m
Familie Doorsnee over drie
weken weer in de ether
1 'i.
r,\ J
John F. Kennedy heeft bijna
altijd ruzie met de klok
KONING BARBONIX I
ÏSLil &p bprlptipn fijb
PANDA EN DE MEESTER*VODDENRAPER
voor verkoudheid
Vrouw onder trein bij
poging kind te redden
Paradijs voor boeven
Bouwen in een ballon
Gevleugelde
woorden van
het jaar"
Weens congres over het
diplomatiek protocol
^ÈÊ^mÊÊÈÊm
DINSDAG 3 JANUARI 1961
7
Genoeglijk
neem tijdig:
De radio geeft woensdag
T elevisie programma
I*W,f I
rv J
I
B ii»
I i mJ
door Radu Tudoran
Vertaling Margot Bakker
Na 2 jaar eindelijk
voet aan wal
200 jaar
geleden
64. Met zijn handen vol tientjes baande
Panda zich een weg naar de toonbank om
opa het geld over te geven. Maar toen
lij halverwege was, zag hij tot zijn ver
bazing, dat opa en oude Sammy naar de
uitgang renden. „Hela!" riep hij. „Wacht
even.' Hier is nog geld!" Maar dit zette
opa tot nog grotere spoed aan. „Lopen,
Sammy!" bromde hij. „Ik heb genoeg van
deze troep. Iedereen loopt me met geld
na. Dat is niet uit te houden! Waar is die
goeie ouwe tijd, dat je nog hard moest
aanpakken om wat te verdienen?" Zo
mopperend stormde hij naar buiten. Maar
Panda gaf het niet op. Als eerlijk baasje
vond hij, dat het geld aan opa toebehoorde,
dus bleef hij achter ze aanrennen, tot ein
delijk de beide oudjes door ademnood de
pas wat inhielden. „Opa!" riep hij, ze in
halend. „Wacht nu toch even! Wat moet
ik met al die tientjes doen?!" „Je mag
ze houden!" riep opa. „Als je mij er
maar niet mee lastig valt!"
Opnieuw is de ster van Maya Bouma
gaan flonkeren. Dat gebeurde maandag-
ivond in het V.P.R.O.-programma. Bij
'en vorige gelegenheid schreven wij, dat
ve haar een beetje mat vonden, maar
Maya nam, geassisteerd door haar zusje,
•evanche met een soms geestig program
ma, waarin zij in de scènes, die carica-
uraal en persiflerend van karakter zijn,
ons weer helemaal voor zich won. Haar
optreden vormde een genoeglijk sluitstuk
van, deze avond, die was begonnen met
dr. van Swol, die in zijn medische rubriek
zijn kennis ten toon spreidde van voet
euvelen en beenderklachten als wij dat
eens wat gezelliger mogen zeggen dan het
er gisteravond uitkwam. Ren overigens
heel interessante rubriek, die door de heer
Van Swol gedegen wordt geleid. Dan was
er ook nog een terugblik op de film „Op
Hoop van Zegen", waarin wij Simon van
Collem beter op dreef vonden dan wij dat
de laatste tijd van hem gewend waren.
Vooral de anekdotische inslag van zijn
commentaar deed het hier- heel goed.
Daartoe leende het onderwerp zich dan
ook bij uitstek.
Beeldschermer
Advertentie
ttftlTTlN
uanntM
N.V. rHILiPS-DUPHAR
HILVERSUM I. 402 m. 7.00 VARA. 10.00 VPRO
10.20 VARA. 19.30 VPRO. 20.00-24.00 VARA.
VARA: 7.00 Nieuws. 7.10 Gymn. 7.20 Gram. en
act. 8.00 Nieuws. 8.1& Gram. en act. 9.00 Gymn.
voor de vrouw. 9.10 Gram. VPRO: 10.00 Gods
dienst in de.20ste eeuw, lezing. VARA: 10.20 Voor
de vrouw. 11.00 Oudejaarsavondprogr. (herh.).
12.00 Lichte muz. ^.SO Land- en tuinbouwmeded.
12.33 Voor het platteland, lezing. 12.38 Hammond
orgelspel. 13.00 Nieuws en tentoonstellingsagenda.
