Bewogen wordingsgeschiedenis
van Rome's nieuwe luchthaven
Duurste veld ter wereld
is nog lang niet ideaal
AM
sm
Sttelgaar-fontólaaj'-Aló&fuuu*
ifpninniiiaamtiini
m
Evangelische Kerkdag niet
gewenst in Oost-Berlijn
Hartslag-controle per telefoon
Kerkelijke hulp in lijdend Kongo
LEVEN
slli
H
Echtpaar Ferner
belegerd door
boulevardpers
ZATERDAG 14 JANUARI 1961
11
Gevaarlijke plaats
kinderbloem
in 4 variaties: Rijstebloem Bordklaar Tarwebloem Tarwegries
A chtergesteld
In de val
Bondsdagvoorzitter Gerstenmaier: Brutale terreur
Nog 60 miljard
Kwestie - prof. Smits
Gebeden voor eenheid
Rabbijn drs. theologie
Russische kerk
Enkhuizer Drommedaris
wordt cultureel centrum
(Van onze correspondent)
ROME Een van de goede dingen van een democratisch bestuur is dat, al
gaan de dingen soms lange tijd verkeerd en al is er hier en daar corruptie, dit
alles op den duur toch aan het licht komt. De Italianen, terugdenkend aan de
fascistische tijd, toen alles volgens de officiële berichten steeds uitstekend ging
- en andere dan officiële berichten drongen niet door in de pers schudden
wel eens het hoofd over de heel erge misstanden, die zich in onze tijd voor
doen. Ze vergeten dan, dat er in die vooroorlogse dagen nog heel wat erger
dingen gebeurden, maar dat alles steeds in de doofpot ging.
Op het ogenblik zijn er twee „schandalen", die de openbare mening bezig
luaen. Het eerste zou heel erg zijn, wanneerer niet ook het tweede was.
hou
Het eerste dan is de erbarmelijke staat,
waarin de vlak voor de Olympische Spe
len met zoveel vertoon ingewijde „Via
Olimpica" zich bevindt. De Italiaanse auto-
mobielclub heeft bij de regering een pro
test ingediend tegen de toestand van die
nieuwe en voor het verkeer tussen de
buitenwijken van Rome belangrijke straat.
Het wegdek is na enkele maanden dermate
verzakt en in het ongerede geraakt, dat
geen auto daartegen bestand is. De hele
straat moet nu opnieuw worden aange
legd en de vele miljarden, die de staat,
dus de belastingbetaler, voor die weg,
waartegen van de eerste dag af stemmen
opgingen, heeft moeten neertellen, blijken
weggegooid geld te zijn.
Veel erger is het tweede schandaal. Het
was de bedoeling, dat even voor de Olym
pische Spelen Rome's nieuwe luchthaven
bij Fiumicino in gebruik zou worden ge
nomen. Die luchthaven bleek niet klaar
en al gauw kwamen er zonderlinge be
richten, die in de laatste dagen tot een
ernstig conflict in de boezem der Chris
tendemocratische party hebben gevoerd. De
verschillende ministers, die van vandaag
en die van tien, twaalf jaar geleden (maar
allemaal partijgenoten) geven elkaar de
schuld. Het publiek begrijpt voorlopig al
leen, dat er iets heel ernstigs aan de hand
is, maar is aangewezen op enquêtes van
dag- en weekbladen, omdat de regering
vooralsnog geen mededelingen doet, hoewel
er vragen zijn gesteld in het parlement.
Wat we, afgaande op de berichten in
de gematigde pers (van links hoort men
nog heel wat andere dingen) als vaststaan
de kunnen aannemen is dit: „Kort na de
bevrijding van Rome wilden de geallieer
den, gezien de slechte toestand waarin
alle vliegvelden in de omgeving van Rome
zich bevonden, een nieuw militair vliegveld
aanleggen bij Fiumicino, om vandaar uit
de Duitse troepen in Noord-Italië te kun
nen bestoken. Het terrein werd onderzocht
en men kwam tot de slotsom, dat de grorjd
veel te moerassig was en voor een groot
deel uit drijfzand bestond, zodat het plan
werd opgegeven. Maar in 1947/48 begon
de Italiaanse regering er over te denken
de oude, overigens vrij goede, hoewel on
voldoende geoutilleerde, luchthaven van
Ciampino te vervangen door een nieuwe.
is één der allervoornaamste, zo niet het
voornaamste, centrum voor geheel Euro
pa en alle grote lijnen ter wereld doen
Ciampino aan) steeds worden ten achter
gesteld bij die van de uiterst bescheiden
militaire vliegerij.
