J
A. Schotel een onzer
belangrijkste etsers
Tekeningen van Kees Buurman
Diirrenmatt's „FRANK V",
opera van een bank
Het Vestzaktheater speelt van
Adamov „Allen tegen Allen"
li
©0
SHAWLS
4BK t v
f
Speelfilm voor en door
Amsterdamse studenten
Nader beraad over de
omroep- en t.v.-salarissen
wv ififp
i V
De
negen muzen
IN 'T GOEDE UUR
M V.v' - Ï-;T"
l
r
I
I
DINSDAG 7 NOVEMBER 1961
Expositie van etsen in het Huis Van Looy
Beethovenavond in
Haarlem door
Herman Krebbers
Weer leden van ballet
groep veroordeeld
Bob Buys
T ottenham-Feijenoord
•- -
u
Hans van den Bergh
Simon Koster
De radio geeft woensdag
T elevisieprogramma
Fien de la Mar verlaat
oneelgezelschap Ensemble
GELUK EN GELUK: dubbel geluk!
U weef 't
Silver Stoepke heeft 't
HET WERK van de Rotterdamse graficus A. Schotel mocht ik al eens ontmoeten
in het Museum BoymansVan Beuningen en toen gewaagde ik van een verrassende
kennismaking. Het is in Nederland nog steeds zo dat men in de ene stad vaak niet
weet wat beeldende kunstenaars in een andere stad maken. We zijn daar aan gewend,
maar in het geval van Schotel is men toch verbaasd dat deze belangrijke kunstenaar
geen landelijke bekendheid is gaan genieten. De heer J. C. van Ebbinge Wubben,
directeur van genoemd museum, gewaagt van Schotels afzijdigheid van modes en
eigenzinnig-een-eigen-weg-gaan, waardoor een kunstenaar aan de aandacht kan ont
snappen, temeer wanneer die belangstelling door de artiest zelf niet is gezocht. Scho
tels atelier, op de foto zo te) zien een barak bijna, noodt niet gemakkelijk tot een be
zoek voor wie de barse romantiek van Rotterdams haven- en industriegebied geen
innemende is.
De beroemde meesterviolist Herman
Krebbers zal op maandag 13 november
een Beethoven-avond geven in het Con
certgebouw te Haarlem, waarbij hij zal
worden begeleid door de Franse pianiste
Danièle Dechenne, die onlangs bij het
internationaal muziekconcours te Genève
de eerste prijs voor het duo-spel be
haalde.
Herman Krebbers speelt drie sonates
waaronder de beroemde ,,Frühlings
sonate". Het concert begint om acht uur.
Onderscheidingen. Tot ridder in de
orde van de Nederlandse Leeuw is be
noemd mr. W. P. C. Knuttel, vice presi
dent van en oud-kinderrechter in de
rechtbank te Amsterdam, wonende te
Laren.
SCHOTEL, we zien het aan zijn werk,
is wars van uiterlijke charme, al kiest hij
ook wel in het landschap de voor eenieder
aantrekkelijke onderwerpen. Schotel wenst
de pure -ets. Slechts de geëtste lijnen mo
gen inkt afgeven aan het papier. Op het
vlakke deel van de plaat mag niets blij
ven zitten. Geen gemakkelijk gedoe met
vlakke tonen, die toch veelal afhankelijk
zijn in hun vorm en intensiteit van het toe
val. De afdruk moet er welhaast een zijn
als van een gravure, zij het dan dat de
lijn daarvan natuurlijk de strakheid mist,
maar dan wel weer meer het karakter
van een handschrift behoudt. En Schotels
handschrift is een sterk en levendig hand
schrift, kalm en stroef te noemen, zelfs;
wat men zich zo graag van een Rotter
dammer voorstelt. Schotels' formaten zijn
kloek te noemen, maar hij overdrijft niet.
Een enkele keer experimenteerde hij met
een wat bijzondere techniek, zocht soms
naar een wat decoratieve monumentali
teit. Hoewel ik hem een sterke verbeel
dingskracht toedenk, vond ik enige van
die meer decoratief te noemen prenten
niet de meest overtuigende, hoewel zij wel
een zoeken aantonen, dat zijn resultaten
wel gevonden zal hebben in andere pren
ten. Men zie deze opmerking danook niet
te zeer als een vóór alles critische. Want
ik bewonder Schotel als een onzer belang
rijkste figuren.
