Eklund beëdigd als directeur-
generaal van UNO-bureau
VELPOlf
Zie Boven
10 JAAR ORIONIDEN
OM HET
Jxtat-Catia-
Bezoek van Gagarin aan
Italië gaat niet door
Denen doen mee aan het
Europese ruimteproject
Nigeriaan verdedigt de
veelwijverij in de UNO
DAG 7 OKTOBER 1961
%wMÊ?y'
Striptease-danseres
procedeert tegen
Haagse nachtclub
Russische delegatieleider verliet de zaal
Muur wordt steeds hoger
Heath ook naar Brussel
Boe het zelf met
van Ceta-Bever
Gerton
van Wageningen
Zweden wijst Brits-Franse
uitnodiging van de hand
tampons
Dr. E. van Raalte
FELISOL
écht kleurecht
KUIS
FEEST
CURIO
GEHEIM
rA
/u, i'M'' "4^
x -
ROME (AFP-UPI) Het bezoek van de
Russische ruimtevaarder Gagarin aan Ita
lië zal niet doorgaan als gevolg van me
ningsverschillen tussen de Italiaanse en
Russische autoriteiten over het reisplan.
Volgens het communistische blad „El Pae-
se" zou de Italiaanse minister van Bin
nenlandse Zaken bezwaar hebben gemaakt
tegen het voorgenomen bezoek van Gaga
rin aan Florence. Wegens deze beperking
heeft de Russische regering het bezoek
afgelast. Gagarin werd zondag in Italië
verwacht.
Gagarin zou zondag te Turijn aankomen
om de tentoonstelling „Italië '61" te be
zoeken en dinsdag zou hij Columbus-dag
in Genua meevieren. Het gerucht wil dat
de Italiaanse autoriteiten van oordeel zijn
dat Gagarins propagandistische waarde te
groot zou zijn in Florence, dat een groot
communistisch bevolkingsdeel heeft.
Oorspronkelijk was het plan dat Gaga
rin aan de Columbus dag-viering zou deel
nemen samen met een Amerikaanse as
tronaut. De Amerikanen zeiden dat zij tot
hun spijt niemand konden sturen, wegens
het zware opleidingsprogram.
Gagarin zal van 14 tot 16 oktober een
bezoek brengen aan Roemenië ter gele
genheid van de Russisch-Roemeense
vriendschapsmaand.
Voor de Hoge Raad zijn de pleidooien
gehouden in het cassatieberoep in een ci
viele zaak, die de Amerikaanse striptease-
danseres Syra Marty aanhangig heeft ge
maakt tegen de directie van een Haagse
nachtclub. Het gaat in deze procedure om
een eis tot schadevergoeding van de dan
seres, die ontslagen is nadat de politie be
zwaar had gemaakt tegen haar wijze van
optreden. De directie van de nachtclub en
gageerde de danseres in 1959 voor één
maand. Syra Marty kwam uit Hollywood
over naar Den Haag. Na een optreden van
ongeveer tien dagen kwam de politie met
bezwaren, waarbij het niet zo zeer om
de mate van ontkleed zijn als wel om een
zekere ruwheid in haar optreden ging.
De danseres werd daarna direct ontsla
gen. Zij diende bij de kantonrechter een
request tot schadevergoeding in. De kan
tonrechter wees deze eis gedeeltelijk toe
In beroep verklaarde de rechtbank de dan
seres niet ontvankelijk omdat het hier
naar het oordeel van de rechtbank niet
gaat om een „arbeidszaak" maar om „ver
richting van enkele diensten". Dergelijke
zaken horen bij de rechtbank thuis.
Voor de Amerikaanse danseres pleitte
mr. B. W. F. Paauwe.
