Polle, Pelli en Pïnöo IDE VROUW DIE HAAR GEHEUGEN VERLOOR PRIEGELTJES GROTE REIS Couturier Jacques Heim toont de „beatnik"-lijn Marc Bohanvan het modehuis Dior toont de „charmelijn" P/„NDA EN DE MEESTER-OPHEFFER Ons vervolgverhaal Ook een Europese „Witte vloot"? ^~Hoe is het ontstaan?^ NAAR HET DUITS DOOR LILIAN AYE ZATERDAG 29 JULI 1961 9 fi 49. Gauw nemen de vriendjes afscheid van iedereen op de wal. Jullie moet het ditkeer maar met een handje doen, zegt Polle, voor kusjes hebben we nu geen tijd! Hup, Felle, aan boord, zegt Pelli, en gauw de machine aan de gang brengen, ik vertrouw het niet, de arme Zeerob alleen in die wastobbe! Maar nu zit de schuit nog vast op de wal en er moet krachtig worden afgeduwd! Dit woord: VIEF J NAAIMACHINES ZIGZAG ƒ550.- SPRITE CARAVANS vanaf 2795.00—7500.00 CC*. MAtTEN TOONOt» 32) „Kan ik mevrouw Littmann spre ken?" ,,'t Spijt me, mevrouw Littmann is niet te spreken," antwoordde Lies- beth. „Maar. Hij hoorde een klik, de verbinding was verbroken. „Dat zijn me ook manieren!" riep Sven verontwaardigd uit, terwijl hij de hoorn op de haak smeet. Hij be gon door de hotelkamer heen en weer te lopen en mompelde zachtjes voor zich uit: „Ik moét haar spreken. Ik moet." En opnieuw draaide hij het num mer. En nog eens en nog eens. Te zelfder tijd betrad Phil Hausler het kantoor van Herbert Littmann. „Is mijn zwager aanwezig?" vroeg hij aan de knappe blonde secretares se, die achter haar schrijfmachine zat. Hij keek het meisje met ondeugende blik aan, hoewel hij thans eigenlijk geen tijd had voor een charmant ge sprekje met een kantoorjuffrouw. Het meisje ging bovendien niet op zijn flirtpoging in en antwoordde kortaf: „Meneer Littmann is voor niemand te spreken, ook voor u niet." Phil kneep zijn ogen halfdicht. „O, dacht u dat?" Met een spottend lach je liep hij naar de deur, welke toe gang gaf tot Herbert's privékantoor. Hij klopte, maar er kwam uit de aan grenzende kamer geen antwoord. „Ik heb u toch gezegd, dat me neer Littmann niet te spreken is," zei de secretaresse. „O nee?" zei Phil op dezelfde spot tende toon, en het volgende ogenblik gooide hij met een ruk de deur_wijd open. „Excuseer mij, geliefde zwa ger! Ik heb geklopt, maar ik neem aan, dat je 't niet hoorde," zei hij, de kamer binnentredend. „Wat wil jij?" Herbert Littmann stond bij het raam. Hij hield zijn handen in z'n broekzakken en staarde afwezig naar buiten, waar men op het fabriekster rein bezig was met het inladen van kisten. Toen Phil niet dadelijk antwoordde, zei hij enigszins fel: „Heeft mijn aan blik je met stomheid geslagen, of hoe zit 't?" Hij keek zijn zwager niet aan, maar bleef uit het raam staren. „Nee, dat is niet het geval," ant woordde Phil langzaam, terwijl hij eigengereid een sigaret nam uit de doos, welke op de schrijftafel stond. „Fijngevoelig als ik nu eenmaal ben, zit ik echter te overwegen, hoe ik je op de meest behoedzame wijze bijbrengen-kan, dat ik „Dat je geld nodig hebt!" onder brak Herbert hem. Phil lachte zachtjes. „Je hebt een heerlijk gevoel voor humor. Je schiet precies in de roos." Hij haalde zijn sigarettenaansteker te voorschijn en stak de sigaret aan. „Het zit alleen zo," vervolgde hij op nonchalante toon, „dat ik ditmaal een kleine te genprestatie kan leveren voor de grootmoedigheid." „Hoe is 't mogelijk!" Herbert lach te sarcastisch. „Ja, hoe is 't mogelijk, dat zou je ook kunnen zeggen van wat ik je te vertellen heb," zei Phil glimlachend. „Maar helaas is 't mogelijk: Karin bedriegt je." Herbert draaide zich langzaam van het raam naar hem toe. Heel lang zaam. Toen Phil Herbert's gezicht zag dat tot dusver afgewend was geweest, drong het tot hem door. dat er iets mis was, volkomen mis. Dat het hele maal verkeerd