PANDA EN DE GROTBOKSER
WAAROM WEL EEN MODERNE AUTO
EN GEEN EIGENTIJDSE COLBERTS?
ff
MODE
RUZIE OM AL-ITALIAANSE
AUTOSTRADA BESLECHT
Bibina en de Bosmannetjes
Het brandende dal
VenkcJe
„Stijlgroep Groningen" in het offensief
tegen „te ouderwetse costuums"
Rustiger dessins en
eenvoudiger stoffen
ASPIRIN
Perugia krijgt een
beetje zijn zin
Boot voor Kroesjtsjev
nu naar de zending
Uitstel resolutie over
geboortebeperking
Ékinder-
ASPIBIISl
geweekt of gemengd
met vruchtesap, fruit
of groente.
WOENSDAG 22 FEBRUARI 1961
U en nu ook
L
Katy
WEEKABONNEMENTEN
lil
in élk gezin „gezien"!
Inbrekertjes stalen pistool
van politieagent
door Radu Tudoran
Vertaling Margot Bakker
Krachtige Kost voor het Kind!
42. Panda was natuurlijk bijzonder boos op Joris,
terwijl hij daar de glijbaan ajsuisde. „Het is toch
ook altijd hetzelfde!" dacht hij bitter. „Joris heeft ze
ker weer iets op het oog die wil natuurlijk rijk
worden als de coach van een bokskampioen maar
ik zal er een stokje voor steken!" Hóe hij dat zou
moeten doen was hem, in zijn weinig rooskleurige situa
tie, op dat ogenblik ook nog niet duidelijk; en intussen
achtte Joris in het Paleis der Sporten de tijd gekomen
om de opleiding van de kampioen ter hand te nemen.
„Komaan, mijn sportvriend," begon hij opgewekt. „Laat
die muur verder in Spartaanse soberheid terwijl ik u
op leerzame wijze zal onderhouden over de eerste be
ginselen van het boks-wezen!" De oer-figuur echter, nu
omkijkend, had andere zorgen. „Waar groot-sterk Help-
schermpanda?" vroeg hij bedrukt. „Ikkie Blabla klein-
bang, blijf loopsta steeds met Hélpschermpanda!" „Hoe
nu," vroeg Joris. Gij die een stralende toekomst als
wereldkampioen tegemoet ijlt, gij wenst u achter een
klein amateur als Panda te verschuilen? Neen, toch! Uw
makker heeft zich door gindse deur een ogenblik ver
wijderd, en niéts let ons om inmiddels wat vrije oefe
ningen te doen!" Het krachtwezen gaf er echter de
voorkeur aan, zijn beschermer te volgen.
(Van onze Amsterdamse redacteur
„Ik heb op de RAI-autotentoonstelling mannen gezien die vol bewondering keken
naar de moderne lijn van de auto's maar velen van hen droegen kostuums anno Wbb.
Ik vraag mij af waarom mensen, die blijkbaar begrip hebben voor moderne vormen,
niet eigentijds gekleed gaan. Zij willen toch ook graag in een modern huis wonen.
Waarom houden ze dan vast aan die ouderwetse kleding?"
Deze verzuchting tekenden wij op uit de mond van een Groningse fabrikant van
herenkleding, die dinsdag met vijf collega's naar Amsterdam was gekomen om van
de hoofdstad uit een offensief te beginnen dat voornamelijk uit voorlichting zal o
staan. Voorlichting van de Nederlandse man die moet weten dat de Gronmgse con-
fectie-industrie in hoofdzaak op herenkleding is gericht en dat deze:zes)Mede
fabrikanten onder de naam „Stijlgroep Groningen" toonaangevend wülen zijn voor de
herenmode in heel Nederland en als het even kan m een deel van West-Europa.
gen in deze mode, maar hoe groot die ver
anderingen zijn met de mode van 40 tot
80 jaar geleden, toonde tijdens de show
de jonge Haagse ontwerper Fred van der
Laken met een aantal fraaie modellen uit
zijn verzameling historische kleding.
Het spreekt vanzelf dat het cabaret
waarmee de pauzes tussen de onderdelen
van de show werden opgevuld, even Gro
nings was als de kleding. Dat kon in geen
betere handen zijn dan in die van Seth
Gaikema, studentencabaretier en bewer
ker van de Nederlandse teksten voor de
liedjes in „My Fair Lady", en Roelof
Stalknecht.