SCHOTEL ETSTE de Rotterdamse ha
ven, het rondom Rotterdam en ook wel
verderop liggende landschap, portretten
groepen van mensen, mensen aan het
werk op het land, aan de haven, bij en in
fabrieken, huiselijke intimiteit, bomen en
planten. Hij is een man van de dagelijkse
realiteit. Dat betekent niet dat hij de din
gen zo maar namaakt. Ik ken de Rotter
damse Maas een beetje en weet dat Scho
tel geen objectief beeld gaf. Hij heeft af
standen moeten verkorten, de bedrijvige
overkant aan de brede rivier enigszins
naar zich toe moeten trekken om het beeld
reëler te maken. Want wie perspectivisch
juist gaat afbeelden komt tot een Rotter
dam op zondag, omdat dan de drukte zich
in de wijdheid verliest.
tik#» i&ióZ cmt <,.vtó
Op zakelijk juiste wijze geeft hij een
beeld van de kranen, maar nooit worden
zijn bladen vervelend. Knap weet hij vele
figuren, havenarbeiders bij het kaartspel,
bij elkaar te brengen. In het Rotterdam
omgevende landschap zijn prenten te ma
ken, die herinneringen aan een oude Hol
landse landschapskunst zullen oproepen.
Schotels landschappen leren ons dat, wan
neer we er zelf althans genoeg verbeel
dingskracht voor bezitten. Maar zijn land
schappen zijn die van vandaag en gestof
feerd met dingen van onze tijd. En dit
dan weer zonder de overdrijving van hen,
die voor alles iets van deze tijd beoogden
te maken. Hij geeft het nuchtere, maar
zeer welsprekende beeld en, door zijn
handschrift, op een innemende wijze. Op
het land ontmoet hij de dorsmachines,
die voor een compositie zo'n moeilijk ge
geven kunnen zijn. Men bemerkt bij hem
van die moeilijkheid niets. Hij zal mogelijk
zijn problemen hebben, maar wij ontmoe
ten alleen de oplossingen. Heerlijk kan hij
zijn als hij zich ophoudt met korenscho
ven of plekjes pure natuur. Met het pure
Advertentie
„Maas" van A. Schotel
zwart en wit zegt hij alles, voelen wij de
atmosfeer, ruiken die bijna.
IN ENKELE TEKENINGEN ontmoeten
wij de nuchterheid van Van Goghs vroege
tekeningen. In een reeks verbeeldingen
van circusartiesten blijkt een zeer eigen
en onvergelijkbare stijl. Naar manier van
doen zijn sommige tekeningen te situeren
in een even vroegere tijd, waar deze thans
65-jarige kunstenaar meestal toch boven
uit kwam door zijn gretige belangstelling
voor het hem omringende leven, dat hij
met zoveel kunde wist te verwerken in
onvergelijkbare bladen.
Deze expositie, waarvoor men ook publi
citeit buiten Haarlem zou wensen, is tot
4 december te zien.
De stichting Cinestud, die het vervaar
digen van films door studenten stimuleert,
zal de produktie financieren van een door
het Amsterdams Studentencorps te maken
speelfilm op 16 millimeterformaat en een
speelduur van een halfuur, „De Brief"
genaamd. Aan het begin van dit jaar
schreef het A.S.C. een scenario prijs
vraag uit. Er kwamen 29 inzendingen
binnen, die naar het oordeel van een
door Bert Haanstra, Fons Rademakers
en Cinestud-voorzitter P. H Frankfurther
gevormde jury, geen van allen voor een
eerste prijs in aanmerking kwamen. Wel
werden vijf scenario's geselecteerd, die
naar het oordeel van deze deskundigen
het meest geslaagd waren en uit die vijf
koos de als regisseur aangezochte Hans
van de Bergh (bekend van studentencaba
ret en toneel) „De Brief". Dit verhaal
werd geschreven door de 21-jarige Hil-
versumse student in de economie, Paul
van Leersum. Voor de muziek werd een
ander corpslid Aart Gisolf, aangezocht,
die reeds eerder studentenfilms van een
muzikale illustratie voorzag. Het is voorts
de bedoeling dat de rollen eveneens door
corpsleden worden gespeeld. Inmiddels
heeft de stichting Cinestud, die de op 6
mille begrote kosten zal dekken, reeds
twee bijdragen ontvangen. Men hoopt te
zijner tijd van de 16 millimeter film een
35 millimeter-kopie te kunnen laten trek
ken en daarvan in de zomer van 1962
in de Amsterdamse studentenbioscoop
Kriterion de premiere te geven.
