PANDA EN DE GROTBOKSER
Schoonheidssalon camoufleerde
de luxe ontucht-affaire
ACTEUR WERNER KLEMPERER
SPEELT ROL VAN EICHMANN
Het brandende dal
keelpijn
Alphenaar
Duitse politie wil
meer salaris
Overkapt station op
vliegveld Idlewild
Op de inhoud komt het aan
VAN NELLE's „Afiernoon"
THEEBUILTJES
In Amerikaanse film
Narcotica-complot in
Parijs opgerold
met
Laatste woord
een verkoopster
en een aankomend
verkoopster
toy
DONDERDAG 16 FEBRUARI 1961
11
HET ZEDENSCHANDAAL IN ROME
door Radu Tudoran
Vertaling Margot Bakker
snel en
doeltreffend
N.Y. PHIL1PS-DUPHAR
Raceverbod op aantal
Friese wateren
4
roc**xx <0'
37. Na nog een korte wandeling geleidde Joris Goed-
bloed zijn beide metgezellen naar een vervallen ge
bouw, waarvan hij de deur opende terwijl hij Panda
en de holbewoner uitnodigde om binnen te treden. „Ik
hoop dat het eenvoudige onderdak dat ik bieden kan,
voor ulieden met uw verfijnde smaak niet te sober
zal zijn," sprak hij; „Gij zult zien dat alle weekmaken
de weelde uitgebannen is, en dat mijn verblijf naar
strenge Spartaanse zede is ingericht. Gij bevindt u na
melijk," zo vervolgde hij, toen ze de zolder betraden,
„niet in een vulgair burgerwoonhuis, maar in een
uiterst gespecialiseerd modern instituut, dat geheel
naar de eisen des tijds is ingericht te weten Joris
„K.O." Goedbloeds Paleis der Sporten! Onder het aan
de klassieken ontleende devies Mensa sana in corpus
sanus" heb ik hier van onderricht in de Griekse cul
tuur mijn roeping gemaakt. En, Panda mijn makkertje,
hoe gelukkig is niet het toeval dat uw oerkrachtige
vrind tot mij bracht. Immers wij, die het zo goed
met hem menen, kunnen nergens beter dan hier zijn
stappen' leiden naar wat zo klaarblijkelijk zijn bestem
ming is. Panda, trouwe medewerker, tot ons aller voor
spoed en glorie zullen wij hier van uwen Blabla een
wereldkampioen in de bokssport maken!" En zo werd
dus eindelijk duidelijk, wat Joris al die tijd al van
zins was geweest.
(Van onze correspondent) I alweer volgens de geruchten, zeer voor-
ROME Het gisteren gemelde schan- 1 aanstaande personen zouden zijn. Op deze
daal met de luxe „call-girls" is slechts in wijze hoopt zij natuurlijk dat de politie,
zoverre iets bijzonders omdat er de luxe om een al te groot schandaal te vermij -
aan te pas komt. Clandestiene rendez- den, ten slotte van verdere vervolging zal
voushuizen worden in Italië en vooral in afzien. Vier meisjes, afkomstig uit Zuid-
Rome zeer vaak door de politie ontdekt. Tirol zijn reeds naar hun geboorteplaat-
Dit hangt samen met het feit dat in Italië sen teruggestuurd. Bij een eveneens uit
twee jaar geleden een wet is afgekondigd Zuid-Tirol afkomstig meisje is een kistje
waarbij de openbare, door het rijk inge- in beslag genomen, waarover de politie
richte huizen van ontucht met medisch on- bijzonder geheimzinnig doet. Dat zal wel
derzoek en toezicht van de politie, wer- betekenen dat men op het spoor is geko-
den opgeheven De gangbare zeden in dit men van een handel in verdovende midde
land, vooral in het zuiden, maken elke len, iets dat vaak samengaat met derge-
omgang tussen man en vrouw, die niet lijke uitingen van de „dolce vita" op het
gehuwd zijn, bijzonder moeilijk. Het hu- hoogste plan. In een der appartementen
ren van een hotelkamer door twee niet- was het de politie enige tijd geleden ge-
gehuwde personen van verschillend ge- lukt, een verborgen microfoon op te stel-
slacht is bij voorbeeld volkomen uitgeslo- len, zodat men nauwkeurig op de hoogte
ten. En in het zuiden van Italië kunnen is van wat er zich afspeelde. Maar erg
jongens en meisjes, zelfs indien ze ver- belangrijk is met dat al deze zaak niet.
