Westduits-Amerikaanse relaties
verkeren in grote onzekerheid
Strauss probeert Bondsdag
gerust te stellen
Zuid-Afrika's oppositie toont
zich zeer geschokt
Complete meubilering Fa. v.h. P. KOLK
Nederland zou bereid zijn
tot politiek EEG-beraad
Arrestaties in Havana na
twee brandstichtingen
Verwoerd's starre houding wordt
ernstig betreurd
België doet navraag naar
Indonesisch optreden
Compleet verhaal door
Margaret Penrose
FLEUR
Adverteert
in dit blad
DONDERDAG 16 MAART 1961
Amerikaans' commando
nog niet uit Marokko
Op twee voorwaarden, zo
zegt de New York Times
Voorzorgsmaatregel tegen
Belgische ondernemingen
ZJ*
TC *°°P
KOLK als adviseur
stelt u nooit teleur
KOMT, ZIET ÉN OVERTUIGT U I I
LUXAFLEX aluminium jaloezieën
BALASTORE zongordijnen
(Van onze reisredacteur)
BONN, 16 maart. De grote onzekerheid die de Westduitse betrekkingen
met de regering-Kennedy karakteriseert, hing gistermiddag als een spook over
het defensiedebat in de Bondsdag. Na de nauwelijks verholen Amerikaanse
eritiek op de tekortschietende Westduitse steun voor de dollar en de ontwikke
ling der achtergebleven, gebieden, na de voorzichtige terughoudendheid van
Kennedy over ae Westduitse en Berlijnse kwesties, discussieerde de Bondsdag
in het begrotingsdebat weer op drijfzand, te weten: een volslagen onzekerheid
of de nieuwe Amerikaanse regering inderdaad nieuwe opvattingen koestert
omtrent de kernbewapening der NAVO-landen en een versterking der conven
tionele bewapening.
Franz Joseph Strauss, minister van De
fensie en voorvechter van de kernbewape
ning der Bundeswehr, kwam in het ver
hitte debat zo ver, dat hjj uitriep:
„Men moet niet uit enkele Ameri
kaanse indiscreties een omwenteling in de
Amerikaanse militaire politiek destilleren.
Laten wij eerst rustig afwachten wat de
nieuwe Amerikaanse regering besluit.
Daarna zal zij binnen de NAVO met haar
bondgenoten overleg plegen. De NAVO is
geen Warschau-pact. Amerika mag dan
aan de langste hefboom zitten, het dicteert
niet."
Rustig afwachten. Jawel. Maar de cam
pagne voor de verkiezingen in de herfst is
in feite al ingezet en de socialistische op
positie is er als de kippen bij om iedere
verkoeling tussen Washington en Bonn, ie
der verder teken van het einde der witte
broodsjaren tussen Eisenhower en Ade
nauer, uit te spelen.
Zo trad gisteren voor de SPD de jonge
Hamburgse afgevaardigde Helmut
Schmidt tegen Strauss in het strijdperk.
Schmidt is de auteur van een nieuw boek
„Verdediging of vergelding", dat veel op
zien heeft gebaard en dat grotendeels
geïnspireerd lijkt door de nieuwe militaire
theoretici in de Verenigde Staten.
Tot hen behoort professor Kissinger, on
langs benoemd tot militair adviseur van
Kennedy. Kissinger, die eens tot de vu
rigste strijders voor de Westduitse kernbe
wapening behoorde, is nu tot de slotsom
gekomen dat de afschrikwekkende wer
king van represailles met kernwapens
tegen een conventionele aanval zeer twij
felachtig is, omdat de aangevallene niet
veel zin zal hebben als straf ervoor de ver
nietiging van de wereld, en daarmee van
zich zelf, in te leiden.
