Spijtoptanten behoren
tot de bescheiden
overwegend
groepen
Fokker en De Vries Lentsch
maken samen plastic jachten
Kort geding om het verblijf van
Oostenrijkse baby in ons land
VERKOUDHEID
Groen Cc
NA SPIJT WEER MOED (II)
mm.
Woensdag interpellatie
over werktijdverkorting
'ASPRO -en...tt tiert «teeb fit!
Derde caison in het
Veersche Gat geplaatst
Lagere kosten van
levensonderhoud
Extra uitkeringen in
de taxibedrijven
TWEED MANTELS
vanaf ƒ89.50
VRIJDAG 21 APRIL 1961
13
VERJONGD ALS ALLES BUITEN
OPTICIEN WEBER
Met Nederland
verbonden
Franse zweefvlieger maakt 15.000 vierkante meter, dat al in bezit is
noodlanding in Venlo
Materiële noodzaak gaf meestal de doorslag bij
keuze van het Indonesische staatsburgerschap
Lauwe reacties
Raad voor kinderbescherming: Echtpaar
is ongeschikt voor de opvoeding
i,..„„--Ho hoog over de stadsgracht en een weg en
tby KrS'tSaïïI »«er Kortenhor,. wi, het de regering
Voorkom
neem
Als U zich maar even rillerig of
onprettig voelt:
Jonge roeier in Nieuwe
Maas verdronken
Centrale Verwarming
Oliestook-installaties
SPECIAALHUIS REGENKLEDING
(Van onze reportageredacteur)
„MOESJE", onze enige hoop is nu nog op jou gevestigd. Als jij ons niet kan
helpen, gaan we eraan, Moes. Tony is zijn baan kwijt en we weten niet wat we
moeten beginnen. Het Hoge Commissariaat is verzegeld. Waar moeten we nu
naar toe. Probeer jij het in Den Haag, Moes!" Deze pathetisch klinkende hulp
kreet is niet verzonnen, we hebben haar zelf, zwart op wit, onder ogen gehad.
Het was een brief van twee kinderen aan hun moeder, een sinds kort in Neder
land vertoevende weduwe, zelf geen spijtoptante. Haar zoons hadden voor het
Indonesische staatsburgerschap geopteerd, maar dat heeft hun niet voor de drei
gende maatschappelijke ondergang kunnen behoeden. De moeder, een vrouw
van in de vijftig, rent nu van Pontius naar Pilatus, echter niet in Jeruzalem maar
in Den Haag. Pontius is het C.C.K.P., Pilatus minister Beerman. Overal waar
maar een (post)kastje in de muur zit, deponeert deze ongelukkige vrouw haar
verzoeken om toch vooral de visumaanvrage van haar kinderen in te willigen
en liefst spoedig.
Advertentie
Nieuw en fris is de natuur, nieuw
en fris uw gezicht, met een modern
brilmontuur van
Er is een menigte modieuse
modellen, er is goede raad en
de passpiegel heeft het laat
ste woord ENIG I
Gr. Houtstraat 166 - bij de Houtbrug
Zo zijn er natuurlijk honderden schrij
nende gevallen. Deze spijtoptanten hebben
nog het geluk in Djakarta te wonen, al
is het kennelijk niet tot hun doorgedron
gen dat het werk van het Nederlandse Ho
ge Commissariaat na de verbreking der
diplomatieke betrekkingen door de Britse
ambassade is overgenomen. Maar deze
verzoekers hebben tenminste nog de gele
genheid ter plaatse allerlei autoriteiten te
benaderen. Naarmate men verder van de
Indonesische hoofdstad verwijderd woont,
wordt het steeds moeilijker zijn za
ken te behartigen. De verbindingen
zijn gebrekkig en duur en men moet zelf
naar Djakarta komen om daar zijn ver
trek te regelen. Onder die omstandighe
den kan zelfs een verkregen visum een
fopspeen lijken. Soebandrio heeft welis
waar verklaard dat Indonesië het vertrek
van de Indische Nederlanders niet zal be
lemmeren, een uitreisvergunning kost een
gezin toch altijd nog driehonderd roepia.
als het daarbij blijft. De mededeling dat
er ook nog een bedrag „onder de tafel"
moet worden betaald, komt te veelvuldig
in de verhalen der gerepatrieerden voor
dan dat deze aantijging geheel uit de lucht
gegrepen kan zijn.