loofd zijn, onmogelijk getweeën uitgaan Het is slechts een van de talloze episoden
of zelfs maar gaan wandelen. in de strijd, die de Italiaanse politie voert
tegen alle vormen van ontucht.
Het gevolg is natuurlijk dat het sys
teem der call-girls welig tiert. Doch ook
d'it wordt alleen oogluikend toegelaten
wanneer de betrokken vrouw over een
eigen apartement of kamer beschikt, ech
„Groene balletten"
Eigenaardig is dat de naam van een
rbekende persagent, Renato Morazzani, in
ter in geen geval wanneer derden haar I deze zaak genoemd wordt. Hij zou juist
onderdak verlenen. Dat nu is het geval dat meisje hebben gekend, bij wie het
met Maria Fiore, een nog jonge Siciliaan- reeds genoemde kistje is gevonden. Hij-
se vrouw uit Messina, die begonnen is zelf heeft verklaard dat hij inderdaad het
met het inrichten van een weelderige meisje kende en dat hij ook Maria Fiore
schoonheidssalon „Jeunesse" (jeugd) ge- kende en indertijd 'een reclame-campagne
heten, en ten slotte op tenminste drie ver- heeft geleid voor haar schoonheidssalon
schillende punten in de stad luxe apparte- Later heeft zij enkele malen zijn cock-
menten had ingericht, waar jonge vrou- tailparties bezocht maar dit, zegt hij?is
wen heren ontvingen tegen exorbitant ho- niets bijzonders want men kon mevroüw
ge prijzen, die naar het heet gingen van Fiore overal in Rome op cocktailparties
70.000 lire tot een miljoen. Deze vrouwen ontmoeten. Zij had nu eenmaal een bij
waren dan ook uitgezochte schoonheden, zonder gegoede cliëntèle in haar schoon-
Namen werden tot nu toe niet bekend ge- heidssalon en werd dan door de dames,
maakt, maar het heet dat er verschillen- die zich bij haar lieten behandelen, vgak
de jonge filmactrices bij betrokken zijn. uitgenodigd. Vele malen verscheen ze op
De gearresteerde mevrouw Fiore noemt cocktailparties in gezelschap van uitzon-
nu lange lijsten van cliënten, waaronder, derlijk knappe jonge meisjes. Deze Renato
Morazzani is ook enkele weken geleden ge
noemd en door de politie ondervraagd in
verband met de zogenaamde „groene bal
letten", een allergekste naam voor geval
len van ontucht met minderjarige jongens
in de stad Brescia, een zaak die naar het
schijnt in de doofpot gaat omdat daarbij
werkelijk „te belangrijke personen" be
trokken waren
Er heerst groeiende ontevredenheid on
der de 450 Duitse politiemannen, die de
leden van de regering bewaken. Zij kla
gen dat ze slecht betaald worden en te
gering in aantal zijn voor het vele werk,
aan hun speciale opdracht verbonden. Her
mann Kühlmann, voorzitter van de Bond
van Politieambtenaren zegt: „Onze staats
lieden worden op een koopje bewaakt.
Zoals de zaken nu staan, worden de re
chercheurs die het leven van de president
en dat van de leden van de regering moe
ten beschermen, niet beter betaald dan
stenotypistes." De politiebond heeft reeds
bij het parlement aangedrongen op herzie
ning van de loonschalen. Wat de politie
ook dwars zit is het gebrek aan eerbied
oor hun werk, dat men vooral in Bonn
aan de dag schijnt te leggen.