De muur wordt hoe langer hoe hoger
en dikker tussen Oost- en West-
Berlijn. Een agent van de speciale West-
berlijnse relletjes politie staat op een
paar meter afstand van de muur, die
de Oostberlijnse Volkspolitie weer
een stukje hoger maakt. De opname
werd gemaakt in de Bemauerstrasse
in de Franse sector van Berlijn. Deze
straat is woensdagavond het toneel ge
weest van een schietpartij tussen
Oost- en Westduitse politie. De West-
berlijnse politie heeft opdracht er voor
te zorgen dat W estberlijners niet te
dicht bij de muur komen, waardoor
gemakkelijk opnieuw incidenten zou
den kunnen ontstaan.
Advertentie
LONDEN (UPI) De Britse grootze
gelbewaarder, Edward Heath, die giste
ren naar Bonn vertrok voor besprekingen
met Westduitse leiders over het Britse
verzoek toegelaten te worden tot de Euro-
markt, zal voor zijn terugkeer naar Lon
den een bezoek brengen aan Brussel, al
dus is te Londen bekend gemaakt. Het
gaat hier om een beleefdheidsbezoek aan
de voorzitter van de Europese Economi
sche Commissie, Walter Hallstein. Naar
verluidt zal Heath zowel te Bonn als in
Brussel de problemen van de E.E.G. ter
sprake brengen.
WENEN (Reuter) Professor Jemelja-
nov, hoofd van de Russische delegatie bij
het Internationale Bureau voor Kernener
gie in Wenen, is vrijdag, kort voor de
Zweed Eklund werd beëdigd als directeur-
generaal van het UNO-bureau, weggelopen
uit de vergaderzaal. De overige leden van
de Russische delegatie en de leden van de
andere communistische afvaardigingen
bleven echter.
Jemeljanov zei later tegen journalisten,
dat men zijn optreden moest zien als een
„louter persoonlijke demonstratie". Hij zei
dat door de verkiezing van Eklund de be
langen van twee grote groepen van de or
ganisatie met voeten waren getreden. De
socialistische en het grootste deel van de
niet gebonden landen zijn zich er nu van
bewust dat de Verenigde Staten en hun
bondgenoten de baas willen spelen in het
bureau en niet willen samenwerken. Ek
lund, aldus Jemeljanov, is bereid het
werktuig van de westelijke mogendheden
te worden. Een directeur-generaal kan zijn
Advertentie
taak echter alleen met succes vervullén
als hij de steun heeft van alle landen-
leden. En die heeft Eklund niet.
Na zijn beëdiging verklaarde Eklund dat
hij graag wil samenwerken met alle lan-
den-leden. Hij zei zich ervan bewust te
zijn dat bepaalde landen geen steun heb
ben verleend aan zijn kandidatuur. Hij
verklaarde de benoeming echter toch te
hebben aangenomen omdat de verkiezing
Was geschied in overeenstemming met het
statuut van het Bureau en omdat hij met
grote meerderheid van stemmen was ge
kozen.
Met 44 tegen 12 stemmen bij 8 onthou
dingen werd vervolgens een rapport over
Hongarije goedgekeurd, ingediend door
een speciale commissie. Hierin wordt ge-
zegd, dat de conferentie, gezien de reso
luties van de UNO-assemblee over Hon
garije, geen besluit neemt inzake de ge
loofsbrieven, ingediend namens de verte
genwoordiger van Hongarije. Deze conclu
sie zal de Hongaarse delegatie niet belet
ten de conferentie bij te wonen. De dele
gatie heeft stemrecht en een vertegen
woordiger van Hongarije zal zitting kun
nen nemen in de raad van gouverneurs
het bestuursorgaan van het bureau.
(UPI) Portugal heeft meer steun ge
vraagd van het bureau voor 1962 in de
vorm van deskundigen, technici, specialis
ten alsmede omvangrijker materiaal en
uitrusting.
