De wedergeboorte van Monteverdi, het
orakel der muziek", in Aix bevestigd
Herontmoeting met een
vertrouwde orgelklank
CM in fm
Feestdag voor mej. Markerink
De „Incoronazione di Poppea" opgevoerd
Daiai Lama ontving
cineast Jan Boon
Gemeentelijke kunst
opdracht aan Haagse
kinderen
De Haagse subsidie voor
het Nationale Ballet
Nog drie concerten in
Nederlandse Orgelpracht
Piet Kee bespeelt Müllerorgel
Vrije zaterdag bij
rederijen en han
delaren
WOENSDAG 2 AUGUSTUS 1961
4
Frank Onnen
„Ben even weg"
Rumoer onder kunstenaars
in New York
Jos. de Klerk
Studio geeft première van
„Stuur me geen bloemen"
Letterkundige opdracht
Loze scherts via het
derde programma"
De radio geeft donderdag
7 elevisieprogramma
IN AIX, dat in de wijnstreek van de Provence is gelegen, is men gewend ook voor
het festival de bijzondere voortbrengselen of superieure prestaties aan een jaartal
te koppelen; 1956 was zo het jaar van Gounods „Mireille", de opera op een Proven-
gaals gegeven die toen op, of vlak bij, zijn geboortegrond, de gigantische bergsilhouet-
ten van Les Baux, werd opgevoerd (na eerst op smalle wegen tot vijftien kilometers
in de omstrek een verkeersopstopping te hebben veroorzaakt, waardoor de voor
stelling pas twee uur later dan voorzien was kon beginnen); 1957 vereenzelvigt zioh
voor de trouwe Aix-feestganger met de „Carmen" in de parken van het kasteel van
Tholonet, en zo zijn er voorts ook nog de jaren van Capecchi's „Don Juan"-creatie
of van de „Zauberflöte" onder Hans Rosbaud, de Oostenrijkse meester die Aix zijn
eigen Mozart-stijl schonk, doch wiens afwezigheid de twee laatste seizoenen men ook
om andere redenen nog wel sterk betreuren blijft.
Monteverdi's „In
coronazione di Pop
pea" en „Combatti-
mento di Tancredi",
zullen de toppunten
van 1961 blijken, uit
voeringen waarmee
de festivalleiding nu
naar alle waarschijn
lijkheid wel de be
slissende stoot ge
geven heeft tot de
daadwerkelijke er
kenning van het ge
nie van deze grond
vester van de opera,
welke tot dusver
slechts met de musi
cologische mond
tijdens muziekge-
schiedenislessen en
eindexamens op de
conservatoria be
leden placht te wor
den. Monteverdi zal
nu eindelijk óók zijn
eigen en eminente
plaats in de praktijk
van ons muziek- en
operaleven kunnen
Innemen. Want proef
ondervindelijk is nu
bewezen dat de mees
ter van Cremona
waar, in zijn sterf
jaar 1643 's werelds
grootste vioolbouwer
Antonio Stradivarius
geboren werd on
vergelijkelijk veel
meer is dan enkel een
naam waaraan histo
rische verdiensten
kunnen worden op
gehangen: een kun
stenaar, wiens mu
ziek, na ruim drie
eeuwen, niets aan
levenskracht en har-
tebloed verloren heeft.
MEN HAD die feiten en titels en sum
miere bijzonderheden over en van zijn
scherzi musicali, zijn secco-recitatieven,
zijn gedurfde dissonanten, zijn madrigalen
en arioso's indertijd dus allemaal braaf
geregistreerd en men gevoelde het obligate
respect dat men deze stamvader van het
muziektheater en de schepper van het
drama per musica verschuldigd was en
men herinnerde zich misschien zelfs nog
vaag de karakteristieke passage, die Clau-
dio Monteverdi in het voorwoord van zijn
achtste madrigalenboek schreef over „taal
der passies", waarvan hij de sleutel zocht.