13.20 Lichte muz. 13.45 Gesproken portret. 14.00
Gram. 14.45 Volksliedjes en -dansen. 15.00 Door
welvaartszon verblind, lezing. 15.10 Voor de jeugd.
17.00 Hammondorgelspel. 17.25 Roemeens orkest.
17.50 Regeringsuitz.Jeugduitz.: De brievenbus
gaat open. correspondentieclub o.l.v. Regina
Zwart. 18.00 Nieuws en comment. 18.20 Act. 18.30
Radio-volksuniversiteit: Techniek in de samen
leving: geestelijk leven in een technische wereld,
II. door prof. dr. P A. v. Stempvoort. 19.00 Voor
de kleuters. 1940 Vrouwen van Israël, klankb.
VPRO: 19.30 Voor de jeugd. VARA: 20.00 Nieuws.
20.05 Cabaret. 20.35 Gram. 20.45 Maarten moet
hangen, hoorsp. 21.45 Muzik. lezing. 22.20 Zestig
jaar levenservaring, lezing. 22.30 Nieuws. 22.40
Lichte muz. 23.00 Tussen mens en nevelvlek, le
zing. 23.15 Muzik. discussie. 23.5524.00 Nieuws.
HILVERSUM II 298 m. 7.00—24.00 NCRV.
NCRV: 7.00 Nieuws en S.O.S.-ber. 7.10 Gram.
7.30 Een woord voor de dag. 7.40 Gewijde muz.
8.00 Nieuws. 8.15 Radiokrant. 8.35 Gram. 9.0(KVoor
de zieken. 9.35 Gram. 9.40 Voor de vrouw. 10.10
Gram. 10.15 Morgendienst. 10.45 Gram. 11.10 Sme
derij de eeuwigheid, hoorspel. 12.00 Gram. 12.30
Land- en tuinb.meded. 12.33 Gram. 12.53 Idem.
13.00 Nieuws. 17.20 Gram. 17.40 Beursber. 17.45
Gram. 18.00 Muzikale lezing. 18.20 Het Spectrum.
18.35 Gram. 19.00 Nieuws en weerber. 19.10 Op
de man af, praatje. 19.15 Lichte muz. 19.30 Radio
krant. 19.50 Ritmisch koperorkest. 20.10 Concert
gebouw-orkest en solist. 21.00 Sociale zekerheid
en christelijke barmhartigheid, gespr. 21.20 Kna
penkoor, strijkorkest en orgel. 22.20 Gram. 22.30
Nieuws. 22.40 Avondoverdenking. 22.55 Platen-
nieuws. 23.5524.00 Nieuws.
BRUSSEL. 324 m.
12.00 Nieuws. 12.03 Gram. 12.30 Weerber. 12.35
Gram. 12.50 Koersen. 13.00 Nieuws. 13.15 Gram.
14.00 Ork.concert. 14.45 Gram. 15.00 Ork.concert
(verv.). 15.45 Gram. 16.00 Koersen. 16.06 Engelse
les. 16.21 Gram. 17.00 Nieuws. 17.10 Gram. 17.50
Boekbespr. 18.00 Lezing. 18.20 Voor de soldaten.
18.50 Sportkron. 19.00 Nieuws. 19.30 Ork.conc. 19.44
Gram. 20.00 De akademie der diskofielen. 21.30
Gram. 22.00 Nieuws, 22.15 Litteraire tijdschriften-
kron. 22.30 Volksmuziek. 22.55 Nieuws. 23.00 Voor
de zeelieden.
VÖOR DINSDAG
NTS' 19.30 Int agrarisch nieuws. 20.00 Journaal
20.20 Filmimpressie. 20.3522.00 Speelfilm.
VOOR WOENSDAG
NTS: 17.00 Jeugdjournaal. AVRO: 17.1017.40
Voor de jeugd. NTS: 20.00 Journ. en weeroverz.
KRO: 20.i20 Oude journaals. 20.45 Televitrine. 21.10
Gevarieerd progr. 21.50 Avondcollege Nederlands
22.10 Epiloog.
xsnmiHK IPlIilPlIs 1 1
Gisteren was de familie Doorsnee bijeen
in Amsterdam, zij het zonder Cees La-
seur, die een jaar geleden overleed en
wiens vader Doorsnee-creatie voor allen
die haar kenden onvergetelijk zal blijven.
