EEN HONDSE BEHANDELING
DE
Polle,
Pelli en
Pinöo
DEDODENLIJST VAN
ADRIAN MESSENGER
PUZZEL NUMMER 4
Het geheim van de vuurtoren
PANDA EN DE MEESTER-OPHEFFER
^Hoe is het ontstaan?^
11
Ons vervotgverhaat
PHILIP MACDONALD
—J
Oorspronkelijke titel:
The list of Adrian Messenger
ZATERDAG 23 SEPTEMBER 1961
Dit woord:
REDEKA VELEN
87. Tot verbazing van zijn vriendjes trekt Polle een ronde lijn om dt
boom. „Zou hij er wel aan denken, dat we eigenlijk een huisje moeten
bouwen?", zegt Pingo. Opeens holt Polle hard weg. „Kom mee, jongens!",
roept hij, „het begin is er!" „Ga mee naar het meer, daar moeten we eerst
aan de slag!"
Yves Saint Laurent gaat
voor zichzelf beginnen
67. Zo lagen de jongens aan de voet
van het duin en ze praatten wat met el
kaar Opeens keek Dolf op en stootte z'n
vriend aan.
Kijk, fluisterde hij. Daar heb je die
vreemde man weer die zie je hier
telkens in de buurt!
Ja, zei Ben. Wat 'n geheimzinnige
man, hè? Zou hij hier als badgast
geren?
De man, waar ze 't over hadden, kwam
langzaam door de duinen aangelopen. Hij
zag er wel wat geheimzinnig uit, met z'n
zwarte baard. Onder de rand van z'n hoed
keken zijn donkere ogen scherp in 't rond.
Ik vind 't een griezelige man! vond
Ben.
De Italiaanse superhond Dox is het
middelpunt van een juridisch dispuut
met 70.000 gulden als inzet tussen
zijn eigenaar en de Italiaanse staat.
De thans hoogbejaarde Dox een
Duitse herdershond gold tot januari
van dit jaar als Italië's beste speur
hond. Hij was in dienst van de politie
van Rome. In de loop van zijn carrière
is hij verscheidene kerkn gewond ge
raakt.
Dox' eigenaar, de gepensioneerde bri
gadier Giovanni Maimone, zegt nu dat
zijn hond de Romeinse politie drie jaar
heeft gediend zonder daarvoor ooit geld
te hebben ontvangen. Daarom heeft hij
een eis tot betaling van 70.000 gulden
van achterstallig salaris tegen de staat
ingesteld. De eerste zitting in de zaak
vindt plaats op 28 oktober.
Dox werd op 17 januari zonder veel
plichtplegingen uit het politiekorps ont
slagen. Hij was eigendom van briga
dier Maimone, zo werd geredeneerd,
en nu deze met pensioen ging, gold
dat ook voor zijn hond.
Waarom men zo lang van de dien
sten van Dox had gebruikgemaakt
zonder deze geldelijk te belonen, liet
men maar liever in het midden.
Dox heeft ruim aan 170 speurders
acties van de Romeinse politie deel
genomen. Hij won er vier gouden en
zevenentwintig zilveren penningen
mee. Dat zeven moorden en tal van
diefstallen, oplichtingen en chantage-
zaken konden worden opgelost, was
voor een goed deel het werk van deze
politiehond. Een van zijn verwondin
gen heeft hij opgelopen in het verre
Sicilië, toen hij werd ingezet bij de
actie tegen de beruchte vrijbuiter Sal-
vatore Giuliano.
Dox heeft ruimschoots blijk gegeven
van circusachtige kwaliteiten. In zijn
glorietijd kon hij op daken lopen als de
beste kat, springen door hoepels en
hoeden van voorbijgangers op en af
zetten.
Nu is Dox politie-ambtenaar-in-
ruste. De haren op zijn bek beginnen te
grijzen. Zijn plaats bij de politie is kor
te tijd ingenomen geweest door zijn
zoon die Dox II heette en eveneens
Maimone's eigendom was. Ook hij is
evenwel onlangs afgedankt, op dezelf
de hondse wijze als Dox senior.
Onder redekavelen verstaan
wij: redeneren, redetwisten.