Op basis daarvan verdedigde ook
Schmidt gisteren de „trapsgewijze af
schrikking", het beantwoorden van een
conventionele aanval met conventione
le middelen en derhalve een ver
sterking der conventionele strijdkrach
ten. Strauss moest tegen hem slag leveren
op twee fronten. Dat van de verkiezings
strijd waarin de socialisten het terugdrin
gen der kernbewapening als een machtige
troef zien, en dat van de uitrusting van
de Bundeswehr met tactische kernwapens
die nu half voltooid is, en die Strauss niet
graag opnieuw op losse schroeven gesteld
wil zien. Hij verweet de socialisten kwade
trouw en inconsequentie. Nadat zij zich
na veel vergeefs verweer eindelijk bij de
Westduitse herbewapening en de NAVO als
voldongen feiten hadden neergelegd, zou
den zij nu proberen door eritiek van bin
nen uit deze feiten omver te werpen
Strauss zei in het debat dat onder de
huidige omstandigheden noch in toon, noch
in inhoud een schoolvoorbeeld van de par
lementaire democratie was dat kernbe
wapening der Bundeswehr volgens de ou
de plannen een strikte noodzaak is. Ten
eerste omdat het onzin zou zijn de tac
tische kernwapens met hun beperkte reik
wijdte in het achterland op te stellen, ten
tweede omdat men het moreel van de
Duitse soldaat niet mag indeuken door
hem geen kernwapens toe te vertrouwen
Hij verzette zich ook met kracht tegen
plannen om met kernwapens uitgeruste
eenheden in een „Sonderkommando" onder
te brengen, plannen die zijn ingegeven
door de vrees dat een plaatselijke com
mandant, wiens eenheid in bijzondere
moeilijkheden raakt, in paniek het vuur
met kernwapens zal openen. Hij zei ten
slotte dat als het Westen voornemens is
conventionele aanvallen met conventionele
wapens te beantwoorden, een huivering
wekkende situatie zou ontstaan.
Dan zouden namelijk zekere staatslieden
kunnen menen dat het schieten weer be
trekkelijk risiciloos zal worden.
Strauss begroting van elf miljard mark
werd tenslotte met de stemmen der socia
listen tegen aangenomen. De felle uitvallen
van Strauss waren dus zeker mede ingege
ven door de voor de Duitsers pijnlijke on
zekerheid omtrent Kennedy's plannen. Het
zou overdreven zijn om van een dramati
sche Westduits-Amerikaanse crisis te spre
ken. Maar de Duitsers zullen toch nog eni
ge weken in het zweetkamertje moeten
doorbrengen, namelijk tot Adenauer op 12
of 13 april naar Wishington gaat. De kan
selier gebruikt momenteel zijn vakantie- in
Italië om uit te ruste en zich daarop
voor te bereiden. Dat is ook wel nodig
want er staan vrij wat punten open, na
het bezoek van Harriman aan Bonn, dat de
Duitsers als een koude douche op het lijf
viel. De Amerikaanse neiging om de op
waardering van de mark als „een aardig
begin" te kwalificeren van een Westduitse
bijdrage tot versterking van de dollar en
een passend aandeel in de Amerikaanse
inspanningen in de onderontwikkelde ge
bieden, verleidt zelfs zulke bedachtzame
kranten als de „Frankfurter Allgemeine"
tot bijzonder stevige uitvallen.
De Westduitse kranten hebben ook ge
tracht zich en hun lezers moed in te pra
ten over Willy Brandt's bezoek aan Kenne
dy. Zij leggen uit, dat de vervanging van
de slotzin in het communiqué omtrent
„Amerika's vastbeslotenheid de geallieer
de positie in Berlijn te verdedigen" door
„de op verdrag en overtuiging gegronde
Amerikaanse verplichting" een verster
king in plaats van een verzwakking bete
kent. Maar achter die uitleg schuilt de
angst dat Kennedy de vrijheid van de
Westberlijnse bevolking misschien op an
dere manier zal willen verdedigen dan
door het handhaven van de garnizoenen op
hun huidige sterkte.
De vrees voor dat „andere" in Kenne
dy's plannen, en de mogelijkheid van het
verlaten van het oude vertrouwde spoor
waarin de Westduits-Amerikaanse verhou
ding in de periode Eisenhower voortsuk-
kende, de instinctmatige afkeer van poli
tici voor het onbekende, voeden, naast alle
uitingen van bewondering voor Kennedy's
energie, dus die huidige Westduitse onze
kerheid. Die groeit trouwens ook op een
bodem van een steeds weer opduikend
kwaad geweten. Voorts is er bezorgdheid
zelfs over het samenvallen van het proces
Eichmann met de besprekingen tussen
Kennedy en Adenauer.
NEW YORK (UPI) Koning Hassan II
van Marokko heeft, in weerwil van druk
van de linkse groepen en van de nationa
listen bepaald, dat de Verenigde Staten
hun strategisch luchtcommando in Marok
ko kunnen handhaven, tot de expiratie
datum die reeds was overeengekomen, al
dus meldt een correspondent van het
Amerikaanse C.B.S.
