IJmuider Courant | 1961 | 23 januari 1961 | pagina 6

PANDA EN DE GROTBOKSER

Toch ió Uet zo

KONING BARBONIX I

Studentenkamer te huur, maar
„alleen voor ariërs..."

m< mafm,

Bouworde in bisdom
Wenen opgeheven

Armstrong Jones gaat
vandaag aan het werk

I A AN D A G 23 JANUARI 1961

III

Johnny en John

Beeldschermer

De radio geeft dinsdag

T elevisieprogramma

Eenheid van kerken

Hersengezwellen zicht
baar gemaakt met
kleurstof

H. Pétillon

„Aardstralenjager"

stond terecht

ANTISEMITISME IN HAMBURG

door Radu Tudoran

Vertaling Margot Bakker

Kleurige meteoor boven
Montana

16. Toen Panda veilig de overkant van
le straat bereikt had, miste hij zijn ge-
otg en bevreesd als hij was dat de
rotbewoner in moeilijkheden zou geraken
eek hij bezorgd om. Nu reden tot be-
orgdheid was er te over, zoals wij we
en. Weliswaar was ook Blabla op weg
aar de overkant, maar, in de overtui-
ing dat verkeerslichten er zijn om dino

saurussen tot stilstand te brengen, had hij
zich het apparaat toegeëigend; en de na
dering van een mooie, vette auto gaf hem
gelegenheid het te beproeven. „Grrrr
Ikkie Blabla groot jager!" riep hij, ter
wijl hij met een enkele slag het voertuig
van alle motorisch vermogen ontdeed.
„Jij malshap vethap?" Het is ons bekend,
dat dit alles slechts op een ongelukkig

misverstand berustte, maar voor de om
standers was het een volkomen verrassing.
Het verkeer liep vast, het volk liep te
hoop, en een passerende diender zag de
toestand zo ernstig in, dat hij om assi
stentie floot. Het fluitje gaf wel even een
vrolijke noot aan het geheel, maar Panda
zag wel degelijk in dat de moeilijkheden
zich opstapelden.

Moiséjef, Johnny Kraaykamp en John F.
ennedy waren zaterdagavond de zeer van
kaar verschillende hoofdfiguren in het
levisieprogramma. De AVRO tracteerde
a bewonderaars van het Russische dans-
rcus Moiséjef op het tweede deel van de
?lerecording die Van het optreden van
'eze dansgroep in de Amsterdamse R.A.I.
>p 29 november j.l. werd gemaakt. Men
on zich ook nu weer laten meeslepen door
'ratie, acrobatiek en vaart van dit ver-
naarde ensemble. Toen naar de Singer
Concertzaal in Laren, waar Mies Bouw-
nan Johnny Kraaykamp in haar laatste
programma „In de hoofdrol" in zijn praat
stoel zette. Johnny voelde zich daarin ken
nelijk bijzonder op zijn gemak. Hij babbel
de vriendelijk over zijn jongensjaren, min-
der vriendelijk, om niet te zeggen grof,
over „dikke grammofoonplatenjongens die
zielige teenager-zangeresjes" zouden ex
ploiteren, zong en deed collega's in het vak
mal na. De Belgische muzikale clown
Fransky en Bueno de Mesquita lieten zich
daarbij niet onbetuigd. Het moet ons van
het hart dat de zo uitnemend door Mies
Bouwman gestarte „In de hoofdrol"-serie
wat peil betreft, een steeds dalende lijn
heeft vertoond.

De N.T.S. vertoonde tot besluit een
anderhalf uur durende film over de in
stallatie van John Kennedy als president
van de Verenigde Staten. We hebben bij
wijlen even verveeld gekeken als de ge
nodigden bij deze plechtigheid, waaraan
maar geen einde scheen te komen. Geluk
kig dat de uit het spreekgestoelte opstij
gende rook voor wat afwisseling zorgde.
De nieuwe president maakte met zijn rede
een beste indruk. De Nederlandse kijkers
konden ook kennis maken met de manier
waarop de Amerikanen reclame aan een
dergelijke gebeurtenis weten te verbinden.
Arie Kleywegt voorzag een en ander van
commentaar.