Door verplichtingen elders kon de Leid
se tekenaar Kees Buurman zijn werk pas
j.l. zaterdag ter beschikking stellen voor
een expositie „In 't Goede Uur". De trou
we bezoeker van de tentoonstellingen daar,
die eerder kwam, raad ik een herhaling
aan. Want Buurman behoort tot het goede
ras van tekenaars utt dit land van Rem
brandt. Dat behoeft niet direct rond Leiden
te liggen, al dacht'ik bij het bekijken van
Buurmans werk ook meteen aan dat
van zijn stadgenoot Dool. Men kan
echter ook denken aan werk van
de Haarlemmers Steun en Damave,
de Amsterdammer Broer of de Zand-
voorter Giltay. Steyn en Giltay gaan
dan verder dan Buurman in de ver
beelding der dingen. Ze zijn wat ouder,
Gemeen hebben zij de belangstelling voor
hun dagelijkse omgeving, die zij steeds
weer uitbeelden of verbeelden op zo'n ge
zonde wijze, steunend op goed kijken in en
naar de natuur, die altijd meer variaties
biedt dan de mens kan bedenken.
Wanneer men zo gaat tekenen zal de
eigen aard van de auteur niet zo direct in
het oog springen. Men moet dan al het zelf
vertrouwen en het geduld hebben van een
Giltay om langs deze weg aan de markt
te komen. Ook Steyn heeft lang moeten
wachten op de beloning, die ligt in een wij
dere waardering. Gezien keuze en aanpak
van enkele plekken, als het kerkje van
Oegstgeest en landschappen langs vaart of
plas, maakt Buurman een goede kans het
hem eigene steeds duidelijker te zeggen en
maakt hij ons benieuwd naar zijn vervolg
Het zijn de vaak Rembrandtiek genoemde
plekken, die hij koos, en waardoor hij dan
soms even aan de grote meester mag her
inneren, zonder diens voorbeelden te kopi-
Nadat de Haagse rechtbank in juni
reeds negen leden van het voormalige Ne
derlandse Ballet wegens diefstallen in wa
renhuizen in tal van plaatsen in ons land
veroordeelde, behandelde de Haagse poli
tierechter thans een aantal strafzaken te
gen leden van deze balletgroep.
Als eerste verscheen een 23-jarige bal
letdanseres voor het hekje. Zij had in Den
Haag en in Groningen twee rokken gesto
len.
De politierechter veroordeelde haar tot
een boete van 75,- en drie maanden voor
waardelijk.
Een 19-jarige danser moest zich verant
woorden voor diefstal van een corsage in
Leeuwarden en heling van een bontvel, dat
in een warenhuis in Maastricht werd weg
genomen. Hij werd veroordeeld tot een
boete van 100,- en zes weken voorwaar
delijk.
Ook een 33-jarige costumier was betrok
ken bij het „schandaal van deze winkel
diefstallen", zoals de politierechter zei.
„Vind je die trui mooi?" vroeg hem een
danseres toen ze samen in een warenhuis
in Groningen waren. Hij knikte en daarna
stak de danseres de trui in haar tas. Bui
ten kreeg hij de trui van haar ten ge
schenke. „Ik vond het erg vervelend, maar
ik durfde niet tegen de gehele groep in
opstand te komen", zei de costumier.
De politierechter legde hem een boete
van 100,- op.