Laten we het maar meteen zeggen: de
nieuwe herenmode die gisteren in het
I.C.C.-paviljoen in het Amsterdamse Von
delpark over het plankier aan ons voorbij
schoof, is er een waarin de Nederlandse
man van havenarbeider tot minister zich
zal thuisvoelen. Geen woeste ruiten, geen
brutale kleuren, geen modellen die op
straat worden nagewezen, maar degelijke,
praktische kostuums in gedekte kleuren.
De man van 1961, zo vindt de „Stijlgroep
Groningen", gaat gekleed in rustige tin
ten: blauw, blauw-groen en oxblood en
wie geheel en vogue wil zijn neemt don
ker grijs met krijtstrepen. De schouders
zijn breed, welke lijn wordt geaccentu
eerd door vrij smalle revers en een iets
„aangeknepen" taille. De jasjes zijn over
het algemeen iets korter dan voorheen en
overwegend met schuine zakken. De split-
jes blijven, jazeker, ze zijn zelf iets die
per ingesneden dan totnutoe.
Een van de ontwerpers is de automobi
listen ter wille geweest door die splitjes
in tegenstelling tot alle traditie rechts-
over-links te laten vallen, zodat het jasje
zich gemakkelijker voegt bij het instap
pen in de auto. De pantalon zonder om
slagen blijkt die met omslagen nog niet
geheel te hebben verdrongen.
Bij de sportcolberts is er een terugkeer
naar rustiger dessins en eenvoudiger
stoftypes. De winterjassen, meestal ver
vaardigd uit Schotse en Ierse stoffen, zijn
voor een deel afgestemd op de automobi
list. Bij de regenjassen heeft men de ga
bardine weer een kans gegeven, waarmee
men vooral bij de jongeren waardering
hoopt te oogsten. Voor wie een hoed
draagt: ze zijn klein van model, veelal
vervaardigd van langharige tweed en in-
plaats van met leer met zijde tegenge-
voerd.
Op het gebied van avondkleding heeft
de Groninger heren-kledingindustrie een
uitstekende naam twee bedrijven heb
ben zich hierop zelfs gespecialiseerd
en hun beïnvloeding van deze mode is
dan ook groot. De opvallendste kenmer
ken van de nieuwe produktie: groter
kreukherstellend vermogen en een stre
ven naar het „licht gewicht" smoking
(200-500 gram)
De introductie van de mode 1961 van
de „Stijlgroep Groningen" in Amsterdam
mag bijzonder geslaagd worden genoemd.
Als de bijval van het publiek even groot
is als die van de mode-critici, dan zal de
Nederlandse man straks even verlangend
voor de winkeletalages staan kijken als
hij nu doet voor de autoshowrooms.
Het zijn slechts détails, de veranderin-
Advertentie
Advertentie
i
,.f
Naast'Minta'Keps nóg 6 heerlijke smaken
Advertentie
aangename smaak
aan kinderen aangepaste
dosering
veiligheidssluiting
VS»!» krachtig
vbeproefd
geneesmiddelen veilig
"i -- y
(Shows, snufjes en alles wat
verder in het domein der vrouw
dageliiks aan de orde komt)
De voorjaarscollectie van Bata Interna
tional bevat een keuze uit het schoeisel
van de beste Franse en Italiaanse huizen.
Door het gebruik van de allermooiste
I leersoorten en de perfecte pasvorm, aan
gepast aan de huidige mode, tracht men
een collectie samen te stellen, die bijzon
der aantrekkelijk is. Voor 't eerst werden
er ook tassen en handschoenen getoond,
I die afgestemd zijn op de modieuze schoe-
I nen. Voor dé geklede schoen blijft de leest
nog steeds spits; de nieuwe Louis XV-hak,
I die in het midden zeer dun is en naar
het loopvlak breder uitloopt, varieert in
hoogte van zes tot negen centimeter. Men
ziet geen overdadige versieringen met
strikjes en gespjes maar wel strakke gar
neringen in contrasterende kleuren en
I schuine bandjes over de wreef. Men tracht
een luchtig effect te bereiken met perfo-
I raties waar iets lichts doorheenschemert
I of met een open zijkant aan de schoentjes.
Als modekleuren vragen diverse tinten
I wit, de nieuwe kleur capuccino, die het
midden houdt tussen donkerbruin en na
turel, en beige de -aandacht.
Het soepele gevlochten leer, dat meest
al met de hand verwerkt is, wordt zowel
voor het dames- als voor het meer luxu
euze heren- en kinderschoeisel gebruikt.