Zondagavond was het een en al ernst.
Daarvoor zorgde dan de N.C.R.V. in tele-
recording. Het hoofdbestanddeel van het
programma, een tweede uitzending over
de problematiek van de mensen boven de
vijf en zestig, was bijzonder interessant
maar wel zwaar voor een avond, die we
doorgaans voor luchtigere en lichtere kost
reserveren. De problemen werden, zoals
dat in goed spraakgebruik heet, uitputtend
behandeld. Daaraan vooraf ging een tele-
recording, waarin negro-spirituals en mu
ziek van Gershwin onze oren streelden,
terwijl onze ogen geweld werd aangedaan.
Een filmpje over de voorbereidingen voor
Disney's film „Perry", je reinste reclame,
maar erg aantrekkelijk, vormde het entree
van de avond.

HILVERSUM I. 402 m. 7.00 AVRO. 7.50 VPRO.

8.00—24.00 AVRO.
AVRO' 7.00 Nieuws. 7.10 Gymnastiek. 7.20 Gram.
VPRO: 7.50 Dagopening. AVRO: 8.00 Nieuws. 8.15
Gram. 9.00 Gymn. voor de vrouw. 9.10 De groen
teman. 9.15 Gram. 9.35 Waterst. 9.40 Morgenwij
ding. 9.55 Boekbespr. 10.00 Gram. 10.50 Voor de
kleuters. 11.00 Hammondorgelspel. 11.15 Voor de
zieken. 12.00 Zang en piano. 12.20 Regeringsuitz
Voor de landbouw. 12.30 Land- en tuinb.meded.
12.33 Metropole-ork. 13.00 Nieuws. 13.15 Meded.en
gram. 13.25 Beursber. 13.30 Lichte muziek. 14.00
Gram. 14.40 Schoolradio. 15.00 Voor de vrouw.

I,1.30 Pianorecital. 16.00 Vijftien jaar Overijsels
Jaarboek, lezing. 16.15 Gram. 16.30 Voor de jeugd.
17.20 De dierenwereld en wij, lezing. 17.30 Pro-
menade-ork. en koor. 18.00 Nieuws. 18.15 Piano
spel. 18.25 Bridgepraatje. 18.30 Amus.progr. 19.00
Voor de kinderen. 19.05 Paris vous parle. 19.10
Gram. 20.00 Nieuws. 20.05 Gevarieerd progr. 21.45
Gram. 22.00 Muzik. lezing. 22.30 Nieuws, beurs
ber. van New York en meded. 22.45 Journ-. 23.00
Gram. 23.55—24.00 Nieuws.

HILVERSUM II. 298 m. 700—24.00 KRO.

KRO: 7.00 Nieuws. 7.15 Gram, 7.30 Voor de jeugd.
7.40 Gram. 7.45 Schriftlezing en overweging. 8.00
Nieuws. 3.18 Gram. 8.50 Voor de huisvrouw. 9.40
Schoolradio. 10.00 Voor de kleuters. 10.15 Licht
baken. lezing. 10.25 Gram. 10.40 Idem. 11.00 Voor
de vrouw. 11.30 Gram. 11.50 Volaan.. vooruit,
lezing. 12.00 Middagklok - noodklok. 12.04 Ben je
zestig? 12.30 Land- en tuinb.meded. 12.33 Gram.

II.50 Act. 13.00 Nieuws. 13.15 Zonnewijzer. 13.20
Platennieuws. 13.40 Dansmuz. 14.05 Schoolradio.
14.35 Voor de plattelandsvrouwen. 14.45 Gevar.
progr. 16.00 Voor de zieken. 16.30 Ziekenlof. 17.00
Voor de jeugd. 17.40 Beursber. 17.45 Regerings
uitz.: Archeologisch onderzoek op Curasao, door
drs. G. J. du Ry en drs. H. R. van Hekeren. 18.00
Lichte muz. 18.20 Gram. 18.30 Voor de jeugd 19.00
Nieuws. 19.10 Act. 19.25 Memojandum. 19.30 Gram
20.30 Avondcollege. 21.00 Radio-philharm.ork. en
soliste. 22.10 Veilig verkeer, klankb. 22.30 Nieuws.
22.40 Gehuwd en ongehuwd, lezing. 22.55 Cabaret.
23.25 Gram. 23.55 —24.00 Nieuws.