„Bij alle meesters van het verleden vond
ik voorbeelden van devote en getemperde
gevoelsexpressies, doch naar de verklan
king van de hartstocht heb ik tot dusver
vergeefs gespeurd. Aangezien Boethius
(480—524) aldus nog steeds Monteverdi
verzekert dat de ontroering het doel is
van alle ware muziek' en ikzelf heb onder
vonden dat het spel der contrasten die die
pere emoties verwekken kan, ben ik deze
weg ingeslagen". Die volzinnen vloeiden
bij wijze van eigen richtlijnen in 1638 uit
Monteverdi's ganzepen toen hij op zijn
zeventigste jaar sedert een kwarteeuw
verbonden was aan de hoogste post van
het toenmalige Europese muziekbestel
het kapelmeestersohap van de San Mafco
te Venetië en hij zich opmaakte om dat
experiment de uitdrukking van dê
harsttocht in muziek in zijn „Incorona
zione di Poppea" (die zijn zwanezang zou
worden) te wagen.
HET WERD EEN beslissende proef op
de som van de juistheid van Monteverdi's
veronderstellingen en premissen over me
lodiebouw, harmonie en instrumentale en
vocale wisselwerkingen die, ondanks haar
revolutionaire opzet en tendens, door zijn
eigen tijdgenoten, die in hün vooroordelen
en conventies blijkbaar nog niet ganselijk
waren vastgeroest, ook wel begrepen en
Jan Boon, de in Kitzbühel (Oostenrijk)
wonende Nederlandse cineast en oud-ski
kampioen, is door de Dalsrt Lama in audi
ëntie ontvangen. Tegen de gebruiken in
heeft de geestelijke leider van de Boeddhis
ten in Tibet, die in ballingschap in Dhar-
masala aan de voet van het Himalaya-ge-
bergte leeft, de Nederlander een particu
liere audiëntie toegestaan.
Jan Boon is vorige maand naar Noord-
India vertrokken voor een derde expeditie
naar de Himalaya en het grensgebied van
Nepal en Tibet. In het bijzonder het noor
delijke deel van de Himalaya, dat onder
meer door Mongoolse nomaden wordt be
woond, wil de 52-jarige Nederlander door
kruisen.
De Dalai Lama toonde grote belangstel
ling voor Boons plannen. Hij zegde de Ne
derlander alle steun toe indien deze een
film over het Tibetaanse cultuurleven zou
willen maken. Hoewel dat niet in het voor
nemen van Boon lag, heeft hij de geboden
kans dankbaar aangegrepen. De film is in
middels al voor een belangrijk deel gereed.
Intussen is Boon ook aan het werk begon
nen, waarvoor hij oorspronkelijk naar In
dia is getrokken. In een nog vrijwel niet
bezocht deel van het Himalayagebergte,
waar op 4000 a 5000 meter hoogte een Mon-
gools-Tibetaanse volksstam leeft, heeft
Boon filmopnamen in kleur gemaakt over
de leefwijze en zeden van dit natuurvolk.
Om dit gebied te bereiken moest de Ne
derlander een viertal bergpassen tot 5000
meter hoogte overtrekken. Hij heeft met
zijn Sherpa-dragers meer dan 200 km. te
voet moeten afleggen om zijn doel te be
reiken. Nadat zijn filmopnamen waren vol
tooid is hij naar Noord-Kashmir gegaan.
Robert Massard als Nero met zijn
gemalin Octavia (Teresa Berganza).
doorgrond werd, om vervolgens echter
voor ruim drie eeuwen in het vergeetboek
te geraken. En nad-t er nóg weer eens een
dertig jaren vervlogen waren (waarin zich
niettemin wel een paar incidentele po
gingen'tot een eerherstel'wo'ltfokkèïif sinds
de Italiaanse componist Malipiero deze
partituur van Poppèü's bekrbnmg onder
het „nobele stof" van de Mariana-biblio-
theek van Venetië opgroef, heeft diens be
werking waarin onder meer de luit door
een clavecimbel werd vervangen dan nu
in Aix eindelijk de modelopvoering ge
kregen, waardoor Monteverdi definitief
kon worden gerehabiliteerd, of juister voor
ons moderne muziekbestel gereklasseerd.
WANNEER HET VANDAAG vooral wel
de onuitputtelijke originaliteit van deze
muziek is, die ons overrompelt, dan moet
in 1642 bij de première het Italiaanse pu
bliek stellig ook door het onderwerp zelf
en het gegeven nog wel voor een aantal
onthutsende verrassingen zijn geplaatst.