De grootste belemmering voor de spijt
optanten van Sumatra, Borneo, Celebes of
andere voormalige buitengewesten blijft
toch de afstand en de onwetendheid waar
in zij verkeren ten aanzien van de pro
cedure om Indonesië te verlaten. Een en
ander wordt er niet rooskleuriger op, nu
Indonesië draalt met het verlenen van af-
vaartvergunningen voor repatrianten-sche
pen.
Daarbij komt, dat de repatriant steeds
meer tot de onbemiddelde groepen van de
bevolking gaat behoren. Wie de passa
gierslijst van de „Zuiderkruis" raadpleegt
het laatste schip dat met gerepatrieerden
in totaal 747, waarvan 579 spijtoptan
ten in Nederland aankwam, bemerkt
al spoedig dat de kern bestaat uit hand
arbeiders vooral monteurs en chauf
feurs en kleine zelfstandigen, zoals ver
tegenwoordigers en eigenaren van beschei
den bedrijfjes. Daartussen vallen enkele
beoefenaren van de vrije beroepen, zoals
een advocaat, of een leraar op Dat zijn
dan meestal Chinezen die tot de groep
van de maatschappelijke Nederlanders ge
rekend worden.
DAT is namelijk de trek die al deze
thans in Nederland hun toevlucht zoeken
de bewoners van Indonesië gemeen heb
ben: zij waren en zijn geheel verweven
met de Nederlandse samenleving in de
voormalige kolonie. Nu die beschermende
bovenlaag is weggevallen en de nieuwe
machthebbers hen op grond van hun ver
leden kennelijk niet als volwaardige en be
trouwbare onderdanen willen beschouwen
met Nieuw-Guinea als constante aan
leiding voor nieuwe vijandige maatregelen
volgen zij degenen met wie zij zich
door taal en levensbeschouwing het nauwst
verwant voelen.
Het aantal Indische Nederlanders dat
uitsluitend Maleis spreekt, bedraagt nau
welijks één percent. Het is duidelijk dat
deze kleine categorie het hier bijzonder
moeilijk heeft.
Verreweg de meeste gerepatrieerden
dragen Nederlandse of althans Europese
namen en spreken een Nederlands dat
door de wat langer aangehouden r's nau
welijks iets van zijn zuiverheid verliest
Waarom ze dan toch Warga Negara ge
worden zijn? Er zijn er die oprecht heb
ben willen bijdragen tot de opbouw van
een onafhankelijk Indonesië. Zij zijn het
Bovendien moet men nog bedenken dat
een dergelijke optie alleen voor die Indi
sche Nederlanders mogelijk was, van wie
de vader of grootvader reeds vóór 1892
met de Europese Nederlanders was gelijk
gesteld. Wie na dat jaar voor de Neder
landse wetgeving gelijkgesteld werd, kon
niet voor Nederland opteren en werd auto
matisch als Indonesiër beschouwd, zelfs
als de betrokkene daar in het geheel geen
prijs op stelde.
Én waarom bomen de Warga Negara
op hun besluit terug? In de meest acute
gevallen omdat hun naakte bestaan ge
vaar loopt. Ze worden als „overbodig" ont
bitterst teleurgesteld. Dat is ook het ge
val met degenen (waaronder Europese Ne
derlanders) die opteerden omdat zij dat in
het belang van hun carrière achtten. Er
zijn er ook die nuchter hebben ingezien
dat men op een wat gevorderde leeftijd
in een vreemd land bezwaarlijk een rede
lijke positie verwerft. De kosten van de
overtocht bleken dikwijls een obstakel.
Weer anderen hebben pas voor het Indo
nesische staatsburgerschap geopteerd, na
dat daartoe aandrang op hen was uitge
oefend, bij voorbeeld omdat de onderne
ming waarbij zij in dienst waren, hun an
ders moest ontslaan.
