Italiaans Operaconcert
voor Velser Kunstkring
„Richard III" bij de Haagse Comedie
PARIJS WIKT EN WEEGT
FERHAT ABBAS' AANBOD
Mozartherdenkingsconcerten in het
Provinciehuis en het Concertgebouw
Openbaar Kunstbezit
exposeert in Vishal
Vierde rijbaan
Twee doden in het verkeer
Haagse Aquarellis
ten bij Felison
Negatieve reactie lijkt uitgesloten
AG ï'i JANUARI 196 1
4
IN HAARLEMS CONCERTGEBOUW
Bob Buys
v"-:. -
«ioV.-.-
Virtuoos spel van Bob de Lange in fraaie opvoering
Rechtstreeks relais van
„Don Pas quale" in Wenen
Bob Buys
Initiatief van „Vrienden van het N.Ph.O."
Examens
U itgewezen
De „Velser Kunstkring „Voor Allen" heeft voor het Italiaans operaconcert, dat dit
seizoen in het programma voor de leden was opgenomen, zijn toevlucht gezocht in
de Haarlemse gemeentelijke Concertzaal. Met zeven grote reisbussen en andere
vervoermiddelen waren de Velsenaren maandagavond naar de provinciale hoofdstad
gekomen voor dit concert De Velser Kunstkring vond in Haarlem een zaal met een
uitstekende akoestiek en voor de pauze bood het gebouw meer dan voldoende accom
modatie. En tenslotte kon de afstand van de IJmond naar de Spaamestad door een
doeltreffende organisatie gemakkelijk overbrugd worden. Mogelijk kan de Velser
Kunstkring voor de toekomst contact zoeken met stedelijke organisaties, die zich
voor de speciale muziekavonden van de kring interesseren. Ik denk hierbij ook aan
operettevoorstellingen in de Stadsschouwburg.
Het programma van het concert van
maandagavond bevatte vocale en instru
mentale muziek van Italiaanse meesters
der muzikaal-dramatische kunst. Geliefde
fragmenten uit beroemde opera's waren
daarbij, fragmenten, waarvan men ook
zonder hun combinatie met toneelactie en
situatie en zonder de achtergrond van een
sfeerscheppend decor, wil genieten. Een
bijna onvermijdelijk nadeel van dergelijke
uitvoeringen in concertvorm lijkt steeds de
verhouding te zijn, waarin de solist of so
listen komen te staan ten opzichte van de
orkestbegeleiding voor wat het klank
volume betreft.
Ook op deze avond liet dit nadeel zich
enige keren gelden, in het bijzonder wel
bij de vertolking van de Cavatine van Fi
garo uit „II barbiere tli Siviglia" van Gio-
acchino Rossini door de bas-bariton Paolo
Gorin. Hiervoor werd de sterkte van de
begeleiding van het Noordhollands Phil-
harmonisch Orkest te dominerend en wei
nig passend bij de Mozartachtige muziek.
Beter van verhouding werd later op de
avond de begeleiding voor de Proloog uit
„Paljas" van Ruggiero Leonvacallo, waar
bij vooral de zin van Paolo Gorin voor
dramatische, gespannen voordracht aan de
dag trad.
Van de sopraan Nelly Burbach hoorde
men de aria „Estrano" uit Verdi's „La Tra-
viata" en de aria van Gilda uit de opera
„Rigoletto" van dezelfde componist. Nelly
Burbach zong met charmant klinkende
stem en even charmante voordracht, welke
evenwel geen uitdrukking kon geven aan
dramatische bewogenheid.
De alt Annie Delorie daarentegen wist
dit voor operamuziek onmisbare voor
drachtselement voortreffelijk in haar zang
op te nemen. Men hoorde het klinken in
haar vertolking van de aria „Stride la
vampa" uit de opera „II Trovatore" en
vooral ook in die van de aria „O don fa
tale" uit de opera „Don Carlos", waaraan
zij haar stem als een fraai klinkend me
dium tot verrukking van de toehoorders
dienstbaer kon maken. Zonder voorbehoud
kan ik Annie Delorie de ster van deze
avond noemen. Het opgetogen auditorium
kreeg nog een herhaling van de aria uit
„Don Carlos". Voor de dragende, klank
rijke stem van deze zangeres viel begrijpe
lijk het bezwaar van een te sterke bege
leiding weg en met succes kon het orkest
onder leiding van Marinus Adam mede
werken bij het verkrijgen van een schoon
resultaat.