liep. Hij kon ook niet weten dat Hélène Maertens hem voor geweest was! „Herbert, wat is er?" stamelde hij onthutst, „ik wilde toch niets anders dan eh.je helpen!" Helpen! dacht Herbert bitter. Alle maal willen ze mij helpen! Terwijl ik maar een ding wil: dat ze mij met rust laten! Met hese stem bracht hij uit: „Ik heb altijd geweten, dat je een niets nut bent, een prul.maar dat je zo'n ellendeling was, allemensen, nee". Hij maakte zijn zin niet af, maar zei opeens kortaf: „Verlaat onmiddel lijk dit kantoor en vergeet niet je pa pieren mee te nemen!" Phil, die plotseling besefte dat zijn ••hele bestaan op het spel stond deed nog een laatste wanhopige poging. „Maar het is de waarheid, ik kan je bewijzen geven. Je kunt mij toch niet aan de dijk zetten, omdat.." Herbert trok de deur van zijn ka mer met een slag achter zich dicht. Het gesprek met Phil had hem bui ten zichzelf gebracht. „Ik ga naar huis," zei hij tot zijn secretaresse. Hij vermeed de lift, opdat hij met nie mand een praatje zou behoeven te maken. Hij wilde niets meer horen en niemand meer zien. Hij wilde ook he lemaal niet naar huis. Hij had het zo maar gezegd: wat had hij anders tegen zijn secretaresse moeten zeg gen? Herbert liep door de draaideur, waarop met vergulde letters de naam van het bedrijf was aangebracht. Buiten bleef hij even besluiteloos staan. „Herbert!" hoorde hij plotseling een vrouwenstem roepen. „Nee maar, ein delijk zie ik daar mijn dierbare Her- bert dan weer eens!" Een jong blond vrouwtje kwam met uitgestoken han den op hem toelopen. Ze lachte zon nig en toonde daarbij haar mooie klei ne tanden. „Susanne!" Herbert glimlachte moeizaam en deed zijn best enig en thousiasme op te brengen. Susanne.. drong 't even later tot hem door.de grootste kletskous van Düsseldorf, die hem niet los zou laten, voordat ze hem alle schandaaltjes uit de stad en om geving had verteld. Ze begon met een: „Raad eens, Her- bert, wie ik onlangs met een nieuwe vriend in Frankfort heb gezien?" „Ik heb werkelijk geen idee." „Hélène!" „Hélène?" Herbert keek haar ver rast aan. Zijn belangstelling was op eens gewekt. „In Frankfort?" „Ja," antwoordde Susanne, ijverig knikkend. „Met een super-man! Alle mensen, zo'n soort man heeft die vrouw echt niet verdiend!" „Hoe zag hij er uit?" vroeg Her- bert bijna heftig. ,,'t Was een fantastisch knappe man," dweepte Susanne. „Blauwe ogen, blond haar, zeer mannelijkze zaten in het „Franfurter Hof." „Frankfurter Hof", flitste het door Herbert heen, terwijl hij zijn hart voelde bonzenDat moet die man zijn, die ik die avond in dat hotel zag die man met die rode sportwagen Hij klampte zich opeens vast aan een fantastische mogelijkheid: Stel dat Helène de ontmoeting tussen Ka rin en die man tot stand had gebracht dan was Karin volkomen onschuldig. Kelène was stellig tot zo iets in staat. Suzanne besefte niet in het minst welk tumult haar gebabbel in Her- bert teweeg bracht. „Wat trek jij een gezicht", merk te ze verwonderd op, „ken je die man soms, of wat is er aan de hand?" Herbert vroeg kortaf: „Hoe heette hij?" Suzanne keek hem verrast aan. „Geen idee", antwoordde ze. „Hoezo? HèftBën jullie elkaar niet gesproken, Helène en jij en die man?" „Ik wilde wel, maar ik had mijn gezicht nog niet laten zien, of Helène maakte me duidelijk, dat ze niet op mijn gezelschap gesteld was op dat ogenblik', ze snauwde me toe, dat ze me vel zou bellen- Hoe dan ook, ze scheen erg geschrokken te zijn. Ik vroeg me af waarom! Ze had overigens een on mogelijke jurk aan, weet je, met.. Nu zat Suzanne op haar stokpaardje. Ze wijdde uit over Helène's toilet en over andere dingen, die ze in de bar van het „Frankurter Hof" gezien had. Herbert scheen erg geschrokken te zijn..", herhaalde