Boortorens in de Libische woestijn
brengen rijkdom aan arm land
Achterdocht en economische schokken
vormen keerzijde van olie-medaille
Waalse bonden dringen
aan op confederatie
Bondsdag tegen verscherping
van oostelijke grenscontrole
f^Pr
i
WERELDNIEUWS
«H^
NAAIMACHINES
r
Waar Monty de zege
behaalde op Rommel
Oliereportage 3
s
Lijk van vermist Brits
meisje gevonden
Opleiding van Westduitse
soldaten in Engeland
Verkiezingen zijn de algemene wens
raatótoel
WORDEN DE KENNEDY'S „WITTE-HUISMUSSEN"?
Hebt u het interessante artikel
over „Jack and Jacky" in hun
„goudvissenkom" irw
gemist? Jammer!
met
Het
107 kamers
stond in
MAANDAG 23 JANUARI 1961
Gesubsidieerd Koninkrijk
Lange tenen
i
Minister Schroder lijdt een ernstige nederlaag
0p de
Floris Flaneur
Krupp-directeur in Polen
(Van onze reisredacteur W. L. Brugsma)
TRIPOLI. In het stuk Libische woestijn dat zorgvuldig is geklaard van de
landmijnen van Rommel en Montgomery staat de boortoren vet, zwart en hoog
boven het onberispelijk witte caravankamp van de drilling-crew. Het is welis
waar een Nederlandse boorploeg maar het internationale oliejargon is Engels-
Amerikaans en de maten uit Rotterdam, Breda of Alkmaar boren al zo lang in
jungle, wostijn of onder de zeespiegel in verre streken, dat zij zichzelf „drillers"
noemen. Zij hebben ook geheimzinnige termen als „two-pusher, rig, bit, swab,
bobtail-party" en de vervelende woestijn heet de „bloody desert". In deze con
cessie no. 41 in Cyrenaica hebben zij dan eindelijk olie gevonden. Maar het is
een korzelige put, die niet werkelijk voor de draad wil komen. Dus wordt er
ge-swabd: men laat een soort plug aan een kabel in de boorbuis neer en haalt
die dan weer snel omhoog. Het vacuum dat die plug trekt moet de olie omhoog
halen. Hij doet dat ook. Gedurende een minuut spuit er een straal olie tien
meter uit de woestijn omhoog en laat het dan weer afweten. Gedurende een
minuut spuit er dan ook een straal toch nog onvervalst Nederlands uit de mond
van de ploegbaas. Dat gaat nu al een week zo. Bij alle nauwkeurige voor
exploratie blijft boren een ongewisse zaak. Misschien kan de olie niet door een
ondergrondse hindernis heen, misschien had men honderd meter verderop moeten
boren. Maar een proefboring kost vijf miljoen gulden. En de „ring" en de „crew"
moeten verderop, andere veelbelovende structuren aanboren in de concessie,
voordat de overeengekomen termijn verstrijkt. Zo gaat het vandaag de dag overal
in de woestijnen van de drie provincies van het Libische koninkrijk: Tripolitanië,
Cyrenaica en Fezzan.
Churehills woorden schijnen om te draai
en: „Geef ons het karwei en wij maken
de gereedschappen af". Zij laden onbe
schroomd honderd ton op een 35 tons
truck „omdat er nog zoveel plaatswas:
en tonen kilometerslange tenen wanneer
zij vriendelijk op hun fouten worden ge
wezen.
De verhouding tussen olie-industrie en
bevolking is dus op z'n minst moeilijk en
eist onvoorstelbaar veel tact en geduld
van de buitenlanders. De Amerikanen
hebben er het meeste last van, zij zijn er
gehaat als elders waar zij hun goedgeefs
heid en vriendelijkheid opdrongen aan
mensen wier enig bezit hun trots was.
Iedere dollar die zij uitgeven werkt voor
In het vette begin van de vijftiger ja
ren, na de ontdekking van olie in de aan
grenzende Sahara, viel het oog van de
oliemaatschappijen op Libye.