Gisteren waren dus bijeen moeder Door
snee, zoon Rob en dochter Liesbeth, Sjaan,
de huishoudster, met haar man Willem, en
dan, niet te vergeten, de radioverslagge
ver, via wiens vernuftig opgestelde micro
foons de gebeurtenissen in „Het Holland
se Huis" zes seizoenen lang in honderd
duizenden vaderlandse huiskamers wer
den gevolgd. De familie schaarde zich
met de pers rond de koffietafel.
Zondagmiddag, 22 januari om 12.30 uur
beleeft Nederlands popula'ifSfé huisgezin,
na een afwezigheid van bijna drie jaar,
zijn terugkeer in de ether. Wel niet over
de oude vertrouwde Hilversumse zender,
maar via Radio Luxemburg. Voor de luis
teraars zal dat echter weinig verschil ma
ken, want al gaan de programma's dan
ook 'n flink eind buiten Nederlandse gren
zen de ether in, de Familie Doorsnee zal
blijven wonen in „Een Huis dat in Hol
land staat". In de „tien" jaar die sinds
de laatste radio-uitzending zijn verstreken,
hebben zich in het gezin wel enige ver
anderingen voltrokken.
Zoon Rob, die inmiddels is getrouwd
en vader is van een paar kinderen heeft
de kantoorboekhandel van zijn overleden
vader overgenomen. Terecht heeft Annie
Schmidt de rol van Cees Laseur niet aan
„Doorsnee" van links naar rechts: Wim
lbo, Cor Lemaire, Hetty Blok, Jo Vis-
scher jr., Mieke Verstraete en Kees
Brusse; zittend Annie M. G. Schmidt
en Sophie Stein.
een vervanger willen geven. Liesbeth heeft
eindelijk de man harer keuze gevonden en
woont nu in Parijs, vanwaar ze echter nog
regelmatig komt overwippen. De plaats
van handeling zal zich ook niet meer uit
sluitend tot huize Doorsnee zelf beperken.
We zullen de „familieleden" in de toe
komst ook wel eens aantreffen in een café
cafetaria, lunchroom .ijssalon of een ander
-Horeca-bedrrjf. hetgeen- geen verbazing i
wpkken, wanneer men weet. ctat de Familie
Doórsnëe-uitzen'dingen over radio Luxem
burg onder auspiciën van het bedrijfschap
Horeca tot stand zullen komen. Annie M.
G. Schmidt toonde zich wel een beetje
huiverig over de terugkeer van de fami
lie in de ether. „Ik ben bang dat de men
sen er te veel van zullen verwachten"
zei ze, „en dan zou het best eens op een
teleurstelling uit kunnen lopen".
Sophie Stein is „grootmoeder" Door'
snee, Kees Brusse haar zoon Rob, Lia
Dorana speelt de rol van Liesbeth en Het
tie Blok en Jo Visscher jr. nemen de rol
len van Sjaan en Willem voor hun reke
ning. Pianist Cor Lemaire zal zorgen voor
prettig in het gehoor liggende melodietjes
Kees Brusse krijgt als echtgenote „nieuwe
linge" Mieke Verstraete. die in het gewone
leven in dezelfde relatie tot hem staat.
De 42-jarige Margriet Alvoet-Bonte, moe
der van elf kinderen, werd maandag ge
dood toen zij haar tienjarige zoon Luc,
die op het perron van Torhout (West-
Vlaanderen) uitgleed en op de rails viel,
nasprong. Het gezin Alvoet wachtte op
de trein, die het weer naar huis zou bren
gen na een nieuwjaarsbezoek aan familie
leden. De zoon. die aan de rand van het
perron liep, gleed uit en viel op de rails.
Op dat ogenblik kwam de trein juist
binnen. De moeder sprong hem, in een
wanhopige poging de jongen voor de aan
komende trein weg te trekken, na. De
42-jarige vader Jerome bedacht zich geen
seconde en sprong op zijn beurt zijn vrouw
achterna, teneinde deze te redden. De vrouw
kwam onder de trein en werd op slag
gedood. Haar echtgenoot werd ernstig aan
het rechterbeen gewond. Toen de trein tot
stilstand was gekomen, kroop de kleine
Luc er onder vandaan. Hij had slechts
enkele schrammen en builen opgelopen.