De vierde solist was de tenor Johan van
der Zalm, een zanger,wiens stem nogal
wisselende indrukken van sonoriteit,
plaatsing en gaafheid gaf. Als solist met
fragmenten uit Puccini's „Turandot" en
uit Mascagni's „Cavalleria rusticana" kan
hij meer voldoening geven dan als partner
in het kwartet uit „Rigoletto", waarbij zijn
Tot 30 januari is in de Vishal een ten
toonstelling te zien van een keuze uit
de aankopen .in 1960 door de stichting
Openbaar Kunstbezit. Het gaat hier om
werk van tijdgenoten dat onder de abon
nees verloot zal worden. Openbaar
Kunstbezit kocht namelijk ook wel eens
voor musea bestemd werkhiermee ons
openbaar kunstbezit verrijkend. Het
Dordrechts Museum mocht hiervan al
profiteren.
De aankopen worden gedaan op advies
van verschillende museummensen in ons
land in verschillende plaatsen. Ook Open
baar Kunstbezits „vader", de beeldhouwer
Wertheim, kiest. Ik weet dat hij blij is
met tips, het signaleren van minder be
kende jongeren. Hij doet er goed aan in
deze richting te zoeken. Want zo voorkomt
hij een teveel aan aankopen bij meer be
kende routiniers, wier werk het altijd wel
aan onze wanden te doen heet, maar, zoals
mij hier in enkele gevallen bleek, meer
aardig plaatje dan kunst genoemd kan
worden. Openbaar Kunstbezit dient parti
culier kunstbezit ook te stimuleren. Be
houdens dan enige uitzonderingen komt
men met het in de Vishal vertoonde werk
hier wel voldoende aan tegemoet. Het zal
mogelijk opvallen, dat men geen abstract
of ander „avant-garde werk" ontmoet. De
aanhangers daarvan zullen wel uit hun vel
springen. Maar wat zouden ze doen als ze
bemerkten dat een en ander uit deze lote
rij in de vuilnisbak terecht kwam? En na
tuurlijk zou die kans bestaan bij loting
van dergelijk werk. Voor liefhebbers daar
van zou mogelijk een methode gevonden
kunnen worden, waardoor zij als prijs ook
dergelijk werk zouden kunnen ontvangen.
Het is de vraag of een andere regeling
niet te veel werk zou vergen. Men ver-
lange dit in ieder geval niet van Wert
heim, die toch mogelijk al te veel doet.
Men verwachte van deze expositie niet
een grootse kunstmanifestatie. Er is hier
gewoon veel plezierigs te zien. Deze expo
sitie is interessant om tot nu toe vrij onbe
kende figuren, die althans in onze naaste
omgeving nog niet optraden. Nogal en
thousiast was ik over een tentoonstelling
van werk van de Hagenaar Berserik, on
langs in Amsterdam gehouden: Men ont
moet hier een en ander van hem. Verras
send is de kennismaking met werk van
H. J. Engels uit Den Haag, J. Goedhart
uit Rotterdam, Enno Brokken uit Arnhem,
L. Ramaekers en Hetty Kluitmans uit
Maastricht, Fr. Kohier uit Breukelen, J.
de Vries uit Groningen, L. ten Bosch uit
Dordrecht en nog enkele anderen. Ver
tegenwoordigd zijn ook Haarlemmers als
Verpoorten en Damave en voorts goede
bekenden van „In 't Goede Uur". Van de
oudere hier vertegenwoordigde figuren
noem ik Buning, Jeanne Bieruma Oosting
en Frits Klein, vertegenwoordigd met een
wel bijzonder fraaie kleurenlitho.
stem met die der andere solisten moeilijk
tot een klankeenheid kon versmelten.
Het Noordhollands Philharmonisch Or
kest trad onder leiding van Marinus Adam
nog zelfstandig op met uitvoeringen van
de ouvertures van „L'Italiana in Algeri"
van Rossini en van „La forza del destino"
van Verdi en voorts met het vertolken
var de „Danza delle ore" van Poncheilli
en het Intermezzo uit „Cavalleria rusti
cana".
