Exposities in Amsterdam
„Dieven hebben het ook moeilijk"
Vierde „Dutch Festival Week"
in Scarborough
Toulouse Lautrec geveild
bij Mak van Waay
Nederland telt ruim
11,6 miljoen inwoners
Pracht handen
DONDERDAG 15 JUNI 1961
11
GEESTIGE ITALIAANSE FILM
Jong en ongekunsteld
Beeldschermer
De radio geeft vrijdag
T elevisieprogramma
Het Nederlands Ballet
betreurt uitlating van
rechtbankpresident
Roelof Krol aangesteld
bij het Gronings Orkest
Jeugdcriminaliteit en
televisie in de VS.
Bob Buys
Gelderland zet dit jaar zijn beste beentje voor
FSamea-Geleï
P. W. Franse
BIJ MAGDALEN A SOTHMANN exposeert tot 24 juni Ruth Fischer tekeningen,
Advertentie
Wanneer wij af zouden gaan op hun ver
richtingen in het televisiespel „Het kind
huilt" van Willy van Hemert dan is de
leerlingen van de Amsterdamse toneel
school, die dit jaar eindexamen hebben ge
daan, een goed lot beschoren. Zoals zij
gisteravond in het VARA-programma voor
de camera's verschenen, legden zij een
natuurlijke speeldrift en een beheersing
van de techniek aan den dag, die hun op
treden maakte tot een gebeurtenis om te
onthouden. Zij hadden natuurlijk voor,
dat Willy van Hemert zijn spel speciaal
voor hen had geschreven, op het lijf ge
schreven. Het bleek meteen het beste tele
visiespel, dat ooit uit Van Hemerts pen is
gevloeid. Jong, spontaan, niet al te pro
blematisch, maar bijzonder expressief voor
mensen van deze tijd. Wanneer een auteur
zijn stof zo beheerst en hij voert ook de
regie, dan zijn alle voorwaarden aanwe
zig voor een vertoning, die de talenten der
executanten alle recht laat wedervaren.
Dat gebeurde gisteravond. Stuk voor stuk
waren de spelers opgewassen tegen hun
taak. Zij speelden voor een groot deel
zichzelf, maar zij handhaafden zich dan
toch maar in alle situaties, die Van He
mert voor hen had gecreëerd. Liselot Beek-
meyer en Aart Staartjes vormden het
jeugdige ongedwongen span, dat zijn ge
moed graag en overal lucht geeft en de
kunst verstaat met weinig tevreden te zijn.
Ina van der Molen en Bram van der Vlugt
vormden hun tegenhangers vanuit het ge
zichtspunt der maatschappelijke welstand.
Zij gaven vorm aan een ontevredenheid,
die botste op de innemende luchthartigheid
van hun bovenburen, maar ten slotte ble
ken beide partijen best verenigbaar zoals
dat nu eenmaal gebeurt wanneer men nog
jong is. Hetty Verhoogt vervulde de rol
van het meisje, dat de man, die zij lief
heeft, veranderd terugvindt en daaruit
haar consequenties trekt. Het was alle
maal reëel en eerlijk en het sloeg bij de
acteurs kennelijk aan. Vandaar dat wij er
zo'n ongekunstelde televisierealisering aan
overhielden.
De directeur van de Amsterdamse to
neelschool, W. Th. Pos leidde de vertoning
met enige zinnige opmerkingen in, die een
nadere toelichting betekenden op de stel
lingen, die hij enige tijd geleden over te
levisietoneel had ontwikkeld. Zijn mening,
dat lang niet alle toneelrepertoire voor t.v.
geschikt is, delen wij beslist, al zouden
wij er nog meer gronden voor aan willen
voeren dan de heer Pos deed.
Vooraf ging een reportage van de Ne
derlandse damkampioenschappen voor
amateurs, altijd aardig om te zien, al was
de organisatie soms wat schutterig.
HILVERSUM I. 402 m. 7.000—24.00 NCRV.
