PANDA EN DE GROTBOKSER
'Me,
KONING BARBONIX I
De wijnlokalen in Grinzing
krijgen geen klanten meer
Jk
r
Alphenaar
och ió het zo
Cultuur
J
ENGEL
DONDERDAG 26 JANUARI 1961
11
Minister aan het woord
Beeldschermer
Uw kapsel is uw kroon
OERLEMANS
De radio geeft vrijdag
H. Pétiïïon
Die Entführung aus dem
Serailvoor televisie
*t helpt en*t is lekker
T elevisie programma
Kerkelijk nieuws
Gevolg van strenge verkeersvoorschriften
door Radu Tudoran
Vertaling Margot Bakker
Nieuw kunst hart
COr, MAtTEN
19. Voorafgegaan door enige dappere po
litie-dienaren braken allerlei boze wegge
bruikers zich als een kolkende lavastroom
baan in de doodlopende straat, waarin zij
de gevaarlijke oer-krachtpatser de wijk
hadden zien nemen maar daar wachtte
de wraaklustigen een bittere teleurstel
ling. De straat was leeg en van de vluchte
lingen ontbrak ieder spoor. „Dat kan niet,"
zei de ene agent verbijsterd. „Ik heb ze
hier toch met mijn eigen ogen in zien
gaan.„Dan heb je niet goed opgelet,
kerel," gromde de andere agent, die als
hoofd-agent later ter plaatse was gekomen
en dus alles beter wist. „Je ziet het toch
zélf? Ze zijn hier niet en dus zijn ze hier
niet geweest! Je kunt beter ergens anders
zoeken! Mars!" Zo kwam het, dat Panda
en Blabla de vervolgers hoorden aftrek
ken. Na het volbrengen van Blabla's on
beschrijfelijk hoge wanhoopssprong zaten
ze nu voorlopig wel veilig, al was het dan
niet gemakkelijk. „Nou je hebt ons iets
moois geleverd," klaagde Panda. „Wat
moeten we nu toch beginnen.De
grotbewoner had echter een andere opvat
ting van de toestand. „Jij groot-sterk,"
sprak hij bewonderenH. „Jij Ikkie Blabla
hard-sterk beschermd tegen boos-klap!
Nou eten lekker vethap?" Hij moest voor
het bestrijden van de ergste honger echter
met enkele steenscherven genoegen ne
men, want Panda legde hem uit, dat het
voorlopig op straat onveilig voor hen zou
zijn. Het is niet waarschijnlijk dat hij
Panda's uitleggingen begreep, maar hij
wachtte geduldig tot Panda het er, na het
vallen van de duisternis, eindelijk op
waagde om opnieuw de boze wereld in
te gaan.
De avond van woensdag heeft ons wol
verbaasd. Het N.T.S.-journaal leverde een
minister Cals op, die zich nog zeer voor
zichtig uitliet over de vestiging van de
vierde T.H. Maar dezelfde minister ver
klaarde in een interview in de rubriek
„Achter het nieuws" met ronde woorden,
dat de vierde T.H. in Amsterdam zou
komen, gezien de aanwezigheid van twee
universiteiten, die in eenzelfde gunstige
relatie stonden voor wat de vestiging be
treft als de research der fabriekslabora-
toria in Enschede ten opzichte van de derde
T.H. Onze oren tuitten! Interviewer Jan
Leyendekker lokte de minister nandig op
dit pad door de vestiging in Amsterdam als
uitgangspunt te nemen in zijn vragenstel-
ling. De minister ging er zonder voorbe
houd op in
Het N.T.S.-journaal bezondigde zich nog
even aan een duur en veel te lang telefoon
gesprek met Willemstad over de „Santa
Maria". Het nieuws dat daaruit kwam,
rechtvaardigde de kosten niet. Het is een
ter niet helemaal eerlijk er de journaal-
dienst hard om te vallen, want er was
kennelijk op feitelijke mededelingen, niet
op een relaas zonder niéuws gerekend.
Voor de ijver om toch maar actueel te zijn,
kunnen we bewondering hebben.