Koning Hassan heeft voorts zijn deskun
digen opdracht gegeven een studie te ma
ken van de mogelijkheden om het vlieg
veld van de basis te blijven gebruiken als
de Amerikanen in 1963 vertrokken zullen
zijn Hij wil op die manier een basis die
enkele honderden miljoenen dollars waard
is, met Amerikaanse hulp in bedrijf hou
den ten behoeve van de burgerluchtvaart
In Bonn verluidt volgens de „New York
Times" dat Nederland zich bereid heeft
verklaard tot periodiek politiek beraad
van de regeringsleiders der zes E.E.G.-
landen, zij het op twee voorwaarden. Deze
zijn dat alleen politieke problemen zullen
worden besproken die de zes aangaan en
dat Groot-Brittannië automatisch bij dit
overleg zal worden betrokken als de dis
cussies de exclusieve belangen van de zes
te buiten gaan.
Volgens diplomaten in Bonn zou een let
terlijke toepassing van de Nederlandse
voorwaarden betekenen, dat de zes zonder
Groot-Brittannië bijvoorbeeld geen NAVO
kwesties kunnen bespreken en ook niet
kwesties als de spanning tussen Oost en
West, Berlijn, ontwapening of Kongo.
In Bonn meent men dat de Nederlandse
regering minder halsstarrig is geworden
door de reactie van het Nederlandse pu
bliek op de Parijse topconferentie van de
zes. Men gelooft dat hierdoor druk op de
Nederlandse regering is ontstaan om niet
de indruk te wekken dat zij de Europese
integratie tegenhoudt. Ook zou zij niet in
een geisoleerde positie binnen de zes mo
gen komen.
De Britten hebben naar men in Bonn
voorts gelooft, ook aan het verzwakken
van de Nederlandse houding bijgedragen
en wel doordat zij om de kwestie van de
betrekkingen met de E.E.G. blijven heen-
draaien wegens de economische banden
binnen het Gemenebest, aldus de New York
Times.
HAVANA (Cuba) (AFP) De Cubaan
se politie heeft negentien personeelsleden
gearresteerd van twee grote genationali
seerde warenhuizen ii. Havana waarin
dinsdagavond gelijktijdig branden zijn uit
gebroken. De autoriteiten nemen aan dat
het sabotagedaden waren. Bij deze bran
den werden zestien mensen, waarbij zeven
brandweerlieden, gewond.
In een brief aan de voorzitter van de
UNO-Assemblee heeft de Cubaanse minis
ter van Buitenlandse Zaken de regering
van president Kennedy beschuldigd van
het intensiveren van de politiek van in
menging, welke de regering-Eisenhower
tegenover Cuba voerde.
Volgens het Cubaanse dagblad „Revo
lucion", het officiële orgaan van de Cu
baanse revolutionaire beweging „26 juli
is meer dan tachtig percent van de op
standelingen in het bergachtige gebied Es
cambray gedood of gevangen genomen
381 opstandelingen zouden zijn gevangen
genomen en 39 gedood. De regeringsstrijd
krachten zouden slechts zes doden en elf
gewonden hebben. In Havana wordt een
„tentoonstelling van Amerikaanse wa
pens" gehouden welke in Escambray zou
den zijn buitgemaakt.
JOHANNESBURG (UPI) Het avondblad The Star bracht gisteravond in Jo
hannesburg het nieuws over Zuid-Afrika's uittreding uit het Gemenebest in een
extra editie op straat. De kranten werden de verkopers bijkans uit de handen gerukt
door mensen, die wilden weten wat het oppositieblad, dat Verwoerd steeds mild
heeft behandeld, wel zou schrijven. The Star liet gisteren echter een woedende ver
oordeling horen van de politiek der regering. In het hoofdartikel werd onder meer
gezegd: „De tijd zal leren wat uit deze puinhoop te redden valt. Over enige tijd zal
het mogelijk zijn om vast te stellen welke verliezen aan ons land zijn toegebracht
door het verlies van het lidmaatschap van het Gemenebest. Bij het eerste vernemen
van het nieuws is er tijd voor woede, oprecht en gerechtvaardigd om de gokkers
die de gehele toekomst van hun land en van de grondslagen der bevolking op het
spel hebben bezet. Zij hebben verloren en wij hebben verloren".