hij in zichzelf Su zanne's opmerking. Natuurlijk was ze geschrokken, dacht hij nuchter. Natuur 'lijk was ze bang, dat datgene wat thans werkelijk gebeurd is, zou geschieden: dat Suzanne mij over haar ontmoe ting in Frankfort zou vertellenen dat ik haar intrigue zou doorzien.. En op dat ogenblik, na deze onver wachte blik achter de coulissen, be gon hij te begrijpen. Met bijna ondra gelijke nauwkeurigheid haalde hij zich de ontmoeting enkele uren geleden met Helène voor de geest. Hij hoor de weer haar harde stem in zijn oren, die hem „alles" verteldeEn op eens had hij ook het bewijs, waarnaar hij zocht.. Helène had gezegd: hij heeft een huis in Starnberg Dat kon ze alleen van die man zelf weten, of te weten zijn gekomen, nadat ze zijn naam kende. Allemensen, en ik heb haar geloofd „Suzanne, ik moet er vandoor, ik moet naar huis", zei hij opeens ge jacht, „ik.." „Waarom opeens die haast? Ik wil de je nog „Een andere keer, Suzanne! Een andere keer.." Herbert liep met gro te passen op zijn wagen toe en ging achter het stuur zitten. „Mijn dank voor je verhaal", riep hij de verbaas de jonge vrouw toe, terwijl hij weg reed. (Wordt vervolgd) ig20. Terwijl meneer Kanebit nieuws gierig naderbij kwam, zette de professor het mannetje op z'n hand en liet het zien. Wat 'n geluk, zei hij verheugd. Onze reis is niet voor niets geweest.Hier heb ben we dan zo'n dwergje, waarover we ge hoord hadden. Zijn assistent knikte. Ja, professor. Dat is er een. Wij zijn de eersten, die nu kunnen bewijzen dat die geheimzinnige dwergstam werke lijk bestaat! Klein zijn ze, dat is zeker, zei de professor. Ik wist niet, dat er zulke klei ne mensjes bestonden. Het Latijnse woord vivus betekent: levend. Daarvan komt het Franse v i f en het Nederlandse vief, dat voor het eerst wordt gebruikt door Justus van Effen, dus in de 18e eeuw. De beteke nis is dan al: rap, levendig. Bij Wolff en Deken komt vief ook voor, soms in een wat andere zin. In een der brieven van Abraham Blankaard leest men: „Gij zijt vif, haastig en zoo taamelijk oploopend". Hier betekent vief kenne lijk: onstuimig, haastig gebakerd, on geduldig. Van vief is weer een bijvoeglijk naamwoord afgeleid, dat vievig luidt en daarvan komt weer een zelfstandig naamwoord v i e v i g h e i d. In het zuiden des lands kan men horen zeg gen: hij heeft zijn vrouw geslagen in een vievigheid, d.w.z.: in plotselinge drift, in een opwelling van boosheid. De modedeskundigen zijn woensdag bij couturier Jacques Heim vergast op de eerste „beatnik"-modellen die dit seizoen door de modehuizen zijn getoond. Een voorbeeld van de experimenten, die de Franse modekoning doet en waarin hij poogt het vrouwelijke element in de wat ongewone kledij niet verloren te laten gaan, vormde een glanzend zwart ensem ble van oliegoed, waarvan het jasje afge zet was met wit vossenbont. Het geheel werd afgerond door een bontkraagje, dat het quasi-ongeïnteresseerde gezichtje van de bruinharige mannequin een bijzonder cachet gaf. Heim, de voorzitter van het Parijse modegenootschap, en tevens een van de belangrijkste ontwerpers toonde zijn nieuwe „spiraalvormige" lijn, die uitste kend zal passen bij de huidige voorkeur voor slankmakende, strakzittende model len, met een voorname coupe. Hij wil. het komende seizoen de rokken wat langer maken. Er werden dan ook enkele mo dellen getoond, waarvan de zoom van de rok 46 cm. van de grond hing. Het spiraalsilhouet werd gemanifesteerd in lijfjes, waarvan de kronkelende linten als een meiboom waren gedrapeerd tot halverwege de heuplijn, waarna de rok uitliep in een breedgolvende zoom. De wollen of tweedstoffen, waarvan zijn dresscoats gemaakt zijn, garanderen een bestand zijn tegen "de elementen, waar door de