I De half-sportieve schoen met de rond-
of vierkant-afgeplatte neus heeft een hak,
die opgebouwd is uit zoolleer en een hoog
te van 5 tot 7 cm. Dit zal de stand van
1 de voet zeer ten goede komen en heel
wat voetklachten doen verminderen.
Behalve het soepele kalfsleer, dat meest-
I al ongevoerd wordt verwerkt zagen we
I voor het eerst een leersoort in allerlei
tinten, die helemaal door en door is ge-
I verfd en zó geprepareerd, dat ze met een
sopje schoon te houden is.
Voor het jonge meisje blijven „balleri
na" en flatje nog aantrekkelijk, nu in een
meer bewerkte uitvoering, b.v. met een
touwversiering boven de leren neus of in
combinatie van twee leersoorten. Dit zijn
echter buitenlandse mode-tendensen; wat
onze eigen Langstraat aan nieuws brengt
zullen we binnenkort te zien krijgen.
cooocooooocoooooooooocooococoooccoocococcococoooocccoocx
dienen uiterlijk op woensdag te worden
betaald, daar de bezorgers op donder
dag moeten afrekenen.
DE ADMINISTRATIE
ooooooocceowoMceoa»eeeoocooccoeooooooocooKioooooa»oo
Nog enkele karakteristieke modellen
uit de voorjaars- en zomercollecties
der Italiaanse modehuizen. Links: een
avondjapon met horizontale en verti-
kale strepen, waarin men alle kleuren
van de regenboog kan terugvinden.
Opvallend is de laag uitgesneden rug.
De overrok vormt een geheel met
het lijfje. Het ontwerp is van Emilio
Schuberth. Midden: Carosa ontwierp
deze uitgaansjapon, die is vervaardigd
van lila gekleurde organza. Het lijfje
is geborduurd. Het bijzondere bij deze
creatie is, dat de linkerzijde van de rok
meer uitstaat dan de rechter. Boven
dien loopt de rok aan de achterzijde
naar de grond toe door. Rechts: een
avondensemble van het modehuis
Fabiani. De rok is van blauwe zijde-
organza. Ook hier is het lijfje ge
borduurd. De rok lijkt op een om
gekeerde tulp.
Ruzie om Italiaanse autoweg
Italië is wederom bezig aan de bouw
van een super-autoweg, de „autostrada
del sole", snelweg van de zon) die van
Noord naar Zuid zal lopen. De bouw was
opgehouden door een heftig geschil tussen
twee Italiaanse steden, Orvieto en Peru
gia. Men schat, dat de totstandkoming van
de weg hierdoor op zijn minst een jaar is
vertraagd. De autoweg begint in Milaan
en zal via Florence, Rome en Napels naar
Reggio di Calabria, in de „teen" van de
In Rotterdam-Zuid ontdekten 's nachts
twee politie-agenten twee jongens, die bij
de nadering van de politiemannen de
vlucht namen. Nadat er een waarschu
wingsschot was gelost, bleef één van de
jongens, een 14-jarige, staan. Het bleek
dat zij in de woning van een politieagent
ingebroken hadden. De oudste had het
dienstpistool van de agent meegenomen.
Op zijn vlucht had hij het weggeworpen.
Het werd later teruggevonden. Deze jon
gen, 16 jaar, werd later aangehouden. Hij
bleek twintig inbraken te hebben ge
pleegd
10-11. Als het elfje Bibina zo weer eens
in het Bosmannetjesdorp kwam, werd ze
altijd Vriendelijk ontvangen. Dan werd ze
op de thee gevraagd, en daar nam ze
dan graag even de tijd voor, tüssen haar
drukke werk door.
De Bosvrouwtjes konden erg lekkere
thee zetten die heerlijk smaakte. Ze had
den daarvoor zelf gedroogde, geurige
blaadjes geplukt, waarvan alleen de Bos
mannetjes het geheim wisten.
Ze vonden het allemaal prettig, om dan
onder het drinken van zo'n kopje bosthee
gezellig wat te babbelen. Maar dan ging
ze toch op tijd weer weg, want er was
zoveel voor haar te doen in het bos.
49)
„Geen geweld, geen geweld!" nep Brebeanu. Hij
lachte de arrestant, die voor hem werd geleid met rode
randen om de ogen, welwillend toe. „Goede morgen,
Jonica. Ik had tot mijn spijt volkomen vergeten dat jij
hier nog zat. Maar je hebt lekker geslapen, zo te zien".
,Laat u mij toch vrij, opper. Wat wilt u eigenlijk van
mij.