Twee vaste rubrieken vulden 't V.A.R.A.-
programma. Dr. Van Egeraat was er net
een praatje over Brabant. Het bevatte nu
weer eens karakteristieken, die deze spre
ker tot een oorspronkelijk en boeiend vei-
teller stempelen. De foto's van de jonge
Haarlemse fotograaf Hans de Boer sloten
fraai op zijn betoog aan en leverden voor
de camera's dynamisch en sfeerrijk mate
riaal. Het forum sprak ditmaal over
huwelijksproblematiek. Gesprek deider
Cammelbeek vatte de diverse meningen
goed samen in de formulering: gedachten,
waarover iedereen zelf nog eens kan na
denken. Het forum kwam er inderdaad niet
uit, al werden er véle zinnige dingen ge
zegd, die nog eens stipuleren hoe men van
uit verschillende visies zo'n thema be
nadert. Wij vonden dit onderdeel wel het
meest menselijke en boeiende in de ge
spreksstof van het altijd fel debatterende
forum.
Advertentie
en daarom Oerlemans waard. Per
manent waves, perfect in model geknipt
en vertrouwd behandeld. Het nieuwste,
als u de mode volgt. Het eigene, dat u
zoekt. We bekronen u.
GIERSTRAAT 69 - TELEFOON 2.17.36
HILVERSUM I. 402 m. 7.00 VARA. 10.00 VPRO.
10.20 VARA. 12.00 AVRO. 16.00 VARA
19.30 VPRO. 21.00 VARA. 22.40 VPRO.
9*i no94 nn vara
VARA: 7.00' Nieuws. 7.10 Gymn. 7.20 Gram. en
act, 8.00 Nieuws. 8.18 Gram. en act. 9.00 Gymn.
voor de vrouw. 9.10 Gram. 9.35 Waterst. 9.40
Schoolradio. VPRO: 10.00 Dit en het andere, le
zing. 10.05 Morgenwijding. VARA: 10.20 Voor de
vrouw 11.00 Voor de kleuters. 11.15 Viool en
piano. 11.40 Orgelspel. AVRO: 12.00 Dixieland-
muziek. 12.20 Regeringsuitz.: Voor de landbouw.
12.30 Land- en tuinb.meded. 12.33 Sport en prog
nose. 12.50 Carillon en draaiorgelmuz. 13.00 Nws.
13.15 Meded. en gram. 13.25 Beursber. 13.30 Zang
recital. 14.00 Gitaarmuz. 14.20 Voordr. 14.40 Ge
varieerd progr VARA: 16.00 Muzikale lezing.
10.30 Voor de zieken. 17.00 Voor de teenagers.
17.53 Act. 18.00 Nieuws. 18.15 Polit. lezing. 18.25
Lichte muziek. 18.50 De puntjes op de i, praatje.
19.00 Voor de kleuters. 19.10 Kinderkoor. VPRO
13.30 De stad nu, lezing. 19.45 VPRO-nieuws. 20.00
20.05 Kernvragen van ons geloof, lezing. 20.20
Spirituals en studentenliedjes. 20.35 Hoe zien zij
ons?, lezing. 20.50 Het geloof van Menno Simonsz,
lezing. VARA: 21.00 Quiz. 21.45 Droom van huid
en hart, hoorsp. 22.10 Europees kampioenschap
kunstrijden op de schaats in West-Berlijn. 22.15
Buitenl. weekoverz. 22.30 Nieuws. VPRO: 22.40
Zorg om de mens, gesprek. VARA: 23.00 Social
nieuws in Esperanto. 23.10 Muzikaal gesprek. 23.55
—24.00 Nieuws.
HILVERSUM II. 298 m. 7.00-24.00 NCRV.
NCRV: 7.00 Nieuws en S.O.S.-ber. 7.10 Gram.