BRUSSEL. 324 m.

12.00 Nieuws. 12.02 Gram. 12.15 Pianorecital.
(Om 12.30 Nieuws). 12.50 Koersen. 13.00 Nieuws.
13.15 Kamermüz. 14.00 Schoolradio. 15.45 Gram.
16.00 Koersen. 16.06 Duitse les. 16.21 Pianorecital.
16.30 Omr.ork. en solist. 17.00 Nieuws. 17.15 Zang
recital 17.40 Boekbespr. 17.50 Voor de jeugd. 18.20
Voor de soldaten. 18.50 Sportkron. 19.00 Nieuws.
13.40 Gram. 19.50 Lezing. 20.00 Tussenlanding in
Manilla, hoorsp. 21.00 Gram. 21.30 Jazzmuz.. 22.00
Nieuws. 22.15 Kamermuziek. 22.5523.00 Nieuws.

VOOR MAANDAG

NTS: 20.00 Journaal en weeroverz. KRO: 20.20
Don Pasquale, opera (overname van de Oosten
rijkse TV). 21.50 Document, film. 22.00 Epiloog

VOOR DINSDAG

NTS: 20.00 Journ. KRO: 20.20 Filmimpressie
20.30 Speelfilm.

Ter gelegenheid van de gebedsweek
voor de eenheid van kerken, uitgaande
van de Wereldraad van Kerken, en de
„Internationale bidweek voor de een
heid onder de Christenen" van de
rooms-katholieke kerk, hebben de
K.R.O. en de N.C.R.V. besloten hun
morgenwijdingen voor een week te
coördineren. Zondag was uit de Engelse
Hervormde Kerk aan het Begijnhof te

Russische chirurgen zijn er in geslaagd,
gezwellen in de hersenen zichtbaar te ma
ken door middel van kleurstof. Dit heeft
het Sovjetrussische nieuwsagentschap Tass
zaterdag meegedeeld.

Tijdens proeven in het neuro-chirurgisch
instituut in Moskou was gebleken, dat in
dien bij muizen die aan een hersentumor
leden, een chemische kleurstof werd in
gespoten, de kleur zich in het zieke weef
sel afzette.

Het door de kleurstof zichtbaar gemaak
te gezwel kon vervolgens gemakkelijk
door de chirurgen worden verwijderd, al
dus Tass.

Amsterdam een uitzending van de
K.R.O. waaraan werd medegewerkt
door v.l.n.r. prof. dr. W. J. Kooiman,
rector dr. J. G. Remmers en ds. J. J.
Meuzelaar. Verder werkte mee het
„St. Ignatiuskoor" o.l.v. pater B. M.

Huybers uit Amsterdam.

In de buurt van Napels, nabij het meer
van Agnano, bevindt zich een grot die de
afmetingen heeft van een klein kamertje
t.w. 3 bij IV2 meter. De ingang van deze
grot wordt door een deur van 3 meter
hoogte zorgvuldig afgesloten, niet alleen
om de toegang tot deze grot aan een ieder
te beletten, maar vooral ook om te zor
gen dat datgene, wat zich in deze grot
afspeelt, zich niet in onaangenaame vorm
aan passerenden openbaart.

We zullen alle geheimzinnigheid laten
varen en u omtrent de ge-
beurtenissen niet langer in
het onzekere laten. Dit is geen
grot van zeerovers of van
dranksmokkelaars, het is ook
geen spookhol, maar het is
de sedert de Oudheid be
kende Hondsgrot, waarin zich
aanhoudend een grote hoe-
veelheid koolzuur ontwikkelt, een gas dat
IV2 maal zo zwaar is als lucht en dat als
een dichte laag over de grond hangt. Bran
dende fakkels worden in deze gas-laag uit
gedoofd door gebrek aan zuurstof en ook
dieren, wier ademhalingsorganen niet bo
ven deze laag uitkomen, zijn gedoemd te
stikken.