In alle drie deze woorden komt het
woord rede voor in de betekenis: de
uitdrukking van de gedachten door
middel van woorden. Het werkwoord
kavelen betekende vroeger: loten, split
sen, verdelen. Het is nog bekend in het
woord ruilverkaveling: herver
deling van aan verschillende eigenaars
toebehorende grond door ruiling. Zijn
rede kavelen is: zijn woorden groe
peren, rangschikken, ordenen. Feitelijk
is redekavelen dus: logisch denken, lo
gisch redeneren. Daaruit is de beteke
nis: zwaar bomen, spitsvondig rede
twisten over onbelangrijke aangelegen
heden ontstaan. En zo bezigen wij het
woord thans.
Horizontaal: 2 gering in hoeveelheid;
6 grondtoon; 7 gewicht; 8 voorzetsel; 10
grappenmaker; 11 opera van Verdi; 13 hof
feest; 14 op welke wijze; 16 koppelriem
voor jachthonden; 18 gereed; 19 probleem;
22 muzieknoot; 23 bijwoord; 24 vulkaan;
25 misdadiger; 27 deel van de mast; 29 ge
zwind; 30 dor; 31 zangstuk; 32 familielid;
33 fris; 35 overblijfsel; 37 lengtemaat; 38
voertuig; 40 aanwezig; 42 bijwoord; 43 deel
van een fototoestel; 45 gemeen; 46 bloem;
48 onbepaald voornw.; 49 familielid; 50
persoonlijk voornw.; 51 vogel; 53 voorzet
sel; 54 passief.
edel; 7. kraam-model; 8. raam-maan; 9
roede-enkel; 10. paar-roek; 11. stoel-loper;
12. klei-imme; 13. bande-email: 14. mand-
dras; 15. horde-eigen. HAARLEMMER-
LIEDE.
PRIJSWINNAARS PUZZEL No. 3
7.50: J. Keerwolf, Sparenbergstraat 1,
Haarlem.
5.—: O. Bronsema, Ahornstraat 42,
IJmuiden-Oost.
2.50: W. Bruinsma, Mr. J. Gerritszlaan
13 III, Haarlem.
DE VOORMALIGE ontwerper van
het befaamde Parijse modehuis Dior,
Yves St. Laurent, is voor zichzelf be
gonnen. Hij zal in januari met een col
lectie van 120 modellen komen. De jonge
modekunstenaar die na de dood van
Christian Dior, hoofdontwerper werd
van Dior, maar verleden jaar door Mare
Bohan is vervangen toen hij voor mili
taire dienst was opgeroepen, deelde UPI
mee dat hij een financier had gevonden
en binnenkort zou beginnen met schet
sen te maken voor zijn „New Look" voor
1962.
ST. LAURENT, die uit het leger werd
ontslagen wegens lichamelijke ongeschikt
heid, wil de naam van zijn financier niet
zeggen, maar volgens sommige Parijse
bladen kan het zijn rijke vriend, Paul-
Louis Weiier, of een zekere stoffenfabri-
kant zijn.
St. Laurent zal zich voornamelijk rich
ten naar de smaak van rijke parisiennes
en een aantal internationale beroemd
heden.
In zijn deftige vrijgezellenflat, vlak ach
ter de Dome des Invalides, vertelde Saint
Laurent iets over zijn nieuwe stijl.
„Ik heb niet veel op met nauwsluitende
kleren", zei hij, daarmee te kennen gevend
dat hij het niet eens is met de stijl die
sommige Parijse couturiers dit najaar bren
gen. „Vrouwen moeten zich soepel en vrij
in hun kleren kunnen bewegen", zei hij,
eraan toevoegend dat „korte rokken een
noodzaak (zijn) voor het actieve leven van
vandaag".
Zijn collectie zou alle soorten kledij om
vatten, van sportkleding tot avondjapon
nen voor de moderne jonge vrouw. De mo
dellen zullen gemaakt worden in zijn
nieuwe atelier, waar een staf van zeventig
mensen zal werken.
43)
Lucas fronste zijn wenkbrauwen:
„Als het niet het enige is", zei hij,
noem me er dan nog eens een paar".
„Ik geloof niet dat ik dat kan", zei
Anthony. „Niet meer dan een, ten
minste. Maar dat zul je krijgen, want
dat is wat we hebben moeten". Hij
was nu opgestaan en liep voor het bu
reau heen en weer terwijl hij sprak.
