Proces-Fenaroli verslindt ontelbare
Italiaanse dagbladpagina's
De gevangene, die de politie
naar zijn hand zet
m-BOA
N azi-concentratiekampen
hebben zes miljoen levens geëist
SCHAPEN AAN DE SCHANDPAAL
Garcia de Léon
ZWAARDEMAKER
nieuu>e
Commissies van Europees
parlement bijeen
143.677 M-BRIGADIERS
VROEGEN REEDS
HET LOGBOEK 1961 AAN!
Massale stakingen
in Denemarken
DE JAM VOOR MANNEN
Asmeta Stalen
Kantoormeubelen
DONDERDAG 13 APRIL 1961
7
ZWAARDEMAKER &C°N*
MAARSSEN (holland^
neemt vaker
Politiële slopers
Spijker
Firma M. H. Kaaks
i*'+
Soekarno sluit vrede met
de communistische partij
Terugbetaling van 500,-
aan anti-kernbombetogers
Kort nieuws
Labour-afgevaardigde naar
Conservatieven overgegaan
Joden maakten 66 percent uit der slachtoffers
(Van onze correspondent)
ROME. Alleen in een land, waar iedereen verzot is op
alles wat met politie en rechtspraak te doen heeft, is het
mogelijk dat alle dagbladen nu al ruim twee maanden lang
iedere dag twee volle bladzijden wijden aan een vrijwel
stenografisch verslag van de verschillende zittingen in het
proces-Fenaroli en een derde bladzijde aan beschouwingen
over dat proces. Niet alleen verveelt het niemand, maar in
de cafés en trams en zelfs midden op straat ziet men de
lezers, alle andere nieuws negerend, met de grootste aan
dacht juist die bladzijden uitspellen. Eerlijk gezegd is er
voor ons de aardigheid een beetje af. We hebben nu wel
begrepen, dat Fenaroli een man is, die allerhandigst met
cijfers weet te goochelen, die over honderden miljoenen
spreekt terwijl hij niets dan schulden had en wij voegen ons
bij de 84 percent (een Gallupproef heeft ze geteld) der
Italianen, die aanneemt dat hij schuldig is. Maar of Ghiani
zijn handlanger was, blijft onzeker. Er zijn getuigen, die
beweren hem gezien te hebben in de trein en anderen, die
in dezelfde trein en in dezelfde coupé reisden, die dat ont-
7 op
heeft
kennen. Er is een papier, dat uitwijst hoe hij in de nacht van
eptember 1958 in de slaapwagen Rome—Milaan
gezeten, samen met Fenaroli en de laatste geeft dit
toe. Maar Ghiani beweert nooit in een slaapwagen te hebben
fereisd. Het persoonsbewijs, dat hij aan de ambtenaar van
e „wagons-lits" toonde, was een rijbewijs, maar Ghiani
houdt vol, en dit is juist gebleken, dat in januari 1958 zijn
portefeuille met dat rijbewijs is gestolen (waarschijnlijk in
de fabriek waar hij werkte) en dat het document hem zes
maanden later werd teruggestuurd. Nu is bekend, dat Fena
roli in het laatste oorlogsjaar zich had gespecialiseerd in het
vervalsen van allerlei documenten, die hij aan de partisanen
verkocht. Zou deze man niet, om „de volmaakte misdaad"
te kunnen begaan, zich van een andere handlanger hebben
bediend, die reisde op door Fenaroli vervalste papieren?
