W B„B fiBü M
Werkgroep Haagse Comedie met
mooie voorstelling van „Esmoreit"
Organist Bernard Bartelink speelde
voor jubilerende Bachvereeniging
„Verkeerd Begin" van Jan Staal
Leden van Lamoureux-orkest
ontslaan dirigent Markevitch
Hermontering van
„Don Carlos"
De negen Muzen
„Het kleine wereldtoneelvan Jan
Nelissen in het Minerva Theater
De negen muzen
Het miljoenste t.v.-toestel
over anderhalve maand
te verwachten
Plan-Luns moeilijk voor
vrienden van Nederland
DINSDAG 17 OKTOBER 1961
8
Nederlandse Opera
7os. de Klerk
„Das Wohltemperierte Klavier
„Studio" oogst succes met Nederlands stuk
P. Zwaanswijk
WEEKABONNEMENTEN
Hans van den Bergh
Zegelontwerper Seizinger
in Meran onderscheiden
Nederlands-Belgisch
radio-kinderuur
De radio geeft woensdag
7 elevisieprogramma
Soebandrio in Londen
IA4 nKOHDIGIHGEIV shBESCHQUMHGEHX
IN HET INTEN ^-GEZELLIGE theatertje onder de vleugels van moeder „Konink
lijke Schouwburg" in Den Haag spelen leden van de Werkgroep van de Haagse Come
die nu in een serie zaterdagmiddagvoorstellingen een tweetal Middelnederlandse
toneelwerken. Men begint met een opvoering van een van onze vier „abele" spelen,
namelijk Esmoreit, dat met Gloriant, Winter ende Somer, Lanseloet van Dene
marken en een zestal sattemiën bewaard is gebleven in een middeleeuws hand
schrift uit 1400. In de 15e eeuw moet het gebruikelijk geweest zijn om onmid
dellijk na het ernstige stuk een sotheid of sotternie te spelen, hetgeen blijkt uit
vers 1014 van Esmoreit waar de epiloogspreker zegt: „Ene sotheit zal men U spelen
gaen." Dit gebruik heeft de Haagse werkgroep ook aangehouden, al heeft men de
eigenlijk bij Esmoreit behorende, nogal platvloerse klucht „Lippijn" vervangen
door een gelukkige vondst: de onlangs door een uitgave toegankelijk geworden
klucht van de Brugse rederijker Cornells Everaert, namelijk „Het Esbatement van
den Visscher".
MEN KAN ZICH
AFVRAGEN of een
dergelijke groep van
jonge speelgrage ac
teurs zich niet liever
zou moeten wijden
aan opvoeringen met
een experimenteel
karakter in 't avant-
garde vlak. Dit lijkt
mij echter een on
redelijke eis. Als deze
jonge acteurs in eigen
beheer willen regis
seren en spelen dan
moet men hun die
kans gunnen in iedere
stijl en in ieder tijd
vak waar zij zich toe
aangetrokken voelen.
Men zou hoogstens
de vraag kunnen
stellen of men, ge
geven hun keuze van
middeleeuws toneel,
niet daarin wat met
de speeltrant en op-
voeringsttechniek had
kunnen experimen
teren De soberheid
van de tekst doet
immers vermoeden
en ook weten
schappelijke naspeu
ringen (bij voorbeeld
de onderzoekingen op
dit gebied van Prof.
Hellinga in Amster
dam) hebben uitge
wezen, dat onze voor
ouders een veel gro
tere plaats op hun
toneel inruimden dan thans geschiedt voor
stil spel en pantomime-achtige aanvullin
gen, op de uiterst summiere gegevens die
de tekst biedt. Zo had men eens een proef
kunnen nemen met de „retoriek van het
gebaar", die in de middeleeuwse opvoerin
gen in zwang moet zijn geweest en waarbij
iedere voorkomende gemoedsgesteldheid
zijn eigen vastgelegde, emblematische uit
drukkingswijze had.
AFGEZIEN VAN DEZE overwegingen
heeft de Haagse opvoering onder regie van
Broes Hartman (die vorig jaar ook al zo
voortreffelijk de opvoeringen van Harold
Pinters „De Dienstlift" heeft geleid) in
deze meer traditionele opvoeringsstijl bij
zonder veel succes geoogst bij het publiek.
Men zit miniatuur-amfitheatersgewijs half
om het uitspringende speelplan heen,
waardoor het publiek zich nauwer bij het
toneelgebeuren betrokken gaat gevoelen.