De officiële Nederlandse vertegenwoor
digers in Indonesië zijn niet de laatsten
geweest om een dergelijke pressie uit te
oefenen. Zeker is dat het gros van de
opties voor het Indonesische staatsburger
schap pas in de laatste twee weken voor
het verstrijken van de termijn tot twee
jaar na de soevereiniteitsoverdracht kon
men voor het Indonesische staatsburger
schap opteren hun achteraf fataal ge
bleken keuze hebben gedaan,
slagen en daar ze meestal onder geen en
kele sociale voorziening vallen, worden ze
tot randbewoners van de kampong gede
gradeerd. Dan is er de kwestie van het
onderwijs. Als Nederlandstaligen wensen
ze Nederlands onderwijs voor hun kinde
ren. Maar de Nederlandse scholen zijn ge
sloten. Op de Indonesische lagere scholen
kunnen ze in de regel wel terecht maar
voor het voortgezet onderwijs vallen de
kinderen van de Indische Nederlanders we
gens plaatsgebrek het eerste af
Er is trouwens meer in het geding dan
de afgesneden toekomstmogelijkheden: de
kinderen zijn om hun wat lichtei gekleur
de huid vaak aan onbarmhartige plage
rijen door hun Indonesische medeleerlin
gen overgeleverd. Er zijn kinderen die bij
De Koninklijke Nederlandse Vliegtuigen- I duktie van zeiljachten, die speciaal voor
fabriek Fokker n.v. en de n.v. Amster- de Nederlandse wateren ontworpen zijn.
damsche Scheepswerf G. de Vries Lentsch In dat verband valt een open zeseneen-
ir gaan gezamenlijk een handelsonder- halfmeter jachtje te noemen van gewapend
neming oprichten voor de handel in plas- polyester, dat circa 4.000 gaat kosten,
tic vaartuigen en onderdelen daarvan die Het is niet de bedoeling van de werf
in deze twee ondernemingen worden ge- die sinds de oprichting in 1917 behalve
fabriceerd en ontwikkeld. schepen als de „Piet Hem en „De Groene
Draeck", aan het IJ m Amsterdam circa
Wat De Vries Lentsch betreft is de af- 2500 schepen gebouwd heeft in staal, hout
deling plasticbouw sinds enige tijd in Via- en aluminium, zich toe te gaan leggen op
nen geconcentreerd, waar de serieproduk- de vervaardiging van een goedkoop
tie nu in volle gang is gekomen. Een aan- scheepje in grote aantallen. Dat gebeurt
zienlijk deel van de luxueuze zeiljachten niet in de nieuwe afdeling plasticbouw in
(zoals bijvoorbeeld van de tien-meter zeil- Vianen, waar de schepen niet op een werf
jachten Swiftsure, die circa 56.000 kos- gebouwd, maar in een fabriek geprodu-
ten) en van de motorjachten gaat naar ceerd worden, en het ziet er ook niet naar
Amerika. Binnenkort begint ook de pro- uit dat dat zal gaan gebeuren in de nog
grotere fabriek die te zijner tijd aan een
nog aan te leggen insteekhaven in Vianen
r i 14-1 gebouwd zal worden op een terrein van
Overigens verwacht de heer G. de Vries
Lentsch jr. wel dat de belangstelling voor
Een 18-jarige zweefvlieger uit Valen- boten van met glasvezel gewapende kunst-
ciennes (Frankrijk) heeft donderdag een st0f zaj blijven toenemen. Het Amster-
noodlanding moeten maken in het Hamer- damse deel van het bedrijf is van oudsher
veld in Venlo. gespecialiseerd in schepen die stuk voor
De vlieger was in Valenciennes opgeste- stuk verschillend zijn. Omdat de bouw van
gen voor een prestatievlucht naar Dort- piastic boten alleen zin heeft als de kosten
mund. Wegens gebrek aan termiek heeft van de mallen over een groot aantal een
hij zijn vlucht niet kunnen volbrengen, heden worden verdeeld, is een apart be-
Hij maakte een perfecte noodlanding op drijf gesticht voor deze seriebouw. In Via-
een stuk bouwland tussen de Tegelseweg nen werken daaraan nu 70 man.
en de Maas in Venlo. Vele mensen sloegen p>e samenwerking met Fokker dateert
de landing gade. uit 1959, toen de produktie van Swiftsures
Het toestel zal worden gedemonteerd en de vraag niet kon bijhouden. Overeenge-
naar Frankrijk vervoerd.