dresscoat de plaats kan innemen van mantel plus japon of een andere com binatie. Dit model is slank gesneden, ver toont geen ceintuur en wordt in sommige gevallen afgezet met wit vossenbont. Heim gebruikte in zijn show meerdere malen imitatieleder, teneinde te bewijzen dat niet alle glans van leer afkomstig hoeft te zijn. Een toiletje in het nieuwe spiraalmodel werd gepresenteerd als „var kensleer" maar bleek later te zijn ge maakt van orlon. Deze interpretatie door Heim van de „nouvelle vague" werd ge dragen in combinatie met een wijde cape van tweed, ook al weer afgezet met (orlon) varkensleer". Alle mantels, die werden getoond, had den een ruime coupe. Heim bracht de meerderheid van zijn geklede modellen voor cocktail en diner in het „Parijs zwart". Een opvallende creatie van zwarte crêpe vertoonde weer de spiraalvormige coupe, terwijl de uitstaande rok een bijzonder ef fect teweeg bracht. Het laaguitgesneden decolleté werd getooid met randen van nerts. Strengen van kleurige kralen wer den in andere ontwerpen verwerkt. Voor het cafébezoek waren de beroemde „klei ne zwarte" modelletjes die door de Pa rijse vrouwen van elke leeftijd in ere wor den gehouden. Lange avondjurken, in vele schitterende kleuren, zoals abrikozengeel en groen, waren vervaardigd uit satijn of chiffon. De Newyorkse politie heeft in de negerwijk Harlem bij wijze van proef een straat afgesloten voor het verkeer en als speelplaats voor de jeugd be stemd. Deze maatregel is genomen om de baldadigheid van de kinderen te beteugelen De proef heeft tot dusver een redelijk succes. Advertentie electr. in koffer GROTE HOUTSTRAAT 181 - HAARLEM Mare Bohan van het modehuis Dior heeft gisteren zijn nieuwe modellen getoond die beheerst werden door „de charmelijn". De nieuwe charmelijn is in al zijn japonnen en mantelkostuums te bespeuren, die het lichaam nauwer omsluiten dan lange tijd het geval is geweest. De mantelkostuums hadden korte, nauwaansluitende jasjes met ingezette mouwen en als nieuwste bijzon derheid een capuchon. De rokken liepen als een stijf staande kegel uit tot de knieën. De japonnen omsloten het lichaam tot de heuplijn om dan plotseling in een werve lende wijdte uit te lopen. Bohan accentueerde met brede ceintuurs de vrij hoge taillelijn. De capuchons zijn voor alle uren van de dag ontworpen. Sa men met de korte, wijde rokken en de brede ceintuurs vormen zij de meest in het oog vallende bijzonderheden van Bo- han's nieuwe lijn. In de cocktail japonnen werd een decolleté vertoond, dat zelfs de mannequins met enige verwarring leek te vervullen. Een zwart wollen japon had een dermate diep uitgesneden decolleté dat het de draagster ervan diep deed blozen. In tegenstelling tot de ontwerpen van de andere Parijse modehuizen waar diagona le lijnen de toon aangeven, waren de ont werpen van Bohan horizontaal gesneden, met horizontale zomen. De ceintuurs die bij de meeste andere ontwerpers vrijwel niet vertoond werden, namen met het uur van de dag in breedte toe in zijn toilet ten, van smal voor ochtendtoiletten, tot een breedte van 15 centimeter voor cock tailjaponnen. Ondanks deze afwijkingen van de tot nu vertoonde ontwerpen der modehuizen, pas sen de modellen van Dior toch in de nieuwe BRUSSEL (AFP) Europa zou, evenals de Verenigde Staten over een „Witte vloot" voor hulpverlening in geval van rampen moeten kunnen beschikken, aldus de Bel gische arts A. de Permentier, die met de Amerikaanse admiraal Manson in Londen hierover contact heeft opgenomen. Manson is de oprichter van de Amerikaanse „Witte vloot" die op het ogenblik medische en technische hulp aan Indonesië verleent. Deze „Witte vloot" heeft een tiental een heden. De Permentier meent dat er in verscheidene Europese