De leider van de Verenigde Partij, die
in Zuid-Afrika in de oppositie is, Sir Vil-
liers de Graaff, heeft verklaard dat het
gisteren een tragische dag voor Zuid-Afri-
ka was en mogelijk ook een noodlottige
dag voor het Gemenebest. „Het is duidelijk
dat de ergste vrees van mijn partij, toen
het referendum (over de vraag of Zuid-
Afrika een republiek moest worden) werd
gehouden, op het punt staat uit te komen",
voegde hij eraan toe. Leslie Cooper, voor-
BRUSSEL (ANP) In Brussel wordt
aangenomen, dat de Indonesische maat
regelen tegen de Belgische ondernemingen
in Noord-Sumatra „als voorzorgsmaatrege
len" moeten worden beschouwd. Officieel
is de Belgische regering van de „tijdelijke"
bezetting van deze ondernemingen dooi
het Indonesische leger nog niet op de hoog
te gesteld. Zekerheid over deze veronder
stelling bestaat dan ook niet, aldus ver
klaarde een woordvoerder van het minis
terie van Buitenlandse Zaken in Brussel
woensdagmiddag.
Langs diplomatieke kanalen zijn nadere
inlichtingen over de maatregelen ge
vraagd Het is bekend, dat de onder
nemingsarbeiders het inbeslagnemen van
de Belgische ondernemingen hadden ge
vraagd als vergelding voor de gebeurte
nissen in Kongo. Deze hebben reeds geleid
tot onteigening van Belgische bezittingen
in Egypte.
De Belgische ondernemingen in Noord-
Sumatra produceren rubber en palmolie
Een belangrijk Belgisch bedrijf buiten Su
matra is de Faroka-cigarettenfabriek in
Malang in Oost-.Tava.
zitter van de liberale partij-afdeling in
Transvaal, die voorstander is van afschaf
fing van de apartheid, zei: „Ik zou niet
willen zeggen dat wij verheugd zijn. be
halve dan voorzover hierdoor hetgeen wij
altijd al hebben gezegd, Is bewezen, name
lijk dat de rest van de wereld Zuid-Afri
ka's rassenpolitiek niet zal tolereren. Dit
is een zeer ernstig iets voor Zuid-Afrika.
Ik geloof dat de zwarte Afrikanen het om
dezelfde reden ter harte kunnen nemen en
zich aangemoedigd zullen voelen om op
inwilliging van hun eisen aan te dringen".
Vreugde
LONDEN (AFP en Reuter) Albert Lu-
thuli, een der voornaamste woordvoerders
van de Afrikaanse gemeenschap van Zuid-
Afrika, verklaarde met grote vreugde ken
nis te hebben genomen van het standpunt
der Gemenebest-premiers. „Elke andere
beslissing zou steun aan de apartheids
politiek hebben betekend", zo zei hij.
Jonge Afrikanen die zich bij Lancaster
House in Londen hadden verzameld gaven
uitbundig uiting aan hun vreugde.
De leider van de Britse Labourpartij,
Gaitskell, verklaarde dat toelating van de
republiek Zuid-Afrika rampzalige ge
volgen zou hebben gehad, ook voor Rhode-
sië en Kongo.
De Labourpartij had liever gezien dat de
Zuidafrikaanse regering haar rassenbeleid
had gewijzigd. Slechts wanneer verande
ring is gekomen in deze politiek kan Zuid-
Afrika weer worden toegelaten, aldus
Gaitskell.
Koersdaling op effectenbeurs
van Johannesburg
Bij opening van de effectenbeurs in Jo
hannesburg waren de koersen vandaag 15
tot 20 punten lager dan de slotkoersen van
gisteren. De voorzitter van de beurs, John
Ferguson, drong er heden bij de beleggers
op aan zich niet in paniek te laten brengen.
Leden van de beurs hadden voorspeld dat
de noteringen zouden dalen, als Zuid-Afri
ka zich uit het Gemenebest zou terug
trekken.
De Bijkeuken
U kunt nu naar binnen gaan, mijnheer Murray, zei het
majej 0
Zuchtend legde Neil het tijdschrift neer. Hij was een gezonde,
jonge man en hij had er geen bezwaar tegen om nu en dan wat
bloed af te staan voor de goede zaak, maar hij had er altijd
een hekel aan om een praatje te maken met de in een witte jas
gestoken verpleegster, die naast hem zat en met kolven en
slangetjes in de weer was. Neil was niet gesteld op zulke ge
sprekken. Hij was trouwens helemaal niet gesteld op wat voor
soort conversatie dan ook. Hij herinnerde zich nog het gesprek
van de laatste keer. Dat was ongeveer als volgt verlopen:
Heerlijk weer is 't. Vindt u ook niet?