WERELDPREMIèRE
„VAN DE BRUG AFGEZIEN"
Op 16 november zal in zes Nederlandse
theaters o.a. in Tuschinski, Amsterdam,
Sidney Lumets film „Van de brug af ge
zien" in wereldpremière gaan. Deze film
die kortgeleden is voltooid wil men niet
voor één januari van het volgend jaar in
de Verenigde Staten uitbrengen, omdat
„Van de brug af gezien" dan in aanmer
king kan komen voor een Oscar.
eren. Ik geloof wel dat hij zich bewust is
van het voorbeeld, dat ligt in argeloze,
maar ook op voldoende kunde steunende
benadering der dingen. In een enkel teke
ningetje leest men trouwens dat hij Rem-
brandts werk wel nader bekeken heeft.
Als hier in Nederland nog sprake is van
een echt Hollands^ traditie dan is dat yoor-
al onder een ruime groep tekenaars, waar
toe Buurman nu ook blijkt te behoren.
Minister Veldkamp, staatssecretaris
Roolvink van Sociale Zaken en staatsse
cretaris Scholten van Onderwijs Kunsten
Wetenschappen, hebben met de voorzit
ters der drie vakcentrales, de heren Roe
mers, Middelhuis en Van Mastrigt, een
gesprek gehad over de moeilijkheden be
treffende de salarissen van het omroep
en televisiepersoneel. Toegezegd werd,
dat de regering zich nog nader zal be
raden over deze zaak, en dat zij spoedig
een beslissing zal nemen.
De voorzitters der vakcentrales hadden
zich na het ontstaan der moeilijkheden tot
de regering gewend en zijn toen door de
regering tot deze bespreking uitgenodigd.
Zoals bekend heeft staatssecretaris
Scholten vorige week geweigerd aan het
College van Rijksbemiddelaars een ver
klaring te geven, dat de overeengekomen
uitkeringen van tweemaal 3 percent van
de salarissen over 1960 en 1961 uit de fi
nanciële middelen van de omroep kunnen
worden bekostigd.
De bespreking begon gisteravond om
halfnegen (de heren Middelhuis en Van
Mastrigt kwamen echter pas om kwart
over negen) en duurde tot ongeveer elf
uur. De voorzitters der vakcentrales de
den daarna de hierboven weergegeven
mededelingen. De drie bewindslieden ble-
v.e.n n.® afloop der bespreking nog enige
tijd bijeen. Minister Veldkamp bevestigde
daarna dat de regering zich op korte ter
mijn nader zal beraden. Nieuwe voorstel
len zijn niet gedaan.
De VARA zal op 15 november in het
avondprogramma weer tijd vrijmaken
voor een ooggetuigeverslag van de return-
match TottenhamFeijenoord in Londen.
(20.4522.30 uur).
IN EEN COMMENTAAR op Friedrich
Durrenmatts „Frank V", dat in het
schouwburgprogramma is afgedrukt, kan
men een aantal min of meer diepzinnige
opmerkingen lezen. Onder meer wordt
daarin gezegd: „In een opera als „Frank
is het niet een enkeling, die het dra
matisch gebeuren in zich draagt, er is
geen individuele hoofdpersoon, doch een
collectief, dat op verschillende manieren
stem krijgt. Men kan de problematiek
van dit collectief zien als betrekking heb
bende op de werkelijke wereld om ons
heen en dan zou men met Dürrenmatt in
deze Bank een soort model voor ieder
machtssysteem kunnen zien."
MEN HOUDE MIJ ten goede, dat ik dit
larie vind en een even nodeloze als nut
teloze poging om op het nieuwste stuk van
Zwitserse schrijver met alle geweld
een indrukwekkend etiket te plakken. Lie
ver houd ik mij aan de uitspraak, die
Dürrenmatt zelf in hetzelfde programma,
doet en waarmee hij 'zich jtfist'tegen dit
etiketteren verzet: „Het toneel", zo zegt
hij, „is voor mij niet de plaats voor theo
rieën, wereldbeschouwingen en uitspra
ken, maar een instrument dat ik wil pro
al
AMSTERDAM heeft
er weer een oord des
vermaaks bij gekre
gen. In de Balthasar
Floriszstraat is een
vroegere leesbiblio
theek. omgebouwd tot
een aan 56 man
plaatsbiedend, aller
aardigst miniatuur
theatertje. De Stich
ting Vestzaktheater
heeft er Zaterdag
avond j. I. de pre
tere gegeven van
Allen tegen Al
len" (Tous contre
Tous) van Arthur
Adamov. Deze schrij
ver die tot de groten
van het Franse expe
rimentele toneel ge
rekend wordt, heeft
met dit stuk een naar
de vorm tamelijk
conventioneel werk
stuk afgeleverd. Zijn
experimentalisme
blijkt ditmaal nage
noeg alleen uit het
feit dat hij zich bij
het verstrekken van
exacte gegevens over
tijd en plaats der
handeling tot een
minimum beperkt.