Als ik mij niet vergis
ben ik tien jaar geleden
de rubriek Zie Boven
begonnen met een on
derwerp, waarvoor ik
ook nu weer uw aan
dacht zou willen vra
gen; het stukje heette
„Kosmische indringers
in de dampkring" en
volgens een notitie in
mijn plakboek verscheen
het in Haarlems Dagblad
van 19 oktober 1951.
Ik kan er zo uit cite
ren.:
„Een uur hemelkijken
in de richting van het
sterrenbeeld Orion (dat
met de „gordel" van
drie heldere sterren in
het midden) levert ze
ker de waarneming van
enige vallende sterren
op. Men noemt deze
meteoren daarom Orio-
niden: de banen die zij
aan de hemel beschrij
ven schieten als het
ware straalsgewijs uit
een punt in de buurt
van Orions helderste
ster, Betelgeuze. Dit
punt heet in de sterren
kunde de „radiant" der
meteoren."
En zo verder het
zelfde geldt vandaag
voor de week van
zeijc
V nbg,
17 tót 23 oktober, want
in deze week kruist onze
aarde de baan van deze
zwerm afvalprodukten
van de beroemdste aller
kometen: die van Hal
ley (die we pas om
streeks 198 5 weer in
onze omgeving zullen
zien opduiken).
Wat de Orioniden be
treft is er dus in die tien
jaar gewoon niets ver
anderd. Ze komen terug
met de regelmaat van
de klok. Voor de schrij
ver van een rubriek als
„Zie Boven" werpt die
regelmaat wel eens een
klein probleempje op:
moet je zoiets nu steeds
weer vermelden en dus
in herhaling vervallen
of mag je rekenen op
het ééndagsvliegkarak
ter dat een dagblad nu
eenmaal heeft en daar
bij een zekere kortheid
van memorie bij het
publiek veronderstellen?
Ik houd het, uit over
wegingen van eigen
belang, maar op het
laatste. Misschien zijn
de hemelkijkers onder u
er wel blij mee.
En trouwens, anders
dan die meteórenvlaag
der Orioniden, niet. alles
komt periodiek in de
zelfde vorm terug. Wat
ie sterrenkunde, ook
voor de niet-vakman, zo
boeiend maakt, is de
mens. Hij ontdekt tel
kens nieuwe dingen,
vindt nieuwe en bétere
instrumenten uit en
bovendien heeft hij zich
in de afgelopen tién jaar
voor het eerst losge
maakt van de aarde om
van buiten de damp
kring naar het firma
ment te kunnen krijgen
eerst via instrumen
ten, later in levenden
lijve. Daarom ben ik niet
bang, dat „Zie Boven"
(de titel van dit ru
briekje is nog een vondst
van wijlen de heer Ro
bert Peereboom ge
weest) in de toekomst
zonder materiaal zal
komen te zitten. Inte
gendeel. Ik ga er dan
ook maar vol vertrou
wen mee door, hopende
op een voldoende aan
tal mede-kijkers naar
die wonderlijke ver
schijnselen aan het fir
mament!
KOPENHAGEN (Reuter) Een woord
voerder van het Deense ministerie van
Buitenlandse Zaken heeft medegedeeld,
dat Denemarken zal meedoen aan het
Brits-Franse ruimteproject, waarbij van
de Blue Streak-raket gebruik zal worden
gemaakt om eên satelliet om de aarde te
brengen.
STOCKHOLM (Reuter) De Zweedse
regering heeft de Brits-Franse uitnodiging
afgewezen, zo is officieel in de Zweedse
hoofdstad meegedeeld.
Zweden wil, uit wetenschappelijke be
langstelling, de ontwikkeling wel door
waarnemers laten volgen.
Miljoenen moderne vrouwen
voelen zich met o.b. tampons
■veilig altijd en overal!
Want de o.b.-methode is beter
om de volgende redenen:
o.b. geeft Onmerkbare Bescherming:
o.b. tampons, inwendig gedragen, voelt
men niet, merkt men niet, ziet men niet.