7.30 Een woord voor de dag. 7.40 Gram. 8.00 Nws.
8.15 Radiokrant. 8.35 Gram. 9.00 Voor de zieken.
9.35 Gram. 9.40 Voor de vrouw. 10.10 Gram. 10.15
Morgendienst. 10.45 Gram. 11.15 Voor oudere luis
teraars 12.00 Lichte muz. 12.30 Land- en tuinb.
meded. 12.33 Orgelspel. 12.48 Gram. of act. 13.00
Nieuws. 13.15 Gitaarensemble. 13.35 Gram. 14.05
Schoolradio. 14.25 Radio-philharm.ork. 15.35 Lich
te muz. 16.00 Vraaggespr. over bloemen en plan
ten. 16.15 Strijktrio. 17.00 Voordr. 17.20 Koper
ensemble. 17.40 Beursber. 17.45 Gram. 1800 Fan-
fare-ork. 18.20 De hangmat. 18.50 Regeringsuitz.:
Streekzelfonderzoek als methode van maatschap
pelijk opbouwwerk, door dr. G. Hendriks, hoofd
afdeling onderzoek en maatschappelijk opbouw
werk van het Ministerie van Maatschappelijk
Werk. 19.00 Nieuws en weerber. 19.10 Op de man
af, praatje. 19.15 Gram. 19.30 Radiokrant. 19.50
Gram. 19.55 Volksliederen. 20.15 Gevarieerd pro
gramma. 21.30 Geestelijke liederen. 22.00 Gram.
22.30 Nieuws. 22.40 Vraaggespr. 23.00 Promenade-
ork. 23.45 Gram. 23.55—24.00 Nieuws.
BRUSSEL. 324 m.
12.00 Nieuws. 12.02 Operettemuziek. 12.30 Gram.
(Weerbericht). 12.50 Koersen. 13.00 Nieuws. 13.15
Orgelrecital. 14.00 Schoolradio. 16.00 Koersen.
15.06 Gram. 16.20 Gram. 16.30 Omr.orkest. 17.00
Nieuws. 17.15 Gram. 1745 Duitse les 18.00 Gram.
18.10 Voordr. 18.20 Voor de soldaten. 18.50 Sport-
kron. 19.00 Nieuws. 19.40 Gram. 20.00 Ork.conc.
21.00 Kunstkaleidoscoop. 21.15 Ork.conc. (voortz.l.
22.00 Nieuws. 22.15 Lezing. 22.45 Gram. 22.55—
23.00 Nieuws.
m
Toen door opgravingen in Midden-Ame
rika de ruïnes der Maya-beschaving aan
de oppervlakte kwamen en men ontdekte
dat de hier gevestigde culturen in oude
tijden eveneens geweldige pyramidevormi-
ge bouwsels hadden opgericht, lag het voor
de hand dat er gedacht werd aan een con
tact dat in verre verleden zou hebben be
staan tussen het oude Egypte en Amerika.
Hierdoor werd nieuw leven geblazen in de
mythe van het verzonken Atlantis, dat
wellicht als brug tussen beide werelddelen
zou hebben gediend, maar anderen meen
den weer dat in vroeger tijden volksstam
men uit de Oude Wereld de
oceaan zouden zijn overge
stoken, of dat Egyptische of
Phoenicische zeevaarders dit
stoute stukje zouden hebben
uitgehaald. U ziet, een dank
baar onderwerp voor myste
rieuze bespiegelingen en
stoutmoedige fantasieën, voor-
al wanneer hierbij terloops de vraag wordt
gesteld waar de verdwenen stammen
Israels toch gebleven zijn.
We laten ons hierin niet te ver meesleu
ren, maar stellen alleen vast dat de over
eenkomst lussen de Egyptische en de
Amerikaanse pyramiden niet bijster groot
is. Door de pyramidevorm bestaan er
uiterlijk weliswaar gelijkenissen, maar
het doel van de beide pyramidesoorten
was totaal verschillend, evenals de in
wendige structuur. De Egyptische pyra
miden dienden n.l. om iets te bevatten,
t.w. het stoffelijk overschot van de pharao;
deze pyramiden hadden dus inhoud.
De pyramiden van Yueatan dienden
daarentegen niet om iets te bewaren, doch
om er iets bovenop te zetten, t.w. de tem
pel van waaruit de erediensten werden
geleid. In dit laatste geval kunnen we
dus beter spreken van een pyramide-
vormige stellage.