Geen poWipeuze mythologie en ook geen
verklanking van de amoureuze decepties
van een schapenhoedstertje de twee ge
bruikelijke onderwerpen tot dusver voor
een schouwspel met muziek presenteer
de Monteverdi hier zijn auditorium, maar
een psychologische schildering aan de
hand van Tacitus van een historische
episode uit Nero's liefdeleven, waarbij de
Romeinse keizer zijn gemalin Octavia voor
de schone Poppea verstoot en op een
schip aan de winden en baren overlevert
om, en passant, ook zijn hofwijsgeer
Seneca nog even te bevelen de hand aan
zichzelf te slaan vanwege de bezwaren, die
de filosoof tegen die verwisseling van kei
zerin te berde had durven brengen.
EEN HISTORISCH DRAMA, waarin
verscheurende passies en diepe wijsheden
botsen, van dood en van liefde,
waarbij de humor de dialogen en
commentaren der schildwachten
niet onbreekt, en dat hier door
Monteverdi muzikaal inderdaad
werd uitgespeeld door middel van een
geniale exploitatie der contrasten: een
uiterste aan eenvoud in de han
tering van drieklanken, sextakkoor
den en versieringsnoten waarboven
de melodie alle fasen omvademt van
een gamma van emoties, die tussen
de koelste sereniteit en de hevigste
gevoelsontladingen gelegen zijn. En
dit drama, waarin zich het „orakel
der muziek", zoals een tijdgenoot
Monteverdi eens genoemd heeft
gelijk Bach in „Die Kunst der Fuge"
de som van zijn faculteiten en
technieken ten dienste van alle be
wegingen en roerselen der mense
lijke ziel wist uit te drukken, is zo
tevens een bron van muziek gewor
den, waaruit de geschiedenis van de
opera sinds Lully en Gluck tot Wag
ner, Debussy, Moessorgski en zelfs
Berg en Schönberg tot op onze dag
kon putten. We zijn de festivaldirec
tie die ook het ballet „Combatti-
mento di Tancredi" nog op het pro
gramma had geplaatst dat, als vi
suele realisatie echter minder over
tuigde zeer speciale dank ver
schuldigd voor deze uitvoering, die
onder directie van de jonge Italiaan
Bruno Bartoletti, met een sonoor,
homogeen en soepel Nederlands
Kamerorkest in de bak en een waar
lijk weergaloos zangerskwartet
Rhodes, Berganza, Massard en Tadeo
op de planken, veel meer is ge
worden dan enkel een nieuwe ge
beurtenis voor Aix: een datum en
wellicht een keerpunt voor onze ver
houdingen ten opzichte van Monte
verdi die men, op de grens van ba
rok en renaissance, niet ten onrechte
met Shakespeare heeft kunnen ver
gelijken.
Woensdagmiddag zullen in het Haags
Gemeentemuseum een dertigtal kinderen,
gestoken in hun alleroudste kleren, begin
nen niet een door de gemeente verstrek
te kunstopdracht. Hun werkterrein ligt
buiten, bij de nieuwbouw voor het mu
seum: een schutting van 27 meter lang en
anderhalve meter hoog. Op deze schutting
zullen zij gezamenlijk in olieverf een schil
derij maken waarop zij „het bouwen" op
hun eigen wijze in beeld zullen brengen.
Deze Haagse schoolkinderen zijn uit alle
delen van de stad afkomstig: zij zijn af
gevaardigden van de ateliers voor vrije
expressie, waar een tiental Haagse kun
stenaars jaarlijks een paar honderd kin
deren op vrije middagen en in de vakan
tie leren schilderen, beeldhouwen, boet
seren, knippen en solderen, plakken en
snijden.
De groep zal ongeveer tien middagen
aan dit kunstwerk bezig zijn. Men denkt,
dat na een dag of vier „tekening" zal ko
men in dit grote schilderij aan de Stad
houderslaan, dat hier in het kader van de
vakantie-activiteiten van de Haagse Jeugd-
Actie zal ontstaan. De kinderen krijgen
de beschikking over 40 a 50 kilo olieverf.