Gerepatrieerden passen zich niet alleen
aan bij Nederlandse levensgewoonten,
omgekeerd beïnvloeden zij die ook.
Hier ziet men een uit Indonesië af
komstige dame haar Nederlandse land
genoten inwijden in de geheimen van
de rijsttafel.
op een repatriant in Nederland zijn tweede
leven begint. De man die met een pensioen
van vijfhonderd gulden per maand nog een
aardige administratieve betrekking van
vierhonderd vond, is werkelijk een uitzon
dering. De meeste spijtoptanten beginnen
met een zeventig tot negentig gulden per
week. Van dat bedrag wordt dan zestig per
cent ingehouden door het ministerie van
Maatschappelijk Werk als bijdrage in de
kosten van huisvesting en voeding in de
contactpensions Is men eenmaal zelfstan
dig gehuisvest, dan moet een deel van het
kleding- en meubelvoorschot terug betaald
worden.
De gerepatrieerde huisvrouw heeft enige
moeite zich de waarde van het Nederland
se geld duidelijk voor ogen te stellen. In de
eerste maanden staat zij versteld over het
in vergelijking met Indonesië lage prijs
peil.
Helaas moet worden geconstateerd dat
Nederlandse colporteurs vrij vaak mis-
het overstraat gaan hun schooltas over het
hoofd trekken om hun in Indonesische ogen
blond wat wij nóg'Bcmkér zouden noe
men haar te bedekken.
Er zijn ook spijtoptanten wier gezond
heidstoestand een langer verblijf in Indo
nesië ongewenst maakt. Wij ontmoetten
een gewezen keukenchef van de Uniiever,
die in Djakarta de geneesmiddelen en ver
zorging voor zijn hartkwaal en voor de
astmatische aandoening van zijn vrouw
moest ontberen. Deze man is een derge
nen die vooral uit leeftijdsoverwegingen
hij is nu drieënvijftig voor het Indo
nesische staatsburgerschap opteerden. Hij
bleef echter westers georiënteerd en ging
ook uitsluitend met gelijkgezinde landge
noten om. Hij had zich niet te beklagen
over overlast en hij behoorde tot degenen
die in betrekkelijk gunstige condities emi
greerden. Dat geldt trouwens in het alge
meen voor allen die in Indonesië bij grote
internationale ondernemingen werkten.
HET gevaar van de geruisloze opneming
van de gerepatrieerden in de Nederlandse
gemeenschap is natuurlijk dat men de
moeilijkheden van deze mensen gaat on
derschatten. De grote massa van de be
volking merkt ook al door de hoogcon
junctuur vrij weinig van deze vreed
zame oosterse infiltratie en zij interesseert
zich er ook niet voor Hoe verscheiden
de gerepatrieerden in etnologisch opzicht
ook zijn: voor tal van Nederlanders wor
den zij globaal aangeduid met termen als
„Indiërs" „bruinen", „zwartjes" en zelfs
als „Sinezen". Hun materiële nood om
van de geestelijke nog maar te zwijgen
dringt nauwelijks tot het publiek door. Het
NASSI-comité (Nationale Actie Steun
Spijtoptanten Indonesië) hield onlangs in
Haarlem een bijeenkomst voor vijftien be
langstellenden, bestuur inbegrepen. De
door het Rode Kruis en het C.C.K.P. ge
organiseerde geldinzameling ten bate van
de na de nationalisatie der Nederlandse
eigendommen gerepatrieerden mislukte to
taal.
Men moet zich echter geen overdreven
voorstellingen maken van het niveau waar
bruik maken van de onwetendheid en mis
schien meer nog van de onbevangenheid
en het goed vertrouwen van de „Indische"
vrouwen.
Het ministerie van Maatschappelijk
Werk en de maatschappelijke werksters
van het C.C.K.P. trachten het onder de
slagzin „de aanhouder wint" opererende
legertje verzekeringsagenten en verkopers
van stofzuigers, radio- en televisietoestel
len en ander grote investeringen vergend
gerei zoveel mogelijk uit de contactpen
sions te houden, omdat de juist aangeko
menen zich voor ze er erg in hebben tot
over hun oren in de schulden steken. Toch
heeft alle waakzaamheid niet kunnen ver
hinderen dat een „handige jongen" een
besje van vijfenzeventig een scooter na
tuurlijk op afbetaling aansmeerde,
was toch zo'n aardige meneerrrr" lui
de verklaring van het oudje
Indonesië is een staalkaart van volken en rassen, net als dit rijtje jongens.