P. Zwaanswijk
TOB DE BORDES MET „GENESIUS"
In samenwerking met de doopsgezinde
en de remonstrantse kerk en het bestuur
van de Religieuze Kring in Aerdenhout
wordt er vrijdag 20 januari om kwart over
acht in de Adventskerk van de hervormde
wijkgemeente aan de Leeuwerikenlaan in
Aerdenhout een avond belegd, waarop de
voordrachtskunstenaar Tob de Bordes zijn
gehoor zal doen kennismaken met „Gene-
sius" van Henri Ghéon. Vóór de pauze zal
Tob de Bordes de historische achtergrond
van dit toneelstuk behandelen en zal hij
er enkele fragmenten van voordragen; na
de pauze zal hij het tweede bedrijf spelen.
<:V, - S.
Kort geleden hebben wij een reporta
ge gewijd aan de werkzaamheden aan
de Amsterdamsevaart, waar de voor
malige trambaan wordt veranderd in
een vierde rijbaan. Thans zijn de
nieuwe lichtmasten reeds geplaatst en
is men begonnen met de asfaltering
van de nieuwe baan. Deze foto geeft
een overzicht van het asfalterings-
werk.
MEN ZOU SHAKESPEARE'S „Richard III" een voorbeeld bij uitnemendheid van
klassiek volkstoneel kunnen noemen; „klassiek", omdat het als weinig andere historie
spelen de eeuwen heeft weten te trotseren (en niet alleen de eeuwen, maar ook de
critiek der geschiedvorsers, van wier gedeeltelijk eerherstel voor Richard geen enkele
schouwburgbezoeker zich iets aantrekt), en „volkstoneel", omdat de ongeveer 29-
jarige Shakespeare, toen hij dit stuk schreef, zich merkbaar heeft aangepast bij de
toenmalige smaak van het publiek en vooral van dat publiek, dat zich bekocht voelde
als het niet „tien moorden voor een dubbeltje entree" kreeg. De Shakespeare van
omstreeks 1593 was nog lang niet de dramatische dichter van „Hamlet" „Macbeth",
„Othello" of „King Lear"; hij was nog slechts een ambitieuze toneelspeler die stukken
schreef om de schouwburgdirecteur voor wie hij werkte aan volle zalen te helpen.
Om dat doel te bereiken schrok hij niet voor grove effecten terug, nog onbekend met
de veel verfijnder middelen waarmee hij in later jaren hetzelfde doel zou bereiken.
Desondanks wordt ook in „Richard III" het dichterlijk genie hier en daar al duidelijk
bemerkbaar en ongetwijfeld is het daaraan te danken dat dit stuk niet al lang de
weg van andere „volksdrama's" is gegaan maar nog altijd een grote aantrekkings
kracht op het publiek uitoefent en de toeschouwer, ondanks alle onwaarschijnlijk
heden, een avond lang in ademloze spanning weet te houden.
DE ENGELSE REGISSEUR Michael
Croft, die de opvoering door de Haagse
Comedie heeft geleid, laat er geen enkele
twijfel aan bestaan dat ook hij „Richard
III" voornamelijk als een brok fel-levend
volkstoneel ziet. Hij heeft het drama dan
ook aangepakt zónder de fluwelen hand
schoenen, die Nederlandse regisseurs
maar al te dikwijls aantrekken vóór zij
een werk van Shakespeare ook maar dur
ven openslaan. Croft heeft zich niet te
zeer verdiept althans niet méér dan
Shakespeare zelf in psychologische ana
lyses en „diepere betekenissen". Maar hij
heeft het stuk het volle pond gegeven:
als melodrama, als (kwasi-) historische
kroniek, als griezelstuk, als kijkspel, en
daar tussendoor op enige ogenblik
ken als tragedie van de machtswellust en
als tragedie van de moedersmart. Hij
heeft zich zelfs veroorloofd, de opvoering
een zodanig tempo te geven dat Shake
speare's tekst nauwelijks bij te houden
was, hetgeen toch geen uiting is van „ge
brek aan respect voor de grote dichter",
zoals sommige verdedigers van de stati
sche stijl het wellicht zouden noemen,
maar een volkomen gerechtvaardigd mid
del omdat de passages, die Croft op de
ze manier aan het speltempo opofferde,
inderdaad meer geschreven zijn om te
worden gespééld dan om te worden „ge
zegd". Het resultaat was danook. dat
de dramatische spanning geen ogenblik
verminderde, en dat zal toch stellig ook
wel het hoofddoel van Shakespeare zijl,
geweest.