De directeur van de Stadsschouwburg te
Nijmegen heeft een ogenblik gemeend ont
slagen te zijn van de zorg om de besteding
van f 25.000, die een aantal Nijmeegse in
dustriëlen als feestgave beschikbaar had
den gesteld voor de aankoop van een beeld
voor de nieuwe schouwburg. In de nacht
van zaterdag op zondag bleek namelijk op
het voorplein van de schouwburg een beeld
van Claudius Civilus te zijn geplaatst, dat
daar zeker niet misstond. Maar Claudius
zal ook ditmaal weer de oude Romeinse
veste moeten ontruimen: het beeld bleek
namelijk gestolen te zijn uit Bemmel,
waar het voor het slot-raadhuis de „Klin-
kelenburg" stond. Op de sokkel van het
beeld in Bemmel was een papier bevestigd,
waarop te lezen stond: „Ben even weg".
Het beeld zal naar Bemmel worden gere
patrieerd.
Burgemeester en Wethouders van Den
Haag stellen de gemeenteraad voor mede
te werken aan de tot standkoming van de
nieuwe stichting „Het Nationale Ballet".
Zij stellen voor ten behoeve van de exploi
tatie van dit ballet voor het seizoen 1961-
1962 een subsidie van 170.000 te verlenen,
onder gelijktijdige beëindiging van de sub
sidiëring van het Nederlands Ballet en
Het Amsterdams Ballet.
Het bestuur van de stichting „Nederlands
Danstheater" heeft zich in een adres tot
de Haagse gemeenteraad gewend met het
verzoek aan de stichting voor het komend
seizoen 67.000 subsidie te verstrekken.
Dit bedrag komt overeen met een derde
deel van het te verwachten tekort in het
seizoen 19611962. Het adres heeft dezelfde
strekking als het verzoek van het „Neder
lands Danstheater' dat op 26 juli in de Am
sterdamse gemeenteraad is behandeld. Op
7 augustus wordt het voorstel van B. en
W. over het Nationaal Ballet in de Haagse
raad behandeld.
Gezien de bijzondere belangstelling voor
de in de Vleeshal te Haarlem tentoonge
stelde oude instrumenten, zal nog een drie
tal avondconcerten worden gegeven en wel
op vrijdag 4, woensdag 9 en maandag 14
augustus, aanvangende te 20 uur, respec
tievelijk door de organisten Wim Daim,
Haite van der Schaaf en Albert de Klerk.
De kunstenaars in New York hebben
gisteren gedreigd in staking te zullen
gaan als het stadsbestuur hen niet in vre
de wil laten schilderen. Uit protest tegen
een raadsbesluit om kunstenaars uit zol
derstudio's te zetten hebben bijna 500
schilders en beeldhouwers besloten hun
inzendingen uit New Yorkse musea terug
te trekken en de culturele programma's
te boycotten die op 11 september in de
stad zouden beginnen tenzij de uitwijzin
gen gestaakt worden.
De kunstenaars verklaarden dat vele
collega's de stad reeds verlaten hebben en
dat als de overigen zouden volgen New
York 'n „menselijk kaartsysteem" zou wor
den. Ambtenaren hebben ontkend dat er
van enig plan sprake was om de artiesten
uit hun studio's te verjagen. De enige re
den voor de uitwijzingen uit illegale ver
blijven was volgens hen een kwestie van
veiligheid de veiligheid van de kunste
naars zélf in geval van brand.
4 tcsgormv 'ow nasnv» «vn ow 9b osv
HET PROGRAMMA, dat stadsorganist Piet Kee samengesteld had voor zjjn be
speling van dinsdagavond, was er kennelijk op berekend om aan te tonen dat Haarlem
zjjn Müller-orgel terug kreeg met een rijkdom aan klanken, die het mogelijk maken,
net als vóór de restauratie, de voortreffelijkste stukken uit het romantisch repertoire
Franck, Reger, Andriessen waardig te dienen. Het is haast onnodig te herhalen,
dat wij, de intonatie van de originele Marcussen-orgels kennende met hun uitge
sproken renaissance-karakter, bevreesd waren na de grondige behandeling door
de Deense firma, de volronde barokklank met een hang naar het rococo, het Franse
timbre van de tongwerken en de subtiele mogelijkheden die het instrument van
Muller ook geschikt maakten voor muziek van de negentiende en twintigste eeuwen,
te zullen moeten missen. Die vrees is ongegrond gebleken.
