAAGDE PROEVEN.
Volgens een telegram uit Amerika is luite
nant Doolittle, vlieger in dienst van het Da
niël Guggenheim Fund, er Dinsdagochtend in
geslaagd, in een volkomen donkere cockpit op
te stijgen, te vliegen, het landingsterrein te
rug te vinden en te landen; alles met behulp
van slechts drie instrumenten.
Dit is een daad van groote beteekenis voor
de ontwikkeling van de luchtvaart en een
prachtig succes voor het Daniël Guggenheim
Fund. Op het programma van dit fonds toch
staat wat zijn werkzaamheid op luchtvaart
gebied betreft, het bevorderen der veiligheid
bij het vliegen. E?n der grootste belagers
van deze veiligheid was tot op heden de mist.
Dikke, ondoorzichtige mist is gevaarlijker dan
een weigerende motor, gevaarlijker dan een
lekke benzineleiding of een leege radiateur.
Mist ontneemt den vlieger alle hulpmiddelen
tegelijk. Hij weet niet meer waar en op
welke hoogte hij is; hij weet niet of hij nog
volkomen horizontaal vliegt of dat het toe
stel langzaam afglijdt, hij weet niet of hij
boven land of zee is en of hij misschien in
groote cirkels vliegt. Dan raakt de brandstof
op en komt het moment dat hij landen moet.
De radio heeft den vliegers onschatbare
diensten bewezen in hun strijd tegen dezen
vijand.
Op bekende, veelvuldig gevlogen trajec
ten vormt de mist geen hinderpaal meer. De
piloten van de K. L. M. vliegen hun route
LondenAmsterdam bij ieder weer; de radio
begeleidt hen en brengt hen veilig thuis. Op
groote vluchten echter, over onbekende stre
ken en zeeën, beteekent vliegen in den mist
een strijd om het leven. Die strijd dateert
van den allereersten dag, dat een mensch
zich in de lucht verhief en tot heden toe zijn
in dien strijd een onafzienbare rij vliegers
gevallen. Het Daniël Guggenheim Fund heeft
thans met luitenant Doolittle een overwin
ning behaald.
Doolittle is officier bij de Amerikaansche
luchtmacht en werd voor den tijd van enkele
jaren gedetacheerd bij de luchtvaartaf dee
ling van het Guggenheim Fund. Ingenieur
en bekwaam vlieger is hij het evenbeeld van
wijlen ir. Grasé in Nederland; de gelukkige
combinatie van theoretische kennis en prac-
tische bekwaamheid in één persoon. Voor
het Guggenheim Fund deed hij destijds de
hoogst belangrijke proeven omtrent belasting
van vliegtuigen. Hij steeg ten slotte op met
een zoodanig overbelast toestel dat het in de
lucht door midden brak en de vlieger per pa
rachute landde. In 1923 won hij voor Amerika
den Schneider Cup.
Iets definitiefs omtrent de drie instrumen
ten, welke bij de laatste vlucht gebruikt zijn,
is nog niet bekend. Als vaststaand mag wor
den aangenomen, dat zij bestonden uit een
hoogtemeter, een richtingzoeker en een ter
reinzoeker.
Voor den veiligheidswedstrijd van het Gug
genheim Fund (safe aircraft competition)
welke eind October a.s. gehouden zal worden,
zijn twee vliegtuigen gereed, welke aan alle
eischen van veilig vliegen voldoen. Het ééne
toestel is een Handley Page tweedekker, het
andere vermoedelijk een autogiro toestel van
de la Cierva.
INGEZONDEN MEDEDEELINGEN a 60 Cu. per regel.
LETTEREN EN KUNST
HET TOONEEL.
DE WITTE RAAF.