Zoals een ieder weet, bevat ook de ons
omringende lucht een klein percentage
koolzuur, dat voor de planten noodzakelijk
is en waaruit door het bladgroen suikers
en zetmelen worden geproduceerd. Maar
in het dagelijks leven merkt de gemiddel
de mens verder niets van deze 0.03 procent
koolzuur die hij bij iedere ademtocht bin
nen krijgt.

Dit zou echter anders worden, wanneer
onze atmosfeer een stilstaand gasmengsel
was. In dat geval zouden de zware gassen
zoals koolzuur en zuurstof al spoedig naar
beneden zakken, waarbij aan het koolzuur,
zijnde zwaarder dan zuurstof en het
zwaarste gas, de onderste plaats in de

luchtlagen zou worden toebedeeld. De
lichtere gassen, zoals waterstof en helium
zouden in deze gaszee komen boven drij
ven. In het groot, d.w.z. in de hogere lagen
van de atmosfeer, gebeurt dit reeds, maar
in de onderste lagen, waarin zich het leven
op aarde afspeelt, blijven we van dit ver
schijnsel gelukkig verschoond door de
voortdurende horizontale en verticale
luchtstromingen, waardoor tot een hoogte
van verscheidene kilometers een vrijwel
homogeen luchtmengsel bestaat. Ware dit
niet het geval, dan zou de
koolzuur, die thans slechts
0.03 procent bedraagt, als
KOOL- een verstikkende gaslaag ter

T T T T 1 T> dikte van verscheidene me-

£j U U K ters boven het aardoppervlak

hangen en onze wereld zou
J de aanblik vertonen van een
geweldige Hondsgrot, al
thans wat de laagvlakten en de dalen be
treft. En de boven deze gaslaag uitsteken
de bergtoppen en hoogvlakten zouden le
venloze woestijnen zijn omdat door het ont
breken van koolzuur het plantenleven niet
zou bestaan. Ergert u zich derhalve niet
wanneer de deuren klepperen of door zwa
re windstoten de dakpannen eens verwis
seld worden, want hoe onaangenaam de
extreme uitingen van de luchtcirculatie
ook mogen zijn de achtergrond hiervan
is een zeer zegenrijke.

Nu moeten we eindelijk eens antwoorden
op een brief van een geduldige lezer, die
wil weten, of het waar is dat in vroeger
tijden contact zou hebben bestaan tussen
de Egyptische cultuur en die der Maya's,
waarbij en passant op Atlantis wordt ge
zinspeeld.

Daarover een volgende keer.

Nadruk verboden.

WENEN Terwijl de r.k. Bouworde in
ons land een nieuwe aktiviteit ontplooit, is
deze beweging in Oostenrijk voorlopig stop
gezet. Bovendien heeft pater Werenfried
van Straaten, algemeen bekend als „spek
pater", ontslag genomen als lid van het
hoofdbestuur, ofschoon hij de oprichter en
de motor van deze idealistische beweging
is geweest. Dit ontslag werd genomen in
opdracht van de abt van Tongerloo, de
geestelijke overste van Pater Werenfried.
Ofschoon de diepere achtergronden niet
geheel doorzichtig zijn, schijnt dit besluit
toch voornamelijk zijn verklaring te vin
den in financiële onregelmatigheden, die
in enkele zijtakken van de Bouworde zijn
voorgekomen.

De crisis is ongeveer een jaar geleden
in Oostenrijk en in het bijzonder in het
bisdom Wenen uitgebroken, waar de
Bouworde reeds in de eerste maand van
zijn bestaan schulden had gemaakt van
72000 shilling. Bovendien had de Bouworde
65000 shilling aan een schroothandelaar
geleend, ofschoon deze onbetrouwbare za
kenman reeds 79000 shilling aan de orde
schuldig was. Pater Werenfried van Straa
ten stelde ter plaatse een onderzoek in en
bracht aan kardinaal König van Wenen
verslag uit, waarop de Bouworde in het
aartsbisdom Wenen werd opgeheven. Na
dat bovenvermelde schroothandelaar op
grond van andere onregelmatigheden ach
ter slot en grendel was gekomen, liet het
hoofdbestuur van de Bouworde de finan
ciële positie in Oostenrijk nogmaals door
een Belgische accountant onderzoeken.
Het resultaat hiervan werd niet gepubli
ceerd maar wel gaf de abt van Tongerloo
de volgende schriftelijke verklaring af:
„Pater Werenfried van Straaten trekt zich
als bestuurslid van de Bouworde terug en
legt zijn geestelijke bevoegdheden inzake
de Bouworde weer in de handen van zijn
overheid."