Er verscheen dus een generaal, die als
hoogst deskundig werd beschouwd en men
besloot 1500 hectaren grond bij Fiupücino
te kopen voor een luchthaven. Die grond
behoorde voor twee derden aan hertogin
Sforza Cesarini, voor de rest aan kleine
eigenaars. Het was bijzonder slechte
grond, die in 1947 ten hoogste zestigduizend
lire per hectare waard was (nu misschien
honderdduizend). Het rijk onteigende te-
komen, is zo slecht gebouwd, dat het bij
regenachtig weer alleen bruikbaar is voor
wie over een goede parapluie beschikt. De
kantoren voor de verschillende maat
schappijen zijn veel te klein voor het per
soneel, veel kleiner dan die van Ciampino.
De verwarming van de gebouwen is heel
moeilijk en „airconditioning" (in het 's zo
mers snikhete Fiumicino waarlijk geen
weelde) is uitgesloten. Van de twee start
banen is er één nu driemaal opnieuw aan
gelegd en nog steeds niet in goede vorm.
De tweede is op het ogenblik voor een
derde deel weggezonken. De controletoren
is onbruikbaar en moet door een nieuwe
worden vervangen. Er is geen verbin
dingsweg met Rome, zodat het, gezien het
drukke verkeer op de heel smalle Via
Aurelia, anderhalf uur zal duren om van
de luchthaven, het centrum der stad te
bereiken.
En misschien het ergste van alles: op
zeventien kilometer afstand van de lucht
haven is het militaire vliegveld van Pra-
tica Di Mare, waar de „Caravelles", de
„DC-8's" en de „Boeings" van de N.A.V.O.
de hele dag door hun oefeningen doen.
Het is altijd al vrij gevaarlijk geweest
voor burgervliegtuigen om Rome te berei
ken, daar Ciampino geen inlichtingen kan
geven over de bewegingen van de mili
taire vliegtuigen. Fiumicino zou, indien
Pratica Di Mare blijft werken in het hui
dige tempo, een buitengewoon gevaarlijk
vliegveld worden, waar stellig botsingen
zullen voorkomen. Het schijnt nu, dat het
ministerie van Luchtvaart overweegt Pra-
Advertentie
spERQRIKj
HS-
Hral
Er werden verschillende grondstukken
genoemd (de Romeinse Campagna is
wijd genoeg en vrijwel onbewoond) en
tenslotte viel de keus op. .Fiumicino en
dat niettegenstaande een serie artikelen
van een bekwaam technicus, ingenieur Co-
ari in de „Messagero", een blad dat
steeds op de hand van de regering, van
elke regering, is. In Italië valt ook de
burger-luchtvaart onder het ministerie van
luchtvaart en het zijn generaals en ande
re militairen, die alles in handen hebben.
Met het gevolg, dat de belangen van de
zeer belangrijke burgerluchtvaart (Rome
Over enkele dagen zal het nieuwe
vliegveld Fiumcino bij Rome, dat ge
noemd is naar Leonardo Da Vinei, offi
cieel in gebruik worden gesteld. De
foto toont de hal van het stationsge
bouw van het nieuwe vliegveld.
gen 450.000 lire per ha. (ongeveer 700.000
lire in de munt van 1961) en nooit hebben
grondbezitters met zoveel vreugde een
contract getekend. Dat was al meteen een
heel duur begin. Het werk werd aanbe
steed aan een zekere Ticca, Vaticaans pa-
leisgraaf, die later bij andere zaken in
een onverkwikkelijk faillissement verwik
keld werd.