Een handig geformuleerde olie-wet, op
gesteld door de Nederlandse olie-expert
A. Hogenhuis. die nu nog directeur van
de Libische petroleumcommissie is, trok
een maximum-aantal gegadigden voor con
cessies aan en noopte hen tot een maxi
male exploratieactiviteit. Twintig oliemaat
schappijen Amerikaanse, Britse, Neder
landse, Franse, Westduitse, Italiaanse
exploreren nu een gebied van meer dan
een miljoen vierkante kilometer, 64 per
cent van het hele territoir. Tachtig seis
mische en geologische teams zwerven door
de woestijn, 32 drilling-rigs zijn aan het
boren. Ten koste van 650 miljoen gulden
per jaar zijn er nu dertig productieve
putten gevonden. Esso heeft het grootste
veld in Zeiten, bouwt een pijplijn en een
raffinaderij, Oasis die ook een rendabel
veld heeft gevonden, begint eveneens bin
nen afzienbare tijd met de bouw van een
pijplijn.
Geen land is ooit zo intensief door de
grote en kleine olie-maatschappijen geëx
ploreerd als Libië. Heeft dit arme land
een lot uit de loterij getrokken? De royali-
ties zullen pas beginnen te vloeien als de
commerciële exploitatie van de gevonden
velden begint. Nu profiteert men alleen
nog van de verruimde werkgelegenheid en
van de geweldige uitgaven van de conces-
sionairs.
Maar toch, voor een land dat in 1951
door de U.N.O. werd geconstrueerd uit
Italië's voormalige woestijnkoloniën (en
dan nog alleen omdat de gedelegeerde van
Haiti tegen de instructies van zijn rege
ring vóór stemde) is dat al heel wat.
Libië is arm. Het bestaat op een paar
groene strookjes langs de kust na, geheel
uit woestijn. Het nationale inkomen per
hoofd was vijf jaar geleden slechts 250
gulden per jaar! Een Arabische bevolking
van 1,2 miljoen zag op gezette tijden haar
magere oogsten verloren gaan door sprink
hanenplagen en de „ghibli", de hete zand
storm uit de woestijn. In ruil voor de
Amerikaanse luchtbasis Wheelus en vier
Britse trainingskampen, bestond het fede
rale budget van het Koninklijk van Idris
El Senoesi voor vijftig percent uit Ame
rikaanse en Britse subsidies. De Amerika
nen alleen steken jaarlijks 23 miljoen dol
lar in Libië: giften, leningen, ontwikke
lingsprojecten.
Heeft men de oliemaatschappijen, voor
lopers van een uiteindelijke financiële auto
nomie, derhalve met open armen inge
haald? Niet helemaal. Een olie-man zei
mij: „De olie wekt afkeer waar zij komt.
De rijke buitenlanders doen de prijzen stij
gen, de lonen volgen pas veel later. Rege
ringen verdelen het olie-iqkomen meestal
slecht. Een handvol prominenten profiteert
van hun politieke invloed. Het verschil
tussen arm en rijk wordt alleen maar
nóg duidelijker. Het volk dat dacht goud
uit de hemel te zien vallen, blijft er van
buiten. Dan is er het psychisch verzet
Het land wordt overstroomd door buiten
landse technici en experts, die het beter
kunnen. De onder-ontwikkeldheid van de
autonome bevolking wordt haar aan den
lijve gedemonstreerd. En er is het natio
nale wantrouwen tegen buitenlandse „ex
ploitatie". Geven die buitenlanders met
hun feesten en hun dure levensstijl niet
geld uit, dat straks, als onkosten, van
de winst zal worden afgetrokken, waar
van het land eens de royalty moet krij
gen? Niet de gouden kans om het land
met de nieuwe rijkdom op poten te zet
ten. maar de schokken in de economie
het wantrouwen in de buitenlanders bepa
len helaas het klimaat waarin de olie-in
dustrie moet werken.
Het is in Libië niet anders: de olieman
sen lopen tegen een muur van frustratie
en achterdocht. De politie is lastig met
permits, de bevolking gooit met stenen als
ze geen werk kan krijgen in een olie
kamp of komt met de onwaarschijnlijkste
schadevergoedingseisen De Libische re
gering eist dat Libyers in de olie-industrie
worden betrokken de olie-maatschappijen
echter zijn een beetje huiverig om op hun
kostbare materieel jongens los te laten die
Nasser, die geen cent heeft, maar wel de
Arabische eigenwaarde kan strelen.
