Herhalen
Zwempartij ging niet door
Zondag was het honkbalstadion te klein
Geen twijfel aan: Alconbury Spartans
de sterkste ploeg in de honkbalweek
Tegen Mannheim
werd het in de
stromende regen
zelfs nog 15-2
De laatste dag
T oegift
De honkbaluitslagen
Hockeyploeg gaat
naar India
Leed verzacht
Ra, ra, ra -
waar komt
die bal?
Gymnaestrada in
Stuttgart gesloten
MAANDAG 31 JULI 1961
9
mÊmm
DE PRIJSWINNAARS
Zaterdagmiddag heeft Alconbury
er geen twijfel over gelaten, welke de
sterkste ploeg was in het Haarlemse
honkbaltoernooi.
de
om door te spe
len onder leiding
van de scheidsrechters Van de Berg,
Hetem en Schotel. Werper Ron Ellison
had minder moeite met de natte bal,
dan starting-pitcher Jürgen Heimig van
Mannheim, terwijl bovendien de Spar-
tans-aanval zich superieur toonde aan
die van de Knights.
Drie homeruns sloegen de „Engelse
Amerikanen", waardoor het totaal aantal
homeruns in dit toernooi op 29 kwam. Don
Gilmore, Bobby Hunt en Rudy Holmes
waren de producenten, resp. met een honk
bezet, twee honken bezet en geen man aan
boord. De vijftien Spartans-runs werden
geseoord op vijftien honkslagen, de twee
Duitse punten werden gescoord op vier
hits.
Drieduizend toeschouwers waren zater
dagmiddag naar het Haarlemse honkbal
stadion getogen om de laatste wedstrijd
van het toernooi te zien tussen de Mann
heim Knights en de Alconbury Spartans
Even leefde de hoop op, dat er een beslis
singswedstrijd tussen de Wiesbaden
Flyers en de Spartans gespeeld zou moe
ten worden, toen Mannheim in de eerste
innings een 10 voorsprong nam. Maar dit
duurde niet lang. Weliswaar wisten de
Duitsers twee slagbeurten lang de Spar
tans van de honken te houden, maar in de
derde innings was het raak.
Don Gilmore sloeg daarin namelijk een
homerun met een honk bezet, waarna
Mannheim werper Heimig drie honkslagen
moest laten passeren en bovendien vier
maal door de velders in de steek werd
gelaten, waardoor Alconbury met 41
voorkwam. In de stromende regen werd
het in de volgende innings 81, voorname
lijk door een homerun van Bobby Hunt,
waarvan twee man meeprofiteerden.
De laatste dag van het Haarlemse
honkbaltoernooi, dat een grandioos
succes is geworden, leverde twee
15—2 uitslagen op. In de ochtenduren
versloeg Nederland met debutant
Hans Bouwen op de plaat de Lon
don All Stars met deze cijfers na zes
innings, waarna Alconbury Spartans
het 's middags niet op een beslissings
wedstrijd liet aankomen. De Mann
heim Knights namen weliswaar de
leiding in de eerste innings, maar
homeruns van Gilmore, Hunt en Hol
mes waren er onder andere de oor
zaak van dat Alconbury onbedreigd
deze wedstrijd en daarmee het toer
nooi won. De eindstand is: Alconbury
5—10, Wiesbaden 5—8, Chateauroux
5—4, Mannheim 5—4, Kieviten 5—4 en
London 5—0.
Homerun-koning en beste slagman van
het Haarlemse honkbaltoernooi Don
Gilmore op de schouders van zijn
teamgenoten nadat hij de beslissings
wedstrijd met Dick Lewis van Cha
teauroux had gewonnen.
Beste slagman: Don Tinton (London)
en Don Gilmore (Alconbury) beiden 500.
Beste pitcher: 1. Tom Willwerth 29
stemmen; 2. Ron Ellison 25 stemmen.
Waardevolste Amerikaanse spelers: 1.
Dick Draper (Chateauroux) 35 stem
men; 2. Bobby Hunt (Alconbury) 23
stemmen; 3. Art Farabee (Alconbury)
20 stemmen; 4. D:-,r Hubbard (Wiesba
den) 12 stemmen.
Waardevolste Europese speler: 1. Don
Tinton (London) 29 stemmen; 2. Hannie
Urbanus (Nederland) 27 stemmen; 3.
Herman Beidschat (Nederland) 22 stem
men; 4. Claus Heimig (Mannheim) 12
stemmen.