De grond bleek weinig geschikt en er
moesten eerst zeer kostbare drainerings-
werken worden uitgevoerd met allerlei ka
nalen en greppels en een kunstmatig meer
voor het overtollige regenwater. Twee
startbanen werden aangelegd, waarvan
een 3600 meter lang en 60 meter breed
Toen men zover was, werden er een paar
lichte vliegtuigen voor acrobatische vluch
ten het luchtruim ingezonden, met het ge
volg dat de grote startbaan in de grond
verzonk. Er was toen al dertien miljard
uitgegeven en de regeringscommissie
vond, dat men dat geld beter had kunnen
gebruiken.
tica Di Mare niet langer te gebruiken voor
oefeningen met de bijzonder snelle vlieg
tuigen, die in minder dan een minuut de
afstand naar Fiumicino afleggen en vrij
wel niet in staat zijn hun koers zo snel
te veranderen, dat zij een botsing kunnen
voorkomen. Met dat al houden technici
vol, dat Fiumicino ten hoogste bruikbaar
is als een vliegveld voor noodlandingen en
beslist niet geschikt om de belangrijkste
luchthaven van Europa te worden.
Minister Togni, die onder Tambroni mi
nister van Openbare Werken was, wordt
het meest aangevallen. In een persconfe
rentie heeft hij verklaard, dat hij „niet
als een muis in de val is gelopen" en
over een dossier beschikt, dat bq open
baarmaking heel wat vooraanstaande per
sonen van de Christendemocratische par
tij in moeilijkheden zou brengen. Na die
verklaring heeft de minister van Defensie
Andreotti gelast, dat binnen enkele dagen
het hele luchtverkeer naar Fiumicino wor
overgeplaatst. Het is te hopen, dat dit
allemaal goed afloopt. Maar als er iets
vallen moet, dan toch liever het minis
terie dan een vliegtuig
Volgens de „Messagero" heeft minister
Andreotti een onderzoek gelast naar de
praktijken van een „hoge luchtmacht-offi
cier" die ervan beschuldigd is zijn functie
voor particuliere belangen te hebben mis
bruikt en daardoor aanzienlijk gewin te
hebben verkregen.
De linkse pers heeft aantijgingen over
een beweerd schandaal gepubliceerd,
waarop een tegenspraak van premier Fan-
fani is gevolgd. Er zou bij de aanleg
zijn geknoeid, zowel wat de bouw zelf
als wat de financiering betreft. Zo zou de
grond ervoor door tussenhandelaars goed
koop zijn verworven maar voor een wel
tienmaal zo hoge prijs aan de staat door
verkocht.
Men begon opnieuw en, nadat de maat
schappijen geweigerd hadden Ciampino
reeds vóór de Olympische Spelen te ver
laten en het niéuwe terrein in gebruik te
nemen, is men nu tot de ontdekking ge
komen, dat er ruim dertig miljard zijn
besteed, maar dat Fiumicino nog steeds
veel te wensen laat. Er zullen nog
zestig miljard nodig zijn en dan zal Rome
het duurste vliegveld ter wereld hebben,
maar nog altijd een verre van ideaal
vliegveld. Op het ogenblik is er wel een
enorm bronzen borstbeeld van Leonardo
Da Vinei, doch er is maar één hangar.
De opslagplaatsen voor benzine zijn zo
klein, dat er ten hoogste de voorraad kan
worden opgeslagen die elke 48 uren nodig
is. Het „station", waar de passagiers aan-
Weldra zullen artsen hun hartpatiënten
vrijwel ononderbroken kunnen controleren,
terwijl dezen gewoon aan het werk zijn.
Dat is te danken aan een uitvinding van
het Amerikaanse instituut voor hartonder-
zoek dat samen met de Lockheed vlieg-
tuigenfabriek van een kleine, met transis
tors werkende radiozender van nog geen
honderd gram ontwikkeld heeft. Deze zen
der was oorspronkelijk bestemd voor de
Lockheed Polarisraket maar zal nu ook
door hartpatiënten gebruikt kunnen wor
den. De patient draagt het apparaatje ge
woon in zijn binnenzak. Het toestel zendt
vandaar voortdurend de hartslag van de
patiënt uit, omgezet in radiosignalen. De
uitgezonden signalen worden door een in
de nabijheid staand ontvangertje opgevan
gen en geregistreerd op een normale elec-
trocardiograaf, die de hartslag als een
golflijn op een vel geruit papier optekent.
Koppelt men de ontvanger met een tele
foon dan kan men de hartslag van de
patiënt ook over veel grotere afstand over
brengen b.v. naar een elektronisch reken
centrum, dat direct de ontvangen ge
gevens verwerkt en analyseert.