Bijzonder stijlvol had de regisseur het
DE NEDERLANDSE OPERA gaf zon
dagmiddag in de Amsterdamse Stads
schouwburg de première van een hermon
tering van Verdi's „Don Carlos". De wijze
waarop regisseur Hartmut Boebei deze
opera ruim vier jaar geleden in scène zette
met decors en kostuums van Emil Pree-
torius is in hoofdzaak gevolgd. Men ge
bruikt nog steeds de Italiaanse lezing, die
enigszins afwijkt van de oorspronkelijke
Franse, maar men heeft nu aan deze laat
ste een paar fragmenten ontleend. Evenals
voorheen had Arrigo Guamieri de muzi
kale leiding. Overigens was er van de vo
rige bezetting slechts de tenor Johan van
der Zalm (de partij van Don Carlos). Het
genre ligt hem qua spel uitstekend en wat
hij als vocalist presteert heeft tot op zekere
hoogte kwaliteiten, alleen zijn open vocalen
„boven de balk" zijn niet fraai; het lijkt
alsof hij er zich nooit op toegelegd heeft
de stem naar de hoogte toe geleidelijk af te
dekken.
EEN AANGENAME verrassing was de
vocale vertolking van de Philips II-rol
door de Hongaarse bas Georg Littasy, die,
laatst verbonden aan het Landsthéater te
Darmstadt, in dit seizoen voor enkele voor
name partijen bij de Nederlandse Opera
gecontracteerd is. Wat hij te horen gaf was
een verbazend knap staaltje van drama
tische zang. Met zijn fraaie, niet bijzonder
sterke maar rijk getimbreerde stem, vond
hij vooral in de fameuze soloscène „Je
dormirai sous cette froide pierre", die de
kern uitmaakt van het vijfde tafereel, de
overtuigende klankmiddelen om de weifel-
figuur van Philips II te typeren. De kracht
van Littasy lijkt mij overwegend in zijn
beschaafde en artistiek verantwoorde
zangkunst te liggen. Maar die is dan ook
van zeldzaam gehalte.
DE VROUWELIJKE „ster" van de be
zetting was buiten kijf Anny Delorie, in de
rol van prinses Eboli. Waar zij optrad be
heerste zij met haar volmaakte vocale
interpretatiès en haar intelligente actie
het toneel, zoals men dit slechts van een
sterk bewuste persoonlijkheid verwachten
kan. Vocaal stond de sopraan Antoinette
Tiemessen (Elisabeth van Valois) haar te
na. Maar de toneelvaardigheid van deze
prima-donna is nog weinig overtuigend.
Doch wat zij vocaal in haar grote scène
van het slottafereel presteerde, stond qua
zangkunst op even grote hoogte als wat
Delorie en Littasy in het vorige tot een
verrukking gemaakt hadden.
Ook de bas Jess Walters als markies
van Posa liet zich prachtig gelden en
Piet van Berg gaf met geweldige stem en
al te sober gebaar de dominerende figuur
van de Grootinquisiteur weer.
HET KOOR stond in het begin nog niet
scherp, maar was later zeer bevredigend.
Van het orkest niets dan goeds. Zo toege
rust, lijkt ons de „Don Carlos" voorbe
stemd om met brio een niet onbeduidend
aantal opvoeringen te halen. De liefhebbers
van breed uitgesponnen Verdi-melodieën
kunnen erbij aan hun trekken komen. Het
succes was daverend.
Kees Coolen, Do van Stek en Wie be
Brandsma in „Esmoreit".
midden weten te houden tussen een al te
grote stilering waar het gegeven toe
schijnt te noden en een al te realistische
aanpak waar de primitiviteit van de tekst
om lijkt te vragen. Nu kreeg men welis
waar typeringen te zien, maar dan toch
mensentypen die met grote natuurlijkheid
hun teksten spraken. De mooie kostuums,
ontworpen door Ruth Hartman, de vrouw
van de regisseur, maakten mede dat de
voorstelling er bijzonder verzorgd uitzag.
Wim van Rooy speelde, misschien iets te
vaag, kroonprins Esmoreit van Sicilië die
door zijn schurkachtige neef Robbrecht,
boosaardig maar heel aardig gespeeld door
Carl van der Plas, wordt ontvoerd, maar
later natuurlijk toch gelukkig, herenigd
met zijn geliefde Damiët (heel gereserveerd
maar stijlvol gebracht door Do van Stek)
het kwaad straft en de troon bestijgt. Ook
Anne-Marie Heyligers en Kees Coolen
hebben Esmoreits Vader en Moeder heel
voornaam gestalte gegeven.