Dit verschil in het wezen van beide
pyramidetypen is zö groot dat alleen al
hierdoor het zoeken van enige verwant
schap hoogst voorbarig moet heten. Maar
er is is nóg een kernachtig argument
waarvoor we echter een kleine zijsprong
moeten maken.
Wanneer u of ik naar een land zouden
emigreren, zouden we ons best doen dat
kleine beetje nuttige beschaving dat ons
eigen is, ook in het nieuwe land toe te
passen. Onze tafelmanieren zouden we
misschien verleren, en wellicht zouden
ook de weinige chemische formules welke
we kennen, verloren raken, terwijl ook
de onregelmatige Franse werkwoorden
ongetwijfeld het loodje zouden leggen, al
thans wanneer we deze dingen in het
dagelijkse leven van ons nieuwe vader
land niet konden toepassen. Maar de
practische zaken waarmee we zijn opge
groeid en die ons in het nieuwe land
direct van nut zouden kunnen zijn, zou
den stellig niet teloor gaan. Het principe
van de ploeg, de schaar of de veiligheids-
speld zouden ons bijblijven en
indien deze nuttige zaken in
dat land onbekend waren, zou
den wij deze voortbrengselen
van ons vernuft aan onze kin
deren overdragen, zodat zij
zich daarvan direct konden
bedienen. Over duizenden ja
ren zouden oudheidkundigen
dan kunnen constateren dat de cul
tuur welke wij in het nieuwe land
hadden gebracht weliswaar niet zó
ontwikkeld is geweest dat wij het
atoomgeheim kenden, maar uit het bezit
van schaar en ploeg zou toch worden vast
gesteld dat de genietingen van de Wester
se beschaving niet ongemerkt aan ons
waren voorbij gegaan.
Dit principe voor ogen houdend, moeten
we constateren dat enige samenhang op
welke wijze dan ook bewerkstelligd tus
sen de oud-Egyptische cultuur en die van
de Maya's of Tolteken, uitgesloten is, en
wel om de eenvoudige reden, dat de
Egyptenaren reeds vroeg het wiel kenden,
terwijl dit gebruiksvoorwerp de Ameri
kaanse culturen volkomen vreemd was.
Indien iets overgedragen had moeten wor
den zou dit het wiel geweest moeten zijn,
een uitvinding die nimmer vergeten kan
worden wanneer zij ééns gezien is.
We spraken hierboven over Atlantis,
waarvan uiteraard niemand met zekerheid
kan zeggen of het al dan niet heeft be
staan. Maar erg waarschijnlijk is het niet.
Laten we dan eerst wat mogen keuvelen
over de Atlantis-humbug van deze tijd.
Daarover een volgende keer!
(Nadruk verboden.)
Op donderdag 2 febr. zendt de N.C.R.V.
Mozart's „Die Entführung aus dem Serail''
uit in een uitvoering door het operagezel
schap „Forum". Als solisten treden onder
meer op: Dini Tadema (Constance); Joke
Knaap (Blonde); Harry France (Belmonte);
Johan van Haagen (Pedrillo) en Jan Dui-
veman (Osmin). Voorts werken mee: De
Nederlandse Orkestvereniging en een koor
onder leiding van Rudolf Karsemeyer. De
assistent-dirigent is Antoine Prévost. De
muzikale leiding heeft Paul Pella. De cos-
tuums zijn ontworpen door Wim Vesse.ir,
de decors door Jan van der Does. De came
ra-regie heeft Will Hartingsveldt.
Advertentie
REO BAN(D- ROOSENDAAL
NEGEN MUZEN
V. d. Eerenbeemt. De kunstschilder
Gérard van den Eerenbeemt zal in februari
in Zagreb een expositie houden. Hij is
daartoe uitgenodigd door de Joegoslavische
Schildersfederatie.
Advertentie
Grote Houtstraat 181
Haarlem - Tel 1444*
Vanavond brengt de V.P.R.O. op het
beeldscherm het stuk van Jan de Har-
tog „Schipper naast God". We zien
hier een scène met hoofdrolspeler
Robert de Vries (rechts) en Gerard
Hartkamp.