Degenen, die de regering moeten bewa
ken, behoren tot de federale veiligheidspo
litie, die haar hoofdkwartier in Wiesbaden
heeft. Deze politiemacht heeft 450 leden
van wie er 185 in Bonn werken. Niet al
leen moeten zij voor de persoonlijke vei
ligheid van de politici zorgen, maar zij
hebben ook met spionagezaken te maken.
Volgens een bestuurslid van de politiebond
Günther Erdmann, zijn er slechts zes po
litiemannen in de afdeling Bonn, die meer
dan 700 mark per maand verdienen. Zij
willen niet alleen meer salaris, maar ook
versterking: 28 man extra in Bonn en 83
man extra in Wiesbaden. Dat zou de rege
ring op 400.000 mark per jaar te staan ko
men. Erdmann wees er op, dat de rege
ring voor de recrutering van extra-grer.s-
Het nieuwe stationsgebouw van de Pan
American World Airways op de New
Yorkse luchthaven Idlewild heeft een enor
me betonnen overkapping gekregen die
het gebouw bij dag doet gelijken op een
reusachtige paraplu. Bij avond vormen
overgangen van licht en donker de para
plu om tot een bizarre paddestoel met
steeds veranderde lichteffecten.
Het dak van dit nieuwste der tien sta
tionsgebouwen op Idlewild heeft een op
pervlakte van ruim 1,6 hectare, groot ge
noeg dus om een flink stadion te bedek
ken. Het steekt aan alle kanten 34 meter
buiten het hoofdgebouw uit en kan aan
zes straalvliegtuigen een beschutte stand
plaats bieden.
De passagiers stappen direct uit het
hoofdgebouw in het vliegtuig, dat, op het
staartstuk na, onder het dak tegen regen
en sneeuw beschermd staat. De buiten
ste rand van het dak is 15 meter van de
grond verwijderd.
Het hoofdgebouw zelf is drie verdiepin
gen hoog en geheel door glazen wanden
omsloten, zodat de bezoeker een onbe
lemmerd uitzicht heeft over het ge iele
vliegveld.
Bij de hoofdingang van het gebouw be
vindt zich een „luchtgordijn" van 27
meter lang en drie meter hoog, zodat men
vrij in en uit kan gaan en de aircondition
ing-installatie normaal kan blijven wer
ken.
Rond het gebouw zijn zes open ruimten
vanwaar de vliegtuigen vertrekken:. Het
gebouw heeft een restaurant, een koffie
bar en een expresbuffet; er is een kinder
bewaarplaats, een klein museum, dat een
overzicht geeft van de geschiedenis van
de PAA en een elektronisch informatie
bord.
De achtbanige toegangsweg naar het
gebouw kan 1800 auto's per uur verwer
ken. Het station heeft ongeveer 45 miljoen
gulden gekost.
Advertentie
Advertentie
dots van 20 stub
doos van 10 stuks
Met één Van Nelle's „Afternoon*
theebuiltje (groot formaat) zet u
een flinke pot heerlijke krachtige
thee voor heel de familie!
KRUISWEG 47-49 HAARLEM
bewakingstroepen ongeveer 800.000 mark
per jaar aan advertenties uitgeeft.
De federale veiligheidspolitie heeft on
langs de hand gelegd op het parlements
lid Walter Frenzel, die op heterdaad be
trapt werd bij het doorgeven van staats
geheimen aan communistische agenten.
Op 4 februari onderschepte de veiligheids
dienst een pakket, rpet e^plosieven, gericht
aan het adres van Adenauer, en eenzelfde
„surprise" voor minister Strauss.
Advertentie
Voor spoedige indiensttreding vragen
wij in onze afdeling dames- en kinder-
confectie
Schriftelijke sollicitaties te richten aan
POSTBUS 5
1 Alweer een nieuw verhaal. nu over de, en haar vrienden, de Bosmannetjes
een aardig elfje, dat in het grote bos leef- Wat er gebeurde met dat elfje, was span
nend; dus kijken en lezen hoor!
Werner Klemperer, een Amerikaanse
acteur van Duitse origine, heeft erin toe
gestemd de rol van Adolf Eichmann, de
beruchte Jodenmoordenaar, te spelen.