DE DAARNA DOOR Do van Stek en
Kees Coolen met komische verve gebrach
te klucht treft vooral door de merkwaar
dige combinatie van fijnheid van vorm en
grofheid van inhoud. In uiterst sierlijke
taal en kunstzinnige versbouw maken we
kennis met het zondige leven van een vis
sersechtpaar, waarvan het sappige gegeven
c
Abstracte schilderkunst. Prof. dr. Hein-
rich Lützeler, hoogleraar in de kunstge
schiedenis aan de universiteit van Bonn,
zal van 30 oktober tot en met 2 november
in respectievelijk Amsterdam, Den Haag
en Utrecht 's avonds lezingen met licht
beelden houden over „Abstrakte Malerei,
Bedeutung und Grenze".
Pianoconcours. Tijdens een internatio
naal pianoconcours dat in Vercelli (Italië)
is gehouden, heeft Alberto Neuman uit
Buenos Aires de eerste prijs gewonnen. De
prijs bestond uit een gouden medaille en
een bedrag van 480 dollar. De tweede prijs
werd toegekend aan Giorgio Sacchetti uit
Rome. De derde prijs werd verdeeld tussen
Bacieri uit Spanje en de Italiaan Luigi
Galvani.
In het prettig gevarieerde winterpro- de „Prikkelidyllen" van Com. Veth als
gramma van de Heemsteedse Kunstkring,
was voor maandag een voorstelling opge
nomen, welke werd verzorgd door Jan Ne
lissen met zijn poppentheater „Het kleine
Wereldtoneel". Voor deze voorstelling had
den kennelijk vele leden van de kunst
kring hun avond vrijgehouden, zodat de
bovenzaal van het Minerva-theater geheel
met een geïnteresseerd publiek was ge
vuld. In het bijzonder na de pauze, zullen
deze toeschouwers hun komst allerminst
hebben betreurd. Toen werd namelijk een
opvoering gegeven van „Alie", of wel „Het
pad der deugd is belaan met vele door
nen". Uit deze titel kon gemakkelijk wor
den afgeleid, dat het hier een satire zou
betreffen op de ouderwetse melo-drama-
tiek. In deze verwachtingen werden wij
stellig niet teleurgesteld. Met de vermaar-
IN HET FEESTPROGRAMMA der jubi
lerende Nederlandsche Bachvereeniging
zijrf ook enkele orgelwerken van Bach op
genomen, die relatief minder bekend zijn
geworden dan de grote, monumentale
meesterwerken, die de organist-cantor voor
de „vorst der instrumenten" geschreven
heeft. Zij werden maandagavond door de
organist Bernard Bartelink op een concert
in de Nicolaikerk te Utrecht tot uitvoe
ring gebracht. Bij deze werken bevond
zich de Fantasia in c, een fraai stuk van
edel gehalte. Verder de speelse kleine Fu
ga in G, het uiteraard in harmonisch,
maar toch ook in melodisch opzicht inte
ressante „Kleines harmonisches Laby
rinth" en de kanonische variaties over het
koraal „Vom Himmel hoch, da komm' ich
her", wederom een voorbeeld van meester
lijke contrapunktische beheersing.
VOORTS VERTOLKTE Bartelink nog het
Ricercare voor zes stemmen uit „Ein mu-
sikalisches Opfer", dat door Bach niet uit
drukkelijk voor een of ander toetsen-instru-
ment of instrumentaal ensemble werd be
stemd, maar dat gespeeld op een orgel
veel voldoening kan schenken met zijn
prachtig opgebouwd stemmenweefsel. Bar
telink heeft echter bij deze werken nog het
Preludium en Fuga in d en het Preludium
en Fuga in G uit de eerste band van „Das
Wohltemperierte Klavier" gevoegd. Het
was niet de eerste keer dat Bartelink het
experiment ondernam om deze clavecim-
belmuziek aan te passen aan het orgel.
Ook nu deed hij dit met een prijzenswaar
dige eerbiediging van de muzikale struc
tuur, welke soms de indruk geeft, dat ook
op het orgel een verantwoorde uitvoering
mogelijk is. De vertolking van de genoem
de preludia en fugae door Bartelink heeft
nu wel bewezen, dat dit niet mogelijk is
en dat de „abstracte" klank van het sna
ren-orgel; het clavecimbel, alleen het me
en de frappante pointe zozeer van alle
tijden bleken te zijn dat het twintigsté-
eeuwse publiek ondanks de moeilijke taal
luidkeels lachend heeft kunnen meeleven.
Alleen al om de kennismaking met dit
ruim vijf eeuwen oude brokje realisme
van eigen bodem moeten we de directie
van de Haagse Comedie dankbaar zijn voor
de vrije hand die ze haar jonge garde heeft
gelaten en de werkgroep voor de fraaie
wijze waarop ze van de geboden gelegen
heid gebruik heeft gemaakt.