ER IS NATUURLIJK IETS veranderd,
de dispositie is zelfs uitgebreid, wat in be
paalde gevallen winst kan betekenen;
maar, waar het ons vooral om gaat, de
kern van de orgelklank met zijn geschikt
heid voor de nieuwere muziek, is gelukkig
ongerept gebleven. Dit was twee weken
geleden reeds duidelijk gedemonstreerd
door Kee's collega Albert de Klerk, toen
deze de Symfonia van Hendrik Andriessen
ten gehore bracht; en nu kwam met
Franck's Derde Koraal als hoofdschotel op
het programma, de bevestiging van het
feit, dat wij ons onnodig zorgen gemaakt
hebben. Franck's meesterlijk stuk klonk zo
glorieus, zo mild en zo lenig als het ooit
in de Haarlemse Sint Bavo geklonken heeft
En met de Toccata en Fuga in d van Max
Reger, aan 't slot van het concert, groei
de onze overtuiging, dat wij niets verloren
Jane Rhodes slaat, als Poppea, een
van Monteverdi's harde kreten.
maar daarentegen nog iets van belang ge
wonnen hebben aan zilverige boventonen,
die het volle werk een verhoogde glans ge
ven. Het is maar de kwestie hoe van de
voorhanden middelen een handig en stijl
vol gebruik gemaakt wordt.
VELEN ONZER lezers zullen zich nog
herinneren hoe twee jaar geleden onze bei
de stadsorganisten voor een volgepropte
Grote Kerk met een speciaal programma
afscheid namen van „de vertrouwde orgel
klank" van het instrument, dat de dag
daarop in de steigers zou worden gezet
Dat was voor iedere Haarlemse liefhebber
van orgelkunst een treffend moment. Ge
lukkig kunnen wij nu ook de herontmoe
ting van „de vertrouwde orgelklank" als
een treffend moment ervaren.
Benevens de genoemde werken van
Franck en Reger vertolkte Piet Kee com
posities van Pachelbel, Joh. Nepomuk Da
vid, Ludwig Lend en Cor Kee: evenzoveel
objecten om in goed geëquilibreerde regis
traties de rijkdom aan klankkleuren te de
monstreren en dan vooral een bonte ver
scheidenheid van karakterstemmen te la
ten horen. Daartoe eigende zich bijzonder
Pachelbel's Partita over „Was Gott tut
das ist wohlgetan". Maar ons geschrijf zou
allicht de indruk kunnen wekken, dat re
gistreren de hoofdzaak is, terwijl het
slechts een onderdeel der kunst van de
organist uitmaakt. Laat ik dan ook beslui
ten met Piet Kee alle lof te geven die
hem toekomt als waardig beheerser van
de klavieren. De belangstelling voor deze
avondbespeling was andermaal bijzonder
groot.
De toneelgroep „Studio" geeft op dins
dag 8 augustus in het Amsterdamse Cen
traal Theater de première voor Europa
van het Amerikaanse blijspel „Stuur me
geen bloemen" (send me no flowers). Het
is een spel van Norman Barash en Carroll
Moore, vertaald door Shireen Strooker.
Walter van der Kamp heeft de regie. De
voornaamste rollen worden gespeeld door
Dore Smit, Cocki Boonstra, Han Molen
berg en Erik Plooyer. De decors zijn ont
worpen door Lou Steenbergen.
Het is de tweede komedie van Barash
en Moore. De eerste was „Make a million"
De eerste voorstelling van „Stuur me geen
bloemen" had op 5 december 1960 in New
York plaats. Het gehele stuk speelt zich
af in de woonkamer van een huis in een
der voorsteden van New York, tijdens een
vakantie-weekeinde.
De staatssecretaris van Onderwijs, Kun
sten en Wetenschappen, mr. Y. Scholten
heeft aan de auteur Heere Heeresma te
's Gravenhage oridi acht verleend tot het
schrijven van een kleine roman.
Op 12 augustus zal de helft van het vas
te personeel van de Scheveningse rede
rijen en haringhandels, zoals kantoorper
soneel, zolderpersoneel, haringpakkers en
haringkuipers, een vrije zaterdag krijgen.
Een week later krijgt de andere helft van
het personeel een vrije zaterdag. Daar
voor moet van 7 augustus af elke dag een
kwartier langer worden gewerkt.
Om de haringhandel in het Engelse wal-
seizoen niet door een onderbezetting van
het personeel op zaterdag de dupe te la
ten worden, heeft men de afspraak ge
maakt, dat wanneer zulks noodzakelijk
mocht blijken de vrije zaterdag zal wor
den verschoven, waarbij op basis van vrij
willigheid de personeelssterkte op zater
dag vermeerderd zal worden met krach
ten, die daarvoor extra betaald zullen wor
den.
