Recital van Sas Bunge voor
Heemsteedse Kunstkring
ROMY'S ROEM EEN RUÏNE?
Heinz Riihmann bij
Wiener Burgtheater
Feestavond van „SursimT
in Bloemendaal
Expositie van Anton
Pieck in Bloemendaal
De negen muzen
Een kwart eeuw geleden verscheen
het Plan van de Arbeid
Stichting van cultureel
centrum in Hilversum
Hebt u het adembenemende verslag
van Romy Schneiders overtuigende
„come-back" gemist? Jammer!
Het stond in
4
MAANDAG 6 FEBRUARI 1961
TONEELPREMIèRE IN LONDEN
Voorzover „Masterpiece" Van Meegeren betreft
wekt het stuk verkeerde indrukken
pindakaas
De Laurentiis zet vier
films op stapel
FILM EN FILMWERELD
Ir. H. Vos gehuldigd
B. en W. vragen een
krediet van 2,5 miljoen
Lang van praat)stof
Wmm
Congres van Nederlands
talige studenten
Examens
De radio geeft dinsdag
7 elevisipfiroeramma
CVan onze correspondent)
LONDEN. Dank zij de filmische behandeling van het allerminst gemakkelijke
onderwerp is „Masterpiece", het op de Van Meegeren-episode gebaseerde, half-
documentaire toneelstuk van de jonge Amerikaanse schrijvers Larry Ward en Gordon
Russel, dat enkele dagen geleden in Londen zijn wereldpremière heeft beleefd, een
verdienstelijke, boeiende vertoning, welke de aandacht tot het laatste ogenblik ge
vangen houdt. Het stuk wordt gedragen door twee hoofdrolspelers, beiden afkomstig
van het vasteland, Anton Walbrook, als schilder Han van Maasdijk en Arnold Marie
als de kunstexpert dr. Adriaan Braedeker. Omdat de weergegeven feiten nogal af
wijken van de werkelijkheid, hebben de auteurs de namen Van Meegeren en dr. Bre-
dius, evenals die van de andere betrokkenen, veranderd.
Het is hen bovendien zoals wij reeds
schreven niet zozeer begonnen om de
gecompliceerde mens Van Meegeren, over
wiens innerlijke roerselen wij weini,
vernemen, als om het algemene probleem
van de waarde van een kunstwerk, een
onoplosbare sociaal-psychologische kwes
tie. De centrale vraag, waar alles in het
stuk om draait, is waarom een schilderij
dat op een goede dag als een ongeëve
naarde en onbetaalbare kunstschepping
wordt opgehemeld, de volgende dag wordt
afgewezen.
In zijn betoog voor de rechtbank, raakt
dr. Braedeker dit probleem aan, maar
dit hoogst emotionele ogenblik, waaraan
de kunstkenner ten onder lijkt te gaan
vormt geen gelegenheid er diep op in te
gaan. Het mysterie blijft, alle geredeneer
ten spijt. Van Maasdijk, de idealist en
het miskende genie, die in zijn zucht naar
erkenning te ver ging, triomfeert over de
mensen die het allemaal zo goed weten,
maar in het stuk blijft zijn gevoel voor
triomf verborgen onder melancholie. Van
De heer N. Huppes, keramiek-restau-
rateur van het Rijksmuseum, heeft
zoals wij enige dagen geleden bericht
ten in een Amsterdamse kunsthandel
een doek van zijn hand aangetroffen
dat nu met de naam Permeke was ge
signeerd en op die vervalsing in waar
de gestegen was van f 25 tot 3000.
(Zie ons blad van woensdag 1 februari).
De foto toont de heer Huppes in zijn
woning in de Van Speykstraat te Am
sterdam. Hij heeft een der kamers in
gericht als miniatuurmuseum, waarin
hij zijn fraaie collectie antiek aarde
werk heeft ondergebracht.
(Van onze correspondent)
WENEN Het was een goede greep van
de Burgtheater-directie te Wenen toen zij
de bekende Duitse acteur Heinz Rühmann
voor meerdere maanden engageerde en
daarmee zowel de stijl als het ensemble
van deze schouwburg opfriste. Al weken
lang trekt Rühmann een volle zaal, nu hij
een nieuwe vertolking geeft van „Mijn
vriend Harvey". Toch is het stuk in Wenen
al lang bekend. Het had zelfs kort na de
oorlog groot succes in de toenmalige lnsel-
schouwburg, maar wat Rühmann nu van
deze rol weet te maken is geheel nieuw,
verrassend en verfrissend.