Hans van den Bergh
JAN STAAL, die medewerker aan het gezelschap van Wim Sonneveld geweest
is, heeft zijn tweede in Nederland gespeelde stuk (het eerste was het succesrijke
„De laatste Verlofganger", in 1959-1960 uitgebracht door Theater) gesitueerd in
een cabaretgezelschap. Omdat hij een uiterst levendige, natuurlijk klinkende dia
loog schrijft doet de milieutekening in „Verkeerd Begin" ongedwongen en geloof
waardig aan. Een wat ouder wordende actrice ziet dat haar man, de leider van
de cabaretgroep, een verhouding begint met een jong medewerkstertje. Deze
laatste heeft de liefde nog nooit als iets zuivers, maar des te vaker als iets plat
vloers en zakelijks leren kennen. Haar strijd om een echte „grote liefde" te beleven
met een jonge, eveneens aan de groep verbonden acteur, en die van de grote
cabaretière om haar man voor zich te behouden, vormen het interessante gegeven
van dit stuk, dat verder nog een paar aardige typeringen bevat van een ouder
stel geblaseerde figuren uit het amusementsbedrijf en een goedige blauwkous
kleedster die probeert de scherven aan elkaar te lijmen.
WIJ MOGEN MET de schrijver achter
de schermen en in de kleedkamers kijken
en dat doet het natuurlijk altijd goed op
het toneel. Wel zouden we Staal kunnen
verwijten dat hij niet steeds geprobeerd
heeft het gemakkelijke succes dat deze
opzet hem bood, uit de weg te gaan. Zijn
karaktertekening graaft nergens diep en
de intrige is aanvankelijk zelfs irriterend
simplistisch van constructie. Zijn, en pas
sant tijdens de repetitie van een caba
retliedje uitgesproken stelling, dat men
een dergelijk nummer pas goed kan bren
gen wanneer men zich werkelijk geheel
in de sitiatie heeft ingeleefd, deed daar
bij wel wat hoogdravend aan. Het gaat
hier immers bepaald niet om Stanislaw-
ski-achtige toneeleisen en juist de vak
man Jan Staal zou kunnen weten dat in
de cabaretwereld ook een allernuchterste
vaktechniek een krachtig woordje mee
spreekt.
DE HOOFDSTELLING van de schrij
ver, dat men iedere verhouding „ver
keerd begint" wanneer men haar aan
vangt met opsmuk en pretenties, deed
overigens heel wat overtuigender aan
dan de uitsluitend rauwe hartstochten
waarmee hij de mannelijke hoofdrol had
opgescheept. Ad van Gessel wist hier dan
ook kennelijk geen raad mee en maakte
van de gevierde cabaretleider een soort
botte plebejer, in wiens succes en talent
men geen ogenblik kon geloven. De jonge
idealist van Bram van der Vlugt was de
derde rol die ik sinds zijn eindexamen
toneelschool van hem zag en zij werd ge
bracht met alweer hetzelfde houterige pa
thos als de vorige twee. Hun beiden had
regisseur Sterneberg, die overigens voor
een prachtig ritmisch verloop in de op
bouw van elke afzonderlijke scène had
gezorgd, wel eens de helpende hand mo
gen reiken.
De beide grote vrouwenrollen werden
dium is, waarmede, met de structuur, ook
het specifieke muzikale karakter van de
ze muziek tot uitdrukking gebracht kan
worden.
Mijn grootste verzet tegen deze orgeluit
voering betrof wel de beide preludia, waar
van vooral het preludium in d volstrekt
onaanvaardbaar werd. Is het werkelijk zo
nodig „Das Wohltemperierte Klavier"
voor het orgel te annexeren? Mij dunkt,
dat de schat aan orgelmuziek, die Bach
ons heeft nagelaten, toch groot genoeg is.
MEN HEEFT DAARVAN ook op dit con
cert weer een indruk kunnen krijgen bij
de voordrachten van de oorspronkelijke
orgelmuziek, die Bernard Bartelink met
uitnemende beheersing van de speeltech-
niek heeft gegeven. Ook bij die van het
Ricercare, dat, al heeft Bach zich hier
niet over uitgelaten, zeer goed een or
gelstuk kan zijn.