Aanvankelijk lag het in de bedoeling om
alleen de haringpakkers en haringkuipers
de verkorte werkweek te verlenen, maar
de rederijen en haringhandels vonden het
niet juist, dat de rest van het bedrijf geen
verkorte werkweek zou krijgen. Daarom
heeft men de nieuwe regeling zoveel mo
gelijk op vast personeel van toepassing
gebracht. Er blijft natuurlijk vast perso
neel met afwijkende werkzaamheden over,
dat moeilijk op zaterdag kan worden ge
mist, maar dat zijn individuele gevallen,
die vermoedelijk ook wel opgelost kunnen
worden.
DRIE BOTSINGEN TE CASTRICUM
De grote verkeersdrukte tijdens het
hoogseizoen van de vakantiegangers is er
oorzaak van geweest dat er ook in Castri-
cum weer aanrijdingen plaatsvonden die
overigens nog goed afliepen. Op de pro
vinciale weg vond een aanrijding plaats
tussen een wielrijdster en een bromfietser.
De wielrijdster reed te veel naar links. De
bromfietser kwam te vallen en brak daar
bij een sleutelbeen waarvoor hij naar het
ziekenhuis te Alkmaar moest.
Bij de Schoolstraat werd een auto van
uit Voorschoten ernstig beschadigd bij een
aanrijding door een motorrijder uit Bever
wijk.
Op de Stationsweg kwam de bestuurder
van een bromfiets uit Amstelveen, in fron
tale botsing met een auto uit Amsterdam,
toen de bromfietser vanachter een bus ko
mend de rijweg over stak. De bromfietser
liep lichte kwetsuren op.
BURGERLIJKE STAND VAN VELSEN
BEVALLEN: P C Keeman-Franssen, d..
Lijsterstraat 48, Haarlem; M. J. van Buu-
ren-Van Dongen, d.. Meeuwenlaan 59,
IJmuiden-Oost: J. Steenkamp-Bakker, z
Kastanjestraat 4 IJmuiden-Oost; D. Pluis-
Dekker, z.. Van Moerkerkenstraat 9, Haar
lem; G. van Hesselingen-Schouwink, d.,
Willemsbeekweg 5 IJmuiden-Oost; M. H.
M. J. Wijdeveld-Var der Drift, z.. Dr. Kuy-
perlaan 35. Velson-Zuid; A. Odijk-Peekel,
2 d., Dolfijnstraat 180, IJmuiden; C. E.
Huberts-Krab. z Orionweg 150, IJmuiden;
A. M. Wigchert-Van der Velden. d„ Nar
cissenstraat 7. Santpoort; N. H. Spierings-
Van Toll d., Radarstraat 50. IJmuiden; J.
M. A. Meijer-Stvoobach. z.. Cepheusstraat
27. IJmuiden
OVERLEDEN- H S. Greuter, 34 j.. echtg.
van J M. Del'is. Dorpsstraat 204 A. Zuid-
Scharwoude; H. J. Tulk, 73 j„ echtg. van A.
Poort. Utrechtsestraat 139II, Amsterdam;-
J. van den Bos 13 i.. Arendsweg 123,
Beverwijk; A. Bakker, 73 j., echtg. van M.
Menke. Esdoornstraat 9. IJmuiden-Oost.
STUDENT ZONDER RIJBEWIJS
BETROKKEN BIJ BOTSING
Een student uit Eindhoven zal minder
prettige herinneringen aan IJmuiden be
waren. Hij is maandagmiddag als bestuur
der van een bestelauto in botsing gekomen
met een vrachtwagen, beladen met kisten
vis. De vrachtautobestuurder verleende
geen voorrang toen de bestelauto de Ken-
nemerlaan wilde oprijden. Maar er bleek
tevens dat de student geen rijbewijs had.
De bestelauto is in beslag genomen.
LIH
A A flKOHDIGINGEn ehBESCHOUWWGEH
De „eerste uitvoering in Engeland van
Piotr Zak's Mobile voor Geluidsband en
Slagwerk", uitgezonden door het culturele
„derde programma" van de B.B.C., heeft
geen succes gehad. De programmaleiding
van de B.B.C. glimlacht als zij denkt aan
de ernst waarmee de muziekcritici van
twee van Engelands meest gedegen kran
ten, Times en Telegraph, de grap opna
men. De grap was het werk van het hoofd
afdeling Kamermuziek van de B.B.C., en
zijn assistente. In de studio hadden bei
den rondjes gelopen, intussen timmerend
op alles wat zij aan drums, cymbalen en
gongs te pakken hadden kunnen krijgen.