Terwijl dit stuk nog repertoire houdt
treedt hij tegelijkertijd op in Miller's „De
dood van een Handelsreiziger". Ook van
deze tragedie heeft "Wenen jaren geleden
een zeer goede opvoering gezien, waarin
de hoofdrol door niemand minder dan
Edthofer werd vertolkt, doch wat Rüh
mann te zien geeft, is een geheel nieuwe
creatie, die bovendien belangrijker is, om
dat men daaruit kan afleiden, waar de
eigenlijke waarde van dit stuk is gelegen.
Men had verwacht dat Rühmann zich zou
herhalen. Maar toch is hij weer een geheel
andere, nog onbekende Rühmann, die het
„understatement" als het ware van nature
beheerst, maar ook de kunst van het „ter
loopse", dat echter bij hem de sterkste
effecten oplevert. Hij weet aan deze mid
delmatige gestalte onvermoede nuances te
geven. In dit stuk herkent men zichzelf in
Loman, het gehavende, gedesillusioneerde
schepsel dat met zijn existentiële bouwval
ligheid wordt geconfronteerd. Het is een
beeld van de geplaagde mens, die zijn eigen
grenzen ontdekt, het symbool van de zor
gelijke ouderwetse vader, die piekert over
zijn evenzo op ouderwetse manier mis
lukte zoon. Hieraan ontleent het stuk zijn
innerlijke sterkte en tevens de kans dat
het van blijvende waarde zal blijken te
zijn. Ook later zal men het nog kunnen
spelen evenals de goede drama's van Ibsen
en telkens zal het een andere Loman zijn,
dje echter alleen door een groot acteur tot
leven kan worden gewekt. Rühmann
creëerde een tragische kleine man, die zich
telkens weer vrijwillig bloot stelt aan de
worggreep van de illusies totdat hij uit
zijn teleurstelling de ouderwetse conclusie
trekt en vrijwillig de dood zoekt. Niet dit
laatste is aangrijpend, wel echter de schok
kende ontdekking dat de mens zijn hele
leven lang achter illusies aanloopt om dan
te ontdekken dat alles ijdelheid is.
Maasdijk blijft in een depressie, welke
hem slechts een enkel moment verlaat en
nog geaccentueerd wordt door zijn vrolij
ke, zonnige echtgenote, gespeeld door de
Australische (film)actrice Margaret John
ston. Haar karakter is ook onvoldoende
getekend, al straalt de gloed van de over
tuiging van haar af, als zij haar man in
de gevangenis hartstochtelijk aanspoort te
tonen wat hij als kunstenaar vermag. Het
drama bereikt zijn hoogtepunt, als in de
slotscène in de rechtszaal Braedeker de
beklaagde de genadeslag toebrengt. Het
doek door dr. Braedeker eens zo uitbun
dig geprezen, is alleen nog maar goed
voor de asbelt. In een vlaag van vertwij
feling grijpt Van Maasdijk een krukje om
het canvas te vernietigen. Maar Braede
ker voorkomt dit en bezweert hem, na
zijn zoëven uitgesproken vernietigend von
nis, dat „De Emmaüsgangers" een mees
terwerk is!
Als in het tweede proces Braedeker het
steile trapje van het getuigenhokje be
klimt, is het alsof hijzelf het schavot be
stijgt. Hij is het, die het werkelijke von
nis over de sidderende Van Maasdijk uit
spreekt, dat tevens het vonnis over Brae
deker zelf is. De uitspraak van de rech
ter is dan ook overbodig en terecht weg
gelaten! Twee gebroken mannen staan te
genover elkaar. Braedeke^ wordt gefol
terd door de door hem achteraf bekende
fout. Hij breekt het werk af. Van Maas
dijk krimpt ineen van pijn, maar elk
woord dat Braedeker spreekt is tevens
zelfpijniging. Van Maasdijk lijkt minder
reden te bezitten voor verslagenheid dan
de eerlijke ontgoochelde Braedeker. Im
mers de schilder heeft bewezen, dat hij
wat in zijn mars heeft. Doch zijn werke
lijk uur van geluk brak aan, toen de door
hem vereerde Braedeker zijn groot kun
stenaarschap bevestigde.
De auteurs zijn, naar zij ons vertelden
van plan het stuk te verfilmen, hetgeen
logisch voortvloeit uit de manier waarop
het geschreven is. Juist omdat de lang
zame opbouw van het omslachtige ver
haal ontbreekt, slaat het stuk zo goed
aan. Sommige Engelse critici klaagden
over de verveling, maar de schrijvers
hebben naar aanleiding van deze volkomen
gemotiveerde opmerking, het te lange eer
ste bedrijf verkort. De verkorte tekst, wel
ke degene is, die wij hoorden, doet het
uitstekend.