„Van jou wil ik niets, Jonica, Je kent me toch wel? Ik
laat je wel weer vrij, wees maar niet bang. En nu ga
je daar zitten. Dobrica, ga eens naar boven en vraag
aan mijn vrouw twee glazen en een fles rode".
Mtoaka bleef staan.
„Ga zitten, Jonica, niet zo bescheiden. Wil je soms
geen glaasje met me drinken?"
„Natuurlijk wel, opper, maar..
Wat is dat, wat daar zo glinstert?" yroeg de wacht
meester, terwijl hij naar de gouden horlogeketting wees
Hij trok het horloge uit Jonica's borstzak. „Hé, zeg, jij bent
een deftig man geworden. Hoe kom je aan dat horloge?
„Dat heb ik gekocht opper".
„Zo? Hoe kwam je aan zoveel geld?
„Ach, dat had ik. Wij hebben af en toe ook wel eens
geld".
Goed goed, Jonica. Laat het eens van dichtbij zien?
Motaka maakte de ketting los uit het knoopsgat. De
wachtmeester draaide het horloge bewonderend om en
om.
„Dat is goud, geloof ik?
„Ja, goud".
„Prachtig, Jonica!" Hij liet het horloge in zijn zak
glijden.
„Maar opper..
„Stil, niet zo schreeuwen. Je moet me s morgens vroeg
niet boos maken, daar lijdt mijn vriendschap onder
De agent kwam met de fles en de glazen terug, op een
presenteerblad met een kanten kleedje. Brebeanu ge
noot van de aanblik.
„Kijk eens, Jonica, is de bediening hier met voortref
felijk? Drink een glas met me. Op je gezondheid". Hij
dronk zijn glas in een teug leeg. De agent keek lachend
toe. Hij was nieuwsgierig naar wat er ging gebeuren.
Motoaka keek lang niet vrolijk. „Waarom drink je met?
vroeg de wachtmeester, plotseling op strenge toon- „Is
het je soms te min met mij te klinken?" Hij had het nog
niet gezegd of zijn hand schoot uit en hij gaf Jonica een
flinke klap onder de kin.
„Waarom slaat u mij, opper? hijgde Motoaka, hoe
wel hij niet al te verwonderd was.
„Drinken moet je".
De jonge man nam zijn glas op en dronk de wijn als
een bitter geneesmiddel uit.
„Zo! Was dat nu zo erg?"
„Erg niet, opper, maar.
„Niet zoveel praten. Jonica, dat loopt nooit goed af.
Drink liever nog wat".
Gehoorzaam dronk Motoaka ook het tweede glas leeg
Er volgde een derde toen een vierde en hij voelde zich
duizelig na zoveel alcohol op zijn nuchtere maag. Hij
liet de kin op de borst zinken, omdat hij zijn hoofd een
voudig niet rechtop kon houden. Even later vloog zijn
hoofd evenwel achterover. De wachtmeester was opge
staan en sloeg hem nu afwisselend met linker en rech
ter vuist onder de kin. Pas toen Motaka flauwviel en op
de vloer gleed ging Brebeanu weer zitten. Hij liet de gla
zen nog eens vollopen.
„Zet hem overeind", beval hij.
De agent greep Motoaka onder de oksels en zette hem
in de stoel.
„Hier, Jonica", zei de wachtmeester en hield hem het
glas voor de mond. Voor de deur verdrongen de andere
agenten zich. Zij lachten stompzinnig.
„Wees toch niet zo bescheiden. Jonica. Drinken!"
Hij dwong hem nog verscheidene glazen te drinken
en daarna sloeg hij hem weer, tot het bloed uit de mond
hoeken stroomde.
„Waarom slaat u mij?" vroeg Jonica na elke klap ge
smoord.
„Dat zul je wel zien!" brieste Brebeanu.
Tenslotte kwam hij evenwel tot het inzicht, dat hij
zijn krachten verspilde: de arrestant verroerde zich
niet meer. Zijn hoofd was achterover gezakt als een ka
lebas op eer, verdorde stengel, en hij nam de slagen in
middels in ontvangst zonder nog ineen te krimpen. Bre
beanu schonk zijn glas weer vol, nu uit een andere
fles. j
„Trek hem zijn schoenen uit. Kietel hem eens onder
de voetzolen".