Het is alles erg ingewikkeld en het is zeer de vraag of de rechters er ooit uit
zullen komen. De zitting van 7 april was bijna geheel aan „de koning der uitbrekers"
Barbaro gewijd en bij die zitting is het wonder gebeurd: de voorzitter van het Hof
van Assisen, uiterst streng en terughoudend, is zogoed als alle aanwezigen, beklaag
den inbegrepen, in bulderend gelach uitgebarsten. Barbaro was natuurlijk niet aan
wezig. Hij heeft met de hele zaak eigenlijk niets te maken en de president van het
hof, die dit heerschap kent (iedere rechter in Italië kent hem! heeft een vorm ge
vonden om hem er buiten te houden. Maar tenslotte is hij het geweest, die in de
gevangenis van Rome de clandestiene briefjes, welke Fenaroli aan Ghiani schreef
(en die zeer belastend zijn) in handen wist te krijgen en aan het gerecht deed toe
komen. En hij wist in januari 1960 (hij deponeerde een brief over die kwestie bij het
archief van de gevangenis te Milaan) dat de juwelen van mevrouw Fenaroli ver
borgen waren in een flesje in de werkplaats van Ghiani, waar zjj pas in mei van dat
jaar werden gevonden. Hoe hij dat wist is zijn geheim, dat hij niet zal vrijgeven, ten
zij hij als getuige wordt gehoord.
Die bewuste 7 april werd dan gehoord
de luitenant-kolonel der carabinieri Man-
tarro, dienstdoende in de strafgevangenis
van Milaan. Mantarro vertelde het volgen
de: „In de zomer van 1960 kreeg ik een
vertrouwelijke brief van mijn collega uit
de gevangenis van Porto Azzurro, die mij
schreef dat de gevangene Vincenzo Barba
ro de wens had geuit met mij in contact
te komen om aanwijzingen te verstrekken
Advertentie
LUXEMBURG (AFP) De politieke
commissie van het Europese parlement
heeft in Luxemburg, ter voorbereiding van
het politieke debat in de mei-zitting van
het parlement, een ontwerpresolutie goed
gekeurd waarin wordt aangedrongen op
politieke integratie van de zes landen der
Europese Economische Gemeenscha*p op
Euratoom en E.G.K.S.
De commissie acht een duidelijke stand
punt-bepaling van het Europese parlement
aan het einde van dat debat, dat nog voor
de tweede topconferentie van de zes re
geringsleiders wordt gehouden, nodig. De
ontwerp-resolutie verlangt verwezenlijking
van reeds vroeger geformuleerde verlan
gens van het Europese parlement, name
lijk directe verkiezingen, fusie van de drie
Executieven van E.E.G., E.G.K.S. en Eura
toom, oprichting van een Europese univer
siteit, allemaal problemen die op de top
conferentie van 19 mei zullen worden be
sproken, samen met het plan-De Gaulle
voor oprichting van een permanent poli
tiek secretariaat van de zes.
Ten aanzien van de permanente zetel
van het parlement, een kwestie die samen
hangt met de keuze van een definitieve
zetel voor alle gemeenschapsorganen,
heeft de politieke commissie besloten de
zaak te laten rusten tot maart 1962. De
regeringen hebben dit enige jaren geleden,
toen zij geen overeenstemming konden be-
reieken, ook reeds gedaan. Vorig jaar is
er een streven in het Europese parlement
geweest om met dit uitstel geen genoegen
te nemen en desnoods voor het parlement
zelf maar vast een definitieve vergade
ringsplaats vast te stellen. Men wil nu ech
ter kennelijk toch maar weer op de rege
ringen wachten.
De energiecommissie van het Europese
parlement heeft dinsdag ook in Luxem
burg vergaderd. De commissie keurde
een verslag goed dat de Belgische sena
tor Leemans zal uitbrengen over de coör
dinatie van de energiepolitiek van de zes.
De commissie verklaarde zich akkoord
met de beginselen van de drie Europese
Executieven voor een urgentieprogram op
dit terrein.