Voorts zijn de hoof
den van een aantal
spelers zonder opgaaf
van redenen in hoezen verpakt en lopen
een aantal spelers mank, zondat dat dit voor
de handeling bepaald noodzakelijk lijkt.
HET STUK dateert uit 1947 en be
handelt tegelijkertijd, niet steeds op even
logische wijze door elkaar heen gemengd,
de problemen van de rassenhaat, de po
litiestaat en dat van de displaced per
sons, die met alle andere soorten min
derheden onder de naam „vluchtelingen"
over één kam geschoren worden, wat
een nogal chaotisch resultaat oplevert, dat
uiteraard geen enkele relatie met enige be
staande situatie onderhoudt. Een snufje
van de sfeer uit Orwells „1984" plus een
behoorlijke schep „Furcht und Elend des
Dritten Reiches" levert natuurlijk een be
hoorlijk beklemmende, maar volstrekt ir
reële entourage op, waarin de hoofdperso
nen uit Adamovs stuk alle gebruikelijke
ellende van politieke onvrijheid tot men
selijke vernedering door moeten maken,
zonder dat men ervan onder de indruk
raakt, omdat men de realiteit zoveel
schokkender aan den lijve heeft onder
vonden. De hele situatie doet geconstru
eerd en daardoor weinig overtuigend aan.
Het was voor deze groep amateurs on
der leiding van de niet onbekwame Wim
Burkink dan ook geen gemakkelijke op
gave om deze bloedeloze personages een
chijn van leven in te blazen.
Toch is men, gegeven de omstandighe-
'V- j' -/
''-'y...
7** vV '.V,
;V'
1 v
-KT
«fet-
Wim Burkunk en Stijntje Portegies.
den, daarin nog redelijk geslaagd. Vooral
Gelijn Molier, de enige beroepsacteur,wist
aan de volksmenner Darbon een bijna over
tuigende griezeligheid mee te geven. Ook
Wim Burkunk als de hoofdpersoon Jean,
een rancune-figuur die uit de onderste la
gen van de maatschappij dankzij een soort
Nazi-partij omhoog klimt om dan des te
dieper te vallen, gaf blijk van zijn talent,
ook al speelde hij aanvankelijk wat al te
nadrukkelijk ontspannen. De resultaten die
hij met zijn mensen bereikt zijn verheu
gend omdat hun optreden blijk geeft, zoal
niet steeds van aanleg, dan toch in ieder
geval van grote ernst en toewijding voor
de zaak van het toneel. De Stichting heeft
onlangs in een perscommuniqué verklaard
dat zij slechts wil experimenteren „in zo
verre als elke kunstuiting een experiment
genoemd kan worden" zonder daarbij eni
ge bestaande toneelvorm bij voorbaat te
willen uitsluiten. Aangezien dit inhoudt dat
het niet onmogelijk is dat men in de toe
komst nog eens zal overgaan tot de keuze
van een werkelijk belangwekkend stuk is
er alle reden om naar verdere „experi
menten" van deze jonge, enthousiaste
groep amateurs met belangstelling te blij
ven uitzien.
beren te bespelen door er méé te spelen
Dat zoveel Nederlandse beoordelaars
deze duidelijke verklaring van de auteur
naast zich neer gelegd hebben en toch
maar liever, aan de hand van de anonie'
me programma-commentator, allerlei
duistere „bedoelingen" in en achter
„Frank V" hebben gezocht en er daar
"u TVef- hebben. geklaagd dat ze uit die
„bedoelingen" niet wijs konden worden
moet waarschijnlijk vooral aan onze
zwaarwichtige vaderlandse natuur worden
toegeschreven. Speelsheid en spo<t liggen
ons niet bijzonder en als dan nog op speelse
wijze de spot wordt gedreven met erge
immorele dingen en tegelijk met
hoogst morele dingen, zoals kerk
en biecht zijn wij helemaal ge
neigd de kluts kwijt te raken en bij
wijze van „escape" in de zwaarwichtig
heid te duiken. Men wantrouwt dan
gauw zelfs de schrijver, die van zijn eigen
produkt eerlijk zegt d^t het maar een
spelletje is, dat hij heeft willen spélen.