Enige tijd geleden heeft een 25-jarige
inwoner van Enschede in de Achterhoek
op intensieve wijze jacht gemaakt op mag
netische velden, aardstralen, waterbronnen
en bovenal op goedgelovige landbouwers.
Hij leverde aan enkele tientallen boeren
tegen flinke waarborgsommen „magische"
apparaatjes tegen aardstralen, welke in
feite waardeloze onderdelen van oude ra
dio- en televisietoestellen bevatten. Thans
had hij zich wegens oplichting te verant
woorden voor de rechtbank te Zutphen. De
officier van Justitie eiste een jaar gevan
genisstraf, waarvan vijf maanden voor
waardelijk.

6061. Ja, nu was koning Barbonix wel bevrijd van dat rare begroeisel, maar met
dat al was hij nog net zo baardeloos als tevoren, en dat kon hij niet verkroppen.
De maand is bijna om, herinnerde hij de ministers aan wat hij had bevolen. Nog
één week en dan moeten alle baarden worden afgeschoren, zoals wij reeds eerder
hebben bevolen!

De ministers zaten er erg mee in. Want daar zouden moeilijkheden uit komen, meen
den ze. Geen Palimoniër zou graag z'n baard missen, daarvoor was men tezeer gesteld
op dat versiersel

(Van onze correspondent)

BONN De 22-jarige leider van een
Israëlische jongerengroep, Kobi Jaeger,
heeft tijdens een bezoek aan Hamburg van
zijn groep, waartoe zes jonge Israëliërs
behoren, vorige week een triest staaltje
van anti-semitisme aan den lijve ervaren.
Toen hij bij de afdeling kamerverhuur van
de studentenorganisatie in Hamburg om
een kamer vroeg, bleek er inderdaad nog
een appartement te huur te zijn. Men
toonde de Israëliër evenwel een kaart van
de verhuurster van die kamer, waarop
stond: „Alleen ariërs".

De studentenorganisatie deelde de jonge
Israëliër dan ook mee: „Jammer, wij kun
nen je de gewenste kamer niet geven. De
verhuurster wil alleen arische huurders
hebben." Naar het Hamburger Abendblatt
meldt zijn de zes Israëlische jongeren, on
der wie Kobi Jaeger, weliswaar getroffen
door het nieuwe geval van een blijkbaar
latent levend anti-semitisme in Duitsland,
maar zij zijn niet van plan hun bezoek
aan Hamburg erdoor te laten verstoren.
Het zestal brengt aan de Elbestad een te
genbezoek op uitftodiging van een Ham-
burgse jeugdorganisatie die onlangs naar
Israel is geweest.

Kobi Jaeger zei over het voorval: „Wij
zijn hier gekomen om de Duitse jeugd de
hand te reiken. Alleen wederzijdse bezoe
ken van de jonge generatie kunnen het
verleden doen vergeten.

De vraag blijft, hoe het mogelijk is dat
de studentenorganisatie te Hamburg de eis
van de verhuurster „Alleen ariërs" heeft
willen inwilligen en nota bene nog op een
aparte kaart heeft willen vermelden.
„Hier is," aldus professor Lehmitz, voor
zitter van de Hamburgse studentenwerk-
organisatie, „een sterke vooringenomen
heid van vele kamerverhuursters tegen

Het brandende dal

23)

Bij de volgende bocht zag zij een andere rij boor
torens opdoemen. Bij sommige was het donker en stil,
bij andere werd nog gewerkt; zij hoorde de drijfrie
men klapperen en schuren. De kleine had altijd de in
druk dat er iemand geslagen werd als zij dit geluid
hoorde. De kabels, waaraan de emmers hingen, zwaai
den heen en weer en deelden hun trillingen ook aan
de torens mee en hoewel dit geen lawaai maakte kon
zij het zachte vibreren tussen de putten als een ge
heimzinnige golf door de duisternis voelen lopen.