inzake een ring met briljant, die ontbrak
aan de juwelen van de vermoorde me
vrouw Fenaroli en inzake een bedrag van
800.000 lire, eveneens ontbrekende. Tevens
hield de betrokken gevangene vol, dat hem
de naam bekend was van de ware moor
denaar van genoemde vrouw". Er volgt
dan een heel verhaal, dat door de kolo
nel doodernstig wordt verteld en dat hier
op neerkomt dat de carabinieri in Milaan 't
kennelijk heerlijk vonden „die lui in Ro
me" weer eens op een fout te kunnen be
trappen. De twee steden kunnen elkaar
niet uitstaan. Barbaro, die eeuwig op reis
is van de ene stad naar de andere om
voor allerlei rechters te verschijnen,
moest naar Milaan worden getranspor
teerd voor een rechtszaak. Mantarro heeft
hem daar in de gevangenis opgezocht en
onmiddellijk stelde Barbaro zijn voorwaar
den: „Is bij de fabriek Vembi, in het bij
zonder in de donkere kamer waar Ghiani
werkte, alles nog onveranderd? Welke
meubelen zijn er in die kamer?" De ca
rabinieri stelden zich met de directie van
de fabriek in contact en kregen een
nauwkeurige beschrijving, die de kolonel
aan de gevangene voorlegde. Er werd
toen afgesproken, dat Barbaro op een
avond laat de fabriek zou bezoeken. Daar
zou het geheim worden geopenbaard.
De directeur van de fabriek werd ver
wittigd en nadat het personeel verdwe
nen was, kwame,n de kolonel van de car-
binieri en acht van zijn mannen, allen in
civiel om niet de aandacht te trekken, en
Vincenzo Barbaro. wiens linkerpols met
een zware ketting was verbonden aan de
rechterarm van de stevigste politieman.
In Italië, waar mannen altijd gearmd lo
pen, kan zulk een expeditie verlopen zon
der op te vallen. Barbaro, in zijn beste
kleren (ook in de gevangenis, dat weten
we nu al, is hij keurig gekleed en ge
bruikt dure parfums) nam de fabriek in
ogenschouw en gaf order, dat de direc
teur en de nachtwaker moesten vertrek
ken. De kolonel, die wist dat „de koning
der uitbrekers" een voorliefde heeft voor
de uniform van de carabinieri als hij een
gevangenis wenst te verlaten, had geen
bezwaar: hier waren tenslotte geen uni
formen en als Barbaro het op een lopen
had willen zetten, had hij negentig kilo
politieagent mee moeten sleuren. In de
„donkere kamer" waar Ghiani doorgaans
werkte, zei hij bij wijze van een tover
formule: „Verplaats die kast en in de
muur daarachter liggen de bewijzen". Er
stond inderdaad een zware ijzeren kast.
„En toen hebben we de muur gesloopt",
zo eindigde Mantarro dat deel van zijn
getuigenis. „De muur?" vroeg de voorzit
ter ongelovig. „Ja de muur, maar we von
den niets en Barbaro was kennelijk teleur
gesteld en herhaalde de tekst van zijn
briefje. Tot hij zei: Er zijn mensen, die
rechts niet van links weten te onderschei
den. Het zal goed zijn ook tegenovergele
gen muur te onderzoeken. Dat gebeurde.
Barbaro voelde er veel voor ook
de muur tegenover de ingang van het
laboratorium te vellen, maar de kolonel
was beducht, dat dan misschien de hele
fabriek zou ineenstorten. „Verder hebben
we met sterke zaklantarens elke vier
kanten centimeter van die muur onder
zocht. Niets." „En toen?", vroeg de pre
sident. „Barbaro gaf er zich rekenschap
van, dat het onderzoek tot niets had ge
leid, maar om aan te tonen, dat hij te
goeder trouw was zei hij:
„Misschien hebben zij er ons in laten
lopen. In ieder geval zal ik u het betrok
ken briefje poste restante naar Milaan
sturen". De brave kolonel vond dat best
en gaf aan Barbaro het nummer van zijn
rijbewijs, om als adres dienst te doen. „Hij
schreef het niet op, wat mij verbaasde,
maar hij zei dat hij een goed geheugen
had en dat de vier laatste cijfers van de
zeven gemakkelijk waren: 1519, terwijl
hij in 1915 geboren is". „Goed", zei de
president, „en toen?". „Het briefje heb
ik nooit gekregen". Maar de president
had wel een brief, een brief van Barbaro,
die meldde, dat het nutteloos was kolonel
Mantarro te ondervragen: bij de nachte
lijke expeditie was een brief aan het licht
gekomen, waarin de ware moordenaar zijn
schuld bekende. Die brief hebben de cara
binieri doen verdwijnen. „Wat weet u van
die brief?" vroeg de president. „Er was
geen brief". „Wat werd er in de werk
plaats, die u met de acht carabinieri heeft
onderzocht, gevonden?" vroeg de president.