Arts mist geen slag
Op deze wijze kan een dokter de hart
slag van een patiënt voortdurend onder
observatie houden, niet alleen onder nor
male omstandigheden, maar ook tijdens
ongewone inspanningen, b.v. bij zware
lichamelijke arbeid of bij sportbeoefening.
Van bijzonder belang is de toepassing bij
operaties. Men heeft nu de mogelijkheid
om tijdens de gehele behandeling op de
hoogte te blijven van de hartslag van de
patiënt, zo delen de Lockheedfabrieken
mede.
In een ziekenhuis in Los Angeles heeft
men het nieuwe apparaat onlangs met suc
ces toegepast bij de operatie van een 72-
jarige patiënt.
„Niets Nieuws"
Prof. dr. D. Durrer, hoogleraar in de
cardiologie en klinische fysiologie aan de
Gemeente Universiteit van Amsterdam,
wiens oordeel over deze uitvinding wij heb
ben gevraagd, toonde zich daar niet door
verrast. Hij zei: „Het principe van het op
afstand controleren van de hartslag is
reeds 50 jaar geleden gevonden en wel
door de Nederlandse nobelprijswinnaar
porf. dr. W. Einthoven, die ook de ontdek
ker is van de elctrocardiograaf. Prof. Eint
hoven volgde in zyn kamer de hartslag van
een patiënt, die op ruim een kilometer af
stand in het academisch ziekenhuis te Lei
den werd verpleegd".
Over nieuwe ontwikkelingen op dit gebied,
zijn, aldus prof. Durrer, omstreeks drie
jaar geleden mededelingen gepubliceerd
door the New York Academy of Sciences.
Prof Durrer acht het overigens niet on
mogelijk dat met de apparatuur ook
harttonen op afstand kunnen worden ge
registreerd en bestudeerd, en dit kan naar
zijn mening van veel belang zijn.
(Van onze correspondent)
BONN By zonder scherp waren deze
week de reacties in de Bondsrepubliek
zowel in evangelische als in rooms-kathó-
lieke kringen op het verbod van de
Oostduitse regering om van 19 tot 23 juli
in Oost-Berlijn een deel van de Evange
lische Kerkdag voor Oost- en Westduitsers
te houden.
Gerstenmaier, een vooraanstaande evan
gelische leider en voorzitter van de Bonds
dag te Bonn, verklaarde dat dit verbod
een brutale terreurmaatregel van de com
munisten is.
Gerstenmaier zei voorts dat thans ook
wel de laatste goedgelovige in Duitsland,
die ergens nog waarde heeft gehecht aan
afspraken met de Oostduitse leiders, thans
moet weten wat er aan de hand is. In
Oost-Duitsland regeert een groep lieden,
die behoren tot de ergste tegenstanders
van het christendom, aldus Gerstenmaier,
die de terreur in Oost-Duitsland op één
lijn stelde met die van de nazi's.
De Oostduitse regering beweert dat be
paalde Westduitse evangelische leiders de
bedoeling hebben om van de Evangelische
Kerkdag in beide delen van Berlijn in juli,
een haard van onrust te maken, waarmee
de spanning in en rond Berlijn verscherpt
zou worden. Opzettelijk, aldus de Oost
duitse regering, hebben zekere evangeli
sche elementen Berlijn als plaats voor de
Kerkdag uitgekozen, om daar provocaties
uit te lokken.
Tot de kerkleiders van de evangelische
kerk, die door de communisten van revan-
chisme en militarisme worden verdacht,
behoren dan in de eerste plaats de Ber-
lijnse bisschop Dibelius, bisschop Lilje,
Kunst, Gerstenmaier en Thadden-Trieg-
laff.