Hoewel dit spel voor een deel op fan
tasie berust het in het stuk voorkomen
de eerste proces wegens collaboratie had
nooit plaats zullen de schrijvers er toch
goed aan doen (vooral ook indien het stuk
naar Nederland mocht' ithfnerij hun feiten
materiaal nog eens scherp te controleren,
omdat thans verkeerde indrukken worden
gewekt. Zo hoort men van pogingen door
de Nederlandse regering om Van Maas
dijk om te kopen teneinde door zijn zwij
gen de autoriteiten voor blamage te be
hoeden. Verder wordt gewaagd van de
benepen kunstsmaak van het Nederlandse
publiek, dat alleen maar schilderijen met
windmolens erop zou willen. Dit wordt
enkele malen herhaald en is kennelijk be
stemd voor Amerikaanse consumptie.
Voor een goed gevulde zaal in het hotel
café-restaurant „Vreeburg" aan het Kerk
plein in Bloemendaal heeft de christelijke
muziekvereniging „Sursum" zaterdag haar
jaarlijkse feestavond gehouden, waarbij
„Sursum" het programmagedeelte vóór
de pauze voor haar rekening had geno
men en het amateur-cabaret-ensemble „De
Pompadours" het programma na de
pauze aanbood onder leiding van Puck de
Weyze. Mr. J. Bierens de Haan uit Bloe
mendaal, beschermheer van „Sursum
woonde het programma vóór de pauze ten
dele bij.
De goede naam die „Sursum" onder de
fanfarekorpsen geniet en de vele prijzen
die deze muziekvereniging onder leiding
van dirigent C. Fijma en ook haar tam
boerkorps onder leiding van tamboer-ma
joor W. A. van Roosmalen in de wacht
heeft weten te slepen, heeft dit fanfare
korps tijdens dit concert wel waar weten
te maken. De heer Fijma heeft zijn pro
gramma „Voor elck wat wils", zoals voor
zitter W. A. van Roosmalen in zijn ope
ningswoord zei, beschaafd en met veel
gevoel voor klankkleur over het voetlicht
gebracht. Het programma werd geopend
met een gezang, getoonzet door J. A. Meng,
op de voet gevolgd door „Determinato
een pittige mars en voorts vermeldde het
programma werkjes van G. Gadenne
„Happy Time" van G. Boedijn, dat met
zijn vele variaties goed gepresenteerd
werd. Verder composities van A. M
van Leest, Gustav de Roeck en „Indian
Summer", een „karakterstuk" van Eric
Bal, waarin de oosterse sfeer goed tot
klinken werd gebracht. Dirigent Fijma
wist zich aan de akoestiek van de zaal
in de loop van de avond goed aan te
passen. Het lichte koper bleek echter soms
bepaald niet opgewaasen tegen het klank
volume van de overige leden van dit fan
farekorps.
Daarna was de beurt aan het tamboer
corps, dat het programma opende met het
spelen van vier dienstmarsen en waarbij
twee zeer jeugdige hoornblazers de aan
dacht trokken. Tamboer-majoor Van Roos
malen liet daarna zijn tamboers de
.trommars" spelen, waarmede dit kra
nige, gedisciplineerde tamboerkoprs
Haarlem de wisselbeker veroverde. Ook nu
weer was het „af" en het publiek stak zijn
bewondering dan ook niet onder stoelen of
banken. Aan het slot van dit spectaculaire
optreden werd nog de „Crescendomars
ten gehore gebracht.
Het programma na de pauze lag uiter
aard op een geheel ander terrein. Het
amateurcabaretensemble „De Pompa
dours" heeft, toen het nog hoofdzakelijk
bestond uit ambtenaren van het P.W.N
die als hobby in hun vrije tijd het ca
baret ambieerden, reeds lang zijn sporen
verdiend. Doordat hij anders in tijdnood
kwam te zitten kon Puck de Weyze zijn
geheel nieuwe programma „Uit en Thuis'
op deze avond slechts gedeeltelijk uitvoe
ren. Met een twaalftal nummers heeft hij
met zijn grotendeels uit nieuwe medewer
kenden bestaande gezelschap het publiek
met zijn ernst en luim vermaakt. Puck de
Weyze schreef ook nu weer alle teksten
en op de hem eigen amusante wijze breide
hij de diverse programmanummers aan
elkaar „De Pompadours" zullen in deze
maand nog vier keer optreden, namelijk
drie keer voor de Stichting Bejaardenzorg,
een onderafdeling van de Velser Gemeen
schap, in IJmuiden-Oost, in Velsen-Noord
en in Santpoort-Noord en op 25 februari
voor de Sportclub „Haarlem" in Brink
mann in Haarlem.