„Een spijker".
„Wat?", zei de president. „Een spijker?"
„Ja, een spijker, waaraan Ghiani zijn jas
placht op te hangen". Toen kon ook de
ernstige voorzitter zich niet meer goed
houden en heel het paleis van justitie da
verde van het lachen.
Wat is de „Hauptmann" van Köpenick
tegenover Vincenzo Barbaro, die de hoog
ste gerechtelijke autoriteit van Milaan, de
beroemde procureur-generaal wiens su-
percensuur op film en toneel zoveel pen
nen in beweging heeft gebracht, ertoe
brengt een peloton carabinieri, liefst on
der bevel van een kolonel, ter beschikking
te stellen van een gevangene, om op een
nachtelijk uur een belangrijke Milanese fa
briek bijna te doen slopen? Het gaat in
het proces-Fenaroli om een afschuwelijke
moord, maar er zijn ook vrolijke kanten
aan.
Advertentie
Toonkamers:
Kinderhuissingel 14 - Telefoon 21649
Bureaux - Kantoorkasten
Foliokasten - Cantinemeubelen
Advertentie
Wanneer Iemand aanspraak kan maken op de titel van „De Man
Die Het Hardst Aan Paas-Vakantie Toe Was", dan is dit ongetwijfeld
de chef van de postkamer van het Hoofdkwartier van de M-Brigade!
in een ononderbroken stroom dwarrelden, gedurende de weken voor
Pasen, de enveloppen neer op zfln arme hoofd. Geen honderden, geen
duizenden, maar tienduizenden! Om precies te zijn: 143.677 stuks.
AUemaal M-Bonnen, allemaal aanvragen van M-Brigadiers voor
het Logboek 1961.
Internationaal M-paspoort
Het enthousiasme van de M-Briga-
diers voor dit nieuwe Logboek is
alleszins begrijpelijk. Want elke
M-Brigadier, die het Logboek in
vult en inzendt, ontvangt niet al
leen een nieuw M-embleem, maar
ook het Internationale M-Pas-
poort: een belangrijk nieuw doku-
ment dat gratis toegang verschaft
tot talloze boeiende bezienswaar
digheden in Nederland en in België.
Gratis abonnementen op het
weekblad voor M-Brigadiers
Bovendien kunnen de inzenders
van het nieuwe Logboek meedin
gen naar een van de 10.000 gratis
abonnementen op het leuke week
blad voor M-Brigadiers. 32 Pagina's
in kleurendruk met é.1 het M-Bri-
gade-nieuws, machtige strips, ver
halen, puzzels en prijsvragen!
Voor alle zekerheid
De vloed van aanvragen is nu weg
geëbd, de Logboeken zijn verzon
den. Maar de drukte was zo over
stelpend dat hier en daar misschien
een enkele aanvraag „in de ver-
De overstelpende drukte heeft
tevens aanleiding gegeven de in
zendtermijn van het Logboek te
verlengen. In het Logboek staat
vermeld „inzenden vóór 1 mei".