Ja, heerlijk.
Er komen echter wolken opzetten.
Ja, 't zou wel eens kunnen gaan regenen
Dat meent u toch niet? Ik heb geen paraplu bij me. Werkt
u hier in de buurt?
Ja, op de bank.
o, dat is leuk! Ik bedoel, dat u niet ver hoeft te gaan. nu
er regen in de lucht zit. Ik dacht niet dat het zou gaan regenen.
U dus wel?
Ja, ik heb een barometer op kanhoor.
O, dat is mooi!
Het gesprek was echter niet erg vlot verlopen. Er waren
pijnlijke pauzes geweest.
Zodra de verpleegster in de onderzoekkamer met een of ander
geheime bedoeling in zijn vinger had geprikt en tevreden scheen
te zijn, werd Neil naar een hokje verwezen. Hij keek hoopvol
naar de assistente, die hij daar aantrof. Ze zag er keurig en
helder uit in haar strakke, witte jas. Ze had lieve, bruine ogen,
vond hij, en toen ze de dokter riep. klonk haar stem pre tig.
Maar zou ze iets zinnigs weten te zeggen?
De vrouwelijke arts opende echter het gesprek. Ze «wam
met een brede, onnatuurlijke glimlach binnen en zei tot Neil:
Even de vuist ballen, alstublieft. En nu krijgt u een pukje,
't Doet geen pijn, dat beloof ik u.
Neil keerde zich tot de assistente, die zedig naast hem zat Hij
meende dat er een geamuseerde glimlach rond haar lippen
zweefde.
Wat is er met haar aan de hand. fluisterde hij, toen de
arts, nog steeds geforceerd glimlachend, was vertrokken.
Niets, antwoordde ze zachtjes. Ze probeerde u gerust te
stellen. De donor vóór u is flauw gevallen.
Waarom in hemelsnaam?
Er zijn nu eenmaal mensen die geen bloed kunnen zien.
Ach, daar ben ik aan gewend, zei Neil.
Daar zij nu misschien zou denken, dat hij een mooi denaar of
iets dergelijks zou zijn, liet hij er op volgen:
Toen ik nog een kleine jongen was, kreeg ik steeds on
gelukken.
Ja dat zie ik. U heeft een fiks litteken op uw arm.
Ja, dat kreeg ik toen ik als jongetje van vijf van de veranda
viel en op een hark terecht kwam. Onze oude huisdokter gaf me
tien hechtingen, maar hij nam zich niet de moeite mij te ver
tellen dat het geen pijn zou doen. Hij was met zijn gedachten
ergens anders omdat hij van een voetbalwedstrijd was wegge-
roepen. Je kunt ook nog steeds zien, hoe ik eens mijn vinger
heb gekneusd in een of andere pers.
Ze glimlachte.
Wat zal uw moeder in angst gezeten hebben.
Ach, ze was er aan gewend. Ik ben de jongste van vijf
broers en één van ons had altijd wel iets. M'n moeder neeft
zelfs leren autorijden omdat ze niet steeds m n vader wilde
vragen naar de dokter te rijden als één van ons eens een on
geluk had gekregen.
Heeft u soms buiten gewoond? i
Ja M'n vader had een boerderij. Twee van mn broers
zitten er nog steeds. Ik werk hier op de bank. maar over een
paar maanden komt er in m'n geboortedorp een vacature. Ik zou
daar graag naar solliciteren.
Waarom doet u dat dan niet?
Ach, dat weet ik eigenlijk niet.
Neil keek haar aan. Ze scheen nogal geïnteresseerd te zijn.
M'n verloofde vindt dat nu eenmaal niet zo leuk. Ze is
gewend aan een stad en het stadsleven zon ze in de beginne
écht missen, maar ik geloof vast en zeker, dat ze in dat dorpje
bést zou kunnen wennen De moeilijkheid is echter, dat ze hier
een huis op het oog heeft, 't Is heus een leuk en gezellig huis.
maar toen ik het. zag heb ik haar meteen gevraagd: „Maar waar
moeten de kinderen spelen?" Ze antwoordde toen: „Natuurlijk
in de tuin". Een tuin! Die hele t.uin is niet veel groter dan de
border met rozen van m'n moeder. Wij hebben vroeger gelukkig
t. M ft
ruimte genoeg gehad om te spelen en er waren bomen om in te
klimmen, een schommel en een plekje om te zwemmen in de
rivier.