Men kan lastig verhelen dat de olie
maatschappijen ook een bezorgd oog wa
gen aan de politieke toestand van Lib.ë.
Koning Idris regeert weliswaar met ster
ke hand het parlement kent zelfs geen
partijen maar de vorst is niet jong
meer en zijn opvolging is een wat neveli
ge zaak geworden sinds de hele Konink
lijke familie tot over de oren geïmpli
ceerd raakte in de moord op 's Konings
persoonlijke adviseur. Vandaag de dag
zijn de zaken nog af te doen met een
aantal bekwame, integere Libiërs (en to
nodig met handige, maar niet zo integere)
in een feodaal systeem. Maar Nassers
aantrekkingskracht op de Libische massa
is enorm, vooral op de jongere generatie.
Als „kwade, jonge mannen" een eind aan
dat feodale tijdperk zouden maken en a
la Nasser zouden gaan hervormen, dan
zou het in Libië waar de hele olieindus
trie zich vijf jaar geleden joelend van ver
rukking neerliet, wel eens nog lastiger
kunnen worden.
De oliemarkt is toch al niet meer wat
zij was en Libië gaat in de komende m-
ren over van het stadium der exploratie
(waarin de maatschappijen investeerden)
naar dat van de exploitaite (waarin het
geld terug moet komen), één ding staat
vast: bij een met olieroyalties verworven
financiële autonomie zal Libië de Ameri
kaanse luchtbasis niet lang meer dulden.
Men ziet het: tegenover het gouden
sprookje van het lot uit de loterij van
de broederlijke samenwerking en verde
ling van de welvaart, de wederzijdse dank
baarheid, behelst de harde werkelijkheid
van olievondsten in een onderontwikkeld
land evenveel nieuwe problemen als onze
kerheden.
TTTifnrwii
LONDEN Het lichaam van de 12-ja-
rige Linda Smith, die sinds 16 januari werd
vermist, nadat zij even een boodschap was
gaan doen in het dorpje in Essex, waar
zij woonde, is vorige week gevonden op
een klaverveld achter een heg, op twintig
kilometer afstand van haar woning. Zij is
bij een zedenmisdrijf vermoord. Het lijk
was met een auto naar het weiland ge
bracht, hetgeen bleek uit de wielsporen
bij de ingang van het veld. Linda werd
gevonden door een 72-jarige boerenarbei
der toen hij konijnenstrikken inspecteerde
In hetzelfde gebied werd drie jaar ge
leden het vermoorde 19-jarige Nederlandse
meisje Marie Kriek aangetroffen. De poli
tie maakt jacht op een man „met lachende
ogen" die met Linda in een café zou zijn
gezien. In de streek zijn de afgelopen jaren
al vier meisjes vermoord. Vanzelfsprekend
is de ongerustheid onder de bevolking zeer
groot. Men houdt de kinderen thans zo
veel mogelijk binnen.
FRANKFORT (UPI) De Westduitse
minister van Defensie. Strauss, heeft te
Frankfort meegedeeld dat de Britse re
gering „grootmoedige aanbiedingen" heeft
gedaan voor opleidingsmogelijkheid op
Britse bodem. Leger, vloot en luchtmacht
van West-Duitsland kunnen van het Britse
aanbod gebruikmaken. „Wij zijn de Britse
regering buitengewoon dankbaar Wij heb
ben behoefte aan opleidingsfaciliteiten
zei minister Strauss
Minister Strauss legde deze verklaring
af op het vliegveld van Frankfort, na te
rugkomst van een vierdaags oriëntatie-
bezoek aan de Verenigde Staten West
Duitsland kan zijn troepen laten oefenen in
Turkije. Italië. Frankrijk en verscheidene
andere landen.
De olie brengt rijkdom aan arme lan
den, maar aan de verdeling van die
rijkdom schort het nog wel eens: in
Libye, waar de bevolking het goud uit
de hemel dacht te zien vallen, in Koe-
wait en Saoedi-Arabië waar het goud
voornamelijk in de auto's van de olie-
sheiks wordt verwerkt, in Iran (waar
de foto van dit oliekamp werd geno
men) waar de polsstok van de olie
royalties nog steeds niet is gebruikt
om het land naar de twintigste eeuw
te brengen.