Lees hiervoor in de plaats „inzen
den vóór 1 JUNI a.s.".
drukking" zou kunnen zijn ge
raakt. (Bij zulke enorme aantallen
zit die kans er nu eenmaal altijd
in.) En natuurlijk zou het Hoofd
kwartier het bijzonder vervelend
vinden, wanneer er ergens in Ne
derland ook maar één M-Brigadier
tevergeefs op zijn Logboek zou zit
ten wachten. Daarom wordt, voor
alle zekerheid, hierbij nogmaals
een M-Bon geplaatst. Met andere
woorden: aan die M-Brigadiers
die wèl een M-Bon hebben inge
zonden, maar tot op heden nog
géén Logboek ontvingen op
rechte verontschuldigingen en
het verzoek opnieuw een M-Bon
in te vullen en op te zenden (zie
hieronder). ZiJ ontvangen dan,
per omgaande, alsnog het be
geerde Logboek 1961.
Achternaam
Voornaam v/h kind:
Straat:
Plaats: Prov.:
verzoekt de M-Brigade hem /haar het nieuwe Logboek te sturen,
waarmee hij/zij het Internationale M-Paspoort en het nieuwe
M-embleem kan krijgen - plus een kans op één van de 10.000
gratis kwartaalabonnementen op het weekblad „Fix en Fox",
het lijfblad voor M-Brigadiers. (Deze bon in open envelop, ge
frankeerd met 4 ct. postzegel, opsturen aan Hoofdkwartier
M-Brigade, Postbus 1131, Den Haag.)
DJAKARTA (Reuter) President Soe
karno heeft besloten een zaak, die het le
ger tegen de Indonesische communistische
partij aanhangig had gemaakt, te laten
vallen. Het betrof het publiceren van aan
vallen op de regering die een belediging
voor het gezag en de nationale veiligheid
werden geacht.
De president ontbood vijf leden van het
centrale comité van de partij en deelde
mede, dat hij het met het leger eens was
dat de aanvallen die in juli in het par
tij-orgaan „Harian Rakjat" waren gepu
bliceerd een strafbaar feit betekenden.
Hij waarschuwde dat bij herhaling, ver
volging zou worden ingesteld.
Het leger had een tijdelijk verschij
ningsverbod aan het blad opgelegd en een
lid van het centraal comité, Sakirman,
gearresteerd.
LONDEN (UPI) De betogers tegen
de kernbom die met Pasen van de Ameri
kaanse basis te Wethersfield naar Londen
zijn gelopen, een afstand van 81 km.,
zullen 500 pond sterling terugbetaald
krijgen van het geld dat zij hebben moe
ten betalen voor de huur van scholen in
Essex. De onderwijscommissie van Essex
heeft hiertoe na een heftig debat besloten.
In totaal hadden de betogers tegen de
kernbewapening 1680 pond sterling neer
geteld voor de huur van een aantal scho
len waar zij konden uitrusten van de ver
moeienissen van de mars. De organisato
ren hadden zich er over beklaagd, dat zij
teveel hadden moeten betalen.
Verbetering watervoorziening. B. en
W. van Amsterdam hebben de gemeente
raad voorgesteld hun 18.660.000 ter be
schikking te stellen voor uitvoering van
een vijftal werken ter verbetering van de
watervoorziening van Amsterdam. Voor
het uitbreiden van het infiltratiegebied in
de duinwaterwinplaats en voor het ver
groten van de voorraadvorming aldaar
vragen B. en W. 2.300.000; voor het ver
nieuwen en vergroten van de capaciteit der
installaties voor toevoeging van actieve
kool aan het ruwe duinwater 350.000;
voor het bouwen van een nieuw pompsta
tion met reinwaterkelders in Amsterdam-
Zuid 8.300.000; voor het leggen van een
dubbele transportleiding tussen dit pomp
station en het aanjaagstation in Osdorp
6.400.000 en tenslotte voor verbetering
van het pompstation aan de Haarlemmer
weg 1.310.000.
Botlekpieren. Rotterdam heeft thans
de rijksgoedkeuring gekregen voor de
bouw van een pier voor zeeschepen en
van vier lichterpieren in de Botlek ten be
hoeve van het door te vestigen graanover-
slagbedrijf.