In het Franse plaatsje Muret zal een
nieuwe gevangenis gebouwd worden, die
een der modernste ter wereld zal zijn, een
gevangenis waarin ervaringen van ge
vangenisdirecties van vele Europese en
Amerikaanse landen zijn verwerkt.
Architecten en technici die aan de
nieuwe gevangenis bouwen zijn op reis
geweest door vele landen om die er
varingen aan de technische mogelijkheden
te toetsen.
De gevangenis zal alleen bestemd zijn
voor misdadigers die tenminste tien jaar
moeten uitzitten.
De bouwkosten komen in totaal op
15.000.000 nieuwe franks, het terrein van
de gevangenis beslaat 24,7 are.
De buitenkant van de gevangenis is
grauw. Een zes meter hoge betonnen muur
omvat het complex. Daarboven is een smal
gangpad gemaakt voor de bewaking. Bin
nen echter is het een soort droomhuis voor
boeven.
De cellen voor de veroordeelden lijken
op kleine flats. Zij zullen voorzien worden
van warm en koud stromend water, cen
trale verwarming, een privétoilet en meer
van zulke voorzieningen.
Er zijn vele badcellen, er komt een grote
bibliotheek met een ruime leeszaal, een
televisiezaal en een bioscoop, op de binnen
plaats komen een sportveld, waar instruc
teurs de gevangenen kunnen oefenen in
diverse sporten, en een klein zwembad.
De plannen omvatten voorts de bouw
binnen de betonnen muren van het com
plex, van een moderne boerderij, waar de
gevangenen een groot deel van hun eigen
voedsel zullen produceren. Zij zullen er
ook nieuwe landbouwmethoden beproeven.
Voor bezoekers is er een klein hotel in
de plannen opgenomen.
Over 17 dagen wordt John F. Kennedy
president der Verenigde Staten.
Zonder indiscreet te willen zijn. moet
men soms constateren dat Kennedy en
zijn staf zich nog niet schijnen te realise
ren welke beperkingen, formaliteiten en
drukke werkzaamheden hun te wachten
staan.
De aanstaande president is zeer gevoe
lig op dit punt, maar het is niettemin
waar, zoals elk lid van zijn staf kan ge
tuigen. dat hij niet altijd even punctueel
is.
Zondags komt hij altijd vijf tot tien mi
nuten te laat voor de mis. Hij was 20 mi
nuten te laat voor een persconferentie met
senator J. William Fullbright. ^Tijdens de
verkiezingscampagne raakte hij vaak
twee tot drie uur achter bij de dagelijkse
afwerking van zijn programma.
De president der Verenigde Staten is
uiteraard een machtig man en als hij te
laat wenst te komen, is dat zijn zaak.
Maar hij kan erdoor in moeilijkheden ko
men.
Wanneer hij bijvoorbeeld na zijn inaugu
ratie begint met enkele minuten te laat te
zijn voor elke afspraak in zijn bureau in
het Witte Huis zal hij aan het einde van
de dag ontdekken dat er nog veel van zijn
programma onafgedaan is.
Kennedy houdt ervan, aan impulsen toe
te geven. Op een avond toen hij van de
golflinks terugkeerde, besloot hij te gaan
winkelen. Hij liet zijn „lijfwacht" man
nen van de geheime dienst bij een fruit-
zaak stilhouden en ging de winkel bin
nen. kocht een blik sinaasappelsap en
wandelde naar de hoek van de straat om
de laatste krantenedities te kopen. Onder
weg hield hij zo nu en dan stil om te bab
belen met verrukte voorbijgangers. Dat
was erg aardig van hem, maar hij zal zo
iets niet meer kunnen doen als hij presi-
Een Zweeds bouwbedrijf heeft een nieu
we methode uitgebracht om onafhankelijk
van de weerstoestanden een huis voor
lopig alleen nog maar een klein huis te
bouwen. Men spreidt een plastic huls van
een halve ballon uit op de plek waar
het bouwwerk moet komen te staan, zet
deze op de omgrenzing van de bouwplaats
vast en blaast de ballon dan op de ge
wone manier op. De arbeiders kunnen
via een luchtsluis in en uit gaan en bin
nen in de ballon werken zonder van wind,
regen of sneeuw last te hebben. Een der
gelijke werkballon van 1.225 vierkante me
ter kost tweeduizend Zweedse kronen.