VOOR DEZE OPVATTING heeft de re
gisseur in Bob de Lange een ideale ver
tolker gevonden. Deze Richard was van
het eerste tot het laatste moment ja,
ook op. het allereerste moment, toen hij
uit de vermaarde introductie-monoloog el
ke zweem van lyriek verbande een
man van actie, een schurk bezeten van
dadendrang, die zich tussen zijn misdaden
geen ogenblik rust gunt en wiens spreek
wijze de rusteloosheid al dadelijk ver
raadt. Bob de Lange heeft zich in deze
rol opnieuw een virtuoos acteur getoond,
die de figuur van Richard in al haar
schakeringen haarscherp wist te tekenen
en daarbij een haast verbijsterende be
heersing van het volledige register der
dramatische middelen aan de dag legde.
De snelle spelingen van zijn dictie van
rauw-krijsend tot huichelachtig zoet en dan
weer dodelijk bijtend waren meester
lijk, en imponeerden juist omdat zij ge
heel gericht waren op de karaktertekening
en niet terwille van de virtuositeit zelve
ten beste werden gegeven. Als er nog
één ding te wensen overbleef (en dat
blijft er altijd wel), dan was het in dit
geval dat Bob de Lange's mimiek nóg
meer bij de huichelarij betrokken had
kunnen zijn als hij de charme, waarzon
der geen misdadige huichelaar iets kan
bereiken, op bepaalde momenten wat
meer vrij spel had gegeven. Maar ook
nu is deze Richard III een werkelijk on
vergetelijke creatie geworden.
VAN DE VELE ANDERE spelers kan
ik er slechts enkele noemen. Paul Steen
bergen, als Buckingham beangstigend
door zijn cynische onverschilligheid; Al-
bert van Dalsum, indrukwekkend als Ri
chard's oudere broer Edward die uitgeput
is van het altijd-weer-falen van zijn mach
teloze goede bedoelingen; Frans van der
Lingen, uitstekend in de kleine maar be
langrijke rol van Tyrrel; Jules Croiset,
die van Richmond, het „levende tegen
deel" van Richard, een bezielde en be
zielende strijder maakte. Wat de bezetting
van de vrouwenrollen betreft moet mij
van het hart, dat men Ida Wasserman
onrecht heeft aangedaan door haar te
belasten met de rol van Margaretha. we
duwe van Hendrik VI, een figuur waar
mee zelfs het grote talent van deze actri
ce tevergeefs moest worstelen. Mede door
haar verkeerde kostumering was dit niet
de „waanzinnige heks", die niet slaapt
en niet eet om zich alleen dag en nacht
in haar leed te wentelen, maar eerder
een soort van koningin Victoria in haar
welvarendste dagen. Dat Margaretha's
vervloekingen daardoor niet zo ijzingwek
kend waren als zij moeten zijn, kan men
dus Ida Wasserman nauwelijks verwijten;
zij sprak een tekst uit, die haar in geen
enkel opzicht lag.
Myra Ward had verscheidene prachtige
momenten als Elisabeth en Georgette Ha-
gedoorn was ontroerend als Richard's
rampzalige moeder. Anne-Marie Heyligers
was verrassend goed als Lady Anne, ook
al wist zij de onwaarschijnlijke scène
met Gloster in het eerste bedrijf niet vol
ledig waarschijnlijk te maken; hetgeen
trouwens een bovenmenselijk opgave is.
TENSLOTTE NOG een woord van lof
voor de prachtige kostuums van David
Walker en het in al zijn eenvoud zeer
praktische decor van John Bury, dat in
het vijfde bedrijf zelfs heel geschikt bleek
voor de slagveldscènes, waarin overigens
overtuigender gevochten werd dan ik ooit
op het Nederlandse toneel heb gezien (hoe
wel er geen „maïtre", zoals bij het knulli
ge gedoe in „Coriolanus" onlangs, aan te
pas was gekomen). De vertaling van Evert
Straat klonk voortreffelijk.