Dr. Cooke, directeur van de afdeling
hulpverlening van de Wereldraad van
Kerken heeft aan de Stichting Oecume
nische Hulp aan Kerken en Vluchtelin
gen in Nederland een dezer dagen de
laatste gegevens verstrekt over de
voedselschaarste in grote delen van
Kongo. Speciaal onder de ongeveer
300.000 Baloeba's die gevlucht zijn uit
de provincie Kasai is de hongersnood
ernstig. Berichten daarover komen niet
alleen van de Wereldraad van Kerken,
maar ook van het Rode Kruis en
van de Verenigde Naties. Zoals men
weet, heeft Hammarskjoeld meege
deeld dat meer dan tweehonderd men
sen per dag als gevolg van de honger
sterven. De hulpverlenings-organisatie
van de protestantse kerken in Kongo
heeft enkele teams in het noodgebied in
gezet. Volgens schatting van deze orga
nisatie bestaat de dagelijkse behoefte
aan 120 ton voedsel. Daar de tot nu
toe ontvangen voorraden ten enenmale
ontoereikend zijn, wordt voorlopig al
leen hulp geboden aan kinderen. De
voedseluitreikingsdienst van de Protes
tantse kerken werkt ten nauwste sa
men met het Rode Kruis en de Verenig
de Naties. Dr. Cooke verzocht de Stich
ting Oecumenische Hulp aan Kerken
en Vluchtelingen in ons land dringend
om de Kongolese kerken te helpen haar
ting heeft onmiddeliyk telegrafisch
taak ter plaatse te vervullen. De stich-
twintigduizend gulden toegezegd. De
helft hiervan is afkomstig van de Sec
tie voor Internationale Hulpverlening
van de Hervormde Kerk.
Er is echter niet alleen gebrek aan
voedsel, maar ook een ernstig tekort
aan artsen. Daarom bereidt de Wereld
raad van Kerken onder de naam „Ope
ratie Dokter" een grootscheepse hulp
actie voor ten behoeve van voomalig
Belgisch Kongo. De bedragen aan geld
die de leden-kerken ter beschikking heb
ben gesteld, zullen in de eerste plaats
worden aangewend voor het uitzenden
van ongeveer honderd artsen naar Kon
go, waar zij hetzij in overheidszieken-
huizen hetzij in ziekenhuizen van mis
sie en zending worden tewerkgesteld.
Bovendien moeten de zieken van medi
camenten en voedingsmiddelen worden
voorzien.
Medewerkers van protestantse hulp
organisaties in Kongo berichten dat men
het gebrek aan geschoolde artsen en
verplegend personeel erg begint te voe
len. Volgens betrouwbare schattingen
bevinden zich in het hele land nog
slechts 225 artsen, onder wie rond hon
derd Belgen met een particuliere prak
tijk. Een aantal ziekenhuizen moet het
al sedert weken of zelfs sedert maanden
zonder elke vorm van doktershulp stel
len. Met een hulpprogramma voor Kon
go op lange termijn gaan hulpmaatre
gelen tot verzaéhting van de directe
nood hand in hand. Met de verdeling
van levensmiddelen en andere goederen
hebben de protestantse hulpposten zich
belast. De regering heeft aan deze pos
ten voor het transport van de goederen
twee vrachtauto's ter beschikking ge
steld.
Velen van u zullen zich herinneren
dat er hier en daar grote verontwaar
diging is ontstaan naar aanleiding van
een publicatie van prof. dr. P. Smits
op Goede Vrijdag 1959 over het sterven
van Jezus en de betekenis daarvan. De
schrijver laat zich daarbij zeer laatdun
kend uit over de gangbare orthodoxe
opvattingen. De commissie voor het op
zicht uit de provinciale kerkvergadering
zag hierin aanleiding om aan prof.
Smits zijn rechten te ontnemen als van
een emerituspredikant der Nederlands
Hervormde Kerk. Deze commissie bleek
echter voorbarig te zijn geweest, want
de synode sprak uit dat de Zuid-Hol-
landse commissie onbevoegd was om
over de betrokken publikatie te oor
delen, aangezien de kerkorde voor een
dergelijke aangelegenheid een andere
weg aanwijst.
Na die tijd heeft het breed modera-
men van de generale synode vele ma
len uitvoerig met prof. Smits gesproken.
Deze besprekingen zijn nu afgesloten en
het breed moderamen deelt mee dat het
resultaat hiervan ter kennis zal worden
gebracht op de vergadering van de ge
nerale synode op 6 en 7 februari.
De commissie voor geloof en kerkor
de van de Wereldraad der kerken heeft
ook deze keer een in verschillende talen
gestelde handleiding uitgegeven voor de
internationale week van gebed voor de
eenheid der christenen die dit jaar van
18 tot 25 januari zal plaatshebben.