't
luidde
Vooral op grond van een advies van deNanning vast dat de minister meent dat
raad voor de Kinderbescherming, die van
oordeel is dat het betrokken gezin onge
schikt is voor de opvoeding van het kind,
en een rapport van de rijksrecherche, heeft
de minister van Justitie besloten geen de
finitieve verblijfsvergunning te verlenen
voor Adèle Paul, de tien maanden oude
baby uit Oostenrijk die door een echtpaar
uit Oegstgeest zou worden geadopteerd.
Dit is gebleken tijdens een kort geding
over deze aangelegenheid dat donderdag
voor de vice-president van de Haagse
rechtbank, mr. J. C. Slotemaker diende.
Het echtpaar en mr. W. M. A. Kalkman,
advocaat en procureur in Katwijk, die be
noemd is tot tijdelijk voogd, hebben het
geding aangespannen tegen de Staat der
Nederlanden. Zij menen dat de minister
onredelijk en onrechtvaardig heeft gehan-
deld.
Namens eisers nam mevrouw mr. N. J.
Nanning-Groenemeijer de feitelijke ge
schiedenis voor haar rekening. Op een va
kantiereis in Oostenrijk was het echtpaar
in de gelegenheid een drie maanden oud
kind van een ongehuwde moeder uit Kla-
genfurt aan te nemen. Er werd één con
tract gesloten met het bureau voor jeugd
zorg in deze plaats en Adèle Paul kwam
op een geldig paspoort ons land binnen.
Nadat meermalen oe tijdelijke verblijfs
vergunning was verlengd, kwam ten slotte
de beslissing van de minister geen defini
tieve verblijfsvergunning te verlenen, zo
dat het kind uit ons land zal worden ge
zet. „De minister heeft in dit geval de
Vreemdelingenwet verkeerd toegepast'
aldus pleitster, „want er is voldaan aan
alle voorwaarden: er was een geldig pas
poort en het kind levert bepaald geen ge
vaar voor de samenleving en de openbare
orde op.
Na er op gewezen te hebben dat de per
manente vreemdelingencommissie in dit
geval niet gehoord is, stelde mevrouw mr.
het gezin niet geschikt is voor de opvoe
ding van het kind, hetgeen zij echter be
streed. „,„i, I de boten op voor de montagehal, voert ze
„Ik kan me met aan de indruk onttrek-
komen werd, dat Fokker eerst rompen,
dekken en andere onderdelen voor De
Vries Lentsch zou gaan maken en lang
zamerhand zou overgaan tot het bouwen
van complete jachten. Sindsdien zijn meer
dan 80 van deze kostbare schepen, geboren
uit de samenwerking van een ervaren
scheepsbouwer en een bedrijf met grote
ervaring op het gebied van serieproduktie
in gewapend polyester, naar allerlei delen
van de wereld geëxporteerd Kortgeleden
is de eerste afgeleverd voor binnenlands
gebruik.