Toen zij .bijna het laagste deel van het dal had be
reikt zag zij de verlichte deuropening van een aarden
hut aan de kant van de weg voor zich. Niet alle
arbeiders vonden namelijk onderdak in de grote ge
rieflijke woonbarakken Heel wat van de slechter be
taalde en de hulparbeiders moesten zelf maar een on
derdak zien te vinden. Meestal zochten zij een gun
stig gelegen helling, groeven daarin een ruime holte,
bedekten die met planken en de planken weer met
aarde. Van bovenaf waren deze hutten nauwelijks te
onderscheiden en als er niet dikwijls een dunne rook
sliert uit de bodem was opgestegen zou niemand heb
ben vermoed dat hier mensen huisden.

Door de deuropening zag zij aan weerskanten een
houten brits staan, waarop met olie besmeurde bie
zen matten lagen. Achterin brandde op een tafeltje,
waarvan de poten in de bodem waren gedrukt, een
petroleumlamp. De tocht deed de vlam flakkeren en
het glas was zwart van roet. De kleine bleef even staan.

„Goeden avond!" zei zij en keek de bewoners van
Se hut onderzoekend aan. Voor de woning brandde een
takkenvuur en daarboven hing aan een ijzeren drie
poot een pot. Een man strooide onbedreven maismeel
in het water en de damp verschroeide zijn hand bijna.
Hij keek verbaasd om en speurde zoekend de duis
ternis in.

„Goedenavond", antwoordde hij ten slotte, terwijl zijn
gezicht opklaarde: „Ben jij het, kind"

Een tweede man zat naast hem in een greppel te
wachten tot de mamaliga klaar zou zijn. Een derde
kwam met een kan in de hand naar buiten.

„Waar kom jij zo midden in de nacht vandaan?"

„Van de Berenalm."

„Maak mij wat wijs, zeg. Ik was zelf immers boven
bij de boortorens aan het werk toen jij van de berg
kwam."

„Laat haar toch met rust, vadertje", nam de man
met de kan het voor haar op.

De aangesprokene tilde de pot van het vuur, zette
die tussen zijn voeten op de grond en begon in de
pap te roeren.

„Zij houdt het zeker met de ingenieurs!" mopperde
hij, terwijl zijn blik de cirkelbewegingen van zijn roe
rende lepel volgde.

De kleine sprong over de omheining en kwam naast
hem staan.

„Laat mij dat maar doen. Dat is vrouwenwerk. U kunt
er niets van".

„Hoe gaat het wel met je vader? Heb je vandaag
eigenlijk voor hem al mamaliga gemaakt?"

„Wat dacht u? Ik laat hem toch niet verhongeren!"

„Erg huishoudelijk lijk je me nu ook niet, is het wel?"

De kleine gaf hem daarop geen antwoord en roerde
maar.

„Overigens ben je een fatsoenlijk meisje en tamelijk
handig", zei de man van opzij.

Het flakkerend vuur speelde met rood schijnsel over
het gezicht van de kleine. Zij schonk geen aandacht
meer aan wat de arbeiders zeiden. Zodra zij klaar
was met roeren maakte zij de lepel vochtig en klopte
de mamaliga overal glad. Daarna hing zij de pot nog-
eens boven het vuur, zodat de pap aanzette en keerde
de grote pot met een zwaai boven de klaargelegde koe-
keplank om.

„Zo, eet smakelijk", zei zij, nam de bloemenmand
weer op en sprong over de greppel.

„Dank je wel, hoor. Blijf je niet eten?"

Maar zij verdween al in de duisternis.

De zwakke verlichting uit de aarden arbeidershutten
drong door de open deuren nauwelijks tot aan de sloten
langs de weg door. Ook de sterren gaven nog niet
veel licht. Dicht bij de heuvelkam stond de deur van
een boorinstallatie open, de monteur stond zwijgend
naar het lopend werk te kijken, hield de handel in de
hand en controleerde of de kabels goed afliepen. De
kleine hoorde het ratelen van de puls in de diepte. Het
toch al niet sterke licht werd nog voor de helft ver
zwakt voor de beveiligingskoker van gaas.