Advertentie
in kwaliteit de BAAS
Wie de toegewijdheid kent, waarmee Sas
Bunge de muziek pleegt te benaderen, weet
al van te voren, dat deze pianist op een
recital met een zeer verantwoord program
ma voor de dag zal komen. Dit bleek ook
weer zaterdagavond l.l., in de foyer van
het Minerva-theater, waar hij composities
speelde, waaraan elk goedkoop succes
vreemd was en die er bovendien op
berekend waren, zowel de eenvoudige
muziekliefhebber als de geroutineerde
concertbezoeker te boeien. Het pianospel
van Sas Bunge is zeer gaaf, want hij be
schikt over een naar alle kanten harmo
nisch ontwikkelde techniek; zijn aanslag is
van nature uitermate tintelend en spits,
zodat ook grote akkoordmassa's door
schijnend en duidelijk blijven.
De avond begon al direct zeer goed met
vier stukken van Brahms, waarin men ge
nieten kon van de poëzie, die alle ver
tolkingen van Sas Bunge doorstraalt.
Vooral het intermezzo in A gr. terts wist
hij in een stille dromerige sfeer te houden.
Het tweede nummer van het programma
De Italiaanse filmproducent, Dino de
Laurentiis, heeft zaterdag een van de
grootste werkprogramma's aangekondigd,
ooit door een Europese filmproducent on
dernomen. Het programma omvat vier
films met een totale begroting van 17 mil
joen dollar en zal binnen een maand aan
vangen. Bijna elke acteur en technicus in
Rome zal voor de komende zes maanden
volop werk hebben. De eerste film die op
stapel wordt gezet is „Barabas", over het
leven van de „goede moordenaar". „Twee
vijanden" gaat over de tweede wereld
oorlog en „Zwarte stad" over een man die
zich in de eerste jaren van deze eeuw de
ongekroonde koning van Napels noemde.
De vierde film „Het laatste oordeel" zal
een veeltalige produktie zijn met 131 ster
ren uit verschillende landen.
een etude en een ballade van Liszt
was daarna een kleine inzinking, omdat
hij blijkbaar geen sterke affiniteit tot de
pathetische muziek van deze componist
bezit. Het kan zijn, dat de concertgever
vooral bij deze stukken enigszins last had
van de droge akoestiek in de foyer en het
(vooral in de discant) ietwat kale timbre
van de vleugel. Sas Bunge nam echter on
middellijk revanche met „Jeux d'eau" en
de „Sonatine" van Ravel, welke beide
stukken hij met grote virtuositeit ten ge
hore bracht en die ongetwijfeld het hoog
tepunt van de avond vormden. Hier bleek
duidelijk, dat het spelen van Franse mu
ziek de sterkste zijde van zijn kunnen is.
Na de pauze bewees Sas Bunge nog eens
zijn verbondenheid met de romaanse mu
ziek door zijn voordracht van „Evocation"
en „Almeria" uit de suite „Iberia", waarin
Albeniz op zulk een grootse wijze zijn
vaderland Spanje in klanken weet te van
gen. Het is evenwel voor een westers pia
nist zeker geen makkelijke opgave, deze
stukken zo te spelen, dat het Spaanse ka
rakter ervan volkomen tot zijn recht komt,
en daarom mogen we Sas Bunge de enkele
keren, dat hij de grondstemming niet vol
ledig wist te treffen, niet kwalijk nemen.
De pianist besloot zijn programma met
„Variaties over een Hongaars volkslied" en
een bewerking van een wals van Delibes,
beide van Ernst von Dohnayi. Beide com
posities waren pretentieloos doch virtuoos,
en vooral de wals werd met een amusant
elan gespeeld.
Het talrijke publiek was zeer dankbaar
en vroeg om een toegift, waaraan de pia
nist voldeed. Persoonlijk vraag ik mij met
verwondering af, waarom we onze stad
genoot niet vaker als solist met ons Haar
lems orkest te horen krijgen. Sas Bunge
zou dat wegens zijn muzikale en pianis
tische kwaliteiten ten volle verdienen.