Beste scheidsrechter: Charley Gard
ner (Wiesbaden).
Homerun-koning: 1. Don Gilmore
(Alconbury); 2. Dick Lewis (Chateau-
j roux).
Beste coach: Chuck Costello (Alcon
bury).
Team-prijzen: eerste prijs: Alcon
bury; tweede prijs: Wiesbaden; derde
prijs: Chateauroux.
Beste Amerikaanse team: Alconbury
Beste Europese team: Mannheim.
Een beeld uit de wedstrijd Alconbury- I van Mannheim (springend) kan niet
Mannheim. Catcher Roland Hoffman I verhinderen, dat Rudy Holmes weder
om een punt scoort voor Alconbury.
In de zesde innings werd het 101 door
een fout en een wilde worp, en het einde
leek in zicht te komen. Mannheim kwam
echter terug en scoorde door Claus Heimig
(tweehonkslag) op een korte tik van Hode-
beck 102. In de zevende innings werd het
werpen voor Mannheim overgenomen door
John Parker, toen Jürgen Heimig ver
moeid bleek te zijn.
Parker wist de negen innings te halen,
ondanks de homerun, die Rudy Holmes in
de achtste innings sloeg (11—2). In de laat
ste slagbeurt sloegen de Spartans Parker
echter alle kanten op, wat nogmaals vier
punten opleverde, waardoor de eindstand
152 werd bereikt. Ron Ellison werd win
nende werper met 644.
De sterkste ploeg had gewonnen en de
toeschouwers staken hun bewondering voor
Alconbury Spartans niet onder stoelen of
banken, toen de ploeg van Chuck Costello
zich voor het publiek en de fotografen
presenteerde: vier minuten lang kreeg de
ploeg een hartelijk applaus voor haar bij
zonder goede spel tijdens de Haarlemse
honkbalweek.
De laatste wedstrijd van het Nederland
se team heeft weinig sensatie gebracht. De
London All Stars hadden te weinig diepte
in hun werpersstaf, dat zij genoodzaakt
waren wederom Don Tinton op de plaat te
zetten, maar deze prima honkballer was
niet in staat om zijn arm naar behoren te
gebruiken.
In de eerste innings al moest hij het wer
pen overlaten aan Campbell, die de zaak
echter ook niet kon redden, waardoor na
een innings Nederland een 40 voorsprong
kreeg. Het duel was na zes innings beslist,
vooral door de acht runs, die de Kieviten
in de vierde innings scoorden met mede
werking van de Engelse velders, die in de
ze periode niet minder dan vijf maal mis
grepen.
Het scoreverloop was: Nederland: 41
0802 is 15; London: 01000
1 is 2.
Winnende werper werd Hans Bouwen
(ADO), die zijn debuut maakte in deze
wedstrijd met 706. De beste Nederland
se slagman was Nol Houtkamp met drie
honkslagen uit vier beurten.
In de laatste wedstrijd van het toer
nooi sloeg Alconbury-catcher Don Gil
more zijn derde homerun in deze week.
Hierdoor kwam hij gelijk met Chateau-
roux-catcher Lewis, die ook drie vol
treffers noteerde. Aangezien er maar
één beker beschikbaar was voor de
homerun-koning, kreeg het publiek als
toegift een homerun-wedstrijd tussen
deze twee achtervangers. Lewis, in het
nadeel, omdat hij zo van de tribune
werd gehaald en niet ingespeeld was,
sloeg twee homeruns van de tien maal,
dat hij de bal het veld injoeg, Gilmore
tilde de bal viermaal buiten de hekken,
zodat de Alconbury-catcher in het bezit
kwam van de homeruncup.
Het Haarlemse honkbaltoernooi is een
grandioos succes geworden. Natuurlijk wa
ren de gunstige weersomstandigheden
daarvoor een goede ondergrond. Na meer
dan twee weken regen was deze week een
verademing. Vooral voor de honkballers
en hun supporters. Alleen al het feit, dat
zondagmiddag bij de sluiting van het toer
nooi meer dan 3.000 mensen onverrichter-
zake huiswaarts moesten keren, bewijst
wel dat dit toernooi niet alleen door honk
bal-enthousiasten is bezocht, maar ook
door outsiders: 10.000 toeschouwers hebben
nog nooit om een plaats voor een honk
balwedstrijd gedrongen! In totaal woonden
veel meer dan '30.000 mensen de zestien
wedstrijden bij, een uniek feit in de ge
schiedenis van de Koninklijke Nederlandse
Honkbalbond.