Een paar tellen later verscheen de puls, glinsterend
van de aardolie, boven de rand van de buis. De arbeider
haalde een handel over, liet het schepinstrument leeg
lopen en weer in de afgrond van de buis zakken.
Opnieuw verviel hij in peinzend zwijgen.

De kleine sprong over de greppel.

„Goede avond!" riep ze in de- deuropening.

De man keek haar van onder de brede rand van
zijn hoed verwonderd aan.

„Wat kom je hier doen?" vroeg hij, toen hij haar
herkende.

De kleine kon hem in het lawaai van de machine
rieën nauwelijks verstaan. Zij hield de hand tegen het
oor en boog zich naar hem toe. Hij zei nog eens „Waar
kon jij midden in de nacht vandaan?"

Het licht viel van opzij op de voorhoofdsknobbels
van de kleine en deed die opeens groter lijken.

„Daar heb je een bloem", zei ze.

„Blijf je niet een poosje bij me?" vroeg de man
terwijl zij aanstalten maakte weg te gaan.

„Nee, ik moet naar huis".

Zodra zij weer op de weg stond leek het nog don
kerder dan tevoren. Zij bleef staan om haar ogen de
gelegeheid te geven weer aan de duisternis te wennen.
Daarna liep zij vlug door en haar voeten deden het

stof van de weg opwarrelen. Enkele tientallen meters
verder voelde zij de heuvelkam onder haar voeten.
Links van haar, op het plein, was geen licht te
zien en er vertoonden zich ook geen mensen meer. Het
zou wel al laat zijn. Zij draafde naar het begin
van de verlaten weg. Daarop bedacht ze, dat zij eigen
lijk geen reden tot haast had. De boswachter haalde
ook zelf het eten wel uit de handdoek, waarin zij
het aan de balk had gehangen en hij ging naar bed
zonder op haar te wachten. Zij werd min of meer
bang nu zij zo laat deze eenzame weg moest afleggen,
maar zij genoot er tevens van. Want de eenzaamheid
leek van geheimen vervuld en scheen een ander we
zen van haar te maken. Als altijd droomde zij op
een dergelijke avond onverwacht niet in haar armelijk
tehuis binnen te komen, maar in een kristallen pa
léis, zoals zij dat uit sprookjes kende.

Uit de bossen waaide een kille vochtige lucht. Nu en
dan zag zij boven de boomtoppen blanke schimmen
zweven, nachtelijke nevelvorming, waarin zij gesluier
de feeën wilde zien Toen zij al bijna thuis was bleef
zij staan. Van de veranda drongen de stemmen van
haar vader en Motoaka tot haar door.

„Dus Erei is er nu ook bovenop?" vroeg de oude
man spottend en boosaardig

„Ja zeker".

De kleine ging. onder de bomen in het gras zitten,
trok haar voeten onder zich en wachtte tot zij zou
den weggaan. Haar vader bleef lang zwijgen en vroeg
toen op dezelfde toon: „En dat doet hem zeker veel
plezier, hè?"

„En of".

„Natuurlijk, natuurlijk. Is hij doorlopend dronken?"

„Doorlopend".

De oude omklemde de steel van zijn bijl vaster en
mompelde iets. Motoaka probeerde hem vriendelijker
te stemmen:

„De een heeft meer geluk dan de ander", zei hij
rustig en gedempt. Daarna stak hij de hand in de zak
en haalde onhandig een horloge te voorschijn. Met
de andere hand zocht hij in een tweede zak naar
lucifers.

„Steek de lamp toch eens aan oudje. Hoe laat
zou het al zijn?"

•De boswachter weifelde.

„Licht? Waarom zouden we lucifers verknoeien? Kun
jij het niet zonder horloge stellen?"

„Kom, kom, maak nu licht. Van één lucifer zul
je toch niet arm worden?"

In het licht van het vlammetje glansde een kost
baar horloge. Het stak in een gouden kast, de wij
zerplaat glansde melkachtig wit en de cijfers lagen
er zwart en glanzend bovenop.