Vrienden van Klemperer hebben zich
zorgen gemaakt over zijn toekomst als ac
teur sinds hij het contract tekende voor
de hoofdrol in de film „Operatie Eich
mann", maar zelf verklaarde hij niet in te
zien waarom deze rol zijn carrière zou
kunnen schaden.
hebben me gevraagd of ik scrupules had
over dit soort rol, maar ze konden me
niet vertellen wat voor scrupules ik zou
moeten hebben."
Tenslotte zei Klemperer geen kritiek te
verwachten omdat hij de rol had aange
nomen, tenzij deze rol Eichmann sympa
thiek afbeeldde.
„Daar echter zou ik nooit aan mee wil
len doen. Pas als dat het geval was, zou
ik me blootstellen aan gerechtvaardigde
critiek, aldus de acteur.
.Acteurs spelen zo vaak de rol van vre
selijke mensen" zei Klemperer, wiens va
der een Jood was. „Bovendien heb ik een
heleboel boeven uitgebeeld. Daar verdien
ik mijn brood mee, maar in dit geval gaat
het om meer."
Klemperer verklaarde dat de produktie-
leiders aan zekere door hem gestelde voor
waarden hadden voldaan voordat hij zich
tot het spelen van de rol had verbonden.
,<Ik heb de rol onder dit voorbehoud aan
genomen", aldus Klemperer, „omdat ik er
zeker van wilde zijn, dat er niets in het
draaiboek voorkomt, dat op een rechtvaar
diging van het gedrag van deze man lijkt".
„Ik probeer hem niet te spelen als een
halve neuroticus, een krankzinnig iemand,
hiaar als ëén ratidnëel denkend wezettv
Het woord m,ens wit ik niet gebruiken, zo-
iéts is niét mogelijk voor deze figuur. Als
ik hem op die manier speel, wordt het
monsterlijke van zijn misdaden des te dui
delijker".
Klemperer verklaart dat deze rol tot
dusverre de belangrijkste van zijn car
rière is en „natuurlijk een grote uitdaging
voor een acteur" vormt. „Ik geloof dat
het belangrijk is dat de mensen eraan her
innerd worden, wat er gebeurd is en wat
nogmaals zou kunnen gebeuren. Wij ma
ken een film waarin Eichmann in zijn wa
re gedaante wordt getoond. Dit verbaal
moet verteld worden. Of het nu of na het
proces moet geschieden, weet ik niet."
Hij gaf toe, dat vrienden hem gewaar
schuwd hadden niet als Eichmann op het
witte doek te verschijnen. „De mensen
De Franse politie heeft bekendgemaakt
dat zij opnieuw een internationale bende
heeft opgerold die verdovende middelen
in de Verenigde Staten aan de man bracht.
Een man is gearresteerd die het „brein
was van het onlangs onschadelijk gemaak
te complot. De Franse politie had de tak-
tiek van het vinketouw gevolgd, nadat vier
leden van de eerste bende, onder wie een
Latijns-Amerikaanse diplomaat, vorige
maand in New York achter slot en gren
del waren gezet.
Toen aldaar Mauricio Rosal, ambassa
deur van Guatemala in België, en nog drie
mannen waren gearresteerd, ontdekte de
politie sporen die in de richting van de
feitelijke leiding van de bende wezen. Er
werd ook ontdekt dat een der vier arres
tanten, de luchtvaartsteward Charles Bour
donnais, als koerier voor twee verschillen
de benden optrad. Bij de overval in New
York vond de politie geld dat in feite aan
twee benden toebehoorde.
Men kwam er achter, dat de leider van
de eerste bende een inwoner was van de
Parij se voorstad La Celle St. Cloud, die
zich Felix Barnier noemde.
In de benden was men er zich kennelijk
niet van bewust dat Bourdonnais voor bei-
de organisaties werkte. Toen de tweede
bende haar fondsen kwijtraakte bij de ar
restaties van de „concurrentie" in New
York, gaf zij haar eigen leider, Robert
Lecoat, de schuld. Lecoat werd zelfs ver
weten dat hij de opbrengst van een gro
te partij heroïne in eigen zak zou hebben
gestoken. Lecoat werd zo bang voor zijn
leven dat hij de politie overhaalde hem
te arresteren. Te zelfder tijd werd Bar
nier gearresteerd. Zij wachten thans in
voorarrest op hun berechting.