De Amerikaanse ploegen juist deze
teams zorgden voor het meest spectaculai
re gedeelte van dit toernooi waren zeer
enthousiast over de organisatie van dit
toernooi. Zelfs zij keken op van het aantal
toeschouwers tijdens deze week. Onze con
clusie is: deze honkbalweek bij wijze
van experiment georganiseerd door de
Stichting Sportweek Haarlem, dank zij fi
nanciële garantie van het gemeentebe
stuur is zeer zeker voor herhaling vat
baar. Immers: de Europese honkbalkam
pioenschappen worden om de twee jaar
gehouden en als men tussentijds dit toer
nooi organiseert zal men een volgende keer
nóg meer publiek kunnen plezieren dan nu
het geval was. En ook speltechnisch zal
men op de duur de vruchten kunnen pluk
ken van dit lofwaardig initiatief.
Prijsuitreiking van de homerun-wed
strijd tussen de zes managers Chuck
Costello (midden) reikt de prijzen uit:
Ron Fraser (links) krijgt als winnaar
een paar grote klompen, terwijl
tweede prijs-winnaar Mini (rechts)
met een paar kleintjes genoegen moet
nemen
We springen in de Delft, als we dat niet winnen, zeiden Evo Mini van
Chateauroux en Ron Fraser van Nederland, toen werd afgesproken om voor
de All-Stars wedstrijd een homerun-wedstrijd tussen de zes managers te hou
den. Wel, de zwempartij ging niet door, hoewel Evo Mini er wel op gerekend
had: zijn zwembroek hing klaar in de dugout van de Amerikaanse All Stars.
Mini sloeg eenmaal een homerun en Fraser joeg de bal vier maal uit het sta
dion, waarvan twee in de Delft. De overige vier managers kregen de bal niet
buiten de hekken, al sloeg de London-manager Art Abbott de bal zover, dat
het maar een meter scheelde. De eerste prijs was een paar klompen, waarop
Ron Fraser een stukje liep bij wijze van ereronde. Mini kreeg twee kleine
klompjes, die hij dolgelukkig met zijn zwembroek in zijn tas borg!
De uitslagen van de dit week-einde voor de
competitie van de K.N.V.B. gespeelde wed
strijden luiden: Hoofdklasse: VVGAOVVO
0-9; Eerste klasse: VolewijckersHCK 3-8,
NeptunusS C Haarlem 0-19; Overgangs
klasse A: LaakkwartierHFC Haarlem 5-6,
SVV—HCK 2 17-0; THOR—TYBB 10-13; Over
gangsklasse B: StorksKennemerland 5-1,
RCHBlauw Wit 6-4. Sparta 2Tjikalong
10-9;Tweede klasse A: THBRivalen 17-14,
Sparta 3—VVGA 2 9-4, Storks 2—Schoten 3
6-21; Tweede klasse B: Spartaan—EDO 19-3,
Volewijckers 2TIW 4-1. EHS 2—Bloemen-
daal 4-0; Tweede klasse C: Rood WitJOS
12-7, WVHEDW 2Quick 3-13, Terrasvogels—
HHC 3-7, Ajax 2—Shell 22-9.
Acht landen, waaronder Nederland, heb
ben de uitnodiging van de Indiase Hockey-
bond -om- deel te nemen aan het van 6-12>
januari 1962" in Ahmedabad te houden in
ternationale hockéytoemooiaanvaard.
Behalve Nederland zijn dit West-Duits-
land, België, Italië, Groot Brittannië, Ken
ya, Nieuw Zeeland en de Verenigde Ara
bische Republiek.
De Olympische kampioen 1960, Pakistan,
heeft nog niet op de uitnodiging gerea
geerd, terwijl Spanje, dat eveneens was
uitgenodigd, heeft afgezegd.