Een merkwaardig trekje van de indus
triële seriebouw van jachten vormt de te
waterlating in Vianen. Dat gaat anders
dan meestal op een scheepswerf gebeurt
en van een plechtig te water glijden is
geen sprake. Een tientons loonpkraan pikt
ken dat de minister zich voor i=ten deponeert ze in de woonschepenhaven,
van de kinderbescherming heeft laten
(Van onze parlementaire redacteur)
De Tweede Kamer zal de interpellatie
spannen
Mr. Kalkman belichtte het juridische
aspect van deze zaak. Hij kwam tot de
conclusie dat de minister de Vreemdelin-
genwet gehanteerd heeft voor een ander
doel dan in deze wet omschreven is. Hij
was van oordeel dat de minister zich in
dit geval te buiten is gegaan aan machts
misbruik en vioeg tenslotte de I van de heren Blom en Baart van de P.v.d.A
^"oMhouden8 van het opwerpen van ver- over de werktijdverkorting volgende week
dere belemmeringen op straffe van een houden, in elk geval met voor woensdag,
aere oeiem e e De lnterpellanten willen vragen stellen aan
dwangsom v - fort de lands- Uf ministers Van Rooij (Sociale Zaken) en
ïvir. r, ijio s f t an znn Toxopeus (Binnenlandse Zaken) maar voor-
vreemdeling in de zin van de Vreemdelin- overlaten wie de vragen zal beantwoor-
genwet uit 1849 is. Krachtens deze wet den. Hij had de indruk dat ook minister
moet aan iedere vreemdeling een reis- of Van Aartsen aan de discussie wenst deel
verblijfpas worden uitgereikt. Eigenlijk is te nemen,
dus iedere vreemdeling in ons land een
niet toegelaten vreemdeling in de zin van
de wet, want reis- en verblijfspassen wor
den nooit meer uitgereikt. ,,De dagvaar
ding baseert zich echter op de situatie dat
het kind een toegelaten vreemdeling is in
de zin van de wet. Dat is echter niet zo
Advertentie
2
De derde caisson in het Veersche Gat
is donderdag zonder veel moeite, maar
niet geheel feilloos, op zijn plaats gebracht.
Het was de eerste die aan Bevelandse zij
de van het stroomgat moest worden neer
gezet.
De stroom bij het landhoofd-caisson
bleek wat feller dan men had verwacht
en daardoor staat caisson III nu omstreeks
2% meter verder in de richting van de zee
dan de bedoeling was. Veel betekenis be
hoeft daaraan overigens niet te worden
gehecht, want caisson IV kan nu toch op
de goede plaats worden neergezet.
Het landelijk prijsindexcijfer van het le
vensonderhoud van gezinnen van hand- en
hoofdarbeiders zoals dat maandelijks door
het Centraal Bureau voor de Statistiek
wordt samengesteld op basis 1951 100,
vertoonde van medio februari tot medio
maart een daling met één punt. Het in
dexcijfer inclusief AOW van 123 tot 122.
(Speciale berichtgeving)
Op de Nieuwe Maas in Rotterdam, bij
de westpunt van het eiland Brienenoord,
is de 16-jarige scholier Hans Meijer uit de
Mathenesserlaan met zijn skiff tegen ver
ankerde boten gebotst en er onder verdwe^
nen.
De jongen was met een vriend, ieder in
een skiff, gaan roeien. Zij wilden overste
ken naar de kant van de Plantage, toen er
een boot aankwam. Waarschijnlijk is het
vaartuigje van Hans in het schroefwater
van die boot geraakt. Hij werd tegen ver
ankerde schepen, die op dit punt vier rijen
dik liggen, geworpen en verdween in de
diepte.
Advertentie
BLOEMENDAAL
TELEFOON 5485.S
De fractievoorzitter van de K.V.P., de
heer Andriessen, had er geen be
zwaar tegen als minister Van Aartsen aan
het debat deelneemt, maar dat moet niet
betekenen dat ook de nota ^over de 2500
woningen wordt behandeld, zei hij.
Aangenomen werd het voorstel van de
Advertentie
en ook de criteria die geiden voor een voorzitter de interpellatie te houden na de
toegelaten vreemdeling, zijn derhalve niet behandeling van het wetsontwerp tot her
val toepassinhg, zei mr. Drooglever For- ziemng van het kinderstrafrecht, met dien
n verstande dat de interpellatie niet zal wor-
Ook meende de landsadvocaat dat de den gehouden vóór woensdag 26 april,
rechter een overheidshandeling op het ter- Het is echter uitgesloten dat op die dag
rein van uitz-ttingen niet kan toetsen op het wetsontwerp inzake kinderstrafrecht
enkele uitzonderingen na. Van onrecht- reeds is afgehandeld. Men kan achteraf
matigheid is in dit geval geen sprake aan- echter alsnog besluiten de behandeling
gezien nergens is omschreven tot welk van het wetsontwerp te schorsen en de ïn-
doel de bevoegdheid is gegeven. terpellatie in ieder geval toch op woensdag
Mr. Drooghleever Fortuyn stelde vervol- te houden. En dat is dan ook wel de be-
gens vast dat het bureau voor jeugdzorg doeling.
in Klagenfurt nogal lichtzinnig te werk is
gegaan door pas achteraf inlichtingen in te
winnen over het gezin. „Men zal in Kla
genfurt wel geschrokken zijn over hetgeen
aan het licht is gekomen", zo meende hij.