„Ik wil het echter eerst over die
Canadees hebben", zei hij, „om je te
bewijzen dat hij in leven moet zijn en
dat hij mijn Smith Brown-Jones moet
zijn. Het is heel eenvoudig, maar ik
kan het beter zeggen. De gemakke
lijkste manier is te beginnen met Adri
an Messenger en zijn activiteiten. De
motieven die daaraan waarschijnlijk
ten grondslag hebben gelegen kunnen
we even laten rusten. Wat we weten
is dat Messenger naar een vriend bij
de politie ging en hem vroeg onopval
lend een onderzoek in te stellen naar
de huidige omstandigheden van die
tien mensen. Tegelijkertijd vertelde
hij zijn vriend dat hij „iets belang
rijks" op het spoor was. Daarop kwam
hijzelf om bij een „ongeluk", waar
van we nu weten dat het opzet was.
Daarna kwamen we te weten dat die
andere tien mensen ook dood waren,
alle tien eveneens tengevolge van
„ongelukken". Alle elf moeten ze
daarom ipso facto op de een of
andere manier verbonden zijn ge
weest, al zijn er dan ook be
langrijke verschillen wat betreft
woonplaats, beroep en milieu. Die
schakel was moeilijk te vinden, maar
tenslotte kwamen we er achter: de
mannen hebben tegelijkertijd gediend
in een speciale afdeling tijdens een
speciale campagne tijdens de laatste
oorlog. Daarbij werden ze tezamen
gevangen genomen, en in de korte
periode van hun gevangenschap werd
hun ontsnappingsplan verraden door
een van hun eigen mensen!"
Anthony pauzeerde, terwijl hij van
de een naar de ander keek. „Zijn we
het erover eens", zei hij, „dat het ver
raden van medegevangenen aanleiding
is tot moord?"
Hij kreeg duidelijk bevestigende
knikken ten antwoord. „Goed dan",
zei hij, „met het verraad is het zaad
gezaaid, waarschijnlijk het enige
moordzaad dat de terugkeer naar het
burgerbestaan overleeft" Hij keek nu
alleen naar Lucas. „Moordzaad", zei
hij weer. „Het is er. Het enig moge
lijke motief onder deze twaalf men
sen om na de oorlog een moord te be
gaan. En het zaad ontkiemt, Lucas.
Ongeacht in wie het groeit en op wel
ke manier net toeslaat als het tot ont
wikkeling is gekomen.Met andere
woorden: de gevangenneming-verraad
situatie is zo doordrongen met de mo
gelijkheid van moord dat die niet
verwaarloosd kan worden, ongeacht
in welke richting er toegeslagen
wordt!" Toen hij deze keer zweeg,
ging Anthony aan de andere stoel bij
het bureau zitten. Hij keek weer van
zijn ene toehoorder naar de andere,
en tot zijn verrassing was het Pike
die het eerst sprak.
„Ik begrijp het, mijnheer", zei Pike.
„Het patroon is er zou je kunnen zeg
gen, maar het zou in een andere rich
ting kunnen uitwerken dan je ver
wacht".
„Precies, Pike. Precies". Anthony
keek verheugd naar hem.
„En heel goed gesteld".
Maar met Lucas stond het anders.
Hij zei zuur: „Neem me niet kwalijk
als ik tussenbeiden kom in deze ver-
oroedering, maar ik zou graag nog even
terug willen komen op de zaak waar
het om gaat. En dan indien mogelijk
zonder al deze zaad-en-bloem-symbo-
len Je zult je herinneren, Gethryn,
dat de vraag was: welk motief anders
dan angst voor het eigen hachje zou
Smith Brown-Jones hebben kunnen
leiden tot een vijfjarige orgie van knap
uitgewerkte moorden op de elf men
sen die hij eenmaal verraden heeft?"
„Dat zal ik je vertellen", zei Antho
ny „Maar beheers jezelf dan even
tot ik klaar ben. .Het motief is bijna
hetzelfde. Bijna, maar niet helemaal.