DAT WANTROUWEN is ook merkbaar
in de manier, waarop Han Bentz van den
Berg „Frank V" heeft geregisseerd. Voor
het inderdaad wel héél lichtzinnige spel
letje, dat Dürrenmatt speelt door een gro
tesk stel schurken op de absurdste manier
allerlie a-morele, immorele en anti-more
le dingen te laten zeggen en doen tot de
stukken er af vliegen, was Bentz van den
Berg niet van ganser harte te vinden. Als
seiieus man had hij behoefte aan een mo
raal. En dus wordt ons in het program
ma met opgeheven wijsvinger verteld
„In (de) ontdekking van de persoonlijke
vrijheid om het kwade te doen ligt het
moment van de moraal bij Dürrenmatt.
Men late het zich niet wijsmaken. Het
stuk is daar om te bewijzen det de schrij
ver zélf het beter weet. En het stuk is
op tal van plaatsen sterk genoeg om de
regisseur, desnoods tegen wil en dank,
mee te slepen zodat er dan toch een sfeer
van volstrekt zinloze dwaasheid ontstaat.
Het zou een kostelijke vertoning zijn ge
worden als deze sfeer de hele avond zou
zijn volgehouden en als ook de kwasi-dra-
matische scènes minder serieus zouden
zijn gespeeld maar met de kitschige me
lodramatische overdrijving waar ze om
schijnen te vragen. Nu deed de opvoering
brokkelig aan omdat, na momenten van
dolle persiflage, die ernst telkens weer
een domper op de stemming kwam zet
ten.
TOCH VIEL ER in de voorstelling, die
de Nederlandse Comedie gisteravond in
de Haarlemse Stadsschouwburg heeft ge
geven, nog veel te waarderen en te ge
nieten. Er waren tal van genoeglijke en
amusante ogenblikken. Men zag een aan
tal geestige creaties, vooral van Ko van
Dijk, die uitblonk als een grootmeester
der schijnheiligheid, en van Paul Cam-
mermans, die nog het best van allen liet
zien hoe zelfs de zogenaamd-ernstigste
passages zó gespeeld konden worden dat
men de nonsens er doorheen kon voelen
en daarom kon gnuiven. Ook Ank van der
Moer slaagde daarin op sommige momen
ten uitstekend, maar op andere moest zij
zich klaarblijkelijk te veel geweld aan
doen om dat peil te handhaven.
VAN DE VELE ANDERE medewerken
den moet in het bijzonder Marie Hamel
worden genoemd, die op korte termijn de
rol van Elisabeth Hoytink had overgeno
men, deze laatste is, ten gevolge van een
ongeval, tijdelijk uitgeschakeld. Marie
Hamel speelde nu de fortuinlijke hotel
eigenares Apollonia Streuli en zij deed dit
met een bravoure en een zekerheid alsof
zij nooit anders had gedaan. Geen wonder
dat zij er een open doekje voor kreeg.
Aan het slot deelde de muzikale leider
van deze „opera"-opvoering, Cor Lemai-
re, terecht in het hartelijke applaus,
waarmee het blijkbaar welvoldane publiek
het gezelschap beloonde.
Prinses Beatrix heeft maandagavond,
vergezeld van haar particuliere secre
taresse, mej. M. C. C. Wijnen, in de
Kleine Komedie te Amsterdam een
voorstelling bijgewoond van het stuk
van de Deense schrijver Leek Fischer
Een vrije dag", waarmede de Vlaams-
Nederlandse actrice Magda Janssens
haar 60-jarig toneeljubileum viert. De
prinses werd ontvangen door de di
recteur van dit theater aan de Amstel,
de heer J. Defourny, de directeur van
het gezelschap „Ensemble", de heer
Karl Guttmann, en de zakelijk leider
de heer I. Parijs. De foto toont de
prinses, Karl Guttmann en Magda
Janssens, die tijdens de pauze aan de
prinses werd voorgesteld.