Het publiek in de Haarlemse Stads
schouwburg, die tjokvol was, heeft de spe
lers en vooral Bob de Lange aan
het slot langdurig en geestdriftig toege
juicht.
Simon Koster
De Nederlandse kijkers zullen hun land
genoot de tenor John van Kesteren kunnen
zien en horen in het televisie-programma
van maandagavond 23 januari a.s. Op die
avond (Van 20.20 tot 21.50 uur) neemt de
K.R.O. in een rechtstreeks relais de Oos
tenrijkse TV-uitvoering van Donizetti's ko
mische opera „Don Pasquale" over. Het
betreft hier een directe uitzending uit de
studio van de Oostenrijkse Televisie te
Schönbrunn (Wenen). Daar de ruimte in
deze studio echter te beperkt is, heeft men
het begeleidende orkest ondergebracht in
de „Symponia-Studio" van het Weense
Concertgebouw. Orkest en spelers staan
door middel van directe TV-verbindingen
met elkaar in contact. Het symphonie-
orkest is dat van Radio-Keulen, het koor
van de Weense Muziekacademie. Dirigent
is de Italiaan Alberto Erede, regisseur is
Franco Enriquez. Karl O. Koch en Wilfried
Scheib verzorgen de TV-produktie. Her
mann Lanske heeft de televisieregie in
handen.
KORT NIEUWS
Tweetal te Zeist I. de Bruyne te Rotter
dam-Centrum en R. Slofstra te Harder
wijk. Beroepen te Red Deer (Alta, Canada)
(Free Chr. Ref. Church) Th, Rutters te
Enschede-West; te 's-Gravenzande M. S.
Roos te Alphen aan de Rijn.
In Wijtgaard (gemeente Leeuwarden),
stak de 56-jarige J. Bosma, arbeider
bij de gemeentelijke reinigingsdienst in
Leeuwarden, met een ton op zijn schouder
de weg over en werd geschept door een
uit de richting Heerenveen komende be
stelauto. Het slachtoffer was gehuwd en
vader van vier kinderen.
In het Dijkzigtziekenhuis in Rotterdam
is overleden de 59-jarige J. J. Haas, die
met zijn bromfiets tegen een autobus van
de RET is gebotst. Dat gebeurde op het
kruispunt Sandelingplein-Groene Hille-
dijk.
NEGEN MUZEN
Onderscheiding. De Belgische consul
te Maastricht de heer J. H. Ubachs, heeft
zondag namens koning Boudewijn van
België de versierselen van ridder in de
Kroonorde van België uitgereikt aan de
heer J. André, administrateur van het
Limburgs Symfonie-Orkest te Maastricht.
De onderscheiding werd aan de heer An
dré verleend voor zijn bijdragen tot be
vordering van de culturele relaties tussen
Nederland en België, speciaal op het ge
bied van muziek.
Geluidloze muziek. Honderd muziek
minnaars hebben zaterdag een daalder be
taald om een geluidloos concert te kun
nen „horen", dat in de Londense Wigmore
Hall gegeven werd door de uit Hongarije
afkomstige pianist Thomas Blod. Verbijs
terde, maar naar verluidt ook verrukte
„luisteraars" hebben hier gezien hoe Blod
met de allure van een echte concertpianist
een uur lang de toetsen van een piano
streelde zonder ook maar één klank te
produceren.
Bij Felison exposeren tot 30 januari
Haagse aquarellisten. Het is een al langer
bestaande groep, die hier eerder optrad
en naar ik meen nam toen ook Bolding
hieraan deel. In ieder geval zag ik zijn
werk al eens in een expositie van deze
groep en mis hier zijn aquarellen die hij
op en vanaf onze Nederlandse oorlogs
schepen maakte. Al was het alleen maar
dat door het onderwerp deze expositie een
wat minder braaf uiterlijk verkregen had.
Want voor wat we van Felison gewend
zijn is het hier thans ietwat vervelend te
noemen.
Theo Bitter had met zijn werk iets van
die verveling kunnen doorbreken, maar is
daartoe met te weinig vertegenwoordigd.