Er is nog steeds sprake van vrees,
en ook van zelfbehoud.Maar wat Smith
Brown-Jones vreest, is niet langer de
dood, en wat hij wil behouden is niet
meer alleen de mogelijkheid adem
te halen. .Je zult vragen waarvoor is
hij dan bang als het niet voor zijn le
ver is? Wat wil hij zo graag bescher
men?. .Ik zou op het antwoord voor
uit willen lopen door erop te wijzen
dat het in de eerste plaats niet iets
uit het verleden kan zijn, want dat
is voorbij; en in de tweede kan het
niet iets uit het heden zijn, want dan
kon hij er niet zoveel tijd voor nemen.
En dus moet het iets in de toekomst
zijn..Kun je me volgen?"
„Zeker". Lucas was zeer gereser
veerd. „Ik zou het echter zeer op prijs
stellen als je me zou willen vertellen
waarheen".
„Naar het gesluierde land van de
dingen die nog komen moeten", zei
Anthony. „Dat is duidelijk. Maar zelfs
dan blijft de vraag bestaan wat Smith
Brown-Jones zo nodig moet bescher
men. Ik heb een gevoel dat het om drie
dingen gaat: zijn reputatie, zijn angst
voor herkenning en iets dat hij bin
nen wil halen. Wil S.B.-J. voorkomen
dat zijn reputatie in de toekomst in
gevaar komt, dan moet hij ervoor zor
gen dat hij niet herkend wordt als een
voormalig verrader, wat ertoe zou
kunnen leiden dat hij het verkeerde
binnenhaalde. Misschien niet eens zo
zeer dood of straf, als wel een aantas
ting van zijn reputatie.."
Het was weer Pike die hem onder
brak. „Neemt u mij niet kwalijk,
mijnheer, maar ik zou dit nog even
duidelijk gesteld willen zien. Bedoelt
u dat het een toekomstige positie is
waar die man zich zorgen over
maakt?"
Anthony grinnikte tegen hem. „Ik
loop het risico van verder sarcasme,
Pike, maar ik heb alle lof voor je idee.
Positie is een veel beter woord".
Lucas zei plotseling: „Wel verdui
veld!" En begon dan te lachen. Hij
keek naar Anthony en schudde in ver
bazing zijn hoofd. „Goed Gethryn
zei hij. „Goed, het is je gelukt". „Be
doel je dat je overtuigd bent? Dat is
prachtig".
Lucas lachte weer. „Je hebt me
overtuigd van een mogelijkheid'zei
hij, „laten we het daar voör het ogen
blik bij laten. Wat ik nu zou willen we
ten is wat je gedaan hebt om je naam
loze Canadees op het spoor te komen
of heb je liever dat ik hem Smith
Brown-Jones noem?"
„Ik zou dat zeer waarderen.Overi
gens, voor ik vanavond hier naartoe
kwam heb ik contact opgenomen met
Guy Dennison van het ministerie van
oorlog. Hij zal zorgen dat ik zo vlug
mogelijk de benodigde inlichtingen
krijg". „Daar wordt dus aan gewerkt",
zei Lucas, „laten we dan nu onze aan
dacht op iets anders richten. Maar
waarop?"
Pike, die dromerig zijn kin had zit
ten wrijven maakte een opmerking.
„Het lijkt mij, mijnheer", zei hij, „dat
we nog niet aan het eindpunt van de
gedachtengang van de heer Gethryn
zijn". Hij keek naar Anthony. „Daar
blijft bijvoorbeeld de vraag op wat
voor §oort positie Smith Brown-Jones
het oog gericht kan hebben".
„Je bent heel dicht bij de roos,
Pike". Anthony glimlachte tegen zijn
oude vriend. „Ga verder".
„Een ding lijkt me heel duidelijk".
Pike sprak langzaam en koos zijn
woorden zorgvuldig. „Het moet een
positie zijn waarvan hij zeker is dat
hij haar krijgt".
„Precies". Anthony was opgetogen.
„Als hij er niet volkomen zeker van
was, zou hij niet vijf jaar lang zo hard
gewerkt hebberr en zoveel gevaar ge
riskeerd hebben om zijn doel te berei
ken".
Pike zei: „Het kan dus niet om een
positie gaan waarvoor hij moet wer
ken of waarop hij op de een of andere
manier moet gokken".
„Wacht eens even!" viel Lucas hem
in de rede. „Als jullie met zijn tweeën
voor mij een toneelstuk willen opvoe
ren, kun je je krachten sparen. Ik heb
ook logica gehad. Het is duidelijk dat
de enige mogelijkheid is dat Smith
Brown-Jones zijn toekomstige positie
moet erven. Een erfenis van geld of
aanzien. Miljoenen of een graafschap
zogezegd".