VOOR DONDERDAG
NTS: 20.00 Journ. VPRO: 20.20 Gesprek aan de
schrijftafel 20 45 Schipper naast God, TV-spel
NTS: plm. 22.10—plm. 23.00 Eurovisie: Europese
kampioenschappen kunstrijden te Berlijn.
VOOR VRIJDAG
NTS 20.00 Weekjourn. AVRO: 20.30 De toestand
in de wereld, lezing. 20.45 TV-kron. 21.15 Gevar.
progr. 22.00 Met het oog op.., praatje. NTS: plm.
22.0523.00 Eurovisie: Europese kampioenschap
pen kunstrijden te Berlijn.
Geref. Kerken
Aangenomen naar Baarland M. V. J. de
Crane, kand. te Oosterbeek, die bedankte
voor Wissenkerke.
Beroepen te Scherpenisse Chr. van Dam
te Rotterdam-Zuid.
Chr. Geref. Kerken
Beroepen te Werkenndam H. van Leeu
wen te Arnhem.
6667. Steeds verder trok Mafala. Hij leed honger en hij sliep m hooibergen of
geitestallen, omdat hij zich zo weinig mogelijk wou laten zien.
Op een dag naderde nij een boerderij, v:aar de boer op z'n bank voor het huis zat.
Mafala was moe en hongerig, en hij waagde het, naderbij te komen en wat eten te
vragen; hij kon het betalen. De boer keek hem aandachtig aan en vroeg, of hij van
ver gereisd kwam.
Ja, van ver, en ik moet nog ver ook, zei Mafala.
Kom maar binnen, zei de boer. Ik zal wat eten klaarzetten!
Maar op dat ogenblik keek Mafala verschrikt om
(Van onze correspondent)
WENEN De eigenaren en exploitan
ten van de „Heurigen" de wijnlokalen
in Grinzing, Sievering en de overige wijn
dorpen aan de rand van Wenen, klagen
steen en been omdat hun vroegere stam-
publiek wegblijft. Nog kortgeleden konden
voetgangers er nauwelijks door de smalle
straatjes lopen, omdat er overal auto's ge
parkeerd stonden tot soms ver op de
trottoirs. Nu echter zijn niet alleen de
straatjes leeg, maar ook de parkeerter
reinen. En zelfs de mannetjes die zonder
vergunning het verkeer regelden en een
fooi kregen ómdat zij als „Türlschnapper
het portier toesmeten, hebben niets meer
te doen.
Ook de befaamde citherspeler Toni Ka-
ras in Sievering krijgt bijna geen bezoek
meer van gasten die in zijn lokaal een
glas wijn bestellen en intussen willen ho
ren hoe hij het Harry Lime-thema uit de
film „Third Man" speelt. De stemming is
er uit, de wijnhuisjes blijven leeg en de
paar mensen die met de tram komen en
weer vroeg opstappen, kunnen er de stem
ming niet in brengen. Die „anderen" zijn
de autobezitters, die niet meer durven te
komen, omdat de verkeersverordening bui
tengewoon streng is geworden. De ver
keerspolitie heeft namelijk vastgesteld dat
Het brandende dal
26)
HOOFDSTUK VIII
Twee arbeiders zaten op het plaatijzeren dak van de
nieuwe stal te hameren, anderen kalkten de muren van
buiten en nog weer anderen schaafden zware eiken
planken. Gogoi zat schrijlings op de zaagbok voor de
deur, met een fles in de hand. Hij had de pruimen uit
zijn boomgaard laten plukken en naar zijn neef laten
brengen. En die neef had hem daareven een proeve van
de eerste pruimebrandewijn bezorgd.
„Al verbrand ik van binnen!" riep hij, na de fles voor
de mond te hebben gezet.
De arbeiders lachten.
„Schieten jullie maar wat op!"
Ofschoon zij al drie weken aan de nieuwe stal werk
ten was alles nog niet zoals Gogoi het wenste.
„Dat moet een stal voor een vorstelijk paard worden!
Knoeierij wil ik niet zien!"