Ja, ik begrijp u, zei ze. Kinderen, die in een stad op
groeien. hebben er geen begrip van wat zij missen. Ik maak
mij wel eens zorgen als ik naar m'n twee jongens kijk, maar
ze schijnen zich volkomen gelukkig te voelen.
Ach, ze weten nu eenmaal niet beter. En ik geloof dat
Veronica, m'n verloofde, wel gelijk heeft. Er zijn in een stad
nu eenmaal meer mogelijkheden voor een kind. Cultuur en zo.
Z'n stem klonk niet helemaal overtuigd en hij was blij toen
ze antwoordde:
Dat weet ik zo net nog niet. Ik geloof dat je een kind het
meeste plezier doet met een opvoeding ergens buiten. Klaar
dokter, riep ze.
Ik kom, zuster White!, riep de dokter terug.
Er was toen geen gelegenheid meer om te praten.
Tot ziens, zei ze slechts.
Drie maanden later vergat een nerveuze Neil bijna dat hij
naar de bloedtransfusiedienst moest. Pas toen hij het zieken
huis betrad, dacht hij weer aan zuster White. Hij keek om zich
heen of hij haar soms ergens zag. Hij zag haar inderdaad en
door wat rond te hangen en te zeggen dat hij helemaal geen
haast had. slaagde hij er in zó lang te wachten totdat zij vrij
was.
Kunt u zich nog herinneren waar wij de laatste keer over
spraken?, vroeg hij zodra de dokter was verdwenen.
O ja, antwoordde ze. Over het probleem van de stad
contra het. dorp. Heeft u nog naar dat baantje gesolliciteerd?
Ja, dat heb ik, maar dat is nu juist de moeilijkheid, zei
Neil. Gisteren kreeg ik bericht, dat ik kon komen. Veronica
vindt dat echter helemaal niet leuk.
Ach, wat spijt me dat.
Ik mocht het eigenlijk niet zo zeggen. U begrijpt wel wat ik
bedoel. Een huishouden voeren in een dorp schijnt voor een
vrouw een soort nachtmerrie te zijn.
Onztnt. -antwoordde zuster White. Ik kan u qatuurlijk
alleen m'n eigen mening geyen, maar -ik geloof dat een huis
houden in een stacl niets gedaan is. 't Is veel te gemakkelijk.
Je koopt maar wat. zoals m'n vader gezegd zou hebben: blik-
kies en pakkies, en je hebt verder niet veel te doen Daarom
kom ik hier wel eens werken nu de jongens naar school zijn.
Buiten, op het land. kun ie je eigen groente telen en fruit, en
kun je inmaken, jam maken en bakken. Mijn moeder zou het
schandelijk gevonden hebben om je gasten iets voor te zetten,
dat uit een pakje of blikje kwam. Natuurlijk, ik weet wel dat
je dit in een stad wel móét doen, maar je kunt je in die keu
kentjes hier nauwelijks wenden of keren en er is geen bij
keuken.
Plotseling begon ze te lachen.
Ik kan maar beter niet over bijkeukens beginnen, want
dan raak ik niet uitgepraat.
Ik heb daar eigenlijk nog nooit goed over nagedacht, zei
Neil, maar nu weet ik wat er in het huis. dat Veronica zo
graag wil hebben ontbreekt Er is geen bijkeuken en zelfs
geen tafel in de keuken. Maar waar moet je dan eten?
In de eetkamer soms?
Ach ja, natuurlijk, maar als we vroeger 's winters na het
spelen thuiskwamen, had m'n moeder altijd melk en warme
broodjes of iets dergelijks voor ons klaar staan We gingen dan
in de keuken zitten en keken toe hoe zij aan het koken was.
Dat was altijd erg gezellig.
Ja, zei zuster White nogal droevig, Ik begrijp, dat u
dat erg gezellig vond.
Toen grinnikte ze plotseling.
Maar we moeten niet in het verleden levenKlaar,
dokter!
Neil moest nog vaak aan dit gesprek terugdenken en hij
begreep maar al te goed dat het zijn besluit om dat baantje
aan te nemen had beïnvloed Dit vormde overigens maar een
schrale troost, daar Veronica tot haar spijt, maar vastberaden
de verloving had verbroken.