NCRV: 7.00 Nieuws. 7.10 Gram. 7.30 Gewijde
muziek. 8.00 Nieuws. 8.15 Radiokrant. 8.35 Gram.
9.00 Voor de zieken. 9.35 Waterst. 9.40 Voor de
vrouw. 10.10 Gram. 10.15 Morgendienst. 10.45 Pia
norecital. 11.15 Voor oudere luisteraars. 12.00
Lichte muziek. 12.30 Land- en tüinb.meded. 12.33
Hammondorgelspel. 12.50 Gram, of actual. 13.00
Nieuws. 13.15 Instr. kwint. 15.40 Gram. 13.55 ld.
14.05 Schoolradio. 14.25 Radio-philharm.ork. 15.20
Gcam. 15.30 Lichte muz. 16.00 Praatje over plan
ten. 16.15 Kerkorgelconc. en soliste. 16.40 Gram.
17.00 Voordr. 17.20 Pianoduo. 17.40 Beursber. 17.45
Gram. 18.00 Harmonie-ork. 18.20 Gram. 18.50 Re-
geringsuitz.Het gezin. N.a.v. het over dit on
derwerp in Arnhem gehouden seminar van de
Ver. Naties spreekt prof. dr. R. Schippers, voor
zitter van de nat. contactcommissie voor gezins-
belangen en van de nat. raad voor maatschappe
lijk werk. 19.00 Nieuws en weerber. 19.10 Huis
muziek. 19.30 Radiokrant. 19.50 Samenzang. 20.15
Lichte muz. 21.10 Gevar. progr. 21.40 Promenade
orkest. 21.55 Wijd als de wereld, lezingen. 22.15
Gram. 22.30 Nieuws en S.O.S.-ber. 22.40 In de
muzeval, muzikale luisterwedstrijd. 23.10 Orgel
improvisaties. 23.40 Gram. 23.5524.00 Nieuws.
HILVERSUM II. 298 m. 7.00 VARA. 10.00 VPRO.
10.20 VARA. 12.00 AVRO. 16.00 VARA.
19.30 VPRO. 21.00 VARA. 22.40 VPRO.
23.00—24.00 VARA.
VARA: 7.00 Nieuws. 7.10 Gymn. 7.20 Gram. 8.00
Nieuws. 8.18 Gram. 9.00 Gymn. voor de vrouw.
9.10 Voor de vrouw. 9.30 Gram. 9.40 Schoolradio.
VPRO: 10.00 Dit en het andere, lezing. 10.05 Mor
genwijding. VARA: 10.20 Gram. 10.30 Metropole-
ork. 11.00 Voor de kleuters. 11.15 Kamermuz. 11.30
Orgelspel. AVRO: 12.00 Instr. kwintet en soliste.
12.20 Regeringsuitz.: Uitzend, voor de landbouw.
12.30 Land- en tüinb.meded. 12.33 Sport en prog
nose. 12.50 Pianospel. 13.00 Nieuws. 13.15 Meded.
en gram. 13.25 Beursber. 13.30 Lichte mpz. 14.00
Pianotrio. 14.25 Voordr. 14.45 Blazerskwint. 15.05
Liedjes en Koek en ei, hoorspel. VARA: 16.00
Grepen uit de muziekgeschiedenis, muzik. lezing.
16.30 Voor de zieken. 17.00 Pianoduo en solist.
17.20 Dansmuz. 17.50 Act. 18.00 Nieuws. 18.15 Pol.
lezing. 18.25 Lichte muz. 18.50 De puntjes op de
i, praatje. 19.00 Voor de kinderen. 19.10 Kinder
koor. VPRO: 19.30 De stad nu, lezing. 19.45 Op
bezoek bij anderen, gesprek. 20.00 Nieuws. 20.05
Boekbespr. 20.10 Vioolrecital. 20.20 Kamerkoor.
20.35 Activiteiten in de Flevopolder, lezing.. 20.50
Nederlanders in internationale technische bij
stand, lezing. VARA: 21.00 Licht progr. 21.40
Concertgebouwork. 22.15 Buitenlands weeroverz.