Heeft „De Witte Raaf" wel verstandig ge
daan met op het tooneel in den schouwburg
op het Wilsonsplein neer te strijken? Zou zij
in een kleinere omgeving niet meer tot haar
recht zijn gekomen? In deze groote, trooste
loos leege zaal fladderde het diertje wat
hulpeloos rond en het was werkelijk geen
wonder, dat de vogel er zich vreemd gevoel
de. Het was wel jammer voor de artisten van
De Witte Raaf, die zooveel werk van hun
programma hadden gemaakt. Contact met
de zaal was nu bijna niet te verkrijgen en
dat is voor het welslagen bij een cabaret
toch de allereerste eisch!
De Witte Raaf heeft zich dien anderen
exotischen vogel, die uit Rusland naar ons
toe kwam gevlogen, tot voorbeeld genomen.
Dit Hollandsch gezelschap onder leiding van
Piet Holman wil blijkbaar eens iets anders
brengen dan wel gewoonlijk op zoogenaamde
„cabaret-avonden" wordt geboden. Wij kre
gen gisteren nu eens niet een opeenvolging
van liedjes zingende dames en heeren, maar
een programma, waarin zooveel mogelijk
naar afwisseling was gestreefd. En al die
verschillende nummers waren „geplaatst" ln
een eigen décor. Die décors waren de ver
rassing van den avond, ze waren licht, kleur
rijk. artistiek en modern. In de décors zagen
we de verwantschap met „De Blauwe Vogel".
Reeds dadelijk dat eerste décor van een
mansarde was origineel en zeer geslaagd.
En 't doek, waartegen Otto Zeegers het vi
sioen van den zwerver voordroeg, was bijzon
der suggestief. Deze décors en ook de fris-
sche costuums bewijzen, dat het Piet
Holman en zijn gezelschap met hun streven
ernst is.
Ook ln de uitvoering der verschillende
nummers merkten wij dien ernst op. Maar
ernst alleen is niet voldoende! Er moet nog
iets anders bij komen én dat andere ontbrak
helaas te veel bij dit'gezelschap. Wanneer de
„vonk" er is, dan spat zij over in de zaal, ook
al is het tooneel totaal leeg. En die vonk
hebben wij doorgaans gemist.
Het programma was beschaafd, netjes, het
was alles „in den vorm", maar het miste
warmte, gloed en ziel! Enkele nummers uit
gezonderd zooals de declamatie van Piet
Holman van het lied van de roode lantaarn
en de voordracht van Otto Zeegers ging
het geheel niet uit boven het peil van wat
wij op een beschaafd bruiloftsfeest zien. Het
was bijna alles min. of meer dilettanterig en
het was daardoor ondanks de fraaie dé
cors vrij saai. Een Blauwe Vogel is nfet zoo
maar te imiteeren; daarvoor behoort meer
talent, meer fantasie en meer geest dan waar
over deze dames en heeren beschikken. Piet
Holman is een conferencier van distinctie,
maar hij komt toch meer tot zijn recht op
het podium van een klein zaaltje dan op het
groote tooneel in een schouwburg. Otto Zee
gers bleek in het gelukkig bezit van een
prachtige, sonore spreekstem en zijn voor
dracht was levendig van dynamiek en vol
kieur. Artistiek was de voordracht van het
Visioen het beste van den avond. Winnie
Wish is een elegante verschijning. Yvette
Marsay zingt zuiver en lief, Han Beuker is
bijzonder muzikaal hij is een kracht apart
in dit- ensemble de heer Lodewick doet
erg zijn best, maar voor een waarlijk artis
tiek cabaret wordt toch nog iéts anders,
wordt meer verlangd.
Het publiek waardeerde echter zeer, wat
werd geboden en was bijzonder gu! met ao-
plaus, wat mij voor den heer Holman cn zijn
ernstig ensemble genoegen deed.
J. B. SCHUIL.
DIT
JUBILCUM-DUIFJÊ
n00&2Oc.M,IN KEURIG
PLASTIEK UITGEVOERD,
WORDT U TEGEN
INZENDING VAN
40 DUIFMERKEN
GRATIS EN PRANCO
AANGEBODEN DOOR
1
DE KON-ZEEPFABRIEKEN-DE DUIF, DEM POLDER.