Een aanwinst in dit gezelschap is Sierk
Schroder, die ondermeer een doorwerkte
aquarel naar zijn moeder exposeert, waar
in we een gevoelsverhouding proeven, die
Schroder weinig tegenover vrouwelijk mo
del laat zien; die we overigens ook niet
per se nodig hebben bij zijn door licht
omspoelde vrouwtje in interieur, een
meesterstuk van aquarelleerkunst, door
sfeer veel meer dan een „plaatje". En dat
laatste had ik zo graag van ander knap
werk op deze expositie willen zeggen.
Knap is dat van P. A. Heidoorn en dat
van Herman Bogman, die soms aan het
werk van een andere Hagenaar, de niet
tot dit gezelschap behorende De Bruyn
Ouboter, herinnert en in een enkel ding
biiAa dezelfde intensiteit bereikt Van Han
Krug noteerde ik een plezierig strand, van
Wim, Beuning iets .uit het Zuiden. Ik dacht
dat ik van Paul van Eeden jaren geleden
boeiender werk zag. Van de andere hier
vertegenwoordigden viel niet meer te ver
wachten. dan wat zij te zien geven. Het
moet gezegd worden dat een en ander niet
veel verder reikt dan aquarelletjes van wel
begaafde dilettanten. De Haagse Aquarel
listen troosten zich maar met de gedachte
dat dit ook wel op exposities van de Hol
landse Aquarellistenkring het geval was.
Maar voor exposities bij Felison is dit ge
heel toch echt iets te weinig van kwaliteit.
De voorlopige regering der Algerijnse republiek heeft, zoals we
iricht, zich door middel van een lang communiqué bereid
PARIJS,
gisteren al hebben beri
verklaard de onderhandelingen met Frankrijk te heropenen over het einde van
de oorlog en de organisatie en uitoefening van het zelfbeschikkingsrecht. In het
document, dat de vrucht vormt van een beraad van verscheidene dagen om de
conclusies uit het jongste referendum te trekken, worden echter bij voorbaat
met grote beslistheid de plannen van de hand gewezen in Algerije voorlopige
bestuursorganen onder Franse auspiciën op te richten.
Het is voorts opvallend dat de naam van
generaal Charles De Gaulle in het uitvoe
rige communiqué niet één keer wordt ge
noemd. De Algerijnse rebellenleiders heb
ben blijkbaar de schijn willen aannemen
zich over de hoofden van de regering en
van de generaal te richten tot het Franse
volk. dat zich middels het jongste refe
rendum met grote meerderheid voor de
vrede had uitgesproken. Langs diezelfde
weg poogt het FLN nu klaarblijkelijk De
Gaulle onder de druk van het Franse volk
te zetten om de generaal aldus met geRj
ke munt te kunnen betalen. Met zijn Al
gerijnse hervormingsplannen schijnt im
mers het Franse staatshoofd nog altijd
buiten de waard, ofwel Ferhat Abbas te
willen blijven rekenen door die bestuurs
organen zonder de medewerking, en zelfs
ondanks de tegenwerking, van het FLN
toch in Algerije te installeren.
Op het eerste oog lijken de partijen dus
ook na deze bereidverklaring van het
FLN elkaar nog niet zo heel veel dichter
te zijn genaderd. In werkelijkheid heeft
het FLN echter een niet onbelangrijke con
cessie gedaan, om niet te zeggen volte
face gemaakt. Nog maar een maand ge
leden proclameerde de rebellenregering
dat het, na Mélun, geen zin meer had met
Frankrijk over de toekomst van Algerije
te spreken, een probleem dat nu alleen
nog maar in internationaal verband en
met de actieve steun van de UNO zal kun
De vereniging „Vrienden van het N.Ph.O." organiseert op zondagmiddag
29 januari en zaterdagavond 25 februari twee concerten ter herdenking van
Mozarts geboortedag (27 januari 1756). Het bijzondere van het eerste concert,
dat in de Tuinzaal van het Concertgebouw te Haarlem plaats heeft, is dat het
gegeven zal worden door de jeugd van Haarlem; vijfentwintig jongens en meisjes
van acht tot zeventien jaar zullen werken van Mozart vertolken. Het bijzondere
van het tweede concert is, dat het dank zij medewerking van de Gedeputeerde
Staten van Noordholland gegeven zal worden in het Provinciehuis aan de
Dreef te Haarlem. De voor zon concert bijzonder geëigende sfeer van het gebouw
doet een grote belangstelling voor dit galaconcert verwachten.
De vereniging „Vrienden van het N. Ph.