De overheid wenst niet dat hier buiten-
laandse kinderen komen in ongeschikte
gezinnen, waardoor die kinderen mogelijk
later probleemgevallen worden.
Ook kan de minister niet tolereren dat
de zaak geforceerd wordt doordat het kind
eerst naar Nederland wordt gebracht. De
waarborgen voor een verantwoorde opvoe
ding ontbreken in dit geval, zo zei hij.
De uitspraak werd bepaald op dinsdag
2 mei. Het kind zal zolang bij de pleeg
ouders kunnen blijven.
De landelijke looncommissie voor het 1 V\^inkélmPKiP met f 96 000
huurauto- en taxibedrijf en de werknemers- IIlKcIITlcISjc met J £O.UUU
organisaties zijn tot overeenstemming ge
komen over de \erhoging van de extra uit j Nog steeds ontbreekt ieder spoor van
CAan het College van Rijksbemiddelaars een U-jarig Haags meisje dat sinds 10
zal worden verzocht goed te keuren dat ge- ^^on^r 7^ Oosten nadTe
rekend van 1 januari 1961 de verplichte I w
extra uitkering vier percent zal bedragen
i 4. j ,-ni- tVvonc Viot I TTt:i meisje neen nei geia 111 iianuen we-
in plaats van drie percent, zoals thans het (en knj^en onder h|t voorwendsel dat
^Bovendien is door de werkgeversverte- had "e" er ™el graag e+ven
4j uit wilde." De dagopbrengst van de zater-
genwoordigers g g dag moest naar de bank worden gebracht.
zijn m de e n 12 tot 15 Altijd werd dit door een oudere, vertrouw-
het aantal vakantiedagen van 12 tot 15, d ^racht da maar deze keer mocht
mits hiervoor de nodige ruimte g^eerd meisje \et doen. Het geld kwam ech-
wordt BesJoten werd dat dit vraagstuk fcer J d bank en hit meisje is se
in september 1961 opnieuw aan de orde zal dertdien kwenen.
komen. Zij is in het gezelschap van een dertig-
ol-it Linrlr>»-<=>« 1ip>r»p>n iarige Haagse machinebankwerker. Dit de-
/ACni Kinciercn liepen zelfde figuur die ruim een jaar geleden
r»n «nnnrhnün een bejaarde Voorburgse dame beroofde.
3F De vrouw las haar belager toen uit de bij-
Oplettendheid van een treinbestuurder I bel voor. Enige weken na de beroving over
op het traject VenloKaldenkirchen heeft I leed zij aan een hartverlamming,
een ernstig ongeluk voorkomen- rr
De bestuurder van de trein van Kalden- l\OVt nietlWS
kirchen naar Venlo zag plotseling voor I Braziliaanse onderscheidingen. Drie
hem op de spoorbaan een aantal kinderen I personeelsleden van Verolme's Verenigde
lopen. De kinderen hadden de naderende Scheepswerven zijn door de Braziliaanse
trein niet opgemerkt. Door snel handelen regering onderscheiden voor hun prestaties
kon de machinist het treinstel tijdig tot bij de modernisering van het vliegkamp-
stilstand brengen. De kinderen gingen ech- schip „Minas Gerais". Zij zijn de heren
ter gewoon door met hun spel en moesten C. Bakker, directeur van de machinefa-
door de treinbestuurder er op attent wor- briek in IJsselmonde, J. D. van der Sloot,
den gemaakt dat ze zich aan grote ge- hoofd van de tekenkamer, en R. J. Har
varen blootstelden. donk, werkzaam bij Verolme Elektra in
De acht kinderen, waarvan het jongste Maassluis. De „Minas Gerais" ligt in de
2V2 iaar was, hadden in een beek naast de saven van Santos. Daar hebben al meer
spoorbaan visjes gevangen en wandelden I dan 30.000 Brazilianen het schip bezich-
daarna over de spoorbaan naar huis. tigd.