De All-Stars-wedstrijd, waarmee zondag het Haarlemse honkbaltoernooi werd
besloten, heeft niet minder dan 7.000 mensen in het Haarlemse honkbalstadion ge
bracht. Dit was een record voor deze week en als men daarbij bedenkt, dat nog enkele
duizenden teleurgesteld moesten worden, kan men een indruk krijgen welk een
belangstelling dit toernooi heeft getrokken. Eerst werd een keur van prijzen uit
gereikt door loco-burgemeester Geluk, vervolgens was er een homerun-wedstrijd
tussen de sterkste spelers van het toernooi op het programma. Deze wedstrijd werd
natuurlijk gewonnen door Amerika, al viel de einduitslag veel voordeliger uit dan
verwacht werd. Vier Amerikaanse homeruns, waaronder twee van de sprinter Hol
mes, zorgden voor zes Amerikaanse punten, terwijl Europa tot vier runs kwam, onder
andere door een homerun van Hannie Urbanus.
Deze eervolle nederlaag is voornamelijk
te danken aan het uitstekende werpen
van Herman Beidschat, die het zeven in
nings lang op de mound uithield tegen het
puikje van het Amerikaanse honkbal, dat
deze week in Haarlem vertoefde. Bo
vendien aan het goede veldspel van
Henk Keulemans en een schitterend dub
belspel tussen Beidschat en de Mann-
heim-spelers Gérard en Jürgen Heimig.
Hannie Urbanus sloeg de enige Europese
homerun met één honk bezet in de laatste
innings, waardoor de eindstand op 6-4
kwam.
Het eerste onderdeel was de uitreiking
van de prijzen, die in zo'n groot aantal
aanwezig waren, dat zelfs de Amerikanen
er van onder de indruk waren. Loco-bur
gemeester Geluk reikte de prijzen uit aan
de diverse uitblinkers in het persoonlijke
vlak, alsmede de team-prestaties. Chuck
Costello, de manager van de Alconbury
Spart.ans de winnaars van het toernooi
nam niet minder dan vier prijzen in
ontvangst: een voor de winnaar van het
toernooi, een voor de beste Amerikaa
ploeg, een voor de beste coach en boven
dien ontving Costello een blijk van waar
dering van de honkbalpropaganda-vereni-
ging „De Kieviten", onder wiens naam
het Nederlands team deze week speelde.
Als tweede onderdeel van het program
ma stond een homerun-wedstrijd tussen de
zes managers vastgesteld, die ieder tien
ballen het veld in mochten slaan. De Ne
derlandse Amerikaan Ron Fraser behaalde
hier ruimschoots de overwinning door vier
treffers uit tien beurten. Alleen Evo Mini
van Chateauroux slaagde er ook in een
bal buiten de hekken te staan. De rest
bleef zonder succes.
De All-Stars-wedstrijd begon enigszins
teleurstellend: er was geen spanning, hoe
wel de werper van het Europese team,
Herman Beidschat, zeer zeker sterke te
genstand bood. Alleen Alconbury-midvel-
der Rudy Holmes de schrik van iedere
verdediging tijdens deze week om zijn ge
weldige snelheid was ongrijpbaar voor
Beidschat: wat voor een soort worp hij
ook gaf op Holmes, deze sloeg in zijn eer
ste twee slagbeurten beide malen een ho
merun, zodat hij zijn snelheid niet behoef
de te gebruiken. De stand kwam hierdoor
na twee innings op 4-0, want ook Bobby
Hunt sloeg een run binnen.
Het werd 5-0 door een foutje van Leo
Kops, waarna Europa tegenscoorde door
een honkslag van Ricky Kersout, waarvan
Nol Houtkamp profiteerde (5-1). Tim Will-
weth was op dat moment werper van de
Amerikaanse All-Stars en in de zesde in
nings moest Willwerth de beste pitcher
van het toernooi wederom een punt toe-
Al heel wat gemeentelijke autoriteiten gaven de afgelopen week blijken van
belangstelling bij de internationale honkbalweek in Haarlem. Zondag waren er
ook velen, waaronder burgemeester O. P. F. M. Cremers van Haarlem. In het
zomerse zonnetje zat hij met echtgenote rustig naar de verrichtingen van de
Europese en Amerikaanse All Stars te kijken (zie bovenste pijl), maar toen een
van de Amerikanen de bal bij een foutslag met een sierlijke boog naar de tri
bune dirigeerde waarop de heer Cremers zat, was het met diens rust en van
vele anderen toch wel even gedaan. De pijl op de grote foto wijst de plaats
aan waar Haarlems burgervader alle mogelijke moeite doet het ronde projectiel
te ontwijken. Andere toeschouwers op de overvolle tribune doen fervente pogin
gen de bal te vangen.