(Van onze correspondent)
LONDEN De socialistische afgevaar
digde van. Toppenham, Alan Brown, die
zijn partij verlaten heeft, is naar de Con
servatieve banken overgegaan. Hij maakt
daar thans, zoals de gewoonte is, een
proeftijd door alvorens officieel tot de par
tij te worden toegelaten. Hij bedankte voor
zijn partij uit protest tegen het optreden
van de linkervleugel welke er volgens hem
op uit is om de Britse defensie te ver
zwakken. Brown was twintig jaar lid van
Labour.
BONN (Reuter) Historici schatten dat melijk uitroeiing van de Joden, bereikte
er in de concentratiekampen van de nazi's
en bij de „acties ter uitroeiing van de Jo
den" ongeveer zes miljoen mensen om het
leven zijn gekomen. Van deze zes mil
joen zou 66 percent Jood zijn geweest.
De arrestaties op grote schaal van de
Joden begonnen in 1938 en de „definitieve
oplossing" van het Joodse vraagstuk, na-
Naar Roquefort hoeft u per se niet te gaan om er kaas te eten. Dat kan bijna
overal elders net zo goed. Wat u er wel moet doen: het verrukkelijke natuurschoon
genieten van het Massif Central, waarvan het stadje het middelpunt vormt. En
passant kunt u dan op een boerderij in de omgeving naar de kaasbereiding gaan
kijken. Het zou wel heel vreemd moeten lopen, als u op zo'n uitstapje niet oog in
oog kwam met een kudde schapen er lopen daar zo'n dikke achthonderdduizend
van deze dieren rond. Zij leveren de melk, waarvan de pikante Roquefort wordt
gemaakt. Wanneer men de hele streek heeft bereisd, vraagt men zich af hoe het
mogelijk is, dat dit woeste berglandschap voldoende voedsel voor dit enorme aan
tal schapen verschaft. Grimmige kalkrotsen hebben het groots te deel van de be
schikbare oppervlake veroverd; de sukjes weidegrond er tussendoor zien er be
langrijk minder mals uit dan wij in onze contreien gewend zijn. Toch komen zij
altijd weer aan hun trek en zij maken het mogelijk, dat in Roquefort elk jaar
meer dan tien miljoen kilogram kaas wordt gefabriceerd.
„Jammer dat u de oude Edmond Pa-
lies niet hebt gekend. Hij had u ontzag
lijk veel over de geschiedenis van de
laatste vijftig, zestig jaar kunnen ver
tellen." De functionaris van de Compag
nie des Caves te Roquefort, zelf een
jonge man, geeft een oudgediende graag
alle eer. Hij bedient zich van het plaat
selijk dialect, dat hij ongelooflijk rad
uitspreekt en aan het einde van onze
rondgang word ik geacht alles van de
kaas en de bereiding ervan te weten.
Ik laat hem maar in die waan. Edmond
Falies, korte tijd geleden diep in de
tachtig in 't harnas gestorven, zou mo
gelijk met sappiger bijzonderheden op
de proppen zijn gekomen.
Ik neem nu maar genoegen met zijn
jeugdige opvolger, min of meer voor
bereid op een voor Nederlanders vrij
alledaagse verhandeling over het proces
van melk tot kaas. Dat blijkt echter
een grote vergissing te zijn.
Er is echt wel wat meer verschil tus
sen Edammer en Roquiefort dan tussen
koeie- en schapemelk. Uiterlijk al door
de vorm: Roquefort lijkt wat slordig in
een hamp te zijn gekneed. En als mijn
gids mij een aangesneden exemplaar
toont, zie ik de groene schimmelkem,
die dwars door het hart loopt.
„De dikte van deze laag bepaalt de
pikantheid," verklaart hij. „Roquefort
wordt in verschillende smaken vervaar
digd. Parijzenaars prefereren van ouds
her de minst pikante soort, maar een in
woner van Marseille vindt die bepaald
smakeloos. Een middenklasse wordt
vooral uitgevoerd naar de Verenigde
Staten."