2627. De tonen van de triangel drongen door tot de oren van koning Bartonix.
Langzamerhand ontwaakte hij uit een diepe sllaap.
Oeaaaah! geeuwde Zijne Majesteit, z'n armen uitrekkend.
Even bleef hij nog onzichtbaar onder het laken; want hij had gedroomd, dat hij een
prachtige, lange baard had. Maar nu kwam hij langzamerhand terug uit dromenland,
en hij ging rechtop zitten.
Oeaaaah! geeuwde hij nog eens. Oeaaaah.' Het schijnt al morgen te zijn.'
Oeioeihet was maar goed, dat koning Barbonix zichzelf niet kon zien. Want wat
zag hij er uit! Op zijn kin en wangen waren in de nacht lange, scherpe en harde
stekels gegroeid!
Het brandende dal
6)
Zijn komst hier leek hem inmiddels een uitzonderlijk
avontuur, dat hem tot een heel merkwaardig man
stempelde. Hij was ervan overtuigd alle bruggen achter
zich te hebben afgebroken Alle banden had hij doorge
sneden, die hem hadden vastgehouden op een plaats
waar hij niet thuishoorde. Niets van alles dat achter
hem lag kon genade in zijn ogen vinden. Het liefst
had hij ook zijn eigen bestaan aan niemand te danken
willen hebben. Ouders en grootouders wilde hij verge
ten. Zijn eigen geschiedenis moest met hemzelf begin
nen. Maar hij had moeten erkennen dat hij, al kon hij
zelf veranderen in een volkomen nieuwe ,en eigen per
soonlijkheid, toch de stad van zijn herkomst en zijn
verleden niet kon vergeten. De historie van de familie
Lipanescu was namelijk verweven met die van de stad
zelf. Het geslacht Lipanescu had er zich gevestigd toen
Campina nog niet meer dan een grensplaats was, waar
reizende kooplieden op weg van Kroonstad naar 't vroe
gere Roemeense koninkrijk een pleisterplaats vonden.
Alexe Lipan (destijds werd de naam nog op deze manier
geschreven), die als eerste in de stad was verschenen
had tegenover het tolkantoor zijn smederijen en giete
rijen geopend. Twaalf zigeuners werkten er met ont
bloot bezweet bovenlijf en van 's morgens vroeg tot
's avonds laat werd er luid gehamerd. Er stopte in deze
belangrijke tussenplaats vrijwel geen doorgaande wa
gen, waarvan de wielen niet moesten worden nageke
ken of de paarden niet opnieuw moesten worden be
slagen.
Al werd later Zevenburgen met Kronstadt aan het
Roemeens gebied toegevoegd, zodat het tolkantoor werd
verplaatst, Campina bleef overslag- en pleisterplaats.
Ook de spoorlijn berokkende het geslacht Lipanescu
geen schade. In plaats van 't lage oude huis, dat drie
eeuwen te voren gebouwd was, bouwden zij in het cen
trum van de stad, aan de voornaamste straat, een ge
bouw van enkele verdiepingen.
Veel was er in de stad veranderd en velen hadden
er zich gevestigd, gelokt door de nieuwe bestaansmo
gelijkheden die er geboden werden. Velen slaagden erin
vaste voet te krijgen, anderen waren gedwongen weer
te vertrekken. Heel wat kooplieden, die van generatie
op generatie in de stad hadden gewoond, waagden zich
aan gevaarlijke speculaties, gingen failliet en lieten de
rolluiken voor hun ramen neer voor iemand erop be
dacht was.
Maar naast deze bijzondere voorvallen deden zich te
genslagen van meer algemene aard voor: kwade tijden
kenden zij allen, vele kooplieden staken tot over de oren
in de schuld. Maand in maand uit moesten zij naar
Ploesjti of naar Boekarest trekken om de bank hun
rente te betalen, nieuw krediet aan te vragen of om
uitstel van hun betalingen te vragen.