22.30 Nieuws. VPRO: 22.40 Zorg om de mens, ge
sprek. VARA: 23.00 Soc. Nieuws, in Esperanto.
23.10 Concertgebouworkest (verv.). 23.5524.00
Nieuws.
BRUSSEL. 324 m.
12.00 Nieuws. 12.02 Omr.ork. 12.30 Weerbericht.
12.35 Gram. 12.50 Beursber. 13.00 Nieuws. 13.15
Orgelspel. 14.00 Kamerorkest en sol. 15.30 Gram.
16.00 Beursber. 17.00 Nieuws. 17.15 Lichte muz.
17.45 Duitse les. 18.00 Zangrecital. 18.10 Voordr.
18.20 Voor de soldaten. 18.50 Sportkroniek. 19.00
Nieuws. 19.40 Schoolwedstr. 20.00 Ork.conc. 21.45
Gram. 22.00 Nieuws. 22.15 Jazzmuz. 22.55—23.00
Nieuws.
VOOR DONDERDAG
NTS: 20.00 Journ KRO en VFHO: 20.20 Zang
en piano. KRO 21.00 Een mooie zondag in sep
tember, toneelstuk.
VOOR VRIJDAG
NTS: 17.3019.00 Eurovisie: Int. concours-hip-
pique te Kopenhagen. 20.00 Weekjourn. VPRO:
20.30 Gesprek aan de schrijftafel 20.40 Medische
rubr. 21.15 Film-intermezzo. 21.30 Drieluik: zang,
rep. en saxofoonkwartet.
aquarellen, grafiek en nog enig werk in andere technieken. „In 't Goede Uur" heeft
Haarlem nader kennis kunen maken met het werk van Ruth Fischer. Wie haar
expositie daar miste kan in Amsterdam het tekort inhalen. Naast een kostelijke
serie katten ontmoet men ook andere geestige dieren, soms met de kop van een
mens. Ruth Fischer kan boeiend variëren op een thema. Zij deed dit wel met het
over elkaar heendrukken, met een kleine verplaatsing op het vlak, en met ver
schillende kleur, van haar in hout of linoleum gesneden clichés. Haar puntig ge
tekende reisschetsen doen mij altijd weer plezier. Zij weet een zuiver gebruik te
maken van het haar ter beschikking staande materiaal, zoals nu ook in haar aqua
rellen van enigszins decoratief-illustratieve aard.
Wie plezier aan Ruth Fischers expositie
kan hebben zal zeker kunnen voelen voor
die van de Amerikaan Dan Harris, die
onder zijn Hebreeuwse naam Zev op
treedt in de Galerie Espace, waar tot 1
juli plastieken en tekeningen van hem te
zien zijn. Men zou bij zijn werk van „gijn"
willen spreken. Maar dat is te weinig ge
zegd, want het is veelal ook bijzonder ge
voelig en mooi te noemen, het getuigt van
een grote vindingrijkheid en van vakbe
kwaamheid. De New York Times noemde
Zev een „vriendelijk fantast".
BIJ SANTEE LANDWEER is tot 21 juni
werk te zien van de te Danzig geboren
Ernst Oldenburg, die op deze expositie
tekeningen, waaraan ook kleur werd toe
gevoegd, laat zien en daarmee vooral lijkt
te getuigen van droefheid, gelatenheid,
wanhoop soms en soms van hoop op een
nieuw begin. Dat alles in uiterst eenvoudi
ge vorm en met meestal twee, soms wat
meer figuren.
SALON DE MAI is een Parijse kunste
naarsgroep, aie tot 7 juli in het Stedelijk
Museum exposeert. In Parijs heeft de ont
wikkeling in de moderne kunst het ont
staan van verschillende „salons" na de
eerste, de officiële, met zich mee ge
bracht. Een belangrijke salon was en is
nog wel de Salon d'Automme, de herfst-
salon. De meisalon ontstond na de oorlog
en omvatte veel schilders, die wel neo-
expressionisten genoemd konden worden.