Gemakkelijke toepassing:
Bij o.b. tampons heeft men geen schuif-
koker nodig. Men kan ze meenemen in
het kleinste tasje en na gebruik onge
merkt wegdoen.
Volkomen bewegingsvrijheid:
Niet langer gehinderd door gordel,
zwachtel of spelden, kunt u gewoon
alles blijven doen: sport, fietsen, dan
sen, uitgaan, baden enz.
Onopvallend:
o.b. tampons kunnen zich niet aftekenen
onder dunne, nauwsluitende kleding of
badpak.
Absoluut safe:
Men voelt zich overal en onder alle om
standigheden veilig beschermd
Medisch verantwoord:
Wetenschappelijk onderzoek in Ame
rika en vele Europese landen heeft aan
getoond, dat de o.b. methode aan alle
eisen van de moderne hygiëne voldoet.
de moderne hygiëne
Per pakje van 10 tampons
voldoende voor maandelijks gebruik.
Normaal fSpeciaal I 1.25
GRATIS
Aan Drogerijen Mij., Mijdrecht
Gelieve mij in discrete blanco envelop te
zenden gratis en franco, uw uitvoerige,
geïllustreerde brochure met proefpakje
o.b. tampons.
Naam
Straat
Woonplaats
HD 2
Verbouwing. Het passagiersschip van
de Holland-Amerika-Lijn „Nieuw Amster
dam" is bij'de Rotterdamse Droogdok Maat
schappij in dok gegaan voor belangrijke
verbouwingen. Als alles volgens schema
gaat zal het schip op 28 januari weer in de
de vaart komen.
Nieuw-Guineabeleid:
volslagen ommekeer
Verreweg het belangrijkste van het de
ze week gehouden algemene politieke de
bat was de gedachtenwisseling over het,
in wezen, vrijwel geheel nieuwe beleid in
zake Nieuw-Guinea, dat de regering thans
eindelijk voorstaat. Hoe men het ook
bekijkt, in feite vertoont het een volslagen
ommekeer. Dit in vergelijking met het
geen de opeenvolgende kabinetten-Drees
hadden voorgestaan. Maar tevens wan
neer men zich nog even voor ogen stelt,
hoe nog geen jaar geleden het kabinet-De
Quay, bij monde van de Minister-Presi
dent (nl. op 16 december jl. in de Eerste
Kamer) uitlegde, wat de zin geweest zou
zijn van de dpor minister Luns op 4 okto
ber van dat jaar in de Algemene Verga
dering der Verenigde Naties afgelegde
verklaring. De door minister ,De Quay in
onze Senaat namens het gehele kabinet ge
sproken woorden vormden een van de he
laas talrijke staaltjes van wat mr. Burger
de „dubbelhartigheid" noemde in het door
het tegenwoordige kabinet inzake Nieuw-
Guinea aan de dag gelegde beleid. Juist
omdat hij thans in belangrijke mate met
het op het punt in kwestie veranderde ka
binetsbeleid zijn instemming had betuigd
en hij er kennelijk naar streefde in dit op
zicht samenwerking van de grootste oppo
sitiepartij met de „regerings"-partijen te
bevorderen, had hij wellicht taktischer ge
handeld door deze in wezen alleszins ver
diende scherpe kritische uitdrukking bin
nen de omheining zijner tanden te houden.
Maar ja, takt behoort niet tot de sterkste
eigenschappen van de heer Burger, zoals
laat in het debat op wel heel pijnlijke wij
ze nog eens bijzonder duidelijk naar voren
kwam. Dit neemt niet weg, dat hij de
spijker op de kop sloeg toen hij, ter toe
lichting van zijn kritische opmerking, met
een aantal sprekende voorbeelden voor de
dag kwam. die trouwens ook in de pers
al meer Jan eens aanleiding hadden gege
ven om de regering te verwjiten, dat zij
de indruk maakte met dubbele tong te
spreken, dat zij ginds met de ene hand
gaf wat zij hier en later weer met de
andere hand terugnam. Juist was even
eens zijn, aan de hand van de feiten gege
ven, belichting van de volslagen omme
keer, die zich met betrekking tot het Nieuw
Guineabeleid voltrokken heeft.