Pierre Verdonck
Jeugdige bromfietsdieven. Twee Til-
burgse knapen van 14 en 16 jaar zijn aan
gehouden omdat zij zich schuldig hebben
gemaakt aan bromfietsdiefstallen. Zij na
men acht brommers weg.
Onder zeer grote belangstelling vele
genodigden moesten zelfs met een plaats
in de hal genoegen nemen is zaterdag
middag in huize „Bloemenheuvel" aan de
Bloemendaalseweg 158 in Bloemendaal de
expositie van tekeningen, grafisch werk en
illustraties van de bekende in Overveen
woonachtige tekenaar Anton Pieck door
dr. A. Melchior officieel geopend.
„Anton Pieck noemt zichzelf een van de
slechtste tekenleraren van Nederland", zei
dr. Melchior, „hij meent dat zijn valken
uilen zijn". Zijn tekeningen zijn zijn troe
telkinderen, zijn kinderen die hij de we
reld instuurt.1 Het is een genot Anton Pieck
aan het werk te zien, hóe hij tekent, vlug
en kundig de tekenstift hanteert en zeer
veel zorg aan zijn troetelkinderen be
steedt, aan de tekeningen die de reali
teit zeer nabij komen. Daarom vond dr.
Melchior het ook zo plezierig dat hier een
aantal voorstudies ter tentoonstelling
aanwezig waren in een plakboek verza
meld.
Nadat dr. Melchior nog had geconsta
teerd dat deze expositie een duidelijk
beeld geeft van de mens en het werk van
deze bekende tekenaar en van de geest
die er in Anton Pieck schuilt, verklaarde
hij de tentoonstelling voor geopend.
Een Derain verdwenen. Een zelfpor
tret van de Franse scnilder André Derain
ter waarde van ongeveer 18.000 dollar is
verdwenen van een schilderijententoon
stelling die onder auspiciën van de Franse
en Italiaanse regeringen te Rome is ge
houden. De tentoonstelling is vier dagen
geleden gesloten, maar het verdwijnen van
het doek dat 24x35 cm meet werd pas gis
teren ontdekt toen de Franse ambassadeur
bij de Heilige Stoel en de Italiaanse autori
teiten de kunstwerken voor hun verzen
ding naar Frankrijk controleerden.
De vereniging van Italiaansè film
journalisten heeft „Rocco en zijn broeders"
tot de beste film van het jaar gekozen. Op
last van de Italiaanse justitie is de film
sterk gecoupeerd en mogen bepaalde scènes
slechts door een gesluierde lens worden
vertoond. De regisseur, Luchino Visconti,
werd tot de beste Italiaanse regisseur van
het jaar uitgeroepen. Tot de beste buiten
landse regisseur werd de Zweed Ingmar
Bergmann, voor zijn „Het zevende zegel"
gekozen.
In de bijeenkomst van de Dr. Wiardi
Beckmanstichting, het wetenschappelijk
bureau van de Partij van de Arbeid, za
terdagmiddag in Utrecht gehouden en ge
wijd aan de socialistische planpolitiek, is
de man gehuldigd, die 25 jaar geleden het
Plan van de Arbeid opstelde, ir. H. Vos
Drs. J. M. den Uyl memoreerde dat ir
Vos, in 1934 door de S.D.A.P. als eerste
tot het directeurschap van het wetenschap
pelijk bureau geroepen, een jaar voordat
Keynes met zijn conjunctuur-theorie
kwam, het plan opstelde, dat de Keyne
siaanse middelen aangaf ter bestrijding
van de crisis en van de enorme werkloos
heid. De heer Den Uyl bood ir. Vos een
exemplaar aan van een bijzonder nummer
van „Socialisme en Democratie", dat aan
de plan-economie is gewijd en dat aan ir
Vos werd opgedragen.
De voorzitter van het N.V.V., drs. D
Roemers, bracht de erkentelijkheid van
de socialistische vakbeweging over. De
verdienste van ir. Vos' Plan van de Ar
beid was volgens de heer Roemers, dat
het nieuwe perspectieven bood en de men
sen weer activeerde. Namens de Partij
van de Arbeid voerde vice-voorzit.
ter G. J. N. M. Ruygers het woord. Deze
schetste de betekenis die het plan voor de
partij-politieke ontwikkeling in ons land
heeft gehad.
De doorbraak van na de oorlog is er me
de aan te danken. Hij merkte op dat het
geen 25 jaar geleden nog een fantasie leek,
na de oorlog algemeen werd aanvaard. Al
le regeringen, waar ook en van welke
richting ook, passen min of meer plan
economie toe. De grondgedachte van het
Plan van de Arbeid bleek juist. Waarmee
niet gezegd is, dat alle voorstellen in het
plan gerealiseerd zijn en essentieel waren
voor de practische verwezenlijking.