44)
„Nee, meneer Chivu, ik geef het niet op! Ik blijf bij
wat er ook gebeurt."
Hij borg zijn stadskleren in de koffer, vastberaden
alsof hij' een beslissing had genomen. Hij spande zijn
lichaam onder zijn gordel, waarvan de aanraking hem
nu zelfvertrouwen gaf.
„Mijn lieve God, schenk mij kracht," smeekte hij,
meer uit verbittering dan uit vertrouwen. Hij klemde
beide handen om de gespen van zijn gordel en stak
zijn borst vooruit. Hij liep het erf weer op en stapte
met ferme passen heen en weer, alsof hij zichzelf wil
de overtuigen dat hij het volste recht had hier te lopen.
Zo liep hij naar het midden van het erf en onder de
lantaren bleef hij staan. Over de schutting kon hij de
verlichte ramen van het hoger gelegen Casino zien. Van
de muziek drongen alleen de lage tonen van de contra
bas tot hem door, die het ritme van een wals aanga
ven.
Sta of ik schiet!" hoorde hij de stem van Lipanescu
aan de andere kant van de schutting roepen. En weer
revolverschoten.
De „hond" bleef onder de lantaren staan, staarde
naar het Casino en sloeg zich met de vuisten op de
borst.
„Ik ga niet weg, meneer Chivu, ik blijf hier, tot ik
sterf"
Bocanu, die na middernacht thuiskwam, vond de
„hond" doorweekt van zweet en met hoge koorts mid
den op zijn erf.
Stojan lag weken, tenslotte maanden in bed, zonder
dat hij leek te willen genezen. Baba Rada en Lina ver
zorgden hem beurtelings. De patiënt was weer mager
en bleek geworden en altijd maar stond het zweet hem
in druppels op het voorhoofd. Wat hij in zijn koorts
dromen vertelde kon niemand verstaan. Hij lag daar
op zijn harde bed en staarde met glazige ogen naar
de zoldering. Vaak trok er een geelachtige schaduw
over zijn gezicht, alsof hij gif had binnengekregen, dat
zich nu met zijn bloed vermengde. Dan kreeg zelfs het
wit van zijn ogen een gele tint, evenals de handen en
de nagels. Stojan leek te zullen sterven. Een krachtige
innerlijke trots gaf hem evenwel telkens weer de kracht
zich aan het leven vast te klemmen, zoals zijn vingers
zich aan de deken vastklampten.
,Ik ga hier niet weg! Ik ga hier niet weg! stamelde
hij. In diep medelijden sloeg baba Rada over haar om~
slagdoek heen een kruis en hield een kaars gereed
om de stervende naar oud gebruik het einde te ver
lichten. „De stakker, Dat hij zoveel moet lijden voor
God hem tot zich neemt". Zij hadden de pope en de
diaken gehaald zodat de zieke in zijn laatste ogenblik
ken niet zonder bijstand zou zijn. Nu en dan kwam
Bocanu ook binnen. Hij ging aan het voeteneind zitten.
Stojan staarde hem aan zonder hem te herkennen en
mompelde.
„Ik geef niet toe! Ik ga niet weg."
Bocanu liep zwijgend rond en leek woedend te zijn.
Zijn gezicht werd nog somberder en de wenkbrauwen
leken ruiger over zijn ogen te hangen. Wat er in hem
omging wist niemand. Hij ging alleen naar de stad en
bij zijn thuiskomst was hij elke keer somberder ge
worden. Hij had graag met Stojan het kasboek willen
bijhouden, maar Stojan lag te ijlen:
„Ik geef het niet op! Ik blijf hier!"