Intussen, deze heeft zich eveneens voor
gedaan bij de partijen die nu van hun be
reidheid hebben getuigd, het door minister
Luns op 26 september ter Algemene Ver
gadering van de V.N. uiteengezette voor
stel te steunen. Zou dat voorstel en
misschien is het nog juister, het in dit
stadium met meer dan een plan te noe
men verwezenlijking krijgen, dan zou
aan het Nederlandse bestuur van Nieuw-
Guinea op korte termijn een einde komen.
Met andere woorden: Nederland zou de,
op dit ogenblik nog in de grondwet veran
kerde, souvereiniteit over Nieuw-Guinea
vroegtijdig laten varen. Tot 1958 nu was
bij geen van de grote partijen de Paiti.i
van de Arbeid incluis! van iets derge-
lijks sprake geweest. In 1959 ging einde
lijk althans de Partij van de Arbeid, die
toen in de oppositieboot terecht was ge
komen, uit een ander vaatje tappen. Doch
de partijen, die in het algemeen wel a^n~
geduid kunnen worden als de tegenwoordi
ge „regeringspartijen", hebben eerst nu
olijk gegeven van een ommekeer, die zich
ook bij hen heeft voltrokken. En hierbij
ging dan de anti-revolutionaire fractie wél
het verst.
Dr. Bruins Slot's verrassing
Haar aanvoerder, dr. Bruins Slot, zorgde
namelijk voor de allergrootste verrassing in
het Nieuw-Guinea-debat door nu te plei
ten voor praten van Nederland met Indo
nesië. Hoe kort is het nog maar geleden,
dat in het bijzonder uit de anti-revolutio
naire hoek keer op keer het Indonesië van
Soekarno bijkans als de duivel in persoon
werd uitgeschilderd. Het wil mij danook
voorkomen, dat de heer Bruins Slot er
beter aan gedaan zou hebben, zijn gehoor
niet te komen vertellen, dat hetgeen hij
nu voorstond op christelijk-politieke over
wegingen berustte. Onwillekeurig kan dit
tot de ietwat pijnlijke vraag leiden, hoe
het daarmee dan in het nog niet zo lang
vervlogen geleden gesteld was.
Overigens meen ik bepaald dat een ze
kere verguizing, die de anti-revolutionaire
fractieleider bij de jongste gedachtenwis
seling te ondergaan kreeg, in belangrijke
mate misplaatst was. Zo ging mr. Burger
veel te ver door hem te verwijten, dat hij
met zijn pleit voor een Nederlands-Indone
sisch gesprek „de regering een stoot on
der de gordel" had toegediend, aangezien
immers op dit moment juist een voorstel
of plan van andere aard bij de V.N. door
Nederland in discussie is gebracht. En vol
komen misplaatst was het, het te doen
voorkomen alsof dr. Bruins Slot als een
soort trawant van het „groot-kapitaal" en
van „groot-industriëlen" zou zijn opgetre
den, daar hij iets voorstond dat sommi
gen uit bedoelde kringen, daarbij al dan
niet door andere motieven geleid, ook al
hadden bepleit en nog schijnen na te stre-
ïn.
Veeleer komt in mijn ogen aan de heer
Bruins Slot de eer toe, dat hij en dit bo
vendien op meer dan één punt van ver
standige werkelijkheidszin blijk heeft ge
geven. Hoogstens kan men zich afvragen
of het niet beter geweest ware, indien hij
het door hem beoogde met betrekking tot
een Nederlands-Indonesisch gesprek enigs
zins anders had ingekleed, juist omdat nu
eenmaal op het ogenblik het Nederlandse
plan te New York al onderwerp van be
raad uitmaakt.