Op het eerste gezicht ziet die groene
kern er niet verleidelijk uit. Ik begrijp
echter wel, dat dit geen normaal bederf
is, voor welk juist inzicht de Fransman
mij met een goedkeurend knikje be
loont
„Nee, dit wordt opzettelijk veroor
zaakt. Ik zal u straks laten zien hoe
men op de boerderijen aan de gestrem
de melk sporen van een kleine champig
non toevoegt. Deze, de penicillium glau-
cum, draagt sterk bij tot de bijzondere
smaak en geur."
Bovendien, laat hij mij zien, volgt er
na de hoofdbewerking nog een aanzien
lijke rijpingsperiode in de natuurlijke
spelonken van Roquefort. Door de eeu
wen heen heeft men deze spelonken
voor dit doel benut. De atmosfeer is
er merkwaardig duf en ook die factor
speelt mee in de omvorming van scha
pekaas tot Roquefort.
Wanneer de kazen in de Caves van
Roquefort arriveren zijn ze nog week.
Ik mag een kijkje nemen in zo'n spe
lonk: letterlijk zover het oog reikt lig
gen daar de onbehouwen klompen van
deze lekkernij voor fijnproevers rijp te
worden. Een apparaat met lange pin
nen heeft er eerst gaatjes ingeboord,
opdat het zout, dat er later royaal op
wordt gestrooid er goed kan intrekken.
Onzichtbaar leveren de in de kaasma
kerijen toegevoegde bacteriën hun bij
drage, mét de speciale atmosfeer van
de grotten. Na een geruime tijd worden
de kazen dan nog eens blootgesteld aan
de koude luchtstroom, die door de spe
lonken en gangen waart en u kunt het
geloven of niet: zonder die laatste be
werking zou de Roquefort niet zijn wat
men er redelijkerwijze van mag ver
langen.
„En kan deze soort alleen maar hier
gemaakt worden?" vraag ik. „Ik be
doel: men fabriceert in Californië ook
champagne en in Australië sherry.
Heeft men wel eens elders deze soort
schapekaas gemaakt?"
Terwijl ik mijn vragen opzettelijk zo
duidelijk en uitvoerig mogelijk formu
leer, vertrekt het gezicht van mijn met
gezel zich in een grijns.
„Er bestaan op de wereld meer soor
ten schapekaas, maar het is nog nooit
gelukt Roquefort na te maken." Hij
kijkt mij triomfantelijk aan. „Men heeft
in laboratoria getracht alle omstandig
heden zo nauwkeurig mogelijk na te
bootsen de vochtigheid en dufheid
van de lucht zowel als het voedsel van
de schapen en men is met een goede
kaas voor de dag gekomen. Maar het
was geen Roquefort!"
Ik probeer hem uit te leggen, dat wij
tot onze trots en vreugde dergelijke er
varingen hebben opgedaan met het kwe
ken van de bolgewassen, maar hij trekt
een gezicht alsof dat nu wel heel aar
dig is, maar zeker heel wat minder be
langrijk dan zijn voorbeeld.
Tegen het slot van de excursie moet
ik vanzelfsprekend proeven en mijn
mening geven. Nu was dit toevallig niet
mijn eerste kennismaking en ik was
er dus op voorbereid, dat (voor mij al
thans) de eerste hapjes ietwat teleur
stellend zouden zijn. Ik wist echter ook,
dat je dan moet doorzetten en er voor
al de wijn bij moet drinken, die de ex
pert aanbeveelt. En Roquefort wordt
een uitzonderlijke tractatie als dun laag
je tussen knappend feuilletégebak en
machtig eten, maar een onvergetelijk
feest voor tong en verhemelte.
„En nu moet ik u nog het begin van
alles laten zien, het melken. Dat ge
beurt in de hele streek vrijwel voor
100 percent machinaal".
Laat ik eerlijk zijn erg belang
stellend ben ik niet. Maar ik kijk rond
uit verbaasd, als ik de dieren in lange
rijen aan de machines zie staan. Hun
koppen worden vastgehouden tussen
twee planken met een gat, alsof zij
boeven zijn die aan de schandpaal te
kijk zijn gezet.