Er waren leidingen voor water en elektrisch licht
aangelegd, er wös een betonnen box gemaakt en de
muren waren aan de binnenkant, met olieverf bestreken.
Zijn vrouw, die de hoofddoek half over het gezicht
droeg, verscheen op de veranda.
„Zou je niet, nu de heren er toch eenmaal zijn, ook in
huis elektrisch licht laten aanleggen?"
„Eerst de stal! Maak me nu niet kwaad, vrouw! Kun
je je met de petroleumlamp niet meer redden?"
De vrouw hield haar mond en verdween met ontevre
den gezicht weer in de woning. Het was haar niet duide
lijk waarom het leven haar nu niet wat aangenamer en
gemakkelijker kon worden gemaakt, terwijl er toch zo
veel geld in huis was. Zij verscheen een tweede maal
op de veranda. „Kunnen de heren dan althans het dak
van ons huis niet in orde maken?"
Gogoi had haar graag de ties naar het hoofd geslin
gerd. Maar bij nader inzien zette hij die toch liever voor
de mond: „Eerst de stal!"
Uit de richting van het grote plein naderde een ruiter.
Het was de caféhouder Christea Dumitrica. Hij had
een grammaticaboek in de hand en mompelde in zich
zelf. „Je suis, tu es, il est...."
De caféhouder, die de vroege middaguren benutte om
aan zijn ontwikkeling te werken, keek verschrikt uit
zijn grammaticaboek op.
„Dag, meneer Gogoi!"
„Zo, u hebt zich opgedoft als een ingenieur".
„Welja", zei de caféhouder, „ik doe nu toch ook za
ken?"
Een jaar tevoren had hij in het Runcu Dal een stuk
grond gekocht en 'dat had hij nu aan de oliemaatschap
pij kunnen verpachten voor een jaarprijs die ver boven
de koopsom lag. Twee putten werden er al gegraven en
er was hem zeven procent als aandeel in de produktie
gegarandeerd.
„Als de olie begint te vloeien", zei Gogoi bij wijze van
vermaning, „moet u zich maar een beetje royaal to
nen".
„Dat komt in orde, meneer Gogoi. Tot ziens".
Hij reed de heuvel op. Nadat op Gogoi's grond de olie
uit de bodem was gespoten was het dal van aanzien ver
anderd. Overal waren er open plekken in de begroeiing
gekapt en de schaarse huizen stonden leeg. Sommige
waren al afgebroken, andere misten de ruiten en de deu
ren. Zodra hij de grote open plek naderde zag hij talrij
ke arbeiders dooreenkrioelen. Er waren trekkers in be
drijf, hij hoorde hameren en kloppen. Er waren palen
neergezet waaraan zware kabels hingen en aan elke
paal was een bord geslagen met een doodskop erop,
waaronder een rode bliksemschicht waarschuwde voor
gevaar.
Waar de zware stroomkabel het bos verliet werd een
afgelegen boerderij erdoor in tweeën gedeeld. Een lage
omheining sloot het oude huis in en daarbinnen liepen
wat kippen en een klein varken rond. Bij het hek stond
een hond die niet goed leek te weten of hij de mannen,
die op het erf palen hadden gezet en een kabel aange
legd, nu moest aanblaffen of bijten of dat hij er beter
meteen vandoor kon gaan. Een oude vrouw strompelde
met een pannetje in de hand naar buiten en keek om
hoog naar een van de mannen, die de kabel aan de
porseleinen isolatoren aansloten.
„Kunnen jullie geen andere weg volgen?"
„Denk je, dat wij dat voor het zeggen hebben?" ant
woordde de arbeider narrig en werkte door.
Dumitrica kwam aanrijden en groette de oude vrouw.
Zij hield de hand boven de ogen en keek hem lange
tijd aan.
„Ach, bent u het, meneer Dumitrica", zei ze eindelijk
met haar hoge schelle vogelstem.
Dumitrica kwam van zijn paard, maakte de teugel
aan een paal vast en liep het erf op.
„Moeilijkheden, baba Neaga?"