In Killen in India heeft het Britse konink
lijke paar een grote krans op het graf van
Mahatma Gandhi gelegd. Koningin Eliza
beth en prins Philip brengen momenteel
een bezoek aan het land van deze grote
leider. Gisteren heeft de Britse vorstin, ge
zeten op een olifant, waarvan oren en romp
feestelijk beschilderd waren, haar intrede
gedaan in Jaipur, waar eens de Maharadja
heerste. De Koningin scheen aanvankelijk
weinig vertrouwen te hebben toen men
haar wees op de gouden Howdah, een zit
bank onder baldakijn, op de rug van de
olifant. Maar toen een Maharadja haar de
helpende hand reikte nam de hoge gaste
een kloek besluit en besteeg het vreemd
soortige rijdier.
Van onze correspondent)
BRUSSEL In België is het werk van
daag volledig hervat. Zaterdag hebben de
stakers te Namen, Luik en Charleroi het
besluit genomen hun actie met ingang van
heden te beëindigen, hoewel de strijd tegen
de Eenheidswet zal worden voortgezet. Het
coördinatiecomité van het A.B. V.V., dat
zaterdag in een voorstadje van Namen is
bijeengekomen, heeft twee moties aange
nomen. De eerste besloot tot hervatting
van het werk, de tweede vraagt het A.B.
V.V. om te zetten in een Belgische vak
verenigingsconfederatie, gebaseerd op een
Vlaamse, een Waalse en eventueel een
Brabantse (lees: Brusselse) federatie.
Zaterdag heeft het nationale comité van
de Christelijke Volkspartij in een commu
niqué verklaard dat verkiezingen noodza
kelijk gijn zodra de Eenheidswet door de
Senaat zal zijn aangenomen en de nodige
uitvoeringsbesluiten zullen zijn afgekon
digd.
Volgens de minister voor Middenstands
zaken, Paul Vanden Boeynants, hebben de
32 dagen van stakingen negen miljard
franks gekost.
Dat zijn de belangrijkste gebeurtenissen
van het weekeinde in België. Men kan er
uit afleiden, dat er thans, hoe vreemd dat
alles ook moge klinken, op één punt vol
ledige eensgezindheid tussen de drie grote
politieke partijen bestaat, namelijk dat zij
van oordeel zijn dat er nieuwe verkiezin
gen moeten volgen. Er zijn daarbij wel
nuances, zeker ook binnen de rooms-katho-
lieke Volkspartij. Er zijn daarbuiten twee
stromingen: A. Zij die van oordeel zijn
dat er zeer spoedig verkiezingen moeten
komen en B. Zij die van oordeel zijn dat
Kamerontbinding nog wel even kan wach
ten, omdat het vaderland de laatste maand
al genoeg is opgeschud en de Belgische be
volking wel eens genoeg van „de politiek"
zou kunnen krijgen.
Er is ook nog een andere indeling naar
meningsonderscheid te maken: zij die me
nen dat de rooms-katholieken met de libe
ralen verbonden moeten blijven en zij die
de noodzaak bepleiten van een samengaan
met de socialisten. De meerderheid zou
de mening zijn toegedaan: binnenkort ver
kiezingen en blokvorming met de socia
listen.
Spaak terug
Opnieuw wordt de naam van Paul-Henri
Spaak, de huidige secretaris-generaal van
de N.A.V.O. genoemd. Het blijkt dat hij
de laatste weken verscheidene malen in
Brussel is geweest omdat zijn vrouw er
een operatie heeft ondergaan. Hij heeft
ook besprekingen gehad met relaties uit
de socialistische partij.
Spaak weet zelf dat zijn functie bij de
NAVO ten einde loopt en dat vooral de
Europese landen hem daar graag door een
andere, krachtiger en vooral deskundiger
figuur vervangen zouden willen zien. Naar
het schijnt zijn de Belgische rooms-katho
lieken ook niet zo bijster ingenomen met
Spaak, die zij altijd nog zijn dubbelzinnige
houding tijdens en na de koningskwestie
verwijten. De narigheid is echter dat an
dere socialistische voormannen, ook in de
ogen van de rooms-katholieken, nauwe
lijks genade kunnen vinden, behalve wel
licht Achiel Van Acker. Deze heeft echter
weer in de socialistische partij zelf zijn
kaarten zien dalen. In ieder geval blijft
het een strijd om 's keizers baard, zo
lang niet de rooms-katholieken de meer
derheid bij de aanstaande verkiezingen
verwerven en daarna een regering met de
socialisten samen willen vormen.