O." heeft vijf jaar geleden bii het tweede
eeuwfeest van Mozarts geboortedag een
zeer geslaagde Mozartweek in Haarlem
georganiseerd, waarvan velen zich de ont
hulling van de Mozartsteen in de Grote-
of Sint Bavokerk, de kamermuziekavond in
de Vleeshal en het concert in de Graven-
zaai zullen herinneren. Door dit succes
aangemoedigd heeft de Vereniging beslo
ten de bijzondere band van Haarlem met
Mozart (die als tienjarige het orgel in de
Grote- of Sint Bavokerk heeft bespeeld)
elke vtjf jaar in Mozartmanifestaties tot
uitdrukking te brengen. Deze dagen op
27 januari is het 205 jaar geleden dat
Mozart werd geboren.
Het galaconcert in het Provinciehuis
(250 plaatsen a 10,—) zal worden gegeven
door het Nederlands Kamerkoor onder
Felix de Nobel en een uit leden van het
N.Ph.O. samengesteld klein strijkorkest
met blazers en pauken. Het programma
vermeldt de Krönungsmesse, het diverti
mento voor fagot en twee klarinetten met
als solisten Stef Klein (fagot) en Jo Bas en
Aart Smit; het hoornconcert in es met
Iman Soeteman als solist; de Litanei K V
243. Na het concert is er gelegenheid de
gerestaureerde zalen van het Provinciehuis
te bezichtigen waarbij wijn geoffreerd zal
worden.
De heer Jacques Moolenijzer stelt op het
ogenblik een geluidsband samen, van ge
sproken tekst met muzikale motieven om
lijst, die tussen de programmadelen ten
gehore zal worden gebracht en waarmee
de uitgevoerde werken in hun onderlinge
samenhang en hun plaats in het leven van
Mozart verduidelijkt worden; met dit „le
vensverhaal" hoopt men het herdenkings
karakter van het concert te dienen.
De jeugd
„De jeugd van Haarlem speelt Mozart"
is het motto van het op 29 januari in de
Tuinzaal van het Concertgebouw te Haar
lem te geven concert. De vereniging
„Vrienden van het N.Ph.O." beoogt met dit
concert een aantal van de vele goede, jeug
dige amateurmusici uit hun particuliere
muziekkringen familie, ensembles
naar voren te halen, waarbij niet naar per
fectie wordt gestreefd of enig concours
element; het doel is uitsluitend de grote
charme te verwerkelijken die Mozartspel
door jeugdigen bezit. De engelachtige
meester was zelf tien jaar toen hij in
Haarlem het Bavo-orgel bespeelde. De
programmakeuze bestaat dan ook uit
jeugdwerken van Mozart. Het concert
wordt geopend door een pianosolist met de
eerste stukken van Mozart, K.V. 1; een
Wiener Sonatine en een Rondo. Dan volgen
werkjes voor twee fluiten, voor fluit en
piano, een trio (viool, piano, cello), een
divertimento voor twee klarinetten en
fagot, een trio (viool, piano, cello), een duo
voor viool en alt, een quatre-mains ver
tolking, drie liederen en de sonate in A
groot voor viool met pianobegeleiding,
welke vertolkt zal worden door Vera Beths.
Men ziet dat bij beide concerten niet ge
streefd is naar muzikale topprestaties; im
mers de jeugd bestaat uit amateurs en
wat het andere concert betreft de Sta
tenzaal en twee nevenzalen zijn akoestisch
niet ideaal. Maar de MozartHaarlem be
trekking krijgt door de sympathieke at
mosfeer, die beide concerten ongetwijfeld
zal kenmerken een bijzonder reliëf, dat
hopelijk goede propaganda zal zijn voor
de actieve organiserende vereniging
„Vrienden van het N.Ph.O.", welker le
dental thans ongeveer 250 bedraagt.
Amsterdam. fGem. Un.) Kandidaatsexamen
wie- en natuurkunde: J. K Bosscher, Santpoort
nen worden opgelost. Gelijktijdig begaf
het FLN zich ver in zee door de Sovjet-
Unie en China in zijn spel te kunnen be
trekken.