„Ja, moeilijkheden, meneer Dumitrica. Ze zijn nu
met de boortorens aan ons toe. Ze maken hier overdag
zoveel lawaai, dat zelfs de vogels weggevlogen zijn.
Mijn kippen zijn bang en kijkt u me die hond toch
eens! Toen de olie uit de grond spoot zijn we hier haast
verdronken; het stroomde tot aan de omheining en heeft
onze grond verziekt. Daar zal nu wel niets meer wHlen
groeien. En als we er nu nog beter van werden. Wat
denkt u, meneer Dumitrica, zouden ze bij mij ook nog
wat vinden?"
Dumitrica stak spijtig zijn onderlip naar voren.
„Jammer genoeg geen kans op, baba Neaga!"
„Die hebben ons hele bestaan kapotgemaakt. Mij heb
ben ze het hoofd wel niet op hol kunnen brengen, want
ik had er werkelijk geen behoefte aan op mijn oude
dag nog in het geld te zwemmen. Maar anderen zijn
er stapelgek van geworden
„Dat is nu wel afgelopen", stelde de caféhouder haar
gerust. „De boringen gaan het dal nu in en komen hier
niet terug".
„Laten ze maar maken dat ze wegkomen. Ik heb ze
niet geroepen. Ik wil met rust gelaten worden".
„Ja, ziet u", zei Dumitrica, terwijl hij oplettend om
zich heen keek, „daarop is met veel kans
„Hoe bedoelt u dat, meneer Dumitrica?" vroeg het
oudje verontrust.
„Waar olie gevonden wordt is het altijd druk en ru
moerig. En als er dan nog brand uitbreekt
„In vredesnaam! Waar moet ik dan naar toe?"
„Verder de heuvel op. Ik zou daar wel een mooi
lapje grond voor u hebben precies geschikt".
Baba Neaga schudde bezorgd het hoofd.
„Dat zou me zwaar vallen, meneer Dumitrica. Ach,
leefde oompje toch nog maar, dan kon ik er met hem
eens over praten.
„Wie dan? Mijn Mitu is in de oorlog gesneuveld en
de oudste is bij een boring bedolven geraakt. U was
hier toen nog niet. Hij is van een stellage in een boor
put gevallen en de opzichter heeft de hoorbuis boven
op hem laten zakken, zodat ze niets van hem zouden
terugvinden- Er mocht met over gepraat worden, want
de stellage was te zwak geweest. Later hebben ze een
paar snippers van zijn pak gevonden, meneer Dumi
trica
De oude vrouw sloeg de handen voor de mond en
begon te schreien.
„Stil nu maar, baba Neaga! God zal alles wel goed
maken." Dumitrica liet zijn blik nog eens over het
erf dwalen. De lap grond was niet groot, maar grensde
aan zijn terrein en zou het prachtig afronden. Opeens
wendde hij zich vastbeslotan weer tot de oude vrouw:
„Luister eens goed naar me, baba Neaga. Hier wordt
het voor u binnenkort veel te druk. Als u dat wilt kan ik
u helpen: ik neem uw boerderij over en geef u een
ander stuk grond, verder de heuvel op, waar u rustig
kunt wonen. En u krijgt er een heleboel geld bij. Goed
geld!"
De oude vrouw keek hem verschrikt en vol ongeloof
aan. Weer schudde zij het hoofd.
„Ach, ik weet niet, meneer Dumitrica."
„U moet het zelf weten," zei Dumitrica, naar zijn
paard stappend. „Ik wilde u alleen maar helpen. Ter
wijl hij opsteeg riep hij, alsof hij er zelf geen belang
bij had, over zijn schouder, „U kunt er immers eens
over nadenken. Misschien komt u tot een besluit. Zullen
we zeggen dat u morgen even bij mij in de winkel
komt?"
De oude vrouw bleef in gedachten bij het hek staan,
terwijl Dumitrica wegreed. De avond daalde al en hij
hield de teugel nog eenmaal in om zijn terrein te over
zien. Maar zijn gedachten waren al bij zijn restaurant
en zijn zaken daar, want hij wist dat om deze tijd de
kopers zich verdrongen. Hij wendde zijn paard, toen hij
stappen hoorde. Tussen de bomen werd een jonge man
zichtbaar, die een zwaar bepakt paard aan de teugel
leidde. Hij werd gevolgd door een oude man met grijs
haar en stoppels om zijn kin en een vrouw die een
kind tegen de borst hield.