Lipanescu alleen werd niet getroffen. Hij bleek tegen
alles bestand: tegen concurrentie en crisis, tegenslag
en de voor iedereen noodlottige oorlogsjaren. Hecht en
stevig als een burcht bleef zijn huis in het centrum van
de stad staan. De werkplaatsen waren al sedert lang
tot een bedrijf met vele afdelingen uitgegroeid. De va
der van Lipanescu had zich een waardig nazaat van
voorafgaande generaties getoond. De tijd van de koop-
manswagens was weliswaar voorbij maar als er aan
oude toestanden een eind komt moet men zich aan
niéuwe weten aan te passen.
Er was petroleum in de streek ontdekt en de mensen
waren gaan boren. Pavel Lipanescu leverde dus ge
reedschappen van allerlei aard voor de voorwerkzaam
heden: schoppen, houwelen, baggermachines, de bak
ken ei"voor, kabels, ventilatoren en de buizen, waardoor
men verse lucht in de diepe boorputten wilde brengen.
Deze handel was geen lang leven beschoren, want er
werden voortorens volgens wetenschappelijk systeem
gebouwd en de behoeften werden ingewikkelder. Pavel
Lipanescu vroeg een pas aan en trok van het ene Euro-
-ese industriecentrum naar het andere: Boedapest, We
nen, Leipzig, Dresden. Zijn onderneming raakte beter
voorzien dan de grote leveranciers in Boekarest. Het
pand in de stad werd al spoedig te klein. Op het nieuwe
terrein, dat zij buiten de binnenstad kocht, laadden de
wagons hun vrachten uit: metalen kabels in vele soor
ten, draad, onderdelen voor baggermachines, pompen,
persen, motoren. Zijn inspanning was niet tevergeefs
geweest, want er werden voortdurend nieuwe boortorens
gebouwd. Het leven in de streek veranderde van aan
zien. Pavel Lipanescu was al geen handelaar meer hij
was ondernemer, hij was eigenlijk een soor ingenieur
zonder wetenschappelijke opleiding.
Zijn eigen levenshouding werd daardoor overigens
vrijwel niet beïnvloed. Nadat hij tussen zijn machines
zijn administratie had behartigd loste hij in de stads-
winkel zijn zoon Ene aan de kassa af en hij achtte het
niet beneden zich van een burgerman of een boer wat
kleingeld in ontvangst te nemen voor een schoffel of
een rolletje draad
Lipanescu draaide zichverschrikt om. Er was een
lucifer aangestreken die hem in zijn gedachten had ge
stoord. Hij had naar de boortorens buiten gestaard,
naar het doffe zoemen van de motoren in de barakken
geluisterd, hij had van de toekomst gedroomd, maar
volkomen vergeten waar hij zich bevond. Anghelina had
een sigaret opgestoken.
„Kom je nu niet in bed?" riep ze onderdrukt. „Het
zal wel al laat zijn." Hij bleef haar even aankijken
zonder antwoord te geven. Het gloeiend uiteinde van de
sigaret verlichtte haar gezicht telkens met een rossige
gloed. Het leek hem vreemd dat zij hem had geroepen,
terwijl zijn gedachten juist tot aan haar waren gevor-,
derd. Zijn vader had hem laten trouwen zonder hem
naar zijn voorkeur te vragen. Met de dochter van zijn
concurrent uit Ploesjti, Stere Basescu. Dat was een ver
mogend man, voormalig gemeentefunctionaris, maar
toch een echt koopman. Lipanescu had geen bezwaren
tegen Anghelina. Hij waardeerde haar zoals zij was,
vooral omdat zij een flinke hulp voor hem was. maar
hij had toch nog liever dat zij de dochter van een raads
lid was geweest. Eigenlijk had zij uit een nog beter
milieu moeten komen.
Destijds was Anghelina nog anders geweest en zij had
er ook anders uitgezien. Kort tevoren had zij het pensio
naat „Koningin Elisabeta" verlaten, het beste in de
stad. Zij had een paar boeken van Lamartine, George
Sand en zelfs van Stendhal gelezen, maar die laatste
schrijver beviel haar niet bijzonder goed. Ten opzichte
van de mensen, voorzover zij hun aard en kwellingen
uit de boeken kende, voelde zij medelijden en zij droom
de meer van het algemeen menselijk geluk dan van het
hare, maar al deze overwegingen overschreden nauwe
lijks de drempel van het bewustzijn.