Het stuk duurde twaalf minuten.
De B B.C. had Piotr Zak aangekondigd
als „een van de meest omstreden figuren
onder de hedendaagse componisten". De
Times schreef met een frons: „Het was
bepaald moeilijk eruit te halen wat erin
zat, gedeeltelijk vanwege het grote aantal
hoge tonen". De Telegraph schreef: „Piotr
Zak maakte van de mogelijkheden van het
slagwerk maar beperkt gebruik en zijn ge
luidsband produceerde een opeenvolging
van fluitjes, ratels en zuchten die onbe
schaamd hun niet-muzikale afkomst ver
raadden".
De B.B.C. heeft de twee argeloze criti
ci uitgenodigd deel te nemen aan een fo
rum onder de titel „The strange case of
mr. Piotr Zak". Een woordvoerder van de
B.B.C. zei: „Het was bedoeld als een ex
periment om aan te tonen dat bepaalde
eigentijdse composities zó duister zijn, dat
men ze niet kan onderscheiden van zo
maar voor de vuist weg gespeelde geluids
banden en slagwerk".
HILVERSUM I. 402 m. 7.00 KRO. 10.00 NCRV
11.00 KRO. 14.00—24.00 NCRV.
KRO 7.00 Nieuws. 7.15 Gram. 7.45 Morgengebed
en overweging. 8.00 Nieuws. 8.18 Gram. 8.50 Voot
de vrouw. 9.35 Waterstanden. 9.40 Voor de jeugd.
NCRV: 10.00 Gram. 10.15 Morgendienst. 10.45
Gram. KRO: 11.00 Voor de zieken. 11.45 De zin
gende kerk. 12.00 Middagklok - noodklok. 12.04
Gram. 12.25 Wij van het land. 12.35 Land- en
tuinb.meded. 12 38 Gram. 12.50 Act. 13.00 Nieuws.
13.15 Zonnewijzer. 13.20 Gram. NCRV: 14.00 Herv
Geref. zendingsdag Driebergen. 14.45 Gram. 15.00
Kamerorkest en soliste. 15.35 Gram. 15.40 Gram.
16.00 Bijbeloverdenking. 16.20 Kamermuziek. 16.50
Gram. 17.00 Klankb. voor de jeugd. 17.30 Gram.
17.40 Beursber. 17.45 Lichte muziek. 18.15 Gram.
18.25 Promenade-ork. en tenor. 18.50 Gram. 19.00
Nieuws en weerber. 19.10 Pianorecital. 19.30 Ra
diokrant. 19.50 Polit. lezing. 20.00 Man en paard,
quiz. 21.20 Gram. 21.30 Lichte muz. 22.00 Orgel-
conc. 22.30 Nieuws en S.O.S.-ber. 22.40 Avond
overdenking. 22.55 Boekbespr. 23.00 Gram. 23.30
Gram. 23.5524 00 Nieuws.
HILVERSUM II. 298 m. 7.00 AVRO. 7.50 VPRO.
8.00—24.00 AVRO.
AVRO: 7.00 Nieuws. 7.10 Gymnastiek. 7.20 Gram.
VPRO: 7.50 Dagopening. AVRO: 8.00 Nieuws. 8.15
Gram. 9.00 Gymn. voor de vrouw. 9.10 De groen
teman. 9.15 Gram. 9.40 Morgenwijd. 10.00 Gram.
10.50 Voor de kleuters. 11.00 Kookpraatje. 11.15
Zangrecital. 11.35 Gram. 12.00 Amus.muziek. 12.30
Land- en tuinbouwmeded. 12.33 Promenade-ork.
13.00 Nieuws. 13.15 Meded. en gram. 13.25 Beurs
ber. 13.30 Lichte muz. 14.00 Gram. 14.40 Voor de
vrouw. 15.00 Pianorecital. 15.30 Theater-orkest en
soliste. 16.00 Gram. en voordracht. 17.00 Voor de
jeugd. 17.30 Gram. 18.00 Nieuws. 18.15 Lichte muz.