Maar hoe het ook zij, dr. Bruins Slot
heeft de moed gehad openlijk te zeggen,
wat anderen toch bepaald bij zichzelf moe
ten bedenken. En wel in de eerste plaats
dat, als men steeds zo geestdriftig en na
drukkelijk het recht op zelfbeschikking en
de in dat opzicht door de Papoea's uit te
voeren daad op de voorgrond plaatst, men
die mogelijkheid tot verwezenlijking van
de zelfbeschikking moet zien tegen de
achtergrond van de werkelijkheid en van
de werkelijke verhoudingen. In de tweede
plaats is het volkomen waar, dat een leem
te in het Nederlandse plan, zoals het er
op het moment uitziet, is, dat Indonesië
er helemaal niet aan te pas komt als mo
gelijke, en ik durf stellen, uiteindelijk vrij
wel zeker onmisbare, gespreksgenoot. Het
is waar: tot dusverre is van Indonesische
zijde uit en te na verkondigd dat als uit
gangspunt moet dienen, dat in elk geval
West-Irian onder de zowel juridische als
feitelijke souvereiniteit van Indonesië moet
komen. En Nederland gaat er van uit, dat
zulks alleen toelaatbaar zou kunnen zijn,
indien iets dergelijks zou berusten op de
beschikking door de inheemse bevolking
zelf van Nieuw-Guinea. Daarom, aldus
heette het, zowel van de ministerstafel als
van de zijde van de groepen, die het re
geringsplan thans willen steunen, heeft
een gesprek gelijk dr. Bruins Slot voor
ogen zweeft helemaal geen zin. Op zijn
beurt maakte die afgevaardigde echter
duidelijk, dat er toch niets tegen behoefde
te zijn om eens af te tasten of een derge
lijk gesprek toch niet bereikbaar ware,
zonder dat een der beide deelnemers aan
een gesprek tevoren ook maar enige voor
waarde zou stellen. Me dunkt, dat hier het
gelijk is aan de kant van dr. Bruins Slot
en dat hij, zeker dan wat dit punt aan
gaat, van meer werkelijkheidszin getuigde
dan degenen die hem nu zo hebben hard
gevallen.
De kansen van het plan
Trouwens, de mogelijkheid dat het Ne
derlandse plan tenslotte, ongewijzigd, niet
slechts dit jaar doch bovendien op de vol
gende Algemene Vergadering van de V.N.
voldoende instemming zal oogsten, is al
heel gering. Voor de verdiensten van het
Nederlandse voorstel behoeft men aller
minst blind te zijn, ja men kan zelfs waar
dering koesteren voor de ommekeer in het
standpunt van regering en partijen, en
toch beseffen dat het voorstel eventueel
aanvullingen of wijzigingen zal behoeven.
Zo onder meer wat betreft het er (in een
of andere vorm) meer bij betrekken van
Indonesië.
En gesteld eens, dat de Verenigde Na
ties het plan niet zouden aanvaarden, een
mogelijkheid waarmee men wel degelijk
ernstig rekening zal moeten houden. Moet
dan het tegenwoordige kabinet wegens een
dergelijke mislukking aftreden? Op zich
zelf zou dat mijns inziens nog niet een
onverbiddelijke noodzaak zijn, ook al zou
er heel wat waarheid kunnen schuilen in
de kritiek dat het kabinet wel rijkelijk
laat over stag is gegaan en het de voor
keur zou hebben verdiend, wanneer het
een jaar geleden welbewust en rechtlij
nig voor hetzelfde in het krijt ware getre
den waarvoor het nu opkomt.
Iets anders is, dat een mislukking als
hier bedoeld de noodzaak zou doen toene
men om het dan toch over de boeg te
gaan gooien van een poging tot onderling
Nederlands-Indonesisch overleg en na
tuurlijk bestaat er plaats voor de vraag
of daartoe de tegenwoordige minister van
Buitenlandse Zaken, respectievelijk tevens
dit kabinet, bereid alsook goed in staat
zou zijn!