Het huwelijk vond plaats in het jaar van de boeren
opstanden en werd twee dagen aaneen te Ploesjti en
vervolgens niet minder uitgebreid te Campina gevierd,
zodat met alle gevoelens uit de zakenwereld rekening
was gehouden. De vijfde dag verzocht de schoonvader
haar naar de kassa te komen en zette Anghelina mid
den tussen het gereedschap. Onder het toeziend oog
van de oude heer, die haar voortdurend op haar tekort
komingen wees, ontwikkelde Anghelina zich tot een soort
volgzame kloek. Zij kreeg zoveel ervaring, dat zij ai
spoedig onmisbaar voor hem werd, althans in kleine
dingen. En omdat zij voortdurend met geld omging, er
rolletjes van maakte, het natelde en wegborg, begon zij
al gauw van het geld te houden terwille van het geld
zelf. De oude heer, die haar vanuit zijn glazen kantoor
tje in het oog hield, kon zich tenslotte gerust voelen.
Over zijn zoon behoefde hij -zich niet bezorgd te ma
ken. Hij wist dat die het bloed van vele generaties
kooplieden in zijn aderen had. De vader stierf tijdens
de oorlog, toen de burgerbevolking zich grotendeels uit
de nabijheid van het front terugtrok tot in de oostelijke
provincie Moldavië. De jonge echtgenoten bleven samen
achter. Bij hun terugkeer vond Lipanescu de winkel
geplunderd, de magazijnen beneden uitgebrand en de
aftakking van de spoorlijn naar zijn bedrijf gedemon
teerd. Wel lagen er onder de puinhopen nog tonnen en
tonnen ijzer. En het voornaamste: uit Moldavië had hij
de beide kassen van de oude heer mee terug kunnen
nemen. En die waren niet gevuld met bankpapier, dat
in een ommezien alle waarde verloren had, maar met
goede goudstukken, gouden Napoleons in lange rollen.
De oorlogsgebeurtenissen hadden de firma Lipanescu
dan ook niet meer dan oppervlakkige schade berokkend
Ene Lipanescu nam de zaak over en toonde zich niet
minder bekwaam dan zijn vader en zijn andere voor
ouders. Bovendien stond Anghelina, gevormd in de anst-
vallig nauwgezette, overdreven zorgvuldige school van
de oude Lipanescu, hem in alles terzijde.
(Wordt vervolgd)
dent is, eenvoudig omdat hij er dan geèn
tijd meer voor heeft.
Kennedy koestert ook nog steeds de ge
dachte dat hij, na zijn intrek in het Witte
Huis te hebben genomen de weekenden
door zal kunnen brengen ten huize van
zijp broer Robert in Vienna (Virginia), of
in zijn eigen buitenhuis in Virginia als dat
voltooid is, zonder de aandacht van het
publiek te trekken. Per auto door het druk
ke verkeer? Op zondagmiddagen? Hij zal
ontdekken dat dat niet gaat en waarschijn
lijk, evenals Eisenhower een helikopter
moeten gebruiken.
De leden van zijn splinternieuwe staf be
ginnen juist te ontdekken wat een gruwel
het is een telefoon te hebben waarvan het
nummer algemeen bekend is. Zij hebben
een ondraaglijke tijd in Palm Beach ge
had toen zij op alle uren van de dag en
de nacht door mensen uit alle streken ter
wereld werden opgebeld. (UPI).