(Wordt vervolgd)

buitenlanders aan het werk, vooral tegen
uit Afrika of Azië afkomstige studenten."

Men kan er evenwel staat op maken dat
deze in de grond van de zaak onbelang
rijke uiting van anti-semitisme bepaald
niet op zichzelft staat. Er zijn nog talrijke
doodgewone Duitsers voor wie het officieel
afgezworen en verdoemde anti-semitisme
geen afgedane zaak is. Velen geloven ab
soluut niets van het feit dat door de nazi's
in de oorlog circa zes miljoen Joden zijn
vermoord. Velen ook bezitten nog altijd
een sluimerend en af en toe aan de opper
vlakte komend ressentiment tegen „de Jo
den die voor 1933 dan toch maar in Ber
lijn een machtige positie bezaten." Alle
officiële Bonner tegenspraken ten deze ten
spijt. Wie de gelegenheid heeft, geregeld
met gewone Duitsers te praten over bij
voorbeeld anti-semitisme ontmoet drie ty
pes zij die het anti-semitisme verdoemen,
zij die er niet over willen praten en wier
gevoelens men niet kan peilen en zij die
nog nors over „die Juden" spreken. En
om deze laatste groep nu maar te be
schouwen als een kleine troep onverbeter-
lijken, lijkt bepaald te boud. Gelukkig is
de Westduitse jeugd ten deze volledig an
ders georiënteerd.

Advertentie

Pindakaas wordt speciaal aan
bevolen voor kinderen, zwak
ken, herstellenden en mensen,
die zwaar werk moeten ver
richten. Koop echter de beste
n.l. PINDAKAAS van

Vandaag voor het eerst sinds vierhon
derd jaar, gaat een lid van de Engelse
koninklijke familie weer arbeid verrich
ten. Zo het Engelse publiek dit feit al ver
werkt heeft, dan bestaat er toch wel enig
verzet tegen de omstandigheid dat de ge
maal van prinses Margaret, Anthony
Armstrong Jones, ingevolge de strenge
hofetikette voor al hetgeen hij voor de
Britse Raad voor industriële vormgeving
doet, niet de minste geldelijke beloning
mag aanvaarden.

Anthony Armstrong Jones krijgt ver
moedelijk een werkweek van vijf dagen en
zijn functie bestaat voornamelijk uit het
verstrekken van adviezen over foto's en
films ter propagering van de resultaten
der industriële vormgeving en aanverwan
te zaken.

Radio Moskou zei zondagavond dat „een
lid van de Engelse koninklijke familie zo
ongeveer de enige sterveling is die zich
de luxe van een onbetaalde baan veroor
loven kan". Maar de „Sunday Express"
was het daarmee niet eens: „Dit is onzin.
De werkelijke waardigheid van een man
bestaat erin dat hij voor zijn inkomen on
afhankelijk is van zijn vrouw", zo schreef
het blad zondag in een hoofdartikel.

„Zelfs al ben je met prinses Margaret
getrouwd, dan nog is eigen geld een sti
mulans zonder weerga. Hoe hard je ook
werkt, het lijkt toch altijd anders als je
er niet voor betaald wordt", schreef John
Deane Potter, een van de commentators
van de „Sunday Dispatch". „Ik stel me
vcor dat hij nog een beetje harder zou
werken als hij iedere vrijdag zijn eigen
loonzakje mocht openmaken", schreef Pot
ter ook.

Het echtpaar Armstrong Jones heeft het
weekeinde doorgebracht ten huize van Je
remy Fry, de getuige van Anthony Arm
strong Jones, die kort voor het huwelijk
wegens geelzucht verstek moest laten
gaan bij de burgelijke en kerkelijke plech
tigheden.

Boven het westen van de Amerikaanse
staat Montana is zondagavond, kort voor
het invallen van de duisternis, een „me
teoor van ongewone helderheid" aan de
hemel gezien.

De kleur van het hemellichaam was
blauwachtig-groen met een oranjekleurige
staart. Ooggetuigen in de Amerikaanse
steden Butte en Helena belden in grote
getale radiostations en luchtvaart- en
weersbureaus op om inlichtingen.