landen voldoende schepen in reserve liggen om ook een der gelijke hulpvloot te vormen. Van de Amerikaanse senator Humphrey, lid van de Senaatscommissie voor buiten landse aangelegenheden, had De Permen tier vernomen dat de Verenigde Staten eventueel een klein schip voor een Euro pese „Witte vloot" ter beschikking zouden willen stellen. Het huis Dior heeft zijn nieuwe col lectie voor de komende herfst en win ter gepresenteerd. De collectie belooft een groot succes te worden gezien de goede ontvangst op deze eerste show. Het welslagen betekent nieuwe lauwe ren voor ontwerper Mare Bohan, die wij hier gelukkig lachend gefotogra feerd zien te midden van de manne quins van Dior. herfst en wintermode door het accent dat door Bohan is gelegd op het slanke, uiterst vrouwelijke silhouet. Zijn modellen lijken eenvoudiger te ko piëren te zijn dan de geraffineerde en ge compliceerde coupe zoals die in sommige modehuizen is toegepast. Zijn avondtoilet ten glinsterden van de brokaat en opgestik te lovertjes. Als stof hiervoor gebruikte hij een schitterend goudbrokaat, waarbij avondlaarsjes tevens uit dezelfde stof wa ren vervaardigd. Avondmantels waren af- 7. Na zijn vermoeiend ronddwalen op zoek naar een betrekking ging Panda tenslotte eens een poosje op een bankje in het park zitten niet omdat hij van bossage en struweel wilde genieten, maar omdat hij rustig wilde nadenken. Aan de éne kant was dat wel jammer, want dusdoende schonk hij geen aandacht aan het wonderlij ke gedrag van een nabijzijnde boom; maar aan de andere kant was het nuttig, want het denken bracht hem tot inzicht in enkele harde waarheden. „Betrek kingen liggen niet voor het opscheppen en kennis komt je niet aanvliegen," dacht hij. „Eerlijkheid en vlijt wor den niet overal op prijs gesteld en een werkkring die tevens leerzaam is, bestaat bijna niet. Wat blijft me dan nog over? Ik moet maar naar de arbeidsbeurs gaan, of naar de liefdadigheiddat is alles wat er op zit „Neem me niet kwalijk," vroeg de boom op dat ogenblik, „maar is dat plaatsje naast u misschien vrij?" Aangezien het hoogst ongebruikelijk is dat bo men wandelen, spreken en op parkbanken plaats ne men, was Panda nogal verrast. gezet met kostbare bontsoorten zoals sa bel en chinchilla. Vrijwel alle mantelkostuums waren voor zien van een capuchon die aan het jasje gesneden was en de plaats innam van de kraag. Het resultaat doet zeer jeugdig en elegant aan. De binnenkant van deze ca puchons is vaak met bont gevoerd evenals het jasje. De nauw ingezette mouwen hebben de naam „handschoen-mouwen" gekregen om dat zij de arm als een handschoen nauw omsluiten. De mantelcostuums die geen capuchons vertoonden, waren kraagloos. De rokken van de mantelkostuums die voor overdag zijn bedoeld, staan slechts even uit, hebben twee zakken die in de twee zijnaden zijn verwerkt en een zoom middenachter. Voor de meer geklede kos tuums zijn de rokken wijder gemaakt en vertonen of de kegelvorm of vallen in wij de plooien uiteen. Over zijn toiletten had Bohan redingote mantels ontworpen voor alle gelegenheden. Bij sommige van deze mantels was de zoom korter dan de toiletten, anderen wa ren voorzien van dezelfde capuchons als de mantelkostuums. Als kleuren domineerden „Parijs grijs" voor overdag en zwart voor middag- en avondkleding. „Kerrie geel", een kruid achtig bruin en alle herfstkleuren waren in de collectie vertegenwoordigd. Grote broches en kralen in de vorm van een druiventros deden opgang bij de juwelen, op de geklede mantelkostuums en vastge hecht aan de brede stoffen ceintuurs van de cocktail- en avondjaponnen. Advertentie V. EERDE. Leidsevaart 232-252 - Tel. 10138

Krantenviewer Noord-Hollands Archief

IJmuider Courant | 1961 | | pagina 9