13.35 Jazzmuz. 18.55 Gesproken brief. 19.00 Amus.-
muz. 19.30 Kamermuz. 19.50 Sportpraatje. 20.00
Nieuws. 20.05 Radio-filharm.orkest en soliste. (In
de pauze: 20.4521.20 Voordr.). 22.00 Jazzconcert.
22.30 Nieuws, beursber. van New York en meded.
22.45 Act. 23.00 Sportact. 23.10 Jazzmuziek. 23.30
Joodse liederen. 23.5524.00 Nieuws.
BRUSSEL. 324 m.
12.00 Nieuws. 12.02 Gram. 12.30 Weerber. 12.35
Gram. (verv.). 12.50 Koersen. 13.00 Nieuws. 13.15
Klass. muz. 14.00 Gram 15.30 Gram. 16.00 Koer
sen. 16.06 Koorzang. 16.30 Gram. 17.00 Nieuws.
17.15 Lichte muz. 18.20 Voor de soldaten. 18.50
Hongaarse dansen. 19.00 Nieuws. 19.40 Lichte muz.
20.00 Koorzang, 20.30 Gevar. muz. 21.30 Ork.conc.
22.00Nieuws. 22.15 Gram. 22.55—23.00 Nieuws.
VOOR WOENSDAG
VARA 17.00 Voor de kinderen. NTS: 17.3017.40
Int. jeugdjourn. 20.00 Journaal en weeroverzlcht.
NCRV 20 20 Spaanse liederen 20.40 Licht progr.
21.05 Voordr. 21.25 Attentie. 22 00 Avondwijding.
VOOR DONDERDAG
NTS: 20 00 Journaal. VARA 20.20 Achter het
nieuws. 20.30 Progr. over luchtfotografie. 21.00
Pianospel. 21.20 Filmdocumentaire.
In de prachtige tuin achter huize
„Waterland" van de familie van Tuyll van
Serooskerken te Velsen-Zuid is mejuf
frouw Antoinette Markerink dinsdagmid
dag in de bloemetjes gezet. Daarvoor was
dan ook wel een reden. Mejufrrouw Mar
kerink herdacht gisteren namelijk de dag,
waarop zij veertig jaar geleden bij de adel
lijke familie in dienst kwam. Dat was op
1 augustus 1921, toen zij de huishouding
op zich nam van wijlen jonkheer Boreel
van Hogelanden, die toen op Waterland
woonde.
Velen waren naar Waterland gekomen
om de jubilaresse te feliciteren met dit
unieke jubileum. Onder hen waren veel
dames van de gereformeerde dameskrans.
Het hoogtepunt was het uitreiken van
de koninklijke onderscheiding, die loco
burgemeester H. de Boer had meegebracht
en waarvan hij de versierselen op de japon
van juffrouw Markerink gespte. De loco
burgemeester prees de trouw en de
arbeidsvreugde van mejuffrouw Marke
rink. Zo langzamerhand dreigen deze be
grippen te vervlakken, meende de heer De
Boer, die in dit verband wees op de jon-
Loco-burgemeester H. de Boer spelt
de koninklijke onderscheiding op de
japon van mej. Antoinette Markerink.
geren, die nogal eens van betrekking ver
anderen.
Mejuffrouw Markerink werd onderschei
den met de eremedaille in brons verbon
den aan de Orde van Oranje Nassau.
Een bijzonderheid is, dat zij nog steeds
woonachtig is in het kapelletje bij de in
gang van het landgoed Beeckestein aan
de P.C. Hooftlaan te Driehuis. Hier werd
mejuffrouw Markerink namelijk ook ge
boren. Zij is 61 jaar, op 26 augustus aan
staande hoopt zij 62 te worden.
BEIAARDCONCERT IN ROTTERDAM
DOOR DE HAARLEMSE STADS-
BEIAARDIER.
De heer Arie Peters, stadsbeiaardier van
Haarlem en Nijmegen, zal woensdagavond
2 augustus om acht uur het carillon in de
stadhuistoren te Rotterdam bespelen. Op
het programma staan onder meer Ballade
van Jef Rottiers, twee menuets en Ecos-
saise van L. van Beethoven, „Thema met
variaties" van eigen hand en volksdans
melodieën uit Letland en de Oekraïne.