Uit het communiqué van gisteren blijkt
nu dus dat de Algerijnse nationalisten,
puntje bij paaltje gekomen, toch maar
liever naar een akkoord zoeken onder
vier ogen met Frankrijk waarvan de rol,
die het in de verdere ontwikkeling der Al
gerijnse republiek zal kunnen spelen, zo
eveneens impliciet is erkend.
In dat licht beschouwd zijn De Gaulle
en Abbas dus ontegenzeggelijk wel wat
dichter naar elkander gekomen, terwijl
de gematigde toon van het communiqué,
waarin men de invloed van de Tunesische
president Habib Bourguiba meent te kun
nen bespeuren, eveneens in diezelfde rich
ting wijst.
Dat beide staatslieden. De Gaulle en
Ferhat Abbas. elkaar nu onmiddellijk in
de armen zullen kunnen vallen, is daar
entegen zeker niet te verwachten. Ferhat
Abbas is meteen na de langdurige zitting
van zijn „regering" te Tunis in het vlieg
tuig gestapt om zich naar Indonesië te
begeven waar de Algerijnse leider enkele
dagen de gast van president Soekarno zal
zijn.
De Algerijnen schijnen nu te hopen dat
de zendboden van de Franse regering in
contact met het FLN zullen treden om in
het geheim het verdere scenario te ont
werpen. Een ontmoeting tussen De Gaulle
en Abbas, waarvan de generaal van de
zomer nog niets wilde weten, zal in Alge
rijnse ogen al in het eerste bedrijf moe
ten worden opgenomen. In officiële krin
gen te Parijs weigerde men zich gister
avond nog uit te spreken over de voor
uitzichten die het FLN-communiqué
kan hebben geopend. Onmiddellijk na de
bekendmaking in Tunis spoedde premier
Michel Debré zich echter naar het Elysée
om met het staatshoofd de nieuwe situa
tie te bestuderen. Uiterlijk morgen zal
het Franse standpunt, na de wekelijkse
zitting van de regering onder voorzitter
schap van generaal De Gaulle, wel be
kend worden gemaakt.
Het lijkt echter wel uitgesloten dat de
Franse regering na het referendum, waar
bij het volk zich in zo'n grote meerder
heid voor vredesonderhandelingen uit
sprak. een nul op het Algerijnse request
zou kunnen geven.
GENEVE, (Zwitserland) (UPI) Ge
orges Danthès, de vertegenwoordiger van
de Franse „kolonisten-regering" in Alge
rije die zondag in Genève zijn eerste pers
conferentie gaf, heeft van de Geneefse po
litie opdracht gekregen het land te verla
ten. Hij is maandagavond laat met onbe
kende bestemming vertrokken. Zondag had
hij verteld, dat de Franse kolonisten in
Algerije een eigen „voorlopige regering
hadden ingesteld voor Frans-AIgerije en
de Sahara". In Franse politieke kringen
hechtte men weinig waarde aan de bewe
ringen van Danthès.
PARIJS, (UPI) In de Noordparijse
industriewijk St. Quen zijn maandag twee
aanvallen gepleegd op Algerijnse moslims.
Twee van hen werden gedood. Een derde
raakte gewond. Twee handgranaten wer
den zondagavond in een Algerijns mos
lim-café in Rijssel geworpen, waardoor
zes moslims gewond werden. Drie van
hen liepen ernstige kwetsuren op.
ORAN,(Algerije) (UPI) Zes Fransen
en een Moslim werden maandagavond ge
wond toen een Algerijnse verzetsstrijder
een handgranaat wierp in een drinkgele-
genheid in Oran.
Drie mensen waren er ernstig aan toe.
Het Franse opperbevel in Algiers heeft
bekendgemaakt, dat in de afgelopen week
Franse militairen driehonderd opstande
lingen buiten gevecht hadden gesteld.
ALGIERS (Reuter) Een politieman
te Algiers is in staat van beschuldiging
gesteld omdat hij zaterdagavond een jon
gen van vijftien jaar had doodgeschoten.
Hij dacht dat deze een andere politieman
met een pistool bedreigde. Het pistool
bleek achteraf een speelgoedwapen te
zijn dat de knaap wilde laten zien. Voor
hij in de ambulance-auto, die hem naar
het ziekenhuis bracht, stierf, kon de jon
gen de politieman nog de woorden toevoe
gen: „U hebt mij gedood, mijnheer, waar
om?"