(Wordt vervolgd)
zeer veel verkeersongelukken het gevolg
zijn van overmatig drankgebruik in Grin
zing en de andere wijndorpen.
Met ingang van 1 januari jl. kan nu
iedere autobestuurder wiens bloed meer
dan 0,8 alcoholgehalte bevat, op staande
voet tot een zware geldboete (ten hoogste
30.000 schilling of 4.500 gld) en tot verlies
van zijn rijbewijs worden veroordeeld.
Vroeger kon men zich nog onttrekken aan
een bloedproef, omdat dit toen een zoge
naamde ingreep was op de „onaantast
baarheid van de persoon." Nu echter is
dit onmogelijk. Elke politieagent kan van
een autobestuurder eisen dat hij zich ter
plaatse aan 'de zogenaamde alco-test on
derwerpt. Hij moet dan in een nylon zakje
blazen, waarvan de lucht een donkerder
kleur aanneemt, naarmate men meer al
cohol heeft gedronken.
De vastgestelde grens ligt zodanig
dat men met goed geweten ten hoogste
drie Weense „Achterl", (glazen van een
achtste liter) kan drinken. Bij het vierde
klas, dus bij een halve liter wijn, kan
men ai door de mand vallen, een hoge
boete moeten betalen en zijn rijbewijs
kwijtraken. Onder de autobestuurders is
de schrik voor deze represailles zo groot
dat zij niet meer naar Grinzing gaan. De
omzet loopt daar dan ook zodanig terug
dat de eigenaars zelfs een debetverlies van
98 percent noemen. Nu behoeft men met
deze exploitanten geen medelijden te heb
ben, omdat zij de afgelopen jaren genoeg
hebben verdiend en omdat er tenslotte
een einde moest komen aan de auto-onge
lukken na een bezoek aan Grinzing. Het
is echter begrijpelijk dat zij iets willen
ondernemen om hun zaken weer op gang
te brengen maar hun eerste actie is al
mislukt. Er werden meer taxi's naar Grin
zing en de andere omliggende wijndorpen
gedirigeerd, in de hoop dat de bezoekers
na afloop een taxi zouden nemen. Dat
bleek echter een misrekening te zijn, want
afgezien van het feit dat een autobezitter
principieel in zijn eigen wagen rijdt, moet
hij zo'n geval tweemaal een taxi nemen.
Bij zoveel extra-kosten ziet hij maar af
van Grinzing en drinkt misschien thuis een
flinke borrel.
Nu zint men op een andere en goedko
pere oplossing. De bezitters van de wijn
lokalen willen een speciale busdienst in
het leven roepen die de bezoekers 's
's avonds in de binnenstad ophaalt en hen
later van Grinzing weer terugbrengt. Maar
dat mislukt beslist, daar een echte auto
mobilist vrijwel nooit in een autobus wil
zitten. De Heurigenlokalen gaan dus een
donkere toekomst tegemoet tegemoet en
Wenen dreigt een attractie armer te wor
den. Maar het aantal auto-ongelukken ten
gevolge van drankmisbruik is in ieder ge
val minder geworden en daar ging het
om.
Advertentie
KRUISWEG 47-49 HAARLEM
Een groep Tsjechische geleerden, leden
van de Academie van Wetenschappen in
Bratislawa, heeft een model kunsthart
ontworpen, aldus meldt het blad „Lidovy
Demokracie".
De groep zou er in geslaagd zijn, een
mechanisch hart te vervaardigen, dat tij
dens operaties tijdelijk de functies van het
hart van de patiënt kan overnemen en
waarbij geen sprake meer zou zijn van
de bezwaren die er totnutoe aan het ge
bruik van dergelijke instrumenten verbon
den waren. Het kunsthart is reeds bij 125
operaties in Bratislawa gebruikt.