Maar ondanks Bartelinks uitstekende
spelkwaliteiten kan ik over dit concert niet
geestdriftig zijn. De uniformiteit' van de
klankkleur van het orgel, de obsessie van
de orenbeklemmende, hardnekkige en do>
minerende vulstemmen, die niet zelden
het stemmenweefsel verdoezelden door het
„wegwerken" der grondstemmen, het
vrijwel ontbreken van karakterbapalende
timbre-contrasten op dit orgel (zelfs de
tongwerken krijgen te weinig kansen) heb
ben bij mij slechts de herinnering aan een
muzikaal-neutrale orgelbespeling achter
gelaten.
uitgangspunt is het Jan Nelissen namelijk
gelukt een overdreven sentimenteel dra
ma te ontwerpen, dat wat taal en inhoud
betreft geheel appeleerde aan de stijl, die
de stuiversroman destijds zijn succes
schonk.
Dit drama van bloed en tranen berust
aldus op de tragische perikelen van de
deerniswekkende Alie, een meisje uit de
volksklasse, dat door een wellustige graaf
volgens traditie wordt verleid en versto
ten. Vervolgens vermoordt deze schurk
ook haar moeder nog, welke misdaad de
arme Alie uiteraard prompt in de schoe
nen wordt geschoven. Nu zou een derge
lijke historie thans het aankijken nauwe
lijks waard zijn geweest, wanneer Jan Ne
lissen dit melo-drama niet op zulk een
kostelijke wijze in de burleske sfeer had
betrokken. Evenals bij de tekenfilm,
bracht hij zijn poppen namelijk in situa
ties, welke levende acteurs met geen mo
gelijkheid zouden kunnen uitbeelden. Ik
denk bijvoorbeeld aan het tafereel, waarin
het „lijk" van Alie's moeder op een pas
serende auto terecht komt, welke wordt
bestuurd door een Duitse deelnemer aan
de Berlijn-Rome race. Van dergelijke kos
telijke vondsten wemelt dit komische dra
ma, waarbij de humoristische effecten
nog werden verhoogd door de dwaze rol
len, welke souffleur en toneelmeester hier
in mochten vervullen. En doordat Jan Ne
lissen bij dit alles nog gebruik maakte
van een bijzonder geestige tekst even
feilloos door zijn medewerkers gelanceerd
behoeft het enthousiaste onthaal door
het publiek verder geen enkele verkla
ring.
Minder geslaagd was de opvoering voor
de pauze van Maurice Ravels opera in
één bedrijf „L'heure Espagnol". Dit is
begrijpelijk, want Jan Nelissens fantasie
moest hier wel in toom worden gehouden,
doordat hij was gebonden aan libretto en
handeling. Zijn poppen verkregen daar
door minder bewegingsvrijheid, waardoor
hij met hun manualen dikwijls tot herha
lingen werd gedwongen. En Ravels mu
ziek ligt nu eenmaal niet zo gemakkelijk
in het gehoor, als een opera van Verdi of
Gounod, zodat het ten slotte niet gemak
kelijk werd, deze ruim een uur in beslag
nemende operavoorstelling geheel te blij
ven „uitzitten". Doch zoals gezegd, bleef
het beste tot na de pauze bewaard, waar
door de toeschouwers toch de meest ple
zierige herinnering aan deze poppenvoor-
stelling zullen behouden.
Jan van Dam
»»XmXXXmjUlX300B00nrrryYYYYVvvvvvvyyvv-,
dienen uiterlijk op woensdag te worden
betaald, daar de bezorgers op donder
dag moeten afrekenen.
DE ADMINISTRATIE
O°°00c500000000000000c0000000000000000000000000000000000?
PARIJS Een conflict, dat sinds enige
weken de muzikale gemoederen in Parijs
heftig bezighield, is gisteren eindelijk tot
uitbarsting gekomen. De meerderheid der
kleine honderd leden van het Lamoureux-
orkest, een der drie grote Parijse symfo
nie-orkesten, heeft gisteren de dirigent
Igor Markevitch de deur gewezen en de
laan uitgestuurd. De uitdrukking „de deur
gewezen" is volgens de letter intussen nog
onjuist gebruikt, aangezien Markevitch niet
eens het recht heeft gehad de vergade
ring bij te wonen, waarin over zijn toe
komst in Parijs werd beslist.
Uit solidariteit met de grote dirigent
heeft de componist Georges Auric het voor
zitterschap van het orkest neergelegd, ter
wijl een aantal leden de regering verzocht
een enquête naar redenen en omstandig
heden van dit geruchtmakende ontslag te
willen instellen.
De Parijse orkesten, die hoegenaamd
geen overheidssubsidie ontvangen en zich
dus uit hun recettes zelf moeten zien te
bedruipen, worden op coöperatieve voet ge
ëxploiteerd, zodat de orkestleden hun diri
gent naar eigen smaak en inzichten kun
nen aanstellen of ontslaan. Niettemin kan
in verband met dit ontslag van een artis
tiek schandaal worden gesproken.