Socialistisch echec
De Belgische Socialistische Partij is niet
opgetogen over het communiqué van het
A.B.V.V., dat zegt dat het ogenblik is ge
komen de interne structuur van de vak
verenigingsbeweging te herzien. De voor
gestelde indeling in een Vlaamse, een Waal
se en een Brabantse federatie kan alleen
maar tot verdeeldheid leiden en dat is
juist wat de partij na het echec van de
stakingen het meeste vreest.
De Walen onder André Renard zien blijk
baar niet in, dat de röoms-katholieke vak'
bonden in Vlaanderen tijdens de afgelopen
stakingen hun kracht en hun discipline vrij
ondubbelzinnig hebben getoond. Zij schij
nen evenmin te weten dat de stakingen in
Brussel voor een groot deel alleen het ge
volg zijn geweest van intimidatie van de
zijde van de socialisten, maar dat de le
den van de roomskatholieke vakbonden zo
lang mogelijk hebben doorgewerkt. Binnen
het bestuur van de B.S.P. schijnt dan ook
de grootste ontreddering te heersen. De
socialistische burgemeesters en wethouders
van steden als Antwerpen hebben aanzien
lijk aan invloed verloren. Men heeft
geconstateerd dat dagbladen als de „Volks
gazet" en „Le Peuple", de bladen van de
socialistische partij, abonnees bij de vleet
hebben verloren en men vreest een zware
terugslag bij de aanstaande verkiezingen.
(Reuter) De liberalen in Wallonië
hebben als hun mening te kennen gege
ven, dat een van beide kamers van het
parlement zodanig wordt samengesteld, dat
Wallonië en Vlaanderen er gelijkelijk in
vertegenwoordigd zijn. De socialisten in
Wallonië hebben vorige week al een senaat
geëist, die voor de helft uit Walen en voor
de helft uit Vlamingen bestaat.
(Van onze correspondent)
BONN De minister van Binnenland
se Zaken, Schroeder, van wie men zegt
dat hij met al zijn intelligentie en han
digheid vaak geen gelukkige hand heeft,
leed vorige week in de Bondsdag te Bonn
een stevige nederlaag. Oppositiepartijen en
diverse C.D.U.-Ieden kantten zich name
lijk fel tegen zijn wetsontwerp tot ver
scherpte grenscontrole.
Dit ontwerp heeft ten doel om op te
treden tegen de duizenden Oostduitse
agenten en partijfunctionarissen die op het
ogenblik vrij gemakkelijk over de Oost-
Westduitse grens kunnen glippen om in
West-Duitsland en andere westelijke lan
den op alle mogelijke manieren de Bonds
republiek te bestrijden.
Maar socialisten en liberalen, alsmede
verscheidene C D U -leden, vooral die uit
Berlijn, moeten niets van het ontwerp we
ten. Zij zeggen dat daardoor het perso
nenverkeer tussen West-Duitsland en Oost
Berlijn en tussen Oost- en West-Duitsland,
dat door de communisten toch al belem
merd wordt, nu ook nog door Westduitse
autoriteiten aan banden zou kunnen wor
den gelegd. Daardoor zou de menselijke
band tussen Oost- en West-Duitsland voor
de gewone Oostduitser doorgesneden kun
nen worden. Deze geboren Oostduitse be
zoekers zouden dan moeten lijden onder de
controle op agenten en functionarissen
Bovendien gelooft niemand dat men met
zo'n wet echte spionnen kan tegenhouden
Van Berlijnse kant stelt men voor de
spionnen en functionarissen in West-Duits
land op te vangen, en terug te brengen
naar de grens en hun te verbieden terug
te keren naar de Bondsrepubliek. Boven
dien wil men een strengere controle op
door Oostduitsers georganiseerde reizen
van Westduitse kinderen, waarmee een
walgelijke propagande wordt bedreven
door de communisten.