Aan de huldiging van ir. Vos gingen
twee inleidingen vooraf. De eerste van ir.
Vos zelf. Hij betoogde dat er naast een
goede conjunctuur-politiek een structuur
politiek nodig is. Hierbij komt overigens
meer de politiek om de hoek kijken, om
dat het bij een structuur-plan gaat om
doeleinden, die niet ieder kan aanvaar
den. Als belangrijkste doel van een socia
listische structuur-politiek zag ir. Vos een
wijziging van vermogens- en inkomensver
houdingen. Hij meende dat, wanneer men
over de werkelijke onverbloemde gege
vens zou beschikken, zou blijken dat de si
tuatie op dit gebied „onmogelijk" is. Hij
achtte bij gelijkheid van kansen voor al
len bijvoorbeeld de ongelijkheid van belo
ning naar capaciteiten, met als grenzen
5000 en 100.000 gulden per jaar, niet bij
voorbaat aanvaardbaar. Misschien ziet
men nu de structuur-politiek met deze
doelstelling als een fantasie en over 25
jaar weer als een gewone aanvaardbare
politiek, zei hij.
De tweede inleider was prof. dr. J. Tin-
Burgemeester en wethouders van Hil
versum hebben de gemeenteraad een kre
diet van bijna 2Vt miljoen gulden ge
vraagd voor de stichting van een cultureel
centrum. Het college acht de bouw daar
van een noodzakelijk en onmisbaar facet
van de stedelijke uitgroei.
De architect van het reeds uitgewerkte
plan is W. M. Duok, die de kosten van
het gebouw op 2.100.000 gulden en de bij
komende kosten op 3 ton raamt. Het zal
noodzakelijk zijn een villa en een vereni
gingsgebouw af te breken, zodat de totale
kosten aanmerkelijk hoger zullen zijn.
Een rijkssubsidiëring van cultureie cen
tra is overigens in overweging, zo delen
en W. mede. De heer Dudok ontwierp
een gebouw van geringe hoogte en in ver
houding grote lengte, dat in het plantsoen
tegenover het ook door Dudok gebouwde
raadhuis is geprojecteerd en daarmee
goed zal harmoniëren.
Het centrum zal expositieruimten, zalen
voor de opstelling van het museumbezit
van Hilversum en een zaal voor kamer
muziek omvatten. De uitvoering van het
plan zal ook na de goedkeuring afhanke
lijk zijn van een door de raad te nemen
besluit, de volgorde te bepalen van objec
ten die met het oog op de financiële mo
gelijkheden voor uitvoering in aanmerking
kunnen komen.
bergen, die indertijd zeer veel heeft bijge
dragen tot het Plan van de Arbeid. Prof.
Tinbergen, thans directeur van het Cen
traal Planbureau, besprak de ontwikke
ling van nationale naar internationale
„planning".
Efficiënt is de internationale „planning"
allerminst. Het stimuleren van een betere
internationale „planning" noemde prof.
Tinbergen een taak voor alle socialistische
partijen.
De bijeenkomst stond onder leiding van
prof. dr. G. van den Bergh, voorzitter van
het curatorium van de W.B.S., die de ver
gadering sloot met de opmerking, dat ir.
Vos in zijn werk de „ruimte" had gezocht
en dat met „vaart" had gedaan. Zolang
er nog mensen zijn als ir. Vos, aldus prof.
Van den Bergh, is er geen „ruimtevaart"
nodig.
Prof. Van den Bergh acht menselijke
ruimtevaart onmogelijk. De bijeenkomst
werd ook bijgewoond door oud-minister-
president dr. W. Drees, de Eerste-Kamer-
voorzitter van de Tweede-Kamerfractie
van de P.v.d.A., mr. Burger.
Enige tijd geleden schreven we dat Vara's
T.V.-Toto als kijkspel staat of valt met de
keuze van de personen die gezamenlijk
het winnende nummer samenstellen. Het
moeten mensen zijn die weten hoe het te
„versieren", vooral omdat nu eenmaal niet
te vermijden is dat hun medewerking in
hoofdzaak uit praatwerk bestaat. Welnu,
zaterdagavond ging de T.V.-Toto weer eens
duidelijk mank aan deze „Achilleshiel".
De gasten van Theo Eerdmans waren dit
maal de ballonvaarster Nini Boesman, de
iournalist en radiospreker Jan Goderie en
Zandvoorts V.V.V.-directeur, de heer J. B.