Sommigen kiezen „de man van het jaar",
anderen „de gebeurtenis van het jaar". De
Britten doen het anders. Liefhebbers als zij
zijn van het gevleugelde woord, kozen zij
onderstaande uitspraken als de opvallend
ste van 1960:
„Een waarlijk succesvol politicus zou
maar één kant van een vraagstuk moeten
beschouwen" (Lord Shawcross);
„Ik ben het over vele dingen met Chris
tus eens" (premier Kroesjtsjev);
„Er zit bijzonder weinig aantrekkelijks
in onze beschaving om een yeti (verschrik
kelijke sneeuwman) te boeien" (Sir Ed
mund Hillary);
„In Zwitserland en Zweden waar men
weinig zorgen kent en de hoogste levens
standaard van Europa heeft, schiet men
zichzelf in groten getale dood" (Lord
Arran);
„Rechter zijn is het beste beroep van de
wereld: men wordt nooit tegengesproken,
men wordt nimmer in de rede gevallen, en
men heeft altijd het laatste woord" (rech
ter Vaisy);
„Driekwart van de televisie is voor half-
wijzen. Het boksen kan ermee door" (Sir
Thomas Beecham);
„Ouderdom is niet zo beroerd als je
denkt aan het alternatief" (Maurice Che
valier);
„Berlijn zal de leugenontdekker van de
internationale politiek blijven" (burge
meester Willy Brandt);
„Ik zie niets verwerpelijks in algehele
vernietiging van de aarde. Vooropgesteld
dat het zoals waarschijnlijk is onver
wacht gebeurt" (romancier Evelyn Waugh).
WENEN (APA) Ruim vijfhonderd af
gevaardigden van de leden van de UNO
zullen op 2 maart in Wenen bijeenkomen
voor een congres over niepw^ regelingen
voor het diplomatieke protocol eh-'de diplo
matieke voorrechten. De huidige regelin
gen dateren nog uit de tijd van het
„Weense Congres" van 1815. Daar de om
standigheden van het diplomatieke werk
sedertdien geheel veranderd zijn, heeft de
UNO in de afgelopen herfst besloten tot
opstelling van een nieuwe conventie over
de diplomatieke voorrechten en immuni
teiten. Als congresplaats werd Wenen ge
kozen, omdat de Oostenrijkse regering zich
bereid verklaard heeft de kosten van de
conferentie voor een groot deel te dragen.
De juridische commissie van de UNO
heeft reeds een ontwerpconventie opge
steld en verscheidene staten hebben van
hun kant voorstellen gedaan. Over vele
punten zal uitgebreid gediscussieerd kun
nen worden. Zo is Tsjechoslowakije van
mening dat alle staten in beginsel recht
op diplomatieke vertegenwoordiging in
andere staten moeten hebben. Daarmee
zou bijvoorbeeld voor Oostduitsland of
communistisch China het probleem van de
diplomatieke erkenning meteen zijn opge
lost. Tot nog toe berusten diplomatieke
betrekkingen op een overeenkomst tussen
twee soevereine staten. Verder kanten
verscheidene staten, onder andere Zwti-
serland, zich tegen vertegenwoordigingen
van al te grote omvang.
Voor Sam Abdullah en Josep Vaz Come
uit de Pendsjaab, de omstreden onvrucht
bare landstreek tussen India en Pakistan,
is het nieuwe jaar goed begonnen. De bei
de mannen die langer dan twee jaar om
de wereld hebben gevaren, mochten einde
lijk voet aan wal zetten in Londen.
De Britse autoriteiten hebben bepaald,
dat Sam en Josep in Londen mogen blij
ven, tot er een beslissing is genomen over
de vraag wat er verder met hen gebeuren
zal.
De beide mannen, die niet in het bezit
van paspoorten zijn, hebben langer dan
twee jaar in de wereld moeten rondvaren.
Zij trachtten overal als emigranten te wor
den binnengelaten maar omdat zij over
geen enkel officieel papier beschikten, kre
gen zij geen toestemming om waar ook
aan land te gaan.
Zij hebben toen als matrozen op diverse
schepen gewerkt, het laatste op de Britse
lijnboot „Strathnaver". Maar in elke ha
ven, die door hun schepen werd aange
daan, moesten de beide mannen in hun
hutten worden opgesloten.
De Britten hebben de beide mannen
thans visa voor drie maanden verstrekt,
tijdens welke periode hun geval zal wor
den behandeld.
Oprechte Saturdagse Haerlemse Courant
den 3 January 1761
Weenen den 20 December. De Keyzer en
de Hertog, Desselfs Broe
der. zyn Woensdag van
de Wilde Zwynen Jag't te
Schloszhof alhier gerever-
teerd. Haare Majesteyt de
Keyzerin-Koningin is door
eene zwaare zinking ge-
incomodieerd. doch blyft
aan de Staats Affaires arbeyden.