Schroder kreeg de Bondsdag niet mee
het ontwerp werd naar een commissie ver
wezen.
Beperkingen verzacht
(Reuter) De Oostduitse beperkingen
op het goederenverkeer tussen West-Ber
lijn en West-Duitsland zijn een weinig ver
zacht. De documenten behorende bij zeke
re voor West-Duitsland bestemde Westber-
lijnse goederen, zoals elektrische uitrus
ting, levensmiddelen en textiel, behoeven
niet langer door de Oostduitse autoriteiten
afgestempeld te worden.
Even bij stilstaan
Ergens las ik het doodgewone zinnetje:
Eisenhower is de laatste
jaren sterk verouder d."
Deze zeven woorden constateren een feit
dat niets nieuws bevat. Iedereen die plaat
jes kijkt, kan het constateren, ook al heeft
hij de oude Ike nooit persoonlijk gezien.
Hetzelfde was het geval met president
Roosevelt. Diens laatste portretjes in de
pers onthulden een drama.
Twee mannen die zich hebben uitgeput
terwille van de openbare zaak en die dan
bovendien nog, zoals dat in drie korte en
onthullende woorden luidt, „stank voor
dank" hebben gekregen. In ieder geval
tenminste zoveel stank als dank. Wij zijn
eerder geneigd zo'n man, die zich voor de
publieke zaak heeft uitgeput, ons mede
lijden dan onze geestdrift mee te geven op
hun laatste stukje levensweg. Dat is mis
schien het bitterste van alles.
Het is een, voor een gewoon mens, on
begrijpelijk zware last, die zij zich op de
schouders hebben laten leggen en die zij,
altijd met vallen en opstaan, tot het laatst
hebben gedragen.
De hele wereld heeft hen, vierentwintig
uur per etmaal, al die jaren lang, met
argusogen op de vingers gekeken. Ieder
woord dat zij zeiden was gemeengoed.
Iedere stap, die zij zetten, was onderwerp
van openbare discussies. Waar zij zich ver
toonden richtten batterijen camera-ogen
zich op hen. Zelfs het beetje ontspanning,
dat Eisenhower zich gunde door een par
tijtje te golfen, werd hem niet gegund. Tot
in Moskou werd dit liefhebberijtje object
van bittere en scherpe spot.
Ik heb nu ook gelezen, dat Eisenhower
graag weer vijf-sterren-generaal zou wil
len worden. Uiteraard: b.d. Dat is een
stukje begrijpelijke sentimentaliteit van
een oud-soldaat, die, als zodanig, meer
lauweren heeft geoogst dan als president
van het machtigste land ter wereld.
Men kan voor deze wens alle respect
opbrengen en er niettemin toch even ver
wonderd over zijn. Is het, voor een meer
dan zeventigjarige, die de hoogst denkbare
plaats ter wereld heeft ingenomen, zó
moeilijk afstand te doen van zulke over
wegingen? Zo moeilijk om zich geheel in
de anonimiteit terug te trekken?
Bij enige overweging geloof ik dat dit
inderdaad heel zwaar moet vallen en dat
alleen de uitzonderlijk wijze zich deze
menselijke grooth.eid kan eigen maken:
dat oud-president van de Verenigde Sta
ten van Noord-Amerika niet veel meer
betekenis heeft dan oud-boekhouder van
de firma Sjaalman Co.
Dit klinkt ongeloofwaardig, doch in feite
is het niet anders. Wij kunnen het iedere
dag in onze eigen omgeving in het klein
constateren: de eens, in hun entourage,
hooggeplaatsten wier vroegere status al
leen nog in de herinnering van hen zelf en
een steeds verminderend groepje familie
leden en kennissen voortleeft.
Het is allemaal gewone gang van zaken,
maar het drama is er niet minder aan
grijpend om.
Daar mogen wij vandaag even bij stil
staan, wanneer Eisenhower de zware last
heeft afgewenteld op de schouders van
zijn, van dadendrang blakende, opvolger.