Men heeft getracht met dit vouwblad
aan twee behoeften tegemoet te komen,
zowel aan die van een gemeenschappe
lijk openbaar gebed als aan die van
persoonlijke meditatie. Het bevat een
kort gebedsformulier voor de eenheid
dat als grondslag dient voor de dage
lijkse gebeden, bijbellezingen en medi
taties gedurende de acht afzonderlijke
dagen van de gebedsweek. De struc
tuur van dit formuliergebed sluit aan
bij de aanstaande Assemblee van de
Wereldraad in New Delhi (eind 1961)
met haar hoofdthema „Jezus Christus,
het Licht der Wereld". Nederlandse
exemplaren van de folder zijn verkrijg
baar bij het secretariaat van de Oecu
menische Raad van Kerken in Neder
land, Janskerkhof 15, Utrecht.
Een dezer dagen had in de rijksuni
versiteit van Leiden een unieke gebeur
tenis plaats. Daar legde namelijk J.
Soetendorp, de rabbijn van de Liberaal
Joodse gemeenten van Amsterdam en
Den Haag, met goed gevolg het docto
raal examen in de theologie af. Dit is
de eerste keer in de geschiedenis dat
een rabbijn aan een Nederlandse uni
versiteit een theologisch examen heeft
afgelegd. De toenemende belangstelling
voor het gesprek tussen Joden en Chris
tenen over geloofsvragen heeft rabbijn
Soetendorp er toe gebracht een grondi
ge studie van het Christendom te ma
ken.
Rabbijn Soetendorp werd in 1914 in
Amsterdam geboren. Hij studeerde daar
eerst aan het Nederlands Israëlitisch
Seminarium en de gemeentelijke univer
siteit. Na de tweede wereldoorlog was
hij hoofdredacteur van het Nieuw Isra
ëlitisch Weekblad. Van 1948 tot 1953
woonde hij in Israel. In het laatstge
noemde jaar werd hij benoemd tot
voorganger van de Liberaal Joodse Ge
meente in Amsterdam. In 1955 deed hij
het moré-examen (dat recht geeft tot
het bekleden van het ambt van rabbijn)
voor een examencommissie, die onder
voorzitterschap stond van wijlen rab
bijn dr. Leo Baeck, de grote Joodse
theoloog en invloedrijke leider van de
Liberaal Joodse Wereldorganisatie.
Naast omvangrijke ambtsbezigheden
en grote publicistische activiteit (rab
bijn Soetendorp is onder meer de auteur
van het bekende boek „De symboliek
der Joodse Religie") heeft hij tijd ge
vonden voor een nieuwe studie die
thans in Leiden met succes is bekroond.
Bisschop Nikodim, hoofd van het bu
reau voor de buitenlandse kerkeiyke be
trekkingen van het Moskouse patriar
chaat der Russische orthodoxe kerk,
heeft in Damascus verklaard dat zqn
kerk „elke beweging of gebaar zal be
gunstigen, waarmee men toenadering
of eenheid onder de verschillende chris
telijke kerken beoogt". Hij voegde er
evenwel aan toe dat de Russische kerk
„van mening is dat dit doel niet be
reikt kan worden tenzij paus Joannes
zich tevoren bereid verklaart om met
de leidende figuren van andere chris
telijke kerken op voet van gelijkheid
over deze zaak te onderhandelen".
Bisschop Nikodim is een van de zes
tien Russische kerkelijke hoogwaardig
heidsbekleders die patriarch Alexius,
het 83-jarige hoofd van de Russische
orthodoxe kerk, op een rondreis in het
Nabije en Midden-Oosten begeleiden.
Bisschop Nikodim zei namens de pa
triarch te spreken.
Op een vraag van journalisten over
het Tweede Vaticaanse (oecumenische)
Concilie, bijeengeroepen door paus Jo
annes, zei bisschop Nikodim dat men
geen officiële uitnodiging tot de ortho
doxe kerken had gericht en dat het con
cilie derhalve „niet erg effectief over
het onderwerp (de eenheid der chris
tenen) kan handelen".
Tijdens zijn verblijf in Damascus had
de patriarch van Moskou besprekingen
met patriarch Theodosius en andere
voormannen van de Griekse orthodoxe
kerk van Antiochië en het gehele Oos
ten. De patriarch en zijn gezelschap be
zochten van 25 tot 27 december Athene
en werden ontvangen door de aartsbis
schop van Athene en geheel Grieken
land. Het was het eerste officiële be
zoek van een Russische orthodoxe pri
maat aan Athene sedert eeuwen.