Bocanu keek onverschillig toe, terwijl hij zich krom
de onder de dekens. Maar een enkele keer leken zijn
oude ogen vonken te schieten; dat was een teken van
ongeduld omdat de jonge man maar niet wilde genezen.
Hij móest zich 'tenslotte toch in enig opzicht nuttig
maken. De winter viel vroeg in. Een paar dagen aan
een viel er natte sneeuw en de leemachtige brei ver
spreidde zich over heuvels en dalen, doorweekte de
wegen en drong van de wegen door tot op de veranda s
en van de veranda's in de kamers. In kroegen en win
kels moest het personeel na sluitingstijd, als de klanten
weg waren, de modder met schoppen en bezems op
ruimen, als in 'n beestestal. Op de wegen in het olie-
gebied zonken de wielen van de met zes tob acht ossen
bespannen wagens tot aan de assen in de modderbrei.
De paarden van de ingenieurs vochten wanhopig maar
koppig tegen het zuigende slijk. De sneeuw ging in wa
ter over zodra de grond bereikt was. De mensen liepen
met zakken over hoofd en schouders, om zich tegen al
dat vocht te beschermen. Als zij de heuvel beklommen
deden zij denken aan ruwe boomstammen, die in de
modderstroom heen en weer geschommeld werden. De
deuren van de boortorens waren nu doorlopend gesloten
en binnenin werd het licht aangestoken zodra het mid
daguur voorbij was.
En op zekere morgen bevroor de grond met alle mod-
dergeulen en oneffenheden. Het landschap kreeg weer
een lichter aanzien en de boortorens verdwenen in de
loop van de nacht onder een sneeuwlaag en elke mor
gen zag de streek er nieuw uit, als pas geschapen.
Ook nu nog trokken de arbeiders 's middags en
's avonds om zeven uur, als de ploegen hadden gewis
seld, naar het grote plein, maar zij schoten haastig
de kroegen binnen als zij tenminste niet dadelijk
naar hun barakken gingen of zich in de onder sneeuw
bedolven aarden hutten terugtrokken.
En al die tijd lag Stojan met koorts in bed. Eenmaal
leek een van het erf afkomstig geluid hem uit zijn
verdoving te wekken. Achter de stal gilde een varken
en bij de keukendeur was iemand bezig een mes te
slijpen.
„Meneer Chivu gaat een varken slachten, zei mj
half bij bewustzijn. Bocanu was inderdaad bezig voor
bereidingen te treffen voor de slacht. Elk jaar werd er
op Ignatiusdag een varken geslacht. Hij stond dan bij
tijds op. Lina bracht hem waswater op de open veranda,
ook al vroor het dat het kraakte. Hij at en dronk in de
keuken en meer dan gewoonlijk en het vuur in
het fornuis, tezamen met het aangenaam branden van
de drank in zijn ingewanden, maakten hem klaar wak
ker.
Op het erf wachtten twee mannen al op hem: de
slager en zijn knecht, die hem hielpen en als beloning
wat van de ingewanden kregen.
Stojan beluisterde het angstige gillen van het varken.
Tegelijk hoorde hij ook de schorre stem van Bocanu.
Hij wist nog, dat Bocanu gewend was het dier zelf het
mes in de hals te steken, maar het werk verder aan de
anderen overliet en alleen belangstellend toekeek ter
wijl zij het varken met smeulende bossen stro afbrand
den en met hun messen afschraapten. De reuk van het
gezengde zwoerd en van de dampende ingewanden deed
hem aangenaam aan. Stojan hoorde de slager „Klaar
zeggen. Daarna ging de deur open en de geweldige ge
stalte van Bocanu kwam binnen. Hij had een stuk ge
roosterd varkensoor in de hand.
„Hier, Stojan, hier is iets voor je!" zei Bocanu, ter
wijl hij zich over de patiënt boog.
De zieke begreep niet wat hij bedoelde, wel herkende
hij de met bloed besmeurde hand van zijn baas. Hij
probeerde die te grijpen en te kussen. Kreunend viel hij
weer achterovfer.