Mag dat maar zo?
Hier en daar schijnt men zich overigens
te hebben afgevraagd, of hetgeen het ka
binet-De Quay thans ondernomen heeft,
rechtens wel geheel en al door de beugel
kan.
Volgens artikel 1 van de grondwet maakt
Westelijk Nieuw-Guinea deel uit van het
grondgebied van het Koninkrijk. Behoorde
daarom het kabinet, vóórdat het bij de
V.N. een plan ter tafel bracht, dat bij
verwezenlijking tot afstand van genoemd
onderdeel van het Nederlandse grondge
bied zou leiden, niet eerst de poort ge
opend te hebben, waardoor zulks ook juri
disch toelaatbaar zou zijn?
Op deze vraag is allereerst het ant
woord op zijn plaats, dat het Nederlandse
plan of voorstel nog geen verdrag is, doch
bovenal dat het plan er eens is, dat zou
het doorgaan slechts in etappes werke
lijkheid zou worden. Voor dit jaar heeft
Nederland alleen voorgesteld („in óvêrwe-
ging" gegeven) een commissie van de
Verenigde Naties te doen instellen, die de
politieke toestand in Nieuw-Guinea zou
gaan onderzoeken om dan vervolgens, op
het daarvoor geschikt te achten tijdstip,
onder toezicht van de Verenigde Naties
een volksstemming te laten organiseren
Pas een volgende Algemene Vergadering
van de Verenigde Naties zou dan geroe
pen kunnen zijn om een besluit te némen
wat onder meer betreft de bestuursover
dracht door Nederland van het stuk grond
gebied in kwestie.
Voordat een en ander dus in juridische
kannen en kruiken zou kunnen komen, zou
ongetwijfeld voldóende gelegenheid be
staan om een dergelijke regeling, mede
wat het formele Nederlandse recht aan
gaat, in orde te doen zijn. Wél te ver
staan door grondwetsherziening, altijd
vóór zover die trouwens nodig zou zijn.
De Minister-Presidênt heeft in het jongstè
Kamerdebat al meegedeeld, dat men in
middels zal nagaan of er, voordat het tot
overdracht van de souvéreiniteit over
Nieuw-Guinea zou komen,inderdaad grond
wetsherziening nodig is. In dat verband
gewaagde hij van de reeds in de grond
wet bestaande bepalingén (de artikelen
63 en 67), die de mogelijkheid openen om
overeenkomsten aan te gaan die van de
grondwet afwijken, indien de ontwikkeling
van de internationale rechtsorde zulks vor
dert en die dan rechtskracht kunnen ver
krijgen nadat zij in elk van de beide Ka
mers de instemming met twee-derden der
uitgebrachte stemmen verkregen zullen
hebben. Er is dus op het ogenblik juri
disch geen vuiltje aan de lucht. En het
Kamerdebat heeft ongetwijfeld wel dui
delijk gemaakt dat de regering met betrek
king tot het door haar in overweging ge
geven plan een nog heel wat grotere meer
derheid dan die van twee-derden achter
zich heeft.
Een schaduwzijde
Dit mag men zeker wel als een belang
rijke lichtzijde van de jongste gedachten-
wisseling tussen Tweede Kamer en kabi
net beschouwen.