MUZIEK.
ORGELBESPELING ST.-BAVO-KERK.
Het programma, door Hendrik Andriessen
uitgevoerd, was, hoe men 't ook bezag, van
weloverwogen samenstelling. Allicht had een
wijziging in de volgorde: Sweelinck als inlei
der van Pachelbel (men kon zich Samuel
Scheidt daartusschen denken) ook haar
goede werking gedaan; evenwel was nu naar
den varieervorm het werk van Sweelinck
een betere samenvoeging met Andriessen's
Passacaglia, waarvan we thans de eerste uit
voering beleefden, door den componist zelf
verzorgd. Bach's praeludium en fuga in c
klein had een plaatsvervangster kunnen
vinden in een van gelijke toonsoort uit den
Weimartijd en dan toch (naast Pachelbel)
een goed-gedachten overgang kunnen zijn
naar wat volgde; uiterlijke overwegingen we
ken hier echter klaarblijkelijk voor andere,
die meer den zin, den inhoud van het werk
beoogden, en dan stond het thans gespeelde
Bachwerk wel dichter bij de Passacaglia.
Naar den zin had een der chorals amplifiés
uit het laatste levensjaar van den Thomas
cantor ook goed de plaats kunnen innemen,
van de nu gespeelde fuga, maar zooals de sa
menstelling nu werd, was zij in alle opzich
ten prijzenswaardig. Het was een geheel, het
maakte een rustigen, stemmingsvollen in
druk.
Wat had de hoorder verwacht? Had hij
zich het jongste werk van den componist
gedacht in de richting, geopend door de
Toccata opus 11, de torenbestormende mu
ziek die alreeds bij haar eerste uitvoering
zoozeer fascineerde? Had hij een werk ver-
wach'; in den zin van een der chorals, elk
zóózeer onderscheiden dat zij wel een geheel
afgesloten periode vormen in Andriessen's
werk? Had men er meer affiniteiten in ver
wacht naar de muziek van Franck, die voor
den componist van zoo heel bij zonderen in
vloed is geweest? Al zijn die invloeden na-
speurlijk in de Passacaglia, men zal er geen
reminiscensen vinden die dadelijk naar
Franck wijzen, niet wat het melos, niet wat
de klankkleur aangaat. Maar het meditatie
ve van Franck's (en van Bach's laatste) mu
ziek, dat treft ons in deze Passacaglia zeer
zeker.De vorm, die den naamPassacaglia doet
verwachten, is enkel middel, om de gedach
te te stuwen en te houden in een richting;
het motief, eerst opstuwend en zich dan als
bedachtzaam terugwendend, is de zinvolle
belichaming van het klankdioht, dat wij
nu in eerste uitvoering hoorden. En de plaats
waar ook hij, die nog niet den zin der inlei
ding mocht verstaan, zich voelt aangegrepen
qn zich gewonnen geeft, ligt in het midden,
waar de machtig optornende harmonieën,
door een zinvol crescendo nog gesteund, den
indruk suggereeren der hoogste hoogten, die
nog het contact met de aarde niet hebben
verloren. Wat evenwel Andriessen hier tee
kent als toondichter, is de wijze hoe hij na
deze extatische climax den weg vindt naar
het slot. En zoo wij hier naar het uiterlijk
geen affiniteiten vinden naar4César Augusts
Franck, naar het innerlijk openbaart het ons
den diepen zin der Béatitudes. En van
Bach's „Kyrie Gott heiliger Geist".
En de uitvoering? de speelwijze? Wij wil
len niet speuren naar de oorzaken, die ons in
herinnering brachten het spel van den man,
wiens naam hier door al wie niet naar uiter
lijk vertoon vragen, met vereering wordt ge
noemd: Albert Schweitzer, auteur van „J. S.