Velen hunner blijken inmiddels meer ge-
evolueerd te zijn naar het non-figuratieve.
Zo'n salon heeft veelal de betekenis van
een springplank naar het succes in de
kunsthandel. Verscheidene Nederlanders
hebben er met goed gevolg gebruik van
gemaakt. Ik herinner me' nog een Salon
de Mai van jaren geleden, waar achterin
op een bescheiden plaats werk van Appel
en Corneile gehangen was. Dat is inmid
dels anders geworden. Mijn waardering
voor Appels schilderij op de salon van nu
is niet zo groot; ik ontmoette veel sterker
werk in Espace en op de te Eindhoven
gehouden expositie „Keerpunten". Het is
hier overigens vol van weinig Franse na
men en deze expositie is wel tekenend
voor het schilders-Babel, dat Parijs is. Om
op te vallen is het zaak op heel grote for
maten te schilderen. Dat schijnt men ten
minste te denken. Overigens viel me op
een volle wand grafiek direct iets van
Nono Reinhold op. Een kleine Manessier
Op de tweede dag van de 141ste kunst
veiling bij S. J. Mak van Waay aan het
Rokin te Amsterdam heeft in de categorie
oude, romantische en moderne schilderijen
een paneel van Toulouse Lautrec, voorstel-
lendè een kanonnier te paard, een bedrag
van f 29.000 opgebracht.
Een Frans rivierlandschap van F. Mail-
laud ging voor 11.000 van de hand. „Vis
sersschuiten op het Strand door Paarden
opgetrokken" van A. Mauve werd verkocht
voor 4400, „Landschap met Boomgroep
aan een Meertje" van G. Michel voor
f 1575, „Jagers met Honden op een Land
weg" van H. Mühlig voor 1950, een ven
bij Oisterwijk van W. Roelofs voor 2900,
van A. Schelfhout „Plaslandschap in de
Winter met Figuren op het ijs" voor
2600, twee stukken van J. A. B. Stroe
bei „Dame in een Gang" en „Poeliersjon
gen met Huisvrouw in de Hal van een
Patriciërswoning" voor respectievelijk
1850 en 5200. Een gezicht op een Frans
dorp van V. Vignon werd geveild voor
3500.
„Kanonnier te paard" (1881) van Tou
louse Lautrec, dat gisteren in Amster
dam voor f 29.000 geveild werd.
Advertentie
„Nightbird" van de Amerikaanse schil
der Dan Harris, die onder de naam
Zev exposeert bij Galerie Espace,
Amsterdam.
van kwaliteit zou men evenmin voorbijge'
lopen zijn 'als diens grote, ook bijzonder
mooie doek hier. Manessier blijkt het lan
ger vol te houden dan Marchand, Dayez,
Bores en Mouly, die in ieder geval boeien
der waren in hun meer expressionistisch
te noemen tijd. Ook een schilderij van de
oude, fijnzinnige Jacques Villon viel niet
mee.
OP 3 JULI wordt in het Stedelijk Mu
seum een expositie van beeldhouwwerk
van Marta Pan gehouden. In het pasge-
opende beeldenpark van het Kröller-Mül-
lermuseum drijft op d.e vijver een „sculp
tuur" van haar. Men kent wel die uit pa
pier geknipte spiralen, die op een naald
boven een lamp balancerend, in draaiende
beweging komen,, of de op een naaldpunt
balancerende kurk, waarin twee vorken
gestoken zijn. Marta Pan heeft „mobiles"
in deze geest gemaakt, van ongetwijfeld
fraaie vorm. Ook zocht zij naar combina
ties van beweegbare plastieken en dan
sers in balletten.
DE BELANGRIJKSTE tentoonstelling is
natuurlijk «die van werken van de bekende
Engelse beeldhouwer Henry Moore, die tot
9 juli in de Nieuwe Vleugel van het Ste
delijk Museum te zien is. Men betrok dit
keer ook de tuin bij de tentoonstelling, het
geen wel noodzakelijk was voor Moore's
aan dolmen en totempalen herinnerende
groep, die als veel ander werk van hem
voor opstelling in de openlucht gedacht is
We leren hier nu ook tegen muren gpdach-
te beelden kennen. Deze beelden staan
dan wel vrij van een architectuur,, maar
zijn bedoeld mèt achtergronden. Het werk
van Moore is vaak wonderlijk sterk wer
kend op de ruimte, in die zin dat de di
rect omhullende ruimte, waaruit dus als
het ware iets gesneden is, iets lijkt te
doen. Bij tekeningen wordt dit wel tussen
ruimte of overblijfruimte tegenwoordig ge
noemd- Zoals men bi;, Gabo's plastiek voor
de Rotterdamse Bijenkorf wel het gevoel
heeft, dat deze te dicht bij de gevel staat,
zo heeft men bij Moore's voor muren ge
plaatste figuren het gevoel dat het met de
afstand onmogelijk anders kon. Moeten
sommige sculpturen van Moore het doen in
de vrije natuur, soms is het of hij met
de natuur wil concurreren. Enige plastie
ken als rotsen werden binnen opgesteld.
Anders dan met anderer werk, dat in een
zelfde ruimte wel vertoond werd, is het
toch niet of een natuurimitatie werd bin
nengehaald; het werk heeft een eigen le
ven, daaraan geschonken door Moore.
Moore's tekeningen blijken vooral toch
van meer documentaire waarde, zijn veel
al plannen, ideeënschetsen, die enigszins
gesierd worden opgediend, dan als doel ge
stelde werkstukken. De werking van Moo
re's plastieken is in ieder geval enorm
veel sterker. De tekeningen leest men met
interesse, de plastieken grijpen aan, ver
vullen ons van ontzag.
In verband met het streven naar het op
bredere basis brengen van het Gronings
Orkest heeft het bestuur het wenselijk ge
acht een wijziging te brengen in de direc
tie der concerten. Terwijl tot heden door
gaans een beroep werd gedaan op gast-
dirigenten heeft het bestuur thans beslo
ten om met ingang van het komend sei
zoen het aantal vaste dirigenten op twee
te brengen. Roelof Krol, dirigent bij de
Nederlandse Radio-Unie is bereid gevon
den om naast Jan van Epenhuyzen als di
rigent van het orkest op te treden. In ver
band hiermee wordt het komend seizoen
zodanig ingericht, dat gedurende twee
aaneengesloten perioden de leiding der con
certen aan Roelof Krol zal zijn toever
trouwd, terwijl Jan Van Epenhuysen ge
durende de andere periode als dirigent op
treedt.
Het bestuur en de directie van Het Ne
derlands Ballet deelt bij monde van de
Amsterdamse advocaat mr. W. H. Ver
meer mede, dat zij de uitlating van de
president van de Haagse rechtbank, mr.
E. I. Gelderman, ten aanzien van het
ballet, betreuren. Deze uitlating luidde:
„Als Het Nederlands Ballet met aanhang
uitvloog was het alsof er een sprinkhanen
plaag neerddaalde: de winkels werden vol
komen uitgevreten".
Het Nederlands Ballet meent nu dat
hierdoor vele dansers en danseressen die
niets met de diefstallen te ftiaken hadden,
mede getroffen worden. Mr. Vermeer
deelde verder mede, dat de leidster van
het ballet, mevr. Sonia Gaskell, geen op
roep heeft ontvangen om als getuige te
verschijnen op de terechtzitting. Het te
gendeel werd tijdens de zitting gesugge
reerd. Zij zou echter gaarne zijn geko
men om te getuigen en eventuele vragen
te beantwoorden, aldus mr. Vermeer. Na
mens bestuur en directie van Het Neder
lands Ballet deelde mr. Vermeer verder
mede, dat Het Nederlands Ballet volko
men bereid is om de betrokken dansers
en danseressen op te vangen en bij de
reclassering te steunen.
(Van onze correspondent)
LONDEN De bekoorlijke, door hoge
begroeide rotsen ingesloten Engelse
Noordzeebadplaats Scarborough bruist van
Nederlandse activiteit. Maandag is er
voor de vierde maal een „Dutch Festival
Week" begonnen. Al onze geijkte „han
delsmerken" zijn daar weer aanwezig:de
Nederlandse driekleur, onze onvermijdelij
ke doch altijd charmante kaasmeisjes,
leuke informatrices van de Arnhemse
V.V.V., ander vrouwelijk schoon, gestoken
in historische museumcostumes, leutige
Zutphense muziekmakende boertjes. In de
straten een Amsterdams draaiorgel met
zijn „Volendammers" en meer dan hon
derd van onze jantjes, wier drie mijnen
vegers van l.et squadron 128 H.M. Drach
ten, Gemert en Giethoorn het decor in de
wijde schuimende baai vormen. Er wan
delen Arnhemse politiemannen in spik
splinternieuwe blauwgrijze tunieken rond.
Het lijkt nogal afgezaagd en aanmati
gend om die bedaarde Engelsen onze na
tionale symbolen te willen opdringen.
Maar dan vergist men zich toch. De Ne
derlandse feestweek in Scarborough mag
dan begonnen zijn als een commerciële
s"unt met het doel in het voorseizoen le
ven in de brouwerij te brengen en extra
gasten te lokken, het evenement werd al
spoedig een manifestatie van een innige
vriendschapsband tussen Scarborough en
ons land. Het blijft overigens niet bij
klompen, kaas en kanten hulletjes. En ook
niet bij oempa's jazz en cabaret, want
ook de hogere sfeer van onze cultuur is
hier vertegenwoordigd. Het Rotterdams
Philharmonisch Orkest, onder leiding van
Eduard Flipse en met Elly Amerling en
Daniel Wayenberg als solisten, treedt hier
deze week twee maal op. In het intieme
gemeentelijk kunstmuseum prijken litho's
en tekeningen van Vincent van Gogh aan
de wanden, afgestaan door ir. van Gogh.
Jacques Maris toont hier zijn fijne fayen-
ce en Marianne Ibes demonstreert haar
edelsmeedkunst.
Het is misschien overdreven te beweren
dat er dankzij de Nederlandse week in
Scarborough bezig is een stukje Europees
bewustzijn te ontstaan. Niettemin is het
van het grootste belang dat, terwijl staats
lieden zich uitsloven om de westelijke
saamhorigheid te versterken, de gewone
mensen dit begrip op eenvoudige en ple
zierige manier trachten te verwezenlijken
zoals al jarenlang hier tijdens deze feest-
weken het geval is. Scarborough kan men
dan ook zien als een soort laboratorium
voor internationale samenwerking, zo men
wil zelfs vergroeiing.
Mr. Y. Scholten, staatssecretaris van het
departement van Onderwijs, Kunsten en
Wetenschappen, die als blijk van waarde
ring van de Nederlandse regering voor
hetgeen zich telkenjare in Scarborough af
speelt maandag het festival opende, had
dit waarschijnlijk ook in gedachte toen hij
de Festival-week tegen de achtergrond
plaatste van de komende aansluiting van
Gróot-Brittannië bij de Europese Econo
mische Gemeenschap.
Scarborough is de enige plaats in Enge
land en waarschijnlijk ter wereld waar
bewoners en bezoekers elk jaar een jolige
en ernstige aanschouwelijke les over ons
volksbestaan ontvangen. Vorig jaar was
het Brabant. Thans is het Gelderland, of,
zoals de Engelsen stamelen: „Helderland'
een onwillekeurige geestige woordspeling
Een aan Arnhem gewijde tentoonstellin'g
geeft een interessant beeld van deze le
vendige en vriendelijke stad. Burgemees
ter Matser en generaal-majoor Urquart
de bevelvoerder van de Britse para-troe
pen in 1944, zijn op het ogenblik de cen
trale figuren. Beiden waren maandag bij
alle officiële gelegenheden aanwezig. De
heldenstrijd om Arnhem is een gebeurte
nis geweest welke onze beide landen voor
goed heeft samengebracht. Vandaar dat
de Dutch Festival Week dit keer een bij
zonder aspect kreeg dat zich ver boven
het louter lokale verheft. Staatssecretaris
Scholten heeft het gemeentebestuur van
Scarborough litho's en tekeningen van de
Deltawerken aangeboden, in opdracht van
de Nederlandse regering door tien Neder
landse kunstenaars vervaardigd. Burge
meester Matser schonk Scarborough een
prachtige aardewerkschaal, een produkt
van Nederlandse ambachtskunst.
Een aantal Amerikaanse ouders heeft
dinsdag ter kennis van het Amerikaanse
Congres gebracht, dat in de herfst van
I960 in één week door de Amerikaanse te
levisie 144 moorden, 53 „moorden uit zelf
verdediging" en een reeks gewelddadighe
den van andere aard, worden uitgezonden.
De groep van ouders, die zich noemt
National Association for better Radio
and Television," vindt dat de misdaad en
het geweld op het televisiescherm een
„werkelijk gevaar" voor het Amerikaanse
kind betekenen. De groep, die uitvoerig be
wijsmateriaal heeft aangeroerd van kinder
psychologen uit alle delen van de V.S., zei
dat vaststond dat misdaadverhalen voor de
televisie de jeugdmisdaad stimuleren en
schadelijke inwerking hebben op de kin
derziel.
Het rapport van de groep is ter kennis
gebracht van de senaatssubcommissie voor
de jeugdmisdadigheid, welke geleid wordt
door de democratische senator Thomas J
Dodd uit Connecticut. De subcommissie
stelt een onderzoek in naar de rol van
de televisie in het toenemen van de jeugd
criminaliteit,
Het aantal huwelijken in ons land is
volgens opgave van het C.B.S. gestegen
van 22.392 in de eerste vier maanden van
1960 tot 23.067 in de eerste vier maanden
van 1961. Het aantal levendgeborenen gaf
een stijging te zien van 79.365 tot 83.172
terwijl het aantal overledenen daalde van
32.757 tot 29.986. De immigratie nam sterk
toe, het aantal immigranten steeg van
11.653 in de eerste vier maanden van 1960
tot 15.348., in de eerste vier maanden van
dit jaar, terwijl de emigratie afnam van
18.762 tot 16.340. Het aantal inwoners van
ons land bedroeg op 1 mei 11.607.991.
Een scène uit „Het kind huilt". We
zien v.l.n.r. Liselot Beekmeijer, Aart
Staartjes, Hetty Verhoogt, Ina v. d.
Molen en Bram v. d. Vlugt.
Advertentie
Tube 95 ct
Tot dusver is er zelden of nooit een ko
mische film geweest van Italiaanse huize.
Met „Dieven hebben het ook moeilijk", le
vert de Italiaanse filmproductie een uit
schieter, waarmee we ons gelukkig mogen
prijzen. Men moet die film niet missen.
Ik kan me niet herinneren de laatste tijd
zo hartelijk gelachen te hebben om zoveel
onzin. Maar is het wel allenaal onzin? Wat
ons wordt gepresenteerd doet allemaal nog
bestaanbaar aan ook en dat is nu, geloof
ik, de charme van „Dieven hebben het
ook moeilijk". De types, die er in voor
komen, zijn mensen. Zij zijn geen pure
verzinsels, geen uitwerkingen van een be
paalde karaktereigenschap, die tot in het
dolzinnige wordt doorgedreven. De situa
ties, waarin zij verzeilen, houden nauw
verband met de realiteit. Alleen de geaar-
heid van het spel, dat het lot met hen
speelt, is anders. Het lot neemt een loop
je met hen. Wat zij ondernemen is ge
doemd te mislukken.