„Doodgewoon een practisch middel
om ze rustig te houden", zegt de
Fransman. „Zowel aan het machinaal
melken als aan deze tijdelijke gevan
genschap zijn ze volkomen gewend.
Sterker nog: ze laten zich beslist niet
meer op de ouderwetse manier mel
ken".
(Nadruk verboden)
haar hoogtepunt tussen 1941 en 1944, toen
de Joden in diverse delen van Europa in
grote getale werden doodgeschoten of ver
gast.
De Westduitse auteur dr. Eugen Kogon
schat in zijn boek „De S.S.-staat", dat er
in de laatste oorlogsjaren zeshonderddui
zend mensen in concentratiekampen ver
bleven. In deze periode zouden er in
Duitsland 20 grote en 65 kleinere concen
tratiekampen geweest zijn.
Het grootste vernietigingskamp was
Auschwitz in Polen. Rudolf Höss, die com
mandant van dit kamp is geweest, heeft
tijdens het proces in Neurenberg ver
klaard, dat hij het aantal mensen dat in
dit kamp vergast is, op 2V2 miljoen schat.
Er zijn echter historici die menen dat er
wel 4>/s miljoen mensen in de gaskamers
van Auschwitz om het leven zijn gekomen.
In Dachau bij München, dat in 1933 werd
geopend, hebben in totaal 250.000 mensen
gevangen gezeten. Toen het Amerikaanse
leger bij Dachau arriveerde, leefden daar
nog 33.000 gevangenen.
In de laatste twee maanden voor de
aankomst van Britse troepen in het kamp
Bergen-Belsen bij Hannover zijn daar naar
schatting 40.000 mensen door tyfus om het
leven gekomen of verhongerd.
In V/2 jaar zijn in het kamp Buchenwald
bij Weimar 50.000 van de 250.000 gevange
nen gestorven. Voor het grootste deel zijn
zij doodgeschoten. S.S.-artsen hebben op
vele gevangenen in dit kamp medische
proeven genomen.
Van juni 1936 tot april 1945 zijn er in
Sachsenhausen ongeveer 200.000 gevange
nen geweest. 100.000 kwamen er om. Sach
senhausen was van 1942 af het hoofdkwar
tier van de organisatie, die toezicht hield
op de concentratiekampen. Ravensbrück
was het grootste kamp voor vrouwen.
92000 vrouwen en kinderen uit een twintig
tal Europese landen hebben daar ver
schrikkelijk geleden.
Theresienstadt bij Praag in Tsjecho-Slo-
wakije, aanvankelijk een „model getto",
dat voor een groot deel door de Joden zelf
bestuurd werd, is later een concentratie
kamp geworden. Vele mensen, die hier
verbleven, zijn in Auschwitz vergast.
KOPENHAGEN (Reuter) In Dene
marken is woensdag het grootste arbeids
conflict in deze eeuw uitgebarsten, toen de
metaalbewerkers, in navolging van de ha
venarbeiders, zeelieden en transportarbei
ders, het werk neerlegden om aan eisen
voor hogere lonen en betere sociale voor
zieningen kracht bij te zetten. In de ijzer
en metaalindustrie wordt voor 75 percent
gestaakt, terwijl de in- en uitvoerhandel
vrijwel geheel stilligt. Er staken in totaal
140.000 werknemers.
In het parlement heeft de liberale en
conservatieve oppositie een wetsvoorstel
ingediend, waarin geëist wordt dat de
staat ingrijpt in het geschil. De uit so
ciaal-democraten en radicalen bestaande
regering heeft echter verklaard, dat zij
niet tussenbeide zal komen. Er dreigt door
het wetsvoorstel een breuk in de coalitie
te komen, doordat de radicalen voor in
menging voelen en de sociaal-democraten
niet.
Premier Kampmann heeft een voorgeno
men bezoek aan Oslo vandaag met het
oog op de toestand afgezegd.