Bach, le musicien-poète."
G. J. KALT.
HET ZILVEREN JUBILEUM
VAN H. Z. O. D.
Feestavond in Bloemhof.
Het was feest in Bloemhof, Donderdag
avond, waarlijk feest en er heerschte een heel
opgewekte stemming.
Het onderling ziekenfonds van Haarlem-
sche kellners „Hulp zij ons doel", dat vijf-en-
twintig jaren bestaat, vierde zijn zilveren ju
bileum bij muziek, gezang en dans en het
werd een avond zoo vroolijk-gezellig, dat
het bestuur en de feestcommissie er meer
dan tevreden over kunnen zijn, en dat de vele
aanwezigen er nog lang aan zullen denken.
Trouwens dat 't gezellig zou worden, wisten
we al, toen tafels bijeen geschoven werden
en de zaal zich meer en meer vulde.
De heeren W. Bosch en D. Bosch Jr. had
den met groen en bloemen er voor gezorgd
dat de zaal er feestelijk uitzag en voorts wa
ren er verscheidene kleurige bloemenman
den die vrienden van H. Z. O. D. als blijk
van meeleven met dit zilveren jubileum had
den gezonden.
Om half negen ongeveer betrad de voorzit
ter de heer E. van Heulen het tooneel om
allen welkom te heeten. Hij zeide in zijn
openingsrede, dat hij verheugd was, zoo velen
aanwezig te zien en hoopte, dat allen met
feestvreugde vervuld zouden zijn. evenals het
bestuur en de leden. Hij dankte voor alles
wat men voor de tombola beschikbaar had
gesteld en voor aller medewerking.
De voorzitter wilde ook nog iets zeggen
over zijn vereeniging, waarvan het doel is,
om kellners die niet in staat zijn door ziekte,
ongeval of anderszins hun werk te doen, een
uitkeering te geven. In het begin was dat
bij een contributie van 1.50 per jaar 6.
per week, langzamerhand is de uitkeering
verhoogd en toen de contributie 2.werd
kon men die op 17.50 per week brengen.
Maar steeds ls de vereeniging gegroeid, vele
donateurs steunen en daarom kan tegen
woordig per week 30.uitgekeerd worden.
Hij warmde de introducés daarom op de ver
eeniging te steunen door donateur te worden.
Ten slotte bracht de voorzitter onder luid
applaus dank aan den secretaris den heer
Joh. D. H. van Ake, die als voorzitter der
feestcommissie dezen feestavond georgani
seerd had en die zeer veel voor de vereeni
ging doet en heeft gedaan.
De heer Van Ake sprak daarna in 't kort
woorden van dank uit aan allen die, hoe
ook, hadden meegewerkt tot het slagen van
dit feest.
En daarna trad de zanger George Hofmann
een-derde deel van het bekende trio
voor het voetlicht om met een vlotte, geesti
ge conférence de stemming nog wat op te
voeren en om Stella Seemer, een goede voor
drachtkunstenares met een mooie stem, in te
leiden.
Stella Seemer dan zong. En haar liedjes
geen „levensliedjes" maar „liedjes naar den
geest des tijds", zooals zij het noemde ble
ken niet tot het gewone genre van de stereo
tiepe flirtende mama, den vergeten oud-kolo
niaal, de vrouw van de straat en de helden
der kust te behooren. Gelukkig niet. Haar
liedjes waren raak. Fijn hekelde ze de
schoonheidskoninginnenmanie van .,Miss
Mokum", „Miss Oss", „Miss Dieren", mooi was
haar „Ouderliefde en -leed".
Het trio Hofmann dat daarna optrad gaf
een aardig duet en een fel anti-oorlog-lied:
„De groote parade", waarin gezongen werd
van „De dooden-parade", waarin op het be
lachelijke van de oorlogshelden-vereering de
nadruk werd gelegd. Ook Stella Seemer had
een anti-oorlog-couplet en we kunnen het
niet nalaten even onze blijdschap uit te
spréken over het feit, dat de vredes-gedachte
door kleinkunst-artiesten wordt verbreid en
dus ook tot de groote massa wel doorgedron
gen moet zijn.