Th. Hugenholtz.
Met alle respect voor de spelleiders
kwaliteiten van de heer Eerdmans moeten
we zeggen dat de praatstof in verhouding
tot de lengte bitter weinig interessante
momenten bevatte. De spelletjes vonden
we nogal kinderachtig; de skelterrace van
de circuitbazen van Zandvoort en Assen
en het binnenrijden van een aantal deel
nemers aan de „gekste sterrit ter wereld"
waren spectaculaire uitschieters. Tussen
de bedrijven door buitelden acrobaten over
het beeldscherm, zong de Engelse Valerie
Masters enkele liedjes en slingerde een
slangachtige juffrouw zich bekwaam rond
haar partner, die zich daardoor niet uit
zijn evenwicht liet brengen, al stond hij
dan op een wiebelend plankje.
Zondagavond gingen de Volwassenen
weer op School bij Martie Verdenius, die
voor de aflevering een goede greep had
gedaan uit de huiselijke moeilijkheden.
Deze luchtige moraalpedagogische docu
mentaire krijgt wat meer gewicht door
een sterker toepassing van de beeldmoge
lijkheden: het teveel aan tekst wordt ver
vangen door filmische verklaringen. Dat
is een grote vooruitgang. Overigens blij
ven de typeringen aan de caricaturale
kant en de verwerkte problemen houden
een theoretisch bijsmaakje. Maar het is
een zeer waardeerbare poging om een
vorm van amusement te scheppen die in
zijn populaire uitwerking een hoog in-
houdsniveau kan voeren. En de vooruit
gaande kwaliteit wijst erop, dat men aan
de andere kant van de beeldbuis (om het
maar eens heel simplistisch uit te drukken)
het experiment met veel ijver voortzet, al
doende lerende.
Beeldschermer
Het driedaags Nederlandstalig studen
tencongres te Antwerpen is besloten met
een zitting in de aula van het Sint Igna-
tiusgesticht waar de resoluties van het
copgres bekend gemaakt werden en dr. R.
van Elslande, minister-onderstaatssecreta
ris voor culturele zaken, een lezing hield
over perspectieven voor Nederlandstalige
studenten in het kader der Europese in
tegratie.
Hij zei dat het niet is te ontkennen dat
de Nederlandstalige studenten in de Euro
pese gemeenschap, zowel op het economi
sche als op het sociale en culturele vlak,
een minderheid vertegenwoordigen van
nagenoeg 16 miljoen landgenoten op een
totale bevolking van 165 miljoen in het
Europa der Zes.
Toch is er voldoende reden tot tevre
denheid over de vertegenwoordiging der
Nederlandstalige studenten in de grote
Europese instellingen. De Franstaligen
hebben nog het leeuweaandeel in de func
ties, maar de vooruitzichten voor de toe
komst wijzen op een verandering. Dit is
grotendeels te danken aan de talenkennis
en de algemeen erkende bekwaamheid van
de Nederlandsetalige studenten maar ook
aan geografische factoren.
De minister was niet geestdriftig over de
opzet van een Europese universiteit. De
oprichting van een Europese universiteit
is een mooi begrip in theorie, aldus mi
nister Van Elslande, maar wie in de min
derheid zijn moeten de verworven posities
niet prijsgeven. Daarom moet de univer
sitaire vorming van Nederlandstalige stu
denten in de nationale instellingen vervol
maakt worden zonder tekort te schieten in
Europese solidariteit.
Amsterdam. (Gem. Un.). Geslaagd voor het
doctoraal examen economie H. E. Wijnberg. Sant
poort.
Amsterdam. (V.U.). Geslaagd voor het semi-
artsexamen mej. K. M. Pruissen. Hoofddorp.
Advertentie
fyNORAMA
Zandvoorts V.V.V.-directeur en „baas"
van het circuit, de heer J. B. Th.
Hugenholtz, kroop zaterdagavond in de
Expohal in Hilversum achter het stuur
van een z.g. skelter voor twee races
over vijf ronden tegen zijn collega van
het T.T.-circuit in Assen, de heer Weg-
gemans. De heer Hugenholtz finishte
beide keren als eerste. Het gebeurde
in het televisieprogramma „T.V. Toto".
HILVERSUM I. 402 m. 7.00 AVRO. 7.50 VPRO
9.00—24.00 AVRO.
AVRO: 7.00 Nieuws- 7.10 Gymnastiek. 7.20 Gram.