Advertentie
VERKOOP VAN ALLE MERKEN
DUS REUME KEUZE
C KI P C 1 GROTE HOUTSTRAAT 181
SnUCL TEL. 14444
WARSCHAU (Reuter-DPA-) Berthol
Beitz, algemeen directeur van Krupp, is
zondag in Warschau aangekomen voor be
sprekingen met de Poolse regering. Van
gewoonlijk betrouwbare zijde verluidt dat
Beitz optreedt namens bondskanselier
Adenauer, die zich onlangs heeft uitge
sproken voor verbetering van de betrek
kingen met Polen. Beitz is in gezelschap
van een andere directeur van Krupp, Carl
Hundshausen.
„Ware liefde". Aanbiedingen om met hem
in het huwelijk te treden zijn in een
ononderbroken stroom de brievenbus
van de 22-jarige Bernard Ellis in de
Engelse stad Nottingham binnenge
stroomd. Ellis is een jongeman, met
een huis, maai zonder gezin. De ge
meenteraad heeft hem bevolen binnen
drie maanden te trouwen of anders uit
het huis te trekken. Hij krijgt nu aan
biedingen van vrouwen, die zijn moe
der hadden kunnen zijn. „Zo wanhopig
ben ik nog niet" zei hij.
Verongelukt. In een ravijn bij Blairgowrie,
Schotland, is zaterdag het lijk gevon
den van de Britse marine-luitenant
Henry Drummond, die sinds 1 januari
werd vermist. Omdat Drummond was ge
stationeerd op een NAVO-hoofdkwar-
tier werd zijn verdwijning in verband
gebracht met spionage. Uit de positie
van het wrak van de auto waarin het
lijk van Drummond werd gevonden
meent men thans te kunnen opmaken
dat hij is verongelukt en op slag dood
moet zijn geweest.
Vnti-apartheid betoging. De politie in
Kaapstad heeft voor het eerst anti
apartheid demonstranten, die in een ca
fé waren gaan zitten waar alleen blan
ken bediend worden, gearresteerd. Een
groep var twaalf betogers, zowel ne
gers als blanken, had zich neergezet
aan tafeltjes in het restaurant-café van
een warenhuis. Na een kwartier kwa
men de politiemensen, die de demon
stranten arresteerden.
Advertentie
Uitverkoop. Honderdzeventig kleine foto
toestellen, speciaal ontworpen voor
spionnen, zijn gisteren in Weissenburg,
verkocht voor gemiddeld twee mark
per stuk. Sommige fototoestellen zagen
eruit als horloges. De fabrikant ervan,
dr. Albert Steineck van Pappenheim,
die failliet is, heeft het land verlaten.
Onder water. De met Polaris-raketten be
wapende Amerikaanse kernonderzeeboot
George Washington heeft een patrouil-
letocht van 67 dagen gemaakt, die ge
heel onder water werd afgelegd. Hier
mede werd het in 1958 door de Zee
wolf gevestigde record met zeven da
gen verbeterd.
Bandenmaniak. In Alsdorf, bij de West
duitse stad Aken, heeft een maniak zon
dagochtend de banden van 130 auto's
stukgesneden. Ook de banden van twee
voor het bureau geparkeerde politie
auto's werden beschadigd. De banden
zijn veelal onherstelbaar vernield.
Oostduitse steun. Te Ciudad Trujillo in de
Dominicaanse republiek is van officiële
zijde meegedeeld, dat in dit land Euro
pese technici, onder wie Oostduitsers, al
enige tijd meehelpen bij de vervaardi-
diging van geleide projectielen.
Discriminatie verboden. Kardinaal Mey
er, die aan het hoofd staat van Ame-
rika's grootste aartsbisdom, namelijk
Chicago, heeft discriminatie tegenover
negers in kerken, scholen en ziekenhui
zen verboden. Hij kondigde dit verbod
af in eer zaterdag gepubliceerde brief
die in september vorig jaar was gericht
tot de katholieke geestelijkheid van het
aartsbisdom
Negen doden. Een radar-patrouillevlieg
tuig van de Amerikaanse marine, dat
terugkeerde van een elf uur durende
patrouillevlucht tussen Midway en de
Aleoeten. is zondag tijdens de landing
op het eiland Midway tegen een brand
weerauto gebotst en in brand geraakt.
Van de bemanning kwamen zes leden
om het leven. Ook de drie inzittenden
van de brandweerauto vonden de dood.