De 46-jarige Markevitch, die internatio
naal terecht tot de grote orkestleiders van
deze tijd wordt gerekend en die dan ook
overal in de wereld volop werk kan vin
den, had zich enkele jaren geleden veel
persoonlijke offers getroost om het Lamou
reux-orkest, dat toen artistiek en finan
cieel aan de grond zat, weer op de been
Ad van Gessel en Carla de Raet in
„Verkeerd begin" van Jan Staal.
zeer treffend en sterk geëmotioneerd ver
tolkt door Carla de Raet en Liesbeth
Struppert, terwijl Anita Menist aan de
zorgelijk-ziekelijke kleedster, ook in haar
proloog en epiloog vanuit het hierna
maals, een warme gevoeligheid meegaf,
die temidden van al die aardse complica
ties rondom de zinnelijkheid werkelijk
bijna hemelsweldadig aandeed.
Prijs voor geluidsopnamen. Bij de
tiende internationale wedstrijd voor ama
teurgeluidsopnamen, die van 12 tot 16 ok
tober te Berlijn heeft plaatsgehad, werd de
eerste prijs in de categorie klankbeelden
toegekend voor een geluidsband van de
Nederlander J. van den Busken, getiteld
„De Grens". Een eervolle vermelding in de
categorie schoolinzendingen is toegekend
voor een geluidsband, ingezonden door de
Christelijke Nationaal Schpol te Zalk bij
Kampen.
te helpen. In die opzet is Markevitch voly
ledig geslaagd, zoals uit' de invitaties voor
internationale toernees en grammofppnop^
namen die bij het Orkest binnenstroomden
wel duidelijk bleek. Met zijn programma's
durfde hij zich weer wat buiten de al te
platgetreden paden begeven en hij had
bovendien een driejarenplan opgesteld, dat
door het orkest werd onderschreven en
waarmee hij de toekomst voor het ensem
ble voor lange jaren veilig hoopte te kun
nen stellen.
Men moet voor de leden van het orkest,
die Markevitch nu het gebruikelijke ar
gument natuurlijk van autoritaire nei
gingen betichten, vrezen, dat die relaties
en contracten niet lang stand zullen hou
den en van kracht kunnen blijven, nu zij
zelf de betrekkingen met hun dirigent, on
der wiens leiding zij deze successen had
den geboekt, hebben verbroken.
Dezer dagen is door Jan Poulie, com
missaris voor Nederland van de XlVe. Me-
raner Internationale Filatelistische Ten
toonstelling namens de jury aan prof. Karl
Seizinger een grote zilveren beker over
handigd, welke aan hem werd toegekend
door de internationale jury te Meran in
verband met zijn inzending proeven van
door hem gegraveerde zegeld, en als waar
dering voor het werk op filatelistisch ge
bied van deze kunstenaar, die kort gele
den door de N.V. Grafische Inrichting
Enschède Zonen te Haarlem werd ge
pensioneerd.
De heer Seizinger woont aan de Scho
tersingel in Haarlem.
„NUT EN GENOEGEN" BESTAAT
VEERTIG JAAR
De Heemsteedse toneelvereniging „Nut
en Genoegen", viert zaterdag 21 oktober
haar veertigjarig bestaan met een feest
avond in het Minerva Theater. Het pro
gramma wordt verzorgd door een variété
gezelschap, onder leiding van het duo Jo
en Jo. Medewerking wordt verleend door
Ria Valk; de Accordo's; Wim Theewis
humorist-conferencier; de acrobate The
Red Girl en het duo Jo en Jo.
Daarvoor is er des middags van drie tot
vijf uur receptie in het wijkgebouw „De
Princehof" in De Glip, gevolgd door een
diner voor de leden in hetzelfde gebouw,
Barlach-expositie. Van 29 oktober tot
en met 3 december zal in museum Boy
mans-Van Beuningen in Rotterdam een
tentoonstelling van sculptuur en tekenin
gen van Ernst Barlach (1870-1938) worden
gehouden. De 49 beeldhouwwerken in hout,
brons, terracotta en andere materialen,
evenals de ruim 150 tekeningen zijn af
komstig uit de verzameling van Hermann
F. Reemtsma in Hamburg. Deze heeft
sinds 1934 een van de belangrijkste col
lecties van werken van de grote Duitse
beeldhouwer bijeengebracht. Het is de
eerste, en tevens de laatste maal, dat de
verzameling in het buitenland te zien is.
Ze zal namelijk een definitieve plaats
krijgen in het „Ernst Barlach Haus", dat
thans in Hamburg gebouwd wordt.