A A tlKOHDIGIHGEtl em BESCHOUW!fiGEN
HILVERSUM I. 402 m. 7.00 VARA. 10.00 VPRO
19-30 VPRO. 20.00—24.00 VARA.
VARA 7.00 Nieuws. 7.10 Gymn. 7.20 Gram. 8.00
Nieuws. 8.18 Gram. 9.00 Gymn. voor de vrouw
9.10 Kookpraatje. 9.15 Gram. VPRO: 10.00 School
radio. VARA: 10.20 Voor de vrouw. 11.00 Gevar.
?o ofr*TT^Gram. 12.30 Land- en tuinb.meded.
fo S .Yoor het Platteland. 12.38 Orgel en zang.
13.00 Nieuws. 13 15 Dansmuziek. 13 45 Gesproken
portret. 14.0Q-Jeugdeoncert. 14.45 Volksliedjes en-
-dansen. 15.00 Nederland en de verklaring van de
rechten vam het kind, lezing. 15.10 Voor de jeugd
17.00 Hammondorgelspel. 17.20 Lichte muz. 17.50
Regeringsuitz.Surinaimes economie, door prof.
dr. J. J. Hanrath. 18.00 Nieuws en comm. 18.20
Act. 18.30 Lichte muz. 18.55 VARA-varia. 19 00
Voor de kinderen. 19.10 Joods progr. VPRO: 19.30
Voor de jeugd. 20.05 Lichte muz. 20.35 Zestig jaar
levenservaring, lezing. 20.50 Dit is uw leven. 21 50
concertgebouworkest en soliste. (In de pauze:
Nieuws. 22.40—22.55 Act. problemen).
23.55—24.00 Nieuws.
HILVERSUM II. 2.98 m. 7.00—24.00 NCRV.
NCRV: 7.00 Nieuws en S.O.S.-ber. 7.10 Gram.
7.30 Gewijde muziek. 7.50 Meditatie. 8.00 Nieuws
15 Radiokrant. 8.35 Gram. 8.50 Gram. 9.00 Voor
de zieken. 9.35 Gram. 9.40 Voor de vrouw. 10.10
Gram. 10.15 Morgendienst. 10.45 Gram. 11.00 Sa
menzang. 11.30 De parel, hoorsp. 11.50 Gram. 12 30
Land- en tuinbouwmeded. 12.33 Accordeonmuz.
Sram- en act- 1300 Nieuws. 13.15 Amus.muz.
13.45 Gram. 14.15 Gram. 15.00 Wie luistert mee?,
muziekles (3). 15.30 Kamermuziek. 16.00 Voor de
jeugd. 17.20 Gram. 17.40 Beursber. 17.45 Lichte
muz. 18.10 Vocaal ensemble. 18.30 Het Spectrum,
lezingen. 18.45 Gram. 19.00 Nieuws en weerber
19.10 Op de man af, praatje. 19.15 Gram. 19.30
Radiokrant. 19.50 Gram. 20.10 Kamerork. en solist
20.55 De Nederlandse geloofsbelijdenis en wij le-
*t15 Volksmuz- 21-40 Act- 21.50 Pianorecital.
22.30 Nieuws. 22.40 Avondoverdenking 22 55 Pla-
tennieuws. 23.55-24.00 Nieuws
BRUSSEL. 324 m.
12.00 Nieuws 12.02 Gram. 12.30 Weerber. 12.35
Operettemuz. 12.50 Beursber. 13.00 Nieuws. 13.15
Kamermuz. 14.00 Schoolradio. 15.00 Madrigalen,
dans- en volksliederen. 15.15 Orkestconcert 16 00
Beursber. 16.06 Engelse les. 16.21 Ork.conc. 16.45
Hoorn en piano 17.00 Nieuws. 17.15 Dansmuziek.
17.45 Boekbespr. