Oostduitse vluchtelingen in
stromen naar West-Berlijn
Kerkdag trok
Berlijn 44000
vrijdag in
bezoekers
Tien jaar voor de voormalige
officier der SS Bradfisch
Eichmann erkent niet de moed
te hebben gehad tot verzet
f^Pr
wereldnieuws"]
r
Van dag tot dag
Joodse en christelijke religie besproken
raatótcel
Irak herhaalt zijn
aanspraken op Koeweit
0p de
ZATERDAG 22 JULI 1961
3
Generaal Nasoetion zou in
het Zwarte Woud kuren
Twintigduizend in de eerste drie weken van juli
K ijk je op het slagveld
Internationale actie voor
ontvoerde Westberlijner
Bloedig spoor van commando 17// in Oost-Europa
Ondervraging door de drie rechters begonnen
NAAIMACHINES
ZIGZAG
350.—
Sluiting van Amerikaanse
bases in het buitenland
gaat wellicht niet door
Floris Flaneur
HARDUR-STIFT
50km
De kwestie-Bizerta, die vijf jaar lang op
een Frans-Tunesische schikking heeft lig
gen wachten, heeft onverwacht geleid tot
een regelrechte oorlog, zij het dan danook
gelukkig een oorlog op kleine schaal.
Maar zelfs deze kleine oorlog heeft in en
kele dagen toch al een paar honderd men
senlevens gekost.
De Tunesische president Bourguiba, die
de laatste jaren juist een grote reputatie
van gematigdheid en vredelievendheid had
verworven, moet wel zeer belangrijke re
denen hebben gehad om plotseling een
campagne tegen Frankrijk te ondernemen
die alle kenmerken van een wildemans
actie heeft. Wat die redenen waren, kan
men natuurlijk slechts gissen. Wel kan
men als vaststaand aannemen dat de of
ficieel opgegeven reden dat „Bourgui-
ba's geduld was uitgeput" niet de ware,
althans niet de doorslaggevende reden
was. Het geduld van staatslieden is uiter
mate rekbaar zolang die rekbaarheid po
litieke vruchten kan afwerpen; en onge
duldig worden zij gewoonlijk alleen dan,
wanneer ongeduld politiek voordeliger is.
Het politieke voordeel nu, dat Tunesië
uit deze bloedige rel om Bizerta meent
te kunnen trekken, zal wel niet gelegen
zijn in een wat snellere ontruiming van de
vlootbasis door de Fransen, ook al is dat
voor een jong land een begrijpelijk natio
nalistisch verlangen. Eerder moet men
veronderstellen, dat Bourguiba's „onge
duld" is veroorzaakt door de nu juist weer
begonnen onderhandelingen tussen Frank
rijk en de Algerijnse opstandelingen, on
derhandelingen waarbij de toekomst van
de Sahara één der belangrijkste onderwer
pen zal vormen. Want Bourguiba eist voor
zijn land een deel van de Sahara op en
begrijpelijkerwijs redeneert hij dat die eis
moet zijn ingewilligd of anders met ge
weld moet zijn verwezenlijkt vóórdat
de Fransen en de Algerijnen het over een
regeling inzake de Sahara (een regeling
die misschien op een verdeling van dit aan
mineralen rijke woestijngebied uitloopt)
eens worden. En inderdaad heeft de Tune
sische president, terwijl hij de spectacu
laire actie tegen Bizerta ondernam, op
veel minder spectaculaire wijze door vrij
willigers een inval in de Sahara laten
doen
Als gevolg hiervan zal Bourguiba straks,
wellicht onder dwang van de Verenigde
Naties, weer de gematigde staatsman
spelen en zich bereid verklaren tot een
compromis met Frankrijk betreffende Bi
zerta, mits.... Frankrijk de Tunesische
bezetting van een deel van de Sahara -als
een voldongen feit aanvaardt!
Tegelijkertijd echter zal het straks on
afhankelijke Algerije, dat zelf aanspraak
maakt op de gehele Sahara, dat voldongen
feit moeten aanvaarden. En dat zou wel
eens een gevaarlijke hinderpaal kunnen
vormen voor de toekomstige Noordafri-
kaanse eenheid.
BONN (Reuter) De Indonesische mi
nister van Defensie, generaal Nasoetion,
zou op het ogenblik een medische kuur in
het Zwarte Woud ondergaan.
Nasoetion, die op 3 juli na een officieel
bezoek West-Duitsland verliet, keerde
maandag onverwacht per vliegtuig van
Cairo naar Frankfort terug.
Een woordvoerder van de Indonesische
ambassade verklaarde niet te weten waar
de generaal in Duitsland is.
De Indonesische militaire attaché, kolo
nel D. J. Pandjaitain, die Nasoetion op
zijn reis door Duitsland vergezelde, ver
blijft op het ogenblik in Wildbad in het
Zwarte Woud. Pandjaitain zei, in ant
woord op vragen naar de verblijfplaats
van Nasoetion, van mening te zijn dat hij
in Cairo is. Hij voegde hieraan toe dat
hijzelf met brigade-generaal Soehardjo, de
Indonesische plaatsvervangend staf-chef,
in het Zwarte Woud verblijft.
(Van onze correspondent)
BONN De vluchtelingenstroom uit
Oost-Duitsland is sinds het begin van de
maand juli toegenomen tot een recordhoog
te, aldus heeft de Westduitse minister voor
de hereniging van-Duitsland, Ernst Lem
mer meegedeeld. Het is echter niet zo,
dat een noodtoestand dreigt te ontstaan. De
Bondsrepubliek kan de vluchtelingen
stroom nog steeds aan. Het tempo waarin
de mensen van West-Berlijn naar West-
Duitsland worden vervoerd tot 1.500 per
dag is opgevoerd en het onderbrengen van
de duizenden in opvangkampen levert
geen grote problemen op. Alleen het pro
gramma dat voorziet in het sluiten van de
vluchtelingenkampen.
De getallen, die door minister Lemmer
en zijn collega voor vluchtelingenzaken
Von Merkatz, werden genoemd, gaven een
indruk van de toeneming van de exodus
uit Oost-Duitsland. In de eerste drie we-
Een Tunesiër met zijn kind staan bij
de resten van een door Franse straal
jagers verwoest Tunesisch konvooi.
(Radiografisch overgebrachte foto).
BRUSSEL (Reuter) Het internationa
le Verbond van Vrije Vakverenigingen,
dat 56 miljoen werknemers in 107 landen
vertegenwoordigt, begint een internationa
le protestactie tegen de ontvoering van
de 52-jarige hoofdredacteur van het West-
Duitse vakbondsblad „I. G. Metall", en
ex-communist Heinz Brandt, door de Oost-
Duitse politie op 17 juni.
De secretaris-generaal van het I.V.V.V.,
Becu, gaf in een brief aan de secretaris
generaal van de UNO, Hammarskjoeld,
uiting aan de verontwaardiging van zijn
organisatie over de arrestatie van Brandt.
Hij verzocht Hammarskjoeld deze zaak
voor onderzoek in te dienen bij de com
missie voor de Mensenrechten van de
UNO.
DETROIT, (UPI) Het internationale
bestuur van de „United Auto Workers
Union" heeft de Amerikaanse ambassa
deur bij de UNO Stevenson, verzocht de
zaak van Brandt te onderzoeken. In een
resolutie wordt Stevenson verzocht de
zaak aan de UNO-commissie voor te leg
gen. Het bestuur zond de Russische am
bassadeur in Washington, Mensjikov, te
vens een boodschap waarin het uiting gaf
aan „de verontwaardiging en ontstemming
van de U.A.W. over deze grove schending
van de rechten van de mens".
(Van onze speciale verslaggever)
BERLIJN Er wordt op de tiende
Evangelische Kerkdag in Berlijn hard ge
werkt. De vele duizenden reformatorische
christenen, die hier uit alle delen van de
wereld tezamen zijn gekomen, volgen in
de grote tentoonstellingsruimten in de Mes-
segelande met grote interesse de vele, heus
niet gemakkelijke referaten, die nagenoeg
de gehele morgen in beslag nemen. Na een
korte middagpauze verzamelen de duizen
den zich dan nogmaals om te luisteren
naar ter zake deskundigen die vragen be
antwoorden. Vragen, die in zo grote getale
worden ingediend, dat enkele werkgroe
pen besloten hebben vanmiddag nogmaals
bijeen te komen. Het opmerkelijke daar
bij is, dat zowel in de referaten als in de
discussievragen menig heet hangijzer
wordt aangevat.
Toen enkele dagen geleden de Berlijnse
conferentie begon hoorde men alom de op
vatting dat deze Kerkdag wel eens de laat
ste zou kunnen zijn. De discussie in de af
gelopen maanden over de plaatskeuze
waarbij naar voren werd gebracht dat de
Kerkdag bezig was te klerikaliseren van
wege het feit dat men niet naar Leipzig
wilde omdat enkele bisschoppen niet in
Oost-Duitsland zouden worden toegelaten,
(Van onze correspondent)
BONN In het zogenaamde „kleine
Eichmannproces" in München heeft dr. Ot
to Bradfisch. voormalig leider van het spe
ciale S.S.-commando VIII, tien jaar tucht
huis gekregen. Zijn ondergeschikte Wil
helm Schulz kreeg zeven jaar. Tegen bei
den was levenslang geëist. Bradfisch en
zijn commandogroep hebben in de jaren
1941 tot 1943 in de omgeving van Minsk
massamoorden bedreven. Volgens een rap
port dat Bradfisch in 1943 aan zijn chef,
Gruppenführer Nebe, verstrekte, heeft al
leen het commando VIII de dood van twin
tigduizend Joden op zijn geweten.
Het eerst ging de speciale groep aan
het werk in Bialystok. Daar werden alle
Joden in het stadion bijeengedreven, daar
na werden ze, steeds met z'n achten, op
gesteld in de diepe loopgraven die het Rus
sische leger had gegraven om de opmars
van de Duitse troepen tegen te houden.
In de greppels werden de Joden dan door
geweerschoten, later ook met mitrailleurs
gedood. Van tevoren maakte men de Jo
den hun kleren en sieraden afhandig. Op
deze manier bracht het commando VIII
twee miljoen roebel bij elkaar.
Na Bialystok, waar drieduizend Joden
werden vermoord, ging het commando
naar Baranowicze, waar tweehonderd men
sen het leven lieten. De volgende plaatsen
waar Bradfisch en de zijnen hun crimi-
JERUZALEM (UPI) Adolf Eichmann
heeft gisteren bekend, dat hij de moed
heeft gemist zich tegen zijn nazi superieu
ren te verzetten. In antwoorden op vragen
van zijn rechters gaf hij tevens toe, dat,
naar hij wist, het vermoorden van Joden
beschouwd werd als „een roemrijke daad".
Eichmann maakte een uiterst zenuwachti
ge indruk. Herhaaldelijk zag men hem
zijn droge lippen aflikken alvorens op vra
gen te antwoorden. Keer op keer legde hij
tegenstrijdige verklaringen af, waarop hij
dan van het hof te horen kreeg, dat zij
moeilijk te geloven waren.
Rechter Benjamin Halevi, begon de on
dervraging van twee en een half uur door
Eichmann toe te voegen: „Dit is waar
schijnlijk uw laatste kans, uw enige kans
om in het volle aangezicht van de open
baarheid te zeggen wat uw houding is en
wat oor soort mens u bent. U kunt er ver
zekerd van zijn, dat dit hof geen vooroor
deel tegen u koestert. Wij hebben geen per
soonlijke wrok tegen u. Maar hoewel dit
hof objectief is, dient dit toch niet zodanig
uitgelegd te worden, dat wij naief genoeg
zijn om alles te geloven wat u ons verteld
hebt."
„Ik ben geen lafaard," aldus Eichmann,
„en ;k wens mij niet te verschuilen ach
ter leugens en draaierij."
Rechter Halevi, die in Duitsland geboren
is, sprak Duits, omdat hij de verdachte
wilde aanspreken in zijn eigen taal. „In
dien u bij uzelf eens ernstig gewetenson
derzoek instelt," zo begon hij zijn onder
vraging „moet u dan niet toegeven, dat het
u als burger aan moed ontbroken heeft?"
„Ja, het heeft mij aan die moed ontbro
ken," bekende Eichmann.
Hij gaf ook toe geweten te hebben, dat
het „als een roemrijke daad werd be
schouwd Joden te vermoorden en hen uit
te roeien, terwijl genadeloosheid gezien
werd als een goede eigenschap."
„Ja, ik moet toegeven, dat dit geheel
juist is." Tevoren had hij echter verzekerd
dat hij geen antisemiet was.
Moeilijk te geloven
Halevi en zijn mederechter Jitzak Ra-
veh slaagden er echter niet in Eichmann
te doen terugkomen op zijn bewering als
zou hij nooit zelf een bevel hebben gege
ven. Raveh vroeg hem, of hij werkelijk
wilde volhouden, dat, wanneer hij naar
zijn superieur bij de Gestapo generaal
Müller ging voor een bepaalde kwestie, hij
daarbij nooit een mening uitsprak of dat
hem nooit naar een mening werd gevraagd.
Inderdaad, dat wilde Eichmann nogmaals
bevestigen. Daarop hief Raveh zijn beide
armen ten hemel, liet zich achterover in
zijn rechterstoel vallen en riep duidelijk
geërgerd uit: „Wat u nu zegt, is toch
moeilijk te geloven."
Vervolgens vroeg Raveh hem, hoe hij
eerder afgelegde verklaring, dat hij „even
als Pontius Pilatus" zijn handen in on
schuld waste, in overeenstemming kon
brengen met het feit, dat hij wist, dat de
nele werk voortzetten, waren Minsk. Mogi
lev, Borisev, Gorki, Orscha en Bobruisk.
Tijdens het proces is gebleken dat het
denkbeeld van moord-commando's in Hit-
ler-Duitsland al is opgekomen in 1938. In
mei 1941 werden de toekomstige leiders
van de speciale moordgroepen in een cur
sus van drie weken voorbereid op het ko
mende werk. Natuurlijk hebben ook Brad
fisch, Schulz en de anderen zich erop be
roepen dat anderen de verantwoordelijk
heid voor de executiebevelen op zich had
den genomen. Zo had Himmler zelf eens te
gen Bradfisch gezegd dat het bevel tot het
doden van de Joden afkomstig was van
de Duitse regering en dat het daarom
kracht van wet had. Schriftelijke bevelen
werden echter nimmer gegeven. Alles be
rustte op mondelinge instructies.
Een getuigenis heeft het proces van gro
te betekenis gemaakt en wel dat van de
vroegere S.S.-Gruppenführer Bruno Strec-
kenbach, die zich op de afdeling van de
nazi-Veiligheidsdienst met personeelszaken
heeft beziggehouden. Streckenbach zei dat
vele SS-ers en leiders van moordcomman
do's verzoeken indienden om ontslag te
mogen nemen. Hoewel dat altijd zeer moei
lijk was gelukte het soms, aldus Strecken
bach, die zelf ook kans had gezien ontslag
te nemen.
Van de drie andere verdachten in dit
proces kreeg Oskar Winkler drieëneenhalf
jaar, terwijl Karl Ruhrberg en Günther
Stroh vrijgesproken werden.
(DPA) De 55-jarige voormalige S.S.-er
Erich Gnewuch, die donderdag werd ge
arresteerd, heeft zich in zijn cel in een
Westberlijnse gevangenis opgehangen. Hij
werd verdacht van de moord op Joden in
het gebied van Minsk tijdens de oorlog.
(UPI) De officier van Justitie te
Frankfurt heeft de arrestatie bevolen van
22 mannen. Zij worden verdacht van deel
neming aan de moord op 2,5 miljoen Jo
den in het kamp Auschwitz.
De officier van Justitie zei, dat er reeds
lang een diepgaand onderzoek aan de
gang is naar de voormalige staf van het
kamp. In verband met deze zaak werden
reeds duizend voormalige S.S.-ers onder
vraagd
Advertentie
GROTE HOUTSTRAAT 181
electr. in
koffer
- HAARLEM
orders welke hij uitvoerde, op het ver
moorden van mensen gericht waren. Eich
mann gaf toe, dat het „op bevel handelen"
volgens de wet iemand niet van schuld
vrijpleit. Dat werd indertijd door het tri
bunaal van Neurenberg bepaald en het is
door de Israëlische rechtspraak overgeno
men. Opnieuw zei Eichmann: „Ik was niet
de man, die orders gaf, maar degeen, die
ze uitvoerde." Even later voegde hij daar
met zachte stem aan toe: „Maar als dat
strafbaar is, dan zal ik die straf moeten
ondergaan."
Het proces wordt maandag voortgezet.
Dan zal de president van het hof, Mosje
Landau, Eichmann vragen stellen.
kabbelt hier nog wat door in het oecume
nisch centrum, waar de buitenlanders da
gelijks bijeenkomen. Op de eigenlijke Kerk
dag is het probleem echter allang niet
meer actueel. Daar heeft men andere din
gen aan het hoofd. Ruim 44.000 mensen
luisterden daar vrijdagmorgen eerst naar
een vijftal bijbelbesprekingen.
A ntisemitisme
Daarna togen de werkgroepen aan de
slag. De werkgroep „Jodendom en chris
tendom" trekt hier de meeste belangstel
ling. Vijfduizend mensen dromden gister
morgen rond het podium, buiten luister
den nog eens vijfduizendmensen in een
inderhaast opgezette tent. Nauwkeurig
werd nagegaan wat in de geschiedenis de
wortels van het antisemitisme zijn geweest
waarbij professor Kraus uit Hamburg er
op wees, dat reeds bij het ontstaan van
het christendom de Joden werden versto
ten. In de negentiende eeuw klonk een
nieuw geluid Toen werd gezegd dat de
Joodse God uit het Oude Testament een
demon van haat en toorn zou zijn en de
God van de Christenen een van liefde en
goedheid.
Daarbij kwam het, zoals professor
Kraus het noemde, Duitse nationale be
wustzijn. Toen lag er een bodem klaar
waarop het antisemitisme kon worden ge
bouwd. De christelijk-germaanse ideologie
was een broedplaats waaruit de moord
lust kon opgroeien. Professor Kraus zei
ervan overtuigd te zijn dat, ondanks alle
officiële verklaringen, het anti-semitisme
ook thans nog in grote mate in Duitsland
aanwezig is. Het steekt zelfs opnieuw de
kop op, zo meent hij. In de kerk en op de
catechisatie wordt steeds weer gezegd: de
Joden hebben Christus vermoord. Verge
ten wordt echter dat de uitstoting van
Christus dagelijks ook in de kerk ge
schiedt, aldus professor Kraus, die erop
wees, dat het kruis het teken is van de
grote liefde Gods jegens de mensen, die
geroepen zijn elkander lief te hebben. We
moeten niet vergeten, dat wie de Joden
aanvalt ook zijn hand tegen Christus op
heft, aldus de hoogleraar, die kerk en
kerkleden opriep zu hzelf in dezen te onder
zoeken.
Professor Vriezen uit Utrecht zei in een
referaat dat reeds de eerste christenge
meente in de verzoeking stond om de
plaats van de Joden als Gods uitverkoren
volk in te nemen. Paulus heeft daartegen
reeds gewaarschuwd. In deze tijd, aldus de
Utrechtse hoogleraar, wordt de kerk ge
dwongen Gods weg met Israel, ook het
Joodse volk van thans, met vreugde te
erkennen.
In een opmerkelijke toespraak zei Rabbi
dr. Gleis uit Dusseldorp, dat het de taak
van de christen is om, evenals destijds de
profeten, de Jood te vermanen als hij de
door God gewilde bestemming wil ont
vluchten.
Christen in deze tijd
In andere werkgroepen kwamen heel an
dere oroblemen aar de orde. Professor dr.
D. Thielicke uit Hamburg besprak de op
dracht die God de mens geeft in deze tijd.
Hij viel enerzijds de Oostduitse pogingen
aan om de christenen van hun geloof af te
brengen en hun kinderen in atheistische
geest op te voeden, maar bestrafte ander
zijds de westerse christenen, die dit vaak
ter wille van meerdere welvaart zelf doen.
Hier doelde de hoogleraar in het bijzonder
op de in de bedrijven werkende huisvrou
wen, die daarmee de opvoeding van gezin
en kinderen verzaken. Tot de Oostduitsers
zei professor Thielicke, dat het onjuist is
te zeggen en te denken: hoe komen we als
christenen door deze tijd, waaraan we toch
niets kunnen veranderen, heen? Het gaat
erom de communist duidelijk te maken dat
Christus ook voor hem gestorven is, dat
hij een broeder is. Het kerklid alleen zal
dit niet kunnen opbrengen. Maar, zo ver
volgde de hoogleraar, gij weet, dat gij niet
alleen staat, dat er een door God ingestel
de gemeente is die met u is. De kerk
moet de mond durven open doen. Niet om
eigen belangen veilig te stellen, maar om
Gods Koninkrijk te zoeken, wetende dat
God al het andere dan schenken zal. Dit
is evenwel ook van toepassing op de kerk
in het westen, aldus de hoogleraar. Ook
daar moet de christen een zoutend
zout zijn.
Gemeente van Christus
Reeds thans kan ongetwijfeld gezegd
worden, dat deze tiende Kerkdag in dit
opzicht goed werk doet. De mensen, die
hier komen, gaan elkaar dagelijks meer
en meer als „broeders en zusters" her
kennen. In de tientallen kerkdiensten, die
dagelijks worden gehouden, maakt men
kennis met elkaar. Men weet weer, dat
men samen één gemeenschap vormt. Ber
lijnse predikanten verzekerden dat in lan
ge tijd niet zoveel Westberlijners in het
Oosten naar de kerk geweest zijn als juist
de laatste dagen. Ook daar zijn de kerken
weer overvol, hetgeen de Oostberlijnse
christenen nieuwe m^ed geeft. In de Oost
berlijnse Maria-kerk moest de avondmaals
dienst vrijdag zelfs gedoubleerd worden,
omdat er tweemaal zoveel bezoekers wa
ren als de kerk kan bevatten. Het Kerk
dagthema van dit jaar „Ich bin bei euch"
heeft de deelnemers gegrepen. Ze zijn uit
deze belofte opnieuw gaan leven.
ken van juni was het gemiddelde aantal
vluchtelingen per dag ongeveer 430, in juli
was dit 870. Het totaal was 20.000, 200 meer
dan in de recordmaand april. Als uitein
delijk aantal voor juli verwacht men een
getal dat niet ver van de 30.000 zal aflig
gen.
Daarmee geeft juli 1961 een grotere
stroom vluchtelingen te zien dan in jaren
is voorgekomen. De laatste maand, dat
meer dan 30.000 vluchtelingen naar het
westen kwamen, was oktober 1955. Ruim
53 percent van de vluchtelingen is onder
de 25 jaar; 26 percent is tussen de 25
en 45 jaar. Het zijn dus voornamelijk men
sen, die gemakkelijk kunnen worden inge
past in het Westduitse arbeidsproces,
waarin men immers permanent kampt met
gebrek aan arbeidskrachten.
Minister Lemmer gaf nog aan, dat be
halve de lage levenstandaard en de angst
dat West-Berlijn als gat in het ijzeren gor
dijn verloren zal gaan, ook een belangrijk
motief voor de vlucht naar het Westen
gevonden kan worden in de communisti
sche druk om spionage-arbeid te verrich
ten. Vele vluchtelingen, die de laatste we
ken naar West-Duitsland kwamen, deden
deze stap omdat zij zich hadden moeten
verplichten hun colleg's of buren te spio
neren op staatsgevaarlijke activiteiten.
De minister wees er tenslotte op dat de
Bondsrepubliek er geenszins belang bij
heeft, dat de vluchtelingenstroom toe
neemt. De Oostduitse beschuldiging dat
Westduitse agenten Oostduitsers manen
tot de vlucht, wees Lemmer van de hand.
Integendeel, wij raden de mensen aan te
blijven, zo zei hij, en wij doen dit omdat
wij bang zijn dat een al te grote uittocht
uit Ocst-Duitsland aanleiding zou kunnen
zijn voor de communisten om mensen uit
Oost-Europa in de Oostduitse staat onder
te brengen.
T egenstroom
(Reuter) Het leidende Oostduitse
communistische blad „Neues Deutsch-
land" beweert dat steeds meer vluchtelin
gen r.aar Oost-Duitsland terugkeren „om
dat zij teleurgesteld zijn door de ware
stand van zaken in de westelijke zone".
Het zegt dat bij Dresden woensdag een
nieuw opvangcentrum voor vluchtelingen
is geopend om de toenemende stroom op
te vangen.
In de eerste helft van dit jaar zouden
40.000 mensen de ontvangstcentra te Bar-
by en Saasa gepasseerd zijn.
WASHINGTON (AFP-UPI) President
Kennedy heeft met het oog op de crisis
om Berlijn, een herziening gelast van zijn
eerder genomen besluit om 73 Amerikaan
se bases, waarvan 22 overzee, op te heffen.
Van de 22 buiten Amerika te sluiten ba
ses, bevinden er zich vijf in Engeland. Het
plan om de sluiting van de bases te her
zien, is ingegeven door de stijgende span-
nihg ih de Wëreld.
De minister van Buitenlandse Zaken
Dean Rusk heeft de diplomatieke verte
genwoordigers van Engeland, Frankrijk
en West-Duitsland op de hoogte gesteld van
Kennedy's plannen inzake de kwestie-Ber-
lijn.
De eerste maatregel werd vrijdag be
kend. De selectiedienst, belast met de be
oordeling van toekomstige dienstplichtigen
heeft opdracht ontvangen er voor zorg te
dragen, dat het aantal mannen uit wie men
een keuze moet kunnen doen op 100.000 ge
bracht dient te worden.
Uit officiële kring is vrijdag vernomen,
dat de minister van Defensie, McNamara,
maandag in Londen aan zijn Britse colle
ga Watkinson zal vragen, welke voor
zorgsmaatregelen Engeland denkt te ne
men inzake de verdediging van Berlijn.
LONDEN (UPI) Negenennegentig
Conservatieve Lagerhuisleden hebben een
motie ingediend, waarin zij zeggen „vast
besloten te zijn om de vrijheid van West-
Berlijn te verdedigen." De motie is be
doeld om de gevoelens van het Lagerhuis
tot uitdrukking te brengen.
Verwarrende gedachte
De Engelsen hebben nooit goed de grens
tussen sportiviteit en masochisme gezien,
hetgeen zij weer eens bijzonder duidelijk
en hartstochtelijk hebben doen blijken bij
het bezoek van de Russische majoorruim-
tevaarder.
Die hartstochtelijkheid, de laaiende toe
juichingen, die hun hoogtepunt vonden in
het noenmaal ten paleize, heeft de niet zó
„sportieve" elementen onder de bondge
noten bezorgd gemaakt en niet zo'n
beetje.
Misschien bent u geen aanhanger van
het communistische stelsel en vindt u wei
nig toejuichbaars in de dingen die de heer
Kroesjtsjev doet en zegt, maar u zult het
mij toch wel (zij het wellicht aarzelend
en schoorvoetend) willen toegeven, wan
neer ik, aan de hand van de feiten consta
teer dat ze in het Kremlin precies weten
wat public relations zijn.
Uw bewondering voor de ruimtevarende
majoor behoeft er niet minder om te zijn,
wanneer gij, met mij, erkent dat de Brit
se geestdrift voor die beminnelijke man
tevens zij het wellicht ongewild een
stuk bewondering moest inhouden voor de
Russian Way of Life, en of die bewonde
ring nu gerechtvaardigd is of niet, bewust
of niet, zij doet natuurlijk afbreuk aan de
anti-communistische gevoelens van de be
volking, waarop het Westelijk verzet te
gen de communistische wereldaspiraties
moet steunen, wil het, als het erop aan
komt, effectief zijn.
Met andere woorden: de heer Kroesjt
sjev heeft met het zenden van deze, in
ieder opzicht bewonderenswaardige, good-
will-ambassadeur het Westen weer eens
danig in verwarring gebracht, waarmee
hij voor de zoveelste maal de pijl recht in
de roos zijner bedoelingen heeft gescho
ten.
Ik las onlangs in de Daily Telegraph,
dat dezelfde heer Kroesjtsjev tegen de
Britse ambassadeur in Moskou, Sir Frank
Roberts, heeft gezegd, dat als het tot een
oorlog om Berlijn zou komen, „met zes
hydrogeenbommen met het gehele Britse
volk zou kunnen worden afgerekend."
Dat was bepaald geen plezierige opmer
king.
Misschien zou dan die aardige majoor
één van de vliegers zijn die die bommen
afwerpen.
Een verwarrende gedachte, die spor
tief gesproken niets aan onze grote be
wondering voor de hemelbestormer be
hoeft af te doen, nietwaar?
Advertentie
KILOMETERS SCHRIFT
met de
IMP. JADE DORTMOND-UTRECHT
BAGDAD (UPI) De regering van Irak
heeft gisteren gezegd, dat de toelating van
Koeweit tot de Arabische Liga een ongel
dige daad is en geen verandering brengt
in Iraks standpunt dat het sjeikdom deel
van Irak uitmaakt. Een woordvoerder van
het ministerie van Buitenlandse Zaken in
Bagdad herhaalde opnieuw, dat Irak zal
blijven streven naar inlijving van Koeweit
met alle beschikbare wettelijke middelen.
Hoogierecorri. Don Piccard lid van de
familie, die roem oogstte met ballon-
tochten en diepzee-exploitaties, heeft een
nieuw wereldrecord gevestigd, toen hij in
zijn ballon een hoogte bereikte van 11933
meter in de Amerikaanse staat Minne'
sota. Zijn ballon was een gevaarte van
21.000 kubieke voet van plastic. Piccard
zei, dat het oude record op naam stond
van de Rus Alexei Rostine met 9300 me
ter.
Lek. Door een hevige ontploffing in een
nieuw gebouw van zeven verdiepingen
in Turijn zijn vrijdag dertien mensen ge
wond. Vier winkels werden vernield.
Men gelooft dat het ongeluk is te wijten
aan een lek in de gasleiding.
Brand. In Kalmar (Zweden) is vrijdag een
rondvaartboot in brand geraakt na een
ontploffing in de motor. Verscheidene
van de ruim dertig passagiers zijn in het
water gesprongen. Vijf mensen moesten
naar het ziekenhuis worden gebracht
met brandwonden.
Boete. Een negentienjarige ambtenaar bij
het Britse ministerie van Marine, John
Palmer, is te Bath tot een boete (twee
honderd gulden) veroordeeld, omdat hij,
in strijd met de bepalingen, bij herha
ling stukken mee naar huis had geno
men. De rechter nam aan dat hij zulks
had gedaan om zijn kennis omtrent zijn
werk te vergroten, zoals hij had ver
klaard.
Steun. Het Belgische kabinet heeft een be
drag van 750.000 Belgische frank (onge
veer 55.000 gulden) uitgetrokken voor
steun aan het Europese ruimte-onder
zoek.
Souvenir. Detectives van Scotland Yard
zoeken naar de dief, die een muurplaat
van het Deense consulaat in Londen
heeft gestolen. Op de ovaalvormige plaat
staan de woorden „Royal Danish Consu
late-General". Men neemt aan, dat een
souvenirjager de hand in de diefstal
heeft gehad.
Belangstelling. De president-dictator van
Ghana, Kwame NKroemah, heeft het
toezicht op de radio-uitzendingen in zijn
land overgenomen van zijn minister van
Voorlichting. In een verklaring werd ge
zegd, dat NKroemah zijn besluit had ge
nomen gezien het groeiende belang van
de radio.
Ongestoord. De gemeente Blankenberghe
(België) heeft het gebruik van draagba
re radio-apparaten op het strand tussen
half twee en half vier 's middags ver
boden, om de vakantiegangers van een
ongestoorde siësta te doen genieten.
Grensincident. Volgens persberichten zijn
woensdag twintig politiemannen uit To
go de grens van Ghana overgestoken en
hebben daar een van hun collega's be
vrijd en een Ghanees neergeslagen. Vol
gens de politie in Ho, de hoofdstad van
het Volta-grensdistrict, zette een politie
man uit Togo smokkelaars op Ghanees
gebied achterna, waarbij hij werd ge
arresteerd. Later staken nog twintig po
litiemannen uit Togo de grens over, ver
losten hun landgenoot en sloegen de
Ghanees neer, die in het ziekenhuis
moest worden behandeld.
Verboden. In Cairo is een presidentieel
decreet verschenen, dat het aan burgers
van da Verenigde Arabische Republiek
verbiedt om er twee betrekkingen op na
te houden. President Nasser heeft per
sonen die in die situatie verkeren, één
maand tijd gegeven om te beslissen wel
ke van hun twee betrekkingen zij willen
aanhouden. De stap is gericht op ver
mindering van de werkloosheid door
groter aanbod van werkgelegenheid.
Verzinsel. Drie-en-een-halve dag had Wil
liam Estel Benson volgehouden dat hij
in 1937 de explosie had veroorzaakt
waardoor een school in de lucht vloog
en 293 onderwijzers en leerlingen het
leven lieten. Benson, een ex-veroordeel-
de. bekende dat zijn verhaal een verzin
sel was. Benson was leerling op de
school, maar op de dag van de explosie
was hij absent.