VPRO: 7.50 Dagopening. AVRO: 8.00 Nieuws. 8.15
Gram. 9.00 Gynm. voor de vrouw. 9.10 De groen
teman. 9.15 Gram. 9.35 Waterst. 9.40 Morgenwij
ding. 9.55 Boekbespr. 10.00 Gram. 10.50 Voor de
kleuters. 11.00 Pianospel. 11.15 Voor de zieken.
12.00 Lichte muz. 12.20 Regeringsuitz.: Voor de
landbouw. 12.30 Land- en tuinbouwmeded. 12.33
Orgelspel. 13.00 Nieuws en beursber. 13.30 Gram.
11.00 Gram. 14.40 Schoolradio. 15.00 Voor de
vrouw. 15.30 Cello en piano. 16.00 Van mens tot
mens, lezing. 16.15 Gram. 16.30 Voor de jeugd.
17.20 De dierenwereld en wij, praatje. 17.30 Ama-
teursprogr. 18.00 Nieuws. 18.15 Dansmuziek. 18.30
R V.U. Toneel, de opbouw van een rol, door mevr
W Carpentier Alting-Haak. 19.00 Voor de kleu
ters. 19.05 Paris vous parle. 19.10 Gram. 20.00
Nieuws. 20.05 Amus.progr. 21.05 Litteraire quiz
22.00 Kamermuz. 22.30 Nieuws, beursberichten v
New York en meded. 22.45 Journaal. 23.00 Gram.
23.55—24.00 Nieuws.
HILVERSUM II. 298 m. 7.0024.00 KRO.
KRO: 7.00 Nieuws. 7.15 Gram. 7.30 Voor de Jeugd.
7.40 Gram. 7.45 Morgengebed en overweging. 8.00
Nieuws. 8.18 Gram. 8.50 Voor de huisvrouw. 9.40
Schoolradio. 10.00 Voor de kleuters. 10.15 Licht
baken, gods. lezing. 10.25 Gram. 11.00 Voor de
vrouw. 11.30 Gram. 11.40 Volaan.vooruit, praat
te. 12.00 Middagklok -noodklok. 12.04 Ben je zes
tig? 12.30 Land- en tuinbouwmeded. 12.33 Gram.
12.50 Act. 13.00 Nieuws. 13.15 Zonnewijzer. 13.20
Platennieuws. 13.40 Dansmuz. 14.05 Schoolradio
11.35 Voor de plattelandsvrouwen. 14.45 Gevar
progr. 16.00 Voor de zieken. 16.30 Ziekenlof. 17.00
Voor de jeugd. 17.40 Beursber. 17.45 Regerings-
uitz. Litteratuur over de Nederlandse Antillen
?„°°r ™ei. L. van der Steen. 18.00 Lichte muziek.
1320 Gram. 18.30 Voor de jeugd. 19.00 Nieuws.
19.10 Act. 19.25 Zang. 19.30 Gram. 20.30 Avond
college. 21.00 Vioolduo. 21.25 Koorzang. 21 50 Gram
22.25 Boekbespr 22.30 Nieuws. 22.40 Gehuwd en
ongehuwd, lezing. 22.25 Cabaret. 23.25 Gram. 23.55
—24.00 Nieuws.
BKUSSEL 324 m.
12.00 Nieuws. 12.02 Gram. 12.15 Pianospel 12 30
Weerber. 12.35 Tuinbouwkroniek. 12.40 Pianospel
(verv.). 12.50 Koersen. 13.00 Nieuws en weerber.
13.15 Gram. 14.00 Schoolradio. 15.45 Gram. 16 00
Koersen. 16.06 Duitse les. 16 21 Gram. 16.30 Ork.-
-J7 (l°, Nieuws en weerber. 17.15 Kamermuz.
17.40 Boekbespr. 17.50 Voor de jeugd. 18.20 Voor
de soldaten 18.50 Sportkroniek. 19.00 Nieuws en
weerbericht. 19.40 Koorzang. 19.50 Lezing 2000
Hoorsp. 21.15 Gram. 21,30 Jazzmuz. 22.00 Nieuws
22.15 Zangrecital. 22.55—23.00 Nieuws.
VOOR MAANDAG
NTS: 20.00 Journ. en weeroverz. NCRV: 20 20
Act 20.30 Cabaretprogr. 20.55 TV-film 21.20 Int
lournalistenforum 22.05 Dagsluiting.
VOOR DINSDAG
19,30 Int agrarisch nieuws. 20.00 Journ
Speelfilm Umenta're £Üm' 2°'3° Idem 210°-22-20