Neil was ook vastberaden, maar het speet hem méér dan
Veronica. Hij voelde zich er ellendig onder. En om alles nóg
erger te maken: hij kon pas over zes maanden zijn oude be
trekking verlaten. Daar zat hij dus. Geen verloofde meer en
met het vervelende uitzicht straks zijn intrek in het enige hotel
letje van dat dorpje te moeten nemen.
In het holst van de nacht begon de telefoon plotseling te
bellen. Hij kreeg het verzoek om meteen naar het ziekenhuis
te komen.' Hij moest bloed geven voor een spoedtransfusie. Nog
half slapend kleedde hij zich aan. Het was smerig weer en hij
was kletsnat en door en door koud tegen de tijd dat hij de
wagen uit de garage had gehaald.
Er werd snel en efficiënt in het ziekenhuis gewerkt. Het
speet hen dat ze hem in het holst van de nacht hadden moeten
laten komen maar er was een ongeluk gebeurd Een kind. Toen
hij de hehandelingskamer verliet, passeerde hij een vrouw, die
op een bank zat te wachten. Hij herkende haar meteen. Het
was mevrouw White, de verpleegster. Ze had echter geen ver
pleegstersuniform aan, maar een rode regenjas en ze had een
doekje o ver-bét hoofd gebonden.
Hoe gaat het met u?, vroeg hij opgewekt. Hebben ze u
soms ook laten komen?
Ze keek op maar herkende hem niet meteen.
Wat bedoelt u? O, bent u het? Ze hebben u geroepen voor
m'n zoon.
Neil ging naast haar zitten.
Wat is er gebeurd?
Hij speelde op straat met zijn autoped. Ik heb hem dat
wel honderdmaal verboden, maar hij luisterde daar nooit naar.
Hij is niet erg gehoorzaam. Vanmiddag werd hij aangereden.
Hebben ze u soms gezegd hoe het met hem gaat?
Ze gaven hem een goede kans.
Ze knikte.
Wilt u niet liever weer naar huis gaan?
Ik heb geen haast.
Zwijgend zaten ze enige tijd voor zich uit te staren. Neil pie
kerde ergens over. Hij wist niet goed hoe het te vragen.
Is uw man met uw andere zoon thuis gebleven?, vroeg hij
tenslotte.
Nee. M'n man leeft niet meer. Ik woon in bij de ouders
van hem. Ze passen nu op Peter.
O, het spijt me.
Daar ze eigenlijk niets meer wisten te zeggen, bleven ze zwij
gend naast elkaar zitten totdat tegen drie uur de dokter kwam
vertellen dat Robin weer helemaal zou genezen, al zou hét
dan ook lang duren.
Ik zal u wel even thuis brengen, zei Neil, haar een arm
gevend.
Toen Neil haar had afgezet, zei ze:
Dank u wel. 't Was erg aardig van u.
Ze scheen zich plotseling iets te herinneren:
Heeft u dat baantje niet geaccepteerd?
O, ja. antwoordde Neil. Ik begin in september.... alleen.
O, dat spijt me. Tot ziens en nog wel bedankt
De volgende maanden zagen ze elkaar vrij geregeld. Neil
vond het de natuurlijkste zaak van de wereld dat hij belang
stelling bleef tonen voor de jongen en hij gaf mevrouw White
graag een lift naar huis.
De avond voordat hij zou vertrekken, bleef hij lang praten.
Ik zal je missen, zei ze. De jongens trouwens ook.
Neil zweeg. Hij had nog nooit zó vrijuit met iemand ge
sproken als met haar, maar nu scheen hij plotseling met stom
heid geslagen.
Waar gaat u wonen?, vroeg ze.
In een hotel.
Hij moest een brok in de keel wegslikken.
Ik had echter een aardig huisje kunnen krijgen.
Hij keek haar smekend aan. Zou ze het begrijpen? Ja, ge
lukkig, ze wist het nog.
Met een bijkeuken zeker....?
(Nadruk verboden)
Wij geven niet alleen waardevolle advie
zen en leveren 1e klas stoffeerwerk, maar
bovendien zijn onze prijzen het laagst.
De voorjaarscollectie is compleet
Vitrages Gordijnstoffen
Vloerbedekking - Lopers enz.
Uitsluitend de betere meubelen
Huiskamers, eethoekjes, slaap
kamers, bankstellen, dressoirs enz
PRES. KRUGERSTRAAT «0 TELEFOON 412?