Het was zo druk tijdens de laatste
dag van het Haarlemse honkbaltoer
nooi, dat de belangstellenden zelfs op
de daken van de huizen aan de Kle
verparkweg een plaatsje zochten.
staan. Ditmaal door een tweehonkslag van
Kersout, waarop Don Tinton 5-2 scoorde.
Willwerth nam in de gelijkmakende slag
beurt revanche door een homerun te
slaan (6-2).
Daarna kwamen de Amerikaanse ster
ren niet meer tot scoren, mede dank zij
een schitterende vang van Henk Keulemans
en een mooi dubbelspel tussen Beidschat,
Gerard (invaller voor Keulemans) en Hei
mig. De Europese ploeg scoorde in de laat
ste innings nog twee punten door een ho
merun van Hannie Urbanus met John Par
ker (Mannheim) op de honken. De Ameri
kaanse werpers waren: Jablonski (2-0-1),
Willwerth (3-1-3) en Draper 2-1-1. Voor
Europa wierp Beidschat in zeven innings
7-4-7 en Hoffmann 1-0-0 (1 innings). De
beste Europese slagman was de UVV-er
Ricky Kersout met twee honkslagen uit
drie beurten.
Tijdens een van de wedstrijden van de
Chateauroux Sabres kreeg op een van
de tribunes de zoon van EHS-coach
Vreenegoor een keihard geslagen fout-
bal tegen een schouder. Vreenegoor-
zelf oud-honkballer-had zelfs geen
kans gekregen om zijn zoon te be
schermen, zo snel naderde het witte
ding. Zaterdagmorgen kwamen Cha-
teauroux-manager Evo Mini en kolo
nel Burley naar het huis van Vreene
goor om zijn zoontje een honkbal aan
te bieden met alle handtekeningen van
de Chateauroux-spelers. Dit in ruil
voor de slapeloze nacht, die Vreene
goor jr. had doorgebracht na dit onge
lukje. Op de foto ziet men Mini met
de zoon van Vreenegoor gezamenlijk
een honkbal slaan.
Gymnastiek
De derde Gymnaestrada is zondagmid
dag in het Neckar-stadion in Suttgart ge
sloten. Als vertegenwoordigers van de bij
na 10.000 turners en turnsters, die de gym
nastiek in al haar geledingen in Stuttgart
hebben gedemonstreerd, traden op het slot
feest op groepen uit Zwitserland, Finland
en Duitsland.
Ongetwijfeld heeft de uit 780 turners en
turnsters bestaande Finse afvaardiging de
grootste indruk achtergelaten en dat niet
alleen, omdat Finland numeriek het
sterkst vertegenwoordigd was. Het pro
gramma, dat de Finnen hebben afgewerkt,
oogstte van alle zijden grote bijval. Toen
tot besluit van de Finse avond, die za
terdagavond in de met 500 belangstellen
den bezette Stuttgarter sporthal werd ge
geven, 200 jonge Finnen op het podium in
het licht der schijnwerpers het nationtle
Finse volkslied zongen, werd dit een van
de aangrijpendste ogenblikken van deze
Gymnaestrada. Nog eens te meer bleek,
welk een grote sympathie de Finnen in
Stuttgart hebben verworven.
Tot de Finse ploeg behoorde ook de nu
53-jarige arts dr. Heikki Savolainen, die
aan vijf Olympische Spelen heeft deelge
nomen en in 1948 te Londen nog Olympisch
kampioen paardvoltige was.
Naar aanleiding van de demonstraties
van de Russinnen te Stuttgart is er in vak
kringen druk gediscussieerd over de toe
komst van het damesturnen. Westelijke
deelnemers aan de Gymnaestrada bekriti
seerden het Russische damesturnen, daar
het volgens hen door te veel akrobatiek
en ballet van het eigenlijke damesturnen
„vervreemd" is.
De leidster van de Russische delegatie
te Stuttgart, Lidia Danielowa, verklaarde
zondag echter: „Wat de anderen hier ge
toond hebben, is ouderwets, zo turnden wij
al in 1920." Lidia Danielowa maakte ech
ter duidelijk onderscheid tussen kunsttur-
nen en sportturnen. Dat de Russische turn
sters een balletgroep zouden vormen, zo
als wel beweerd is, wees zij van de hand.
Onze meisjes turnen zo gemakkelijk,
snel en onberispelijk dat het de indruk
geeft van akrobatiek. Het is evenwel gym
nastiek in haar zuiverste vorm, maar ge
compliceerd," aldus Lidia Danielowa.