Ook in Amsterdam. De Amsterdamse
politie heeft in een woning in de Gerard
Doustraat twee clandestiene radiozenders
in beslag genomen. Twee jongelui, een 17-
jarige leerling van een radio-technische
school, en zijn 16-jarige vriend kregen een
bekeuring.
Volgens een mededeling van de P.T.T.
bedroeg het aantal aangegeven televisie
toestellen op 1 oktober 966.727 tegen 950.223
op 1 september (tot en met 16 oktober
979.533).
In hetzelfde tijdvak daalde het aantal
geregistreerde radio-ontvangtoestellen van
2.622.304 tot 2.602.0002. Op 1 oktober waren
er 477.603 aansluitingen op het draadom-
roepnet tegen 478.229 op 1 september.
Er moeten nog 33.273 televisietoestellen
worden aangegeven om de miljoenste ont
vanger te kunnen inschrijven. Bij de hui
dige gemiddelde toeneming zal dat over
ongeveer anderhalve maand het geval zijn.
(Van onze correspondent)
BRUSSEL De Vlaamse radio en de
AVRO zullen ruilprogramma's op touw
zetten met de bedoeling de kinderen van
Nederland en die van België meer kennis
van elkanders land bij te brengen.
Beide omroepen zullen telkens een pro
gramma, gewijd aan een bepaalde stad
uitwisselen. De AVRO zal België uitzen
dingen over Den Helder, Veere, Nijmegen
en Emmeloord bezorgen, en de B.R.T. zal
programma's over Mechelen, Antwerpen,
Brugge en Ostende naar Nederland zen
den.
HILVERSUM I. 402 m. 7.00 VARA. 10.00 VPRO.
10.20 VARA. 19.30 VPRO. 20.00-24.00 VARA.
VARA: 7.00 Nieuws. 7.10 Gymn. 7.23 Gram. 8.00
Nieuws. 8.18 Gram. 9.00 Gymn. voor de vrouw.
9.10 Kookpraatje 9.15 Gram. VPRO: 10.00 School
radio. VARA: 10.20 Voor de vrouw. 11.00 Gevar.
progr. (herhaling). 12.10 Hammondorgelspel. 12.30
Land- en tuinbouwmeded. 12.33 Voor het platte
land. 12.38 Roemeens orkest. 13.00 Nieuws. 13.15
Lichte muz. 13.45 Gesproken portret. 14.00 Gram.
15.00 Voor kinderen uit Oost-Berlijn vraaggespr.
15.10 Voor de jeugd. 17.00 Orgelspel. 17.20 Lichte
muz. 17.50 Regeringsuitz.Het emigratiepraatje
van H. A. van Luyk. 18.00 Nieuws en comm. 18.20
Gram. 18.50 Actual. 19.00 Voor de kinderen. 19.10
VARA-varia en gram. 19.20 Kanttekeningen, le
zing. VPRO: 19.30 Voor de jeugd. VARA: 20.00
Nieuws. 20.05 Promenade-ork. 20.35 Zestig jaar
levenservaring, lezing. 20.50 Vijftien jaar daarna,
hoorspel. 22.00 Met repeteren begint het. 22.30
22.40 Actuele problemen. 22.55 Bas en piano. 23.20
Jazzkroniek. 23.5524.00 Nieuws.
HILVERSUM II. 298 m. 7.00—24.00 NCRV.
NCRV: 7.00 Nieuws en S.O.S.-ber. 7.10 Gram.
7.30 Gewijde muziek. 7.50 Meditatie. 8.00 Nieuws.
8.15 Radiokrant. 8.35 Gram. 8.50 Carillonspel. 9.00
Voor de zieken. 9.35 Gram. 9.40 Voor de vrouw.
10.10 Gram. 10.15 Morgenwijding. 10.45 Gram. 11.15
Opnieuw naar de maan, hoorsp. 11.55 Gram. 12.30
Land- en tuinbouwmeded. 12.33 Koperork. 12.53
75 jaar Luthers diaconessenwerk, gesprek. 13.00
Nieuws. 13.15 Lichte muziek. 13.45 Gram. 14.15
Gram. 15.00 Jeugdconc. 15.45 Vrije tijd., wel be
steed!, discussie. 16.00 Voor de jeugd. 17.20 Gram.
17.40 Beursber. 17.45 Gram. 18.00 Regeringsuitz.:
serie: Plaats en functie van het Koninklijk Insti
tuut voor de Tropen; drs. J. B. van Hall, hoofd
van de Centrale Boekerij spreekt over Ervaringen
in de Centrale Boekerij van het Kon. Instituut
voor de Tropen. 18.10 Friese liederen. 18.30 Het
Spectrum, lezingen. 18.45 Gram. 19.00 Nieuws en
weerber. 19.10 Op de man af, praatje. 19.15 Leger
des Heilskwartier. 19.30 Radiokrant. 19.50 Gram.