Het presidium van de Evangelische
Kerkdag heeft de communistische beschul
digingen afgewezen. Reeds in het voorjaar
van 1960 werd openlijk besloten Berlijn als
plaats van de bijeenkomst te kiezen. Alleen
deze stad biedt de mogelijkheid om evan
gelische mensen uit Oost- en West-Duits-
land elkaar te laten ontmoeten. Men voelt
er dan ook niets voor, het communistische
voorstel te aanvaarden om in een andere
Oostduitse stad dan Oost-Berlijn te ver
gaderen. Dat zou een surrogaatsvergade
ring worden, aldus de Kerkdagorganisa
toren. De leiding van de evangelische kerk
in Berlijn-Brandenburg, die zowel West-
Berlijn als Oost-Berlijn en Oost-Duitsland
omvat, zegt geen enkele reden te zien om
de vergadering uit te stellen. (De (staats)
porseleinfabriek in Meissen (Oost-Duits
land) had reeds toegezegd insignes voor
de deelnemers aan de conferentie te ver
vaardigen).
In beraad
Het presidium van de tiende conferentie
heeft nog geen definitief besluit genomen.
Naar de mening van het presidium raakt
de weigering van de Oostduitse autoritei
ten niet alleen de kwestie van de confe
rentie maar ook de eenheid van de evan
gelische christenen in geheel Duitsland.
Het presidium besloot zich met de leiding
van de aangesloten leden in geheel Duits
land in verbinding te stellen en overleg te
plegen over de nieuwe situatie.
De Noorse prinses Astrid en haar echt
genoot, Johan Martin Femer, hebben op
hun huwelijksreis in Parijs hun intrek
genomen in een hotel aan de Avenue Kle-
ber, dicht bij de Are de Triomphe. Het
bruidspaar had per vliegtuig de noorse
hoofdstad verlaten en werd op het vlieg
veld Le Bourget bij Parijs door vele ver
slaggevers en fotografen opgewacht. Op
vragen van de journalisten antwoordde
de prinses: geen commentaar, behalve dat
wij gelukkig zijn, in Frankrijk te zijn.
Toen de auto met jonge paar het vlieg
veld verliet, werd de wagen door een scha
re verslaggevers en fotografen gevolgd.
De chauffeur van de Ferners trachtte in
het drukke verkeer van Parijs de achter
volgers van zich af te schudden, hetgeen
echter niet lukte. Toen de echtelieden by
het betreden van het hotel opnieuw door
verslaggevers onder een spervuur van vra
gen werden bedolven snauwde Ferner:
„Geen commentaar".
De fotografen wachtten in de salon van
het hotel tot half acht in de avond, toen
de prinses en haar echtgenoot naar be
neden kwamen.
Toen Ferner de fotografen zag, zei hij:
„U moet onze situatie begrijpen. Wees
correct". Hij beloofde met zijn vrouw voor
de fotografen te poseren, als zij hen dan
ook daarna met rust lieten. De foto's wer
den gemaakt, en het merendeel van de fo
tografen trok daarop weg.
Destijds is melding gemaakt van het
plan van een Amsterdamse student in de
biologie, J. Rijfkogel, om van de Dromme
daris in Enkhuizen een cultureel centrum
te maken. Het uit 1540 daterende bouw
werk omvat twee grote zalen, die voor
exposities, conversatie en recreatie ge
bruikt kunnen worden. Er zyn voorts zes
kleinere vertrekken achttien meter boven
de grond en een dakterras, voorts ruimten
waar 75 logeergasten ondergebracht kun
nen worden.
Het gemeentebestuur van Enkhuizen
heeft van het eerste begin af volledige
medewerking verleend. Thans heeft ook
het ministerie van Onderwijs, Kunsten en
Wetenschappen de gevraagde vergunning
verleend voor het uitvoeren van het plan.
Een stichting zal een lening uitschryven
om het ontbrekende deel der geldmiddelen
te verwerven.
De stichting is gevormd door de Alge
mene Studenten Vereniging Amsterdam
(ASVA), de Eendrachtscommissie van Ne
derlandse, Vlaamse en Zuidafrikaanse stu
denten en de Nederlandse Studentenraad.