Denk evenwel niet, dat zij daarom de
moed opgeven. De lieden in deze film heb
ben het leven allang leren aanvaarden. Ze
staan doorgaans met lege handen en daar
om proberen ze in hun behoefte te voorzien
met inbreken. Ze zijn dieven, nu ja, dat
is hun manier om aan de kost te komen.
Handig zijn ze niet, alles wat naar het
gangsterdom zweemt is hun vreemd. In
hun soort zijn zij eerlijke dieven. Als de
omstandigheden-niet op hun hand zijn, zul
len ze niet proberen ze met geweld naar
hun hand te zetten. Ze begaan geen man
slag, ze tuigen geen onschuldige af, ze
schuwen de revolver. Ze doen alleen wat
ze kunnen.... in de hoop, dat het voldoende
is. Ik kan me niet heugen ooit zo'n stel
sympathieke jongens van de vlakte te heb
ben meegemaakt. Ze blijven dat tot het
eind. Op hun manier vormen zij de Ita
liaanse tegenhanger van films als „Du
rif if i.." en „De ladykillers". Om dat klaar
te spelen zonder de indruk te wekken op
zettelijk de zaken die kant uit te sturen,
moet het filmbrein der Italianen toch wel
heel kunstig aan het werk zijn geweest, de
humor moet spontaan opwellen uit de in
ventiviteit, de makers moeten schik heb
ben gehad in de figuren, die zij op de situa
ties loslieten, het scenario moet bijna zijn
geschreven op de acteurs, die de lijflijke
verschijningsvorm aan de figuren moesten
geven. Wij zouden lang niet zo geamu
seerd reageren als deze film niet uit ple
zier om het plezier was gemaakt.
Maar dat is het niet alleen. Wanneer
een acteur als Vittorio Gassman, die tot nu
niet veel anders dan de mooie jongen
mocht spelen, in een film van dit karakter
excelleert, is er iets aan de hand. Gass
man speelt weer een mooie jongen, maar
nu in de functie tot zijn bestaan als dief.
Schorre en onoogelijke mannetjes lopen om
heen als de verpersoonlijking van de le
vende pauper in wie de maatschappij niet
eens een dief herkent. Zo is de maatschap
pij gewend aan paupers.... Dat duidt er
toch wel op, dat er meer dan alleen een
plezierige doel van is gemaakt. Dan is er
nog de Siciliaan, die als een Cerberus
waakt over zijn zuster. Hij heeft niet in
de gaten dat een van zijn bendeleden ver
liefd op haar is geraakt en zij op hem.
Wanneer hij het ontdekt dreigt hij de jon
geman te vermoorden. De betuiging van
zijn eerlijke bedoeling is de Siciliaan, wan
neer het uur van de grote kraak slaat, vol
doende om deze jongeman de sleutel van
het huis te geven, waar het meisje dan
niet vergeefs op een beschermer zal hoe
ven wachten. Dat geeft een brokje folklore
weer, waar een hele maatschappelijke, een
zedelijke structuur achter zit.
Verrukkelijk is de melodramatiek, die
de erecode van het vak vergezelt. Verruk
kelijk de pose bij het verscheiden van een
der vakbroeders, die zijn leven moest ein
digen met het uit handen rukken van tas
jes, terwijl hij toch zulk groot werk op
zijn naam had staan. De tegenslagen in
het leven van de mens, toegepast op de
dieven in deze film, krijgen een drama-
lisch-komisch. karakter. Men lacht, maar
men wordt toch geappelleerd aan eenzelf-
Theatrale pose van de dieven in
„Dieven hebben 't ook moeilijk."
de soort sociaal probleem, dat indertijd in
De Sica's „Fietsendieven" zo tragisch
gestelte kreeg.
Daarom is deze geestige dievenfilm meer
dan alleen maar een vluchtig en leuk ver
haaltje. Er zit gevoel in voor verhoudin
gen, voor de verdeling van het menselijk
geluk en de noodzakelijke bestaansvoor
waarden. Nee, men tilt er geen moment
zwaar aan. Maar er blijft iets van hangen.