„Of beide, Lucas", zei Anthony.
„Of beide".
„Het enige wat wij dus kunnen doen
zei Lucas, „is afwachten tot Denni
son met gegevens komt?" Er was een
vraag in zijn uitspraak.
Pike knikte. „Ik ben bang van wel,
mijnheer".
Wordt vervolgd)
Verticaal: 1 aanbieding; 2 lichaamsdeel
van sommige dieren; 3 uitroep; 4 verbran
dingsrest; 5 rechercheur; 6 vogel; 9 plaats
in Gelderland; 10 versteld; 12 houding;
heester; 17 ernstig; 20 niet dezelfde; 21 ver-
13 schaaldiertje; 14 provinciehoofdstad; 15
trouwd; 23 boom; 24 onbepaald voornw.;
26 dandy; 28 vis; 34 stijloefening; 36 reep;
39 koor, dans; 41 opschikken; 42 klooster
zuster; 44 zelfkant; 47 familielid; 51 ten be
drage van; 52 bijwoord.
OPLOSSING PUZZEL No. 3
1. krach-hekel; 2. nona-aard; 3 Garda
alles; 4. toer-room; 5. staal-leven; 6. gene-
Zoals wij onlangs gemeld hebben, is het
Medisch Fysisch Instituut T.N.O. er in
samenwerking met de medische afde
ling van de Nederlandse Spoorwegen in
geslaagd een apparaat te ontwikkelen
waarmee de hartslag van een te onder
zoeken proefpersoon tijdens diens nor
male arbeid radiografisch wordt opge
nomen. Dit apparaat maakt het moge
lijk nauwkeuriger en duidelijker dan
totnogtoe een indruk te krijgen van de
inspanningen, die een mens bij het ver
richten van arbeid ondergaat. Foto bo
ven: Twee elektroden worden op de
borst van een proefpersoon bevestigd,
die de radiografische overbrenger in de
hand houdt, welke in een zak van de
kleding kan worden meegedragen. Foto
midden: De proefpersoon aan het werk.
Duidelijk is te zien dat de radiografi
sche overbrengapparatuur in zijn ach
terzak door draden met de elektroden is
verbonden. Foto onder: De opname
apparatuur", de z.g. elektrocardiograaf.
In het midden op de foto de „cardio-
tachometer", welke de overgebrachte
gegevens nauwkeurig registreert.
dan ik weet het goed gemaakt; als mijn komend
bezoek vertrokken is, zullen wij hoogstaand van gedach
ten wisselen, maar gij kunt die discussie opstuwen tot
hoger niveau door u er thans in stilte en eenzaamheid
op voor te bereiden. Saevis tranquilis in camera obs-
cura, zoals de Ouden ons reeds zo treffend voorschre
ven. Het was voor de heer Nagelbeen, die op het
ogenblik binnenkwam, een merkwaardige aanblik om te
zien, hoe de voorzitter van het vooraanstaande genoot
schap zich druk bezig hield met het sluiten van een an
tieke kist; en het feit dat er uit die kist onderdrukte
geluiden opstegen, wakkerde het wantrouwen aan dat hij
sinds de waarschuwing van Deurwaarder Wrongelsma
al koesterde
55. In de veronderstelling dat zijn bezoekers er nu
elk ogenblik konden zijn, verliet Joris in draf zijn pri-
vé-kantoor maar in de hal gekomen struikelde hij
over niemand minder dan Panda, die hij daar beslist
niet verwacht had. „Ho!" riep Panda uit. „Luis
ter, Joris! Ik ben teruggekomen om je te waarschuwen.
Ik moet je ernstig spreken.Maar Joris liet hem niet
uitpraten. „Het doet me leed, baaske," sprak hij ge
jaagd, „maar de tijd dringt en laat me geen gelegen
heid om van uw aangenaam gekeuvel te 'genieten. Gij
wildet u, zonder twijfel, met mij verstaan over de pro
blematiek van moraal en zedenleer maar ach; hoe
jammer toch dat wij intellectuelen vaak te zeer door
grofstoffelijke belangen in beslag genomen zijn. Nu
j