Zijn minderen verdrongen zich grijnzend rondom Mo
toaka. Ieder wilde zijn deel aan de pret hebben. Met het
gezicht naar boven legden zij hem op de tafel. Twee
man hielden hem vast en de beide andere trokken hem
zijn schoenen en kousen uit. Een ging weg en haalde
in de andere kamer de gummistok van de opper. De
wachtmeester spuwde zich in de handen, greep de gum
mistok en stond op.
„Klaar, hè?"
„Klaar voor de operatie", riep een van de mannen.
De gummistok zwiepte door de lucht.
„Au!" schreeuwde Motoaka en trachtte zich los te
worstelen uit de greep van de agenten. „Waarom dan
toch, opper?"
De gummistok kwam nog eens neer.
„Lieve hemel", kreunde Motoaka. „Ik heb toch niets
gedaan, opper. Wat wilt u van mij?"
Brebeanu kon zich niet meer beheersen. De gummi
stok rees en daalde, de blote voeten van Motoaka zwol
len op en al gauw droop het bloed er langs. De agenten
merkten dat het lichaam van Motoaka steeds minder
pijn voelde.
„Hij heeft zijn portie gehad opper", zei een van de
mannen.
De wachtmeester liet de hand met de gummistok slap
neervallen. Onder zijn tuniek zweette hij hevig, zijn ge
zicht was vuurrood en ook het wit van zijn ogen was met
bloed doorlopen.
„Haal hem eraf!" beval hij. De agenten zetten hem
in de stoel. Zodra Motoaka's voeten met de vloer in
aanraking kwamen gilde hij van pijn. Hij trok zijn
knieën op en huilde als een kind. Dikke tranen liepen
over zijn vertrokken gezicht.
„Kom beste Jonica, waarom breng je onze vriend
schap dan ook in gevaar?" zei de wachtmeester ver
wijtend. Hij schonk weer in.
„Maar wat heb ik u toch gedaan?" jammerde Motoa
ka. „Laat u me toch vrij, ik kan niet meer".
„Waarom ben je dan bang voor mij, Jonica? Ben ik
soms zo'n boeman? Drink liever nog wat".
Motoaka bracht met trillende hand het glas naar de
lippen: „Ik heb zo'n pijn. Waar heb ik dit aan ver
diend?" De tranen druppelden in het glas.
„Wil je niet met me klinken, Jonica?"
Uit angst dronk Motoaka zijn glas leeg. Daarna
kreeg hij de hik. De wachtmeester werd woedend.
„Hou op! Doe niet alsof je dronken bent!"
Motoaka spande zich in, maar kon de hik geen baas
„Je wilt me dus opzettelijk boos maken?" zei Bre
beanu zacht en hij stond op. Een vuistslag onder de
kin deed Motoaka's hoofd weer achterover knakken. De
jongeman zorgde er nu evenwel voor niet weer flauw
te vallen, want hij was doodsbang dat zij hem nog eens
op de tafel zouden leggen. „Zie je wel, aan die hik
heb ik zomaar een eind gemaakt", zei de wachtmees
ter, nu weer tevreden. Hij knipoogde tegen zijn mannen
en die lachten hartelijk, zoals het minderen betaamt.
Brebeanu schonk weer in en ging zitten. Enige tijd
bleef hij nors naar de vloer staren. Toen zei hij, zacht
en zonder op te kijken, „En als je het nu eens vertelde,
Jonica?"
„Wat moet ik vertellen, opper?"
„Klets nu niet. Vertellen moet je".
De jongeman zei niets.
„Zo wil je niet praten?".
„Als ik maar wist wat u wilt horen."
„Ook goed. Dan maar weer op de tafel."
Motoaka begon te schreeuwen en verzette zich: „Ik
zal alles zeggen wat u wilt, opper. Maar sla me niet
meer".
Ook nu kon Brebeanu zich evenwel niet beheersen.
Weer vloog de gummistok door de lucht en weer gilde
Motoaka.
„U slaat me dood. Ik kan niet meer. Ik zeg alles
wat u wilt!"
„Zet hem op de stoel!"
Motoaka voelde al zijn pijn in zijn hart, dat als in
gloeiend ijzer was gevangen. Hij liet het hoofd op de
tafel zakken en greep met zijn handen naar zijn borst.
Italiaanse „laars", lopen.
Een beslissing van de Italiaanse rege
ring, eigenlijk geheel willekeurig geno
men, heeft na maanden van onzekerheid
een einde gemaakt aan het dispuut,tussen
de twee steden en men hoopt nu maar,
dat de bouw van de rest van het project
verder zonder haperingen zal verlopen.