Helaas viel er ook nog, nodeloos, een
schaduwzijde waar te nemen. Hoeveel ver
dienstelijks er overigens in 's heren Bur
gers optreden, juist dan wat het nieuwe
Nieuw-Guineabeleid aangaat, te beluiste
ren geweest moge zijn, betreurenswaardig
was de wel uitermate „slordige" wijze
waarop hij in een door geen enkel deugde
lijk argument gestaafde bewering „de in
druk veroorzaakte", minister Cals er van
te betichten dat deze bij uitstek een der
steunpunten van een zekere kring van
groot-industriëlen en dergelijken binnen
het kabinet zou zijn. Zeker, nadat minis
ter Cals dit terecht niet op zich had laten
zitten, kwam mr. Burger verklaren het zo
helemaal niet bedoeld te hebben. Zowel
triest als pijnlijk blijft het echter, dat
genoemd Kamerlid op die manier en
dat was niet de eerste keer, dat hem zo
iets overkwam getoond had bij zijn
woordkeuze niet die zorgvuldigheid aan de
dag te leggen, die juist hij als fractie
woordvoerder, tevens oppositieleider, in
acht hoort te nemen. Gelukkig zag hij ten
slotte in, dat hij amende honorable hoor
de te maken wat hij dan donderdagmid
dag danook onomwonden deed.
Advertentie
Let op, mevrouw!
Textielgoederen mst
hetFEUSOL-etiket
zijn kleurecht!
Let U dus voortaan
op FELISOL.
NEW YORK (UPI) De Nigeriaanse
minister van Buitenlandse Zaken Jaja Wa-
choekoe heeft de UNO-Assemblee aange
raden zich niet te bemoeien met de Afri
kaanse huwelijksgebruiken en gewoonten
waaronder polygamie. Hij wees de só-
ciale commissie van de Assemblee, door
de Nigériaanse staatsman veelvuldig aan
geduid met „vrouwencommissie", op de
nadelige invloed, welke interventie in de
Afrikaanse levenswijze zou kunnen heb
ben.
Hij diende een motie in. om het debaT
over deze kwestie te sluiten, waardoor het
werk van de commissie, die een wetsont
werp voorbereidt waarin toestemming
voor het aangaan van een echtelijke ver
bintenis, minimum leeftijden en verplich
te inschrijving worden behandeld, vergeefs
zou zijn geweest.
Hoewel Wachoekoe nadrukkelijk ver
klaarde dat de echtelijke baiiden door po
lygamie soms worden verstevigd, werd
zijn motie niet in stemming gebracht.
De Nigeriaanse afgevaardigde, een van
de meest openhartige en opmerkelijke
sprekers van de Assemblee, verklaarde
bovendien dat zijn regering met geen en
kele beperkende bepaling akkoord zou
kunnen gaan.
In het Katholieke School
blad leês ik in een artikel van de
hand van ene A. M. Janssen:
wat deze man zei kwam in
gekuiste vorm hierop neer: door
buurvrouwenruil lezen we diverse
damestijdschriften en dus ook
diverse artikelen over de opvoe
ding der jeugd".
Ik huiver als ik er aan denk hoe
die man dit in werkelijkheid en on
gekuist heeft gezegd.
Het langste feest ooit door mij ver
nomen. In de Es so Bron:
Dertigjarig 'jubileum van de heer
T. R. Corbett".
Hét Parool heeft óp de Heren-
modebeurs een wonderlijk rijkos
tuum gezien:
„een twee-rijkostuum met rond
weglopende voorpanden (Muller -
Groningen), leek ons meèr curieus
dan voorspellend."
Afgezien van het feit dat een voor
spellend kostuum nóg curieuzer zou
zijn, lijken wij weglopende voor
panden (al of niet rond) bepaald
vervelend voor de drager.
Over de lunch van Koningin en
Prins bij generaal De Gaulle deelde
het Algemeen Handelsblad
(op 20 september) mede:
Het menu bestond uit pasteitjes,
vis, piepkuikens en pêche melba.
De geserveerde wijnen waren
Corton Charlemagne 1955, Roma-
nee Saint Vincent, Dom Perignon
1949.
In De Telegraaf (van 21 sep
tember) schrijft Stan Huygens:
„Het menu van de lunch is strikt
geheim gehouden, omdat het hier
een privébezoek gold."
Talarius