20.10 Radio-filharm.orkest. 20.35 Pianorecital met
comm. 21,10 De Nederlandse Geloofsbelijdenis,
lezing: 21.'30 Achter" de voorpagina, praatje. 21.40
In de muzeval, quiz. 22.30 Nieuws. 22.40 Avond-
oVêtfdèhkirig 22.55 Platenriieuws. 23.55—24.00 Nws.
BRUSSEL. 324 m.
12.00 Nieuws. 12.02 Gram. 12.30 Weerber. 12.35
Gram. 12.50 Beursber. 13.00 Nieuws. 13.15 Klass.
muz. 14.00 Schoolradio. 15.00 Amerik. muz. 16.00
Beursber. 16.06 Engelse les. 16.21 Amus.muz. 17.00
Nieuws. 17.15 Zangrecital. 17.50 Boekbespr. 18.00
Pianorecital. 18.10 Lekenmoraal en filosofie. 18.30
Voor de soldaten. 18.50 Sportkron. 19.00 Nieuws.
19.25 Rep. interl. voetbalwedstr. BelgiëFrank
rijk. (Om 20.15—20.30 Gram.). 21.00 Gram. 21.30
Klankb. 21.45 Gram. 22.00 Nieuws. 22.15 Lichte
muziek. 22.55 Nieuws. 23.00 Voor de zeelieden.
VOOR DINSDAG
NTS: 20.00 Journaal. 20.20 Zienswijzen: progr.
over kijken naar televisie. 21.05—22.45 Speelfilm.
VOOR WOENSDAG
NCRV: 17.00 Voor de jeugd. NTS 17,30 Jeugd-
journ. 20.00 Journaal en weeroverz. AVRO: 20.20
Sportpanorama. NTS: Documentaire over de
wijnbouw. AVRO: 21.10 Nieuwe oogst: amateurs-
progr. 21.45 Mijn zuster Eileen, komedie. 22.10
22.40 De Kring: litteraire discussie.
Volgens het Indonesische persbureau An-
tara heeft de Indonesische minister van
Buitenlandse Zaken Soebandrio maandag
middag gedurende drie kwartier met zijn
Britse ambtgenoot gesproken, onder meer
over de kwestie Nieuw-Guinea.
Minister Soebandrio verklaarde na af
loop van het onderhoud de indruk te heb
ben gekregen dat het de landen die a prio-
ori achter Nederland staan, moeilijk zal
vallen het plan-Luns zonder meer te steu
nen. Dit zou namelijk de verhouding tus
sen Indonesië en Nederland verscherpen,
hetgeen tot een explosie in het gebied van
West-Irian zal kunnen leiden, aldus de be
windsman.
Niet zonder Indonesië
„Omdat de UNO reeds wordt geconfron
teerd met critieke problemen als Kongo,
de ontwapening, Berlijn en de structuur
van de Volkenorganisatie zelf, zien vele
vrienden van Nederland er tegen op om de
UNO nog meer te belasten. Zij zijn van
mening dat in de kwestie West-Irian niet
de dekolonisatie, doch het conflict tussen
Nederland en Indonesië het belangrijkste
is. Het is juist de taak van de UNO de
spanning tussen Nederland en Indonesië te
verminderen, niet te vermeerderen. Hoe
dan ook, de kwestie West-Irian kan niet
worden opgelost zonder Indonesië, zoals
het plan-Luns beoogt", zo besloot Soeban
drio.
De minister vertrekt woensdagmiddag
naar Parijs. Hij zal hier de Indonesische
ambassadeurs en andere hoofden van di
plomatieke missies in Europa instructie»
geven in verband met de kwestie Nieuw-
Guinea.
GUNSTIGER SPAAROVERSCHOT
BIJ PLAATSELIJKE SPAARBANKEN
In september is bij de plaatselijke spaar
banken in totaal 131,3 min gestort en
121,3 min terugbetaald, zodat het spaar
overschot 10 mnl bedroeg tegen 8,6
min in dezelfde maand van 1960. In de
eerste negen maanden van 1961 overtrof
fen de stortingen de terugbetalingen met
251,7 min. Over dezelfde periode van
1960 bedroeg het overschot 215,7 min.
Het gezamenlijke inleggerstegoed van de
spaarbanken onder toezicht van de Neder
landse Spaarbankbond bedroeg op 30 sep
tember 3.093 min.