Het eerste deel van de autoweg, van Mi
laan naar Florence, is vlot klaargekomen
en is reeds voor het verkeer opengesteld.
Daarna begon men aan de sector Floren-
ce-Rome en volgens de plannen zou dit
deel van de weg door de stad Orvieto lo
pen. Perugia, de hoofdstad van de provin
cie Umbrië, met een bevolking van onge
veer honderdduizend zièlen, accepteerde
dat niet. Indien de weg niet door Perugia
zou leiden, aldus het gemeentebestuur,
dan zou dat een grove onrechtvaardigheid
zijn. Perugia had de weg nodig voor zijn
industriële ontwikkeling en Orvieto was
helemaal geen industrieel centrum, zo zei
men. Bovendien was de streek rondom
Perugia veel mooier en zou dus heel wat
meer toeristen aantrekken dan de andere
stad. Orvieto liet het daar echter niet bij
zitten. De vroede vaderen wezen er op,
dat hun stad een wereldberoemde kathe
draal had, dat de naar ieders zeggen
oudste klok van de wereld zich binnen de
stadsmuren bevond, dat er heel beste wijn
vandaan komt en dat Orvieto, welks ge
schiedenis teruggaat tot de tijd van de
etrusken, 'n belangrijke stad is. Weken- en
maandenlang bleven de twee steden el
kaar met argumenten bestoken en intus
sen haalde men in de rest van Italië zijn
schouders op. De experts wezen erop, dat
het bouwen van de nieuwe autostrada
door Perugia negentien miljoen lire extra
zou kosten, terwijl de route door Orvieto
gebruik kon maken van de Bolsena- en
Bracciano-valleien.
Tenslotte slaagden de mensen van het
ministerie van Openbare Werken erin, de
trotse Perugianen er van te overtuigen dat
zij zich maar bij het oorspronkelijke pjan
moesten neerleggen. Maar wel heeft de
regering plechtig beloofd, dat er een zijweg
naar Perugia zal worden aangelegd, die
even breed zal zijn als de nieuwe auto
strada zelf.
Ten zuiden van Rome is men reeds be
zig de derde sector van de nieuwe hoofd
weg aan te leggen, namelijk van Napels
naar Salerno. Voorts zijn alle plannen ge
reed voor het laatste stuk naar Reggio.
Men hoopt, dat de „autostrada del sole"
over de afstand Milaan-Napels eind 1963
gereed zal zijn. Maar de pessimisten zeg
gen, dat nu de regering „door de knieën
is gegaan" voor Perugia, andere steden,
die nu nog buiten het nieuwe hoofdweg
tracé liggen, ook wel eens hun slag zou
den kunnen slaan en dan zou het leed niet
te overzien zijn.
(Wordt vervolgd)
De prachtige motorboot, die president
Eisenhower premier Kroesjtsjev ten ge
schenke zou geven tijdens het bezoek dat
hij vorig jaar aan Moskou had willen
brengen, heeft thans haar bestemming ge
kregen. Amerikaanse zendelingen zullen de
boot gebruiken op de Gila-rivier in Ethio
pië.
De boot, die geen schroef heeft, doch
voortgestuwd wordt door een onder water
uitgestoten waterstraal, was al overge
bracht naar de Amerikaanse ambassade
in Moskou, met andere geschenken, de
menu's voor het banket dat Ike Nikita zou
aanbieden, de groenten en exotische vruch
ten, kortom: alles wat nodig zou zijn om
de ontmoeting tussen Eisenhower en
Kroesjtsjev luister bij te zetten.
Het incident met het U-2-vleigtuig kwam
echter tussenbeide en het bezoek van
Eisenhower aan de Sovjet-Unie werd af
gelast. De geschenken gingen terug naar
Amerika en de motorboot werd door het
Witte Huis teruggestuurd naar de leveran
cier. een fabreik te Indianapolis.
De Presbyteriaanse kerk heeft de boot
nu gekocht en zal hem overdragen aan
haar zendelingen in Ethiopië.
De programma- en begrotingscommissie
van de alegmene vergadering van de We
reldgezondheidsorganisatie heeft gisteren
de behandeling van een door Ceylon en
Noorwegen ingediende resolutie over ge
boortebeperking uitgesteld, vanwege be-
i zwaren van België, Portugal, Frankrijk
en Spanje.
De resolutie beoogde de directeur-gene
raal te verzoeken inlichtingen van de le-
I den te vragen over de mate waarin deze
geboortebeperking hebben toegepast als
onderdeel van hun gezondheidsprogram
ma's.