Nog dagenlang bleef hij ziek, terwijl de sneeuw neer
viel en het 'werk doorging. Op het stuk grond dat baba
Neaga aan Dumitrica had verkocht spoot in de nieuw
jaarsnacht de olie uit de grond. Baba Neaga bewoonde
haar huisje nog, zij wachtte tot de caféhouder zijn be
lofte zou vervullen en haar een woning hoger op de
heuvelwand zou verschaffen. Midden in de nacht werd
zij wakker doordat de grond onder haar dreunde en
golfde. De oude vrouw draafde verschrikt naar buiten.
Een zware luchtstoot dreef haar weer naar binnen. Zij
zag de planken schutting op het hondehok neerkomen.
De hond jankte nog eenmaal en was stil. De kracht van
de spuitende olie rukte het dak van de boortoren en
wierp dat het dal in. Baba Neaga hoorde de olie klot
send naderbijstromen en zag dondere vettige rivieren
over de sneeuw lopen. Bij de muren van haar huis
bogen zij uiteen om zich aan de andere kant van haar
woning weer te verenigen. De oude vrouw was met haar
huisje afgesloten als op een eiland. Tot het licht werd
bleef baba Neaga naar die gruwelijke zondvloed staren.
Daarna kwamen arbeiders, die niet eerder aan haar
gedacht hadden, haar te hulp.
„Kom, tante, pak je spullen bijeen. Dat huis gaat
instorten!" De zwarte rivier had het kippenhok tot
midden op het erf gesleurd. De paar kippen die met
verdronken waren klemden zich aan het gaas vast en
sloegen verwoed met de vleugels. Zij waren met olie
doorweekt en zwart. Bij het hek, onder de omgevallen
schutting, lag de hond met wijd open bek. De tong
hing rood tot buiten de tanden. De olie bruiste hem
voorbij. De oude vrouw begon te trillen.
(Wordt vervolgd)
Advertentie
Het carnavalslied dat dit jaar in Duits
land door miljoenen is gezongen, heeft
niet de goedkeuring kunnen wegdragen
van twee geestelijken uit Frankfort.
Het lied „Schnaps, das war sein leztes
Wort" (jenever dat was zijn laatste woord)
maakt „de hemel belachelijk en de hel
onschadelijk", aldus het oordeel van de
ken Heinrich Seesemann en pastoor Karl
Zeiss uit Frankfort.
De componist, Heino Gaze, vond het lied
„onschadelijk en vrolijk". „Hebben de
twee geestelijken geen andere brandende
problemen meer om een onschadelijk en
vrolijk lied, dat door miljoenen is gezon
gen zonder dat hun ziel in gevaar wordt
gebracht, te kritiseren?" zei hij.
De tekst van het liedje gaat over een
carnavalvierder wiens laatste woord „je
never" was, voordat „de engelen hem
wegdroegen". In de hemel ontdekte hij
echter dat er „alleen melk" werd gedron
ken, terwijl er in de hel geen jenever
werd geschonken. Zo kwam hij uiteindelijk
terecht in de ruimte „waar genoeg raket
ten zijn, maar geen bierhuizen."
Gedeputeerde Staten van Friesland heb
ben een besluit uitgevaardigd over het
varen met snelle boten op de Friese me
ren en kanalen. Dit besluit beoogt een
beperking van het varen met raceboten
en het waterskiën en „planking" op de
Friese wateren Deze vormen van water
sport zullen voortaan onbelemmerd mo
gen worden uitgeoefend op het Bergumer-
meer, het Tjeukemeer, het Slotermeer,
het Hegermeer, de Fluessen en de Groote
Brekken. Op een drietal plassen bij Grouw
is van 1 juni tot 15 juli op zaterdagen
en zondagen en van 15 juli tot 31 augus
tus op alle dagen het varen met raceboten
verboden. Op het Snekermeer geldt dit
verbod gedurende de „Sneekweek" en op
de zaterdagen en zondagen tussen 15 juli
en 31 augustus geldt ook zulk een verbod
voor de Langweerderwielen en de Wijde
Ee in Smallingerland. Op alle andere me
ren en meertjes en op de kanalen is de
racesport geheel verboden.