Heel veel succes had het trio Hofmann ten
slotte met een geestige potpourri van aan el
kaar gelaschte bekende liedjes.
In de pauze had een huldiging plaats van
den tegenwoordigen penningmeester, den
heer J. Schellingerhout, het eenigë lid dat
van de oprichting af bij H. Z. O. D. is ge
weest.
De heer Van Heulen sprak hem toe, herri
die eerlijk en trouw de vereeniging een kwart
eeuw lang gediend heeft, die dag en nacht
klaar stond om voor H. Z. O. D. te werken.
Hij heeft d'e volle sympathie van allen en na
mens de heele vereeniging feliciteerde de
voorzitter den jubilaris. Een mooi rooktafel
tje werd den heer Schellingerhout aangebo
den en zijn echtgenoote ontving bloemen. En
de aanwezigen zongen luide: Lang zullen ze
leve. De heer Schellingerhout dankte, hij
hoopte nog lang zijn krachten aan de veree
niging te kunnen geven, maar de bloei van
H. Z. O. D. is, aldus spreker, niet alleen te
danken aan de leden, doch ook aan het
Ijverige bestuur.
Na de pauze traden Stella Seemer er het
Trio Hofmann weer op mét hun liedjes, vroo-
lijke en ernstige en laat op den avond kwam
Koos Speenhoff, die elders had moeten zin
gen, nog op de planken om enkele liedjes ten
beste te geven.
Daarna verhoogde de tombola de stemming
niet weinig, werden enkele andere prijzen
nog uitgedeeld en werd nog lang gedanst.
Het was een waarlijk mooi, goed, gezellig,
vroolijk feest.
De receptie.
Donderdagmiddag had in „Central" in da
Groote .Houtstraat een receptie plaats, waar
op velen het bestuur van het Kellners onder
ling ziekenfonds ter gelegenheid van heii
25-jarig bestaan kwamen feliciteeren.
O.a. kwam de heer Kok uit Overveen ha-
mens „Horecaf" en de voorzitter en secreta
ris van de afdeeling Haarlem—Zandvoort van
den Nederlandschen Geneefschen Bond, de
heeren R. van Beusekom en J. Laurant, bo
den een fraai gecalligrafeerde oorkonde met;
penning op een rood kussen aan.
VERKEERSONGELUKKEN.
Te IJmuiden.
Donderdagmiddag had op den hoek van
den Zeeweg en de Willebrordstraat een bot
sing plaats tusschen een vrachtauto van
A. T. O. bestuurd door G. J. S. en een Brock-
waybus bestuurd door C. P. S. De autobus
werd licht beschadigd. Door plotseling uit te
wijken reed de autobus tégen een melkkar,
waardoor deze eenige meters meegesleurd en
vernield werd, terwijl ook de geheele inhoud
melk, boter en eieren verloren ging en aldus
een schade van f 120 werd veroorzaakt.
Teger den bestuurder van de vrachtauto
G. J S. is procesverbaal opgemaakt.
INGEZONDEN MEDEDEELINGEN a 60 Ct». per regel.
Heden vindt de begrafenis plaats vati Rit meester Colenbrander die, zooals onze lezers
weten, door de gevolgen van een val op het Concours Hippique te Zelhem om het leven
is gekomen. Op dezen dag plaatsen wij nog eens een actie-foto .van dezen kranigen
Nederlandschen ruiter tijdens de Olympische Spelen 1928 te Amsterdam.
N V.
SCHAGCHELSTRAAT 29
40
Aanvang van den nieuwen cursus
Spreeknnr en inschrijving van leerlingen dagelijks van 2—5 en 79 oor Telefoon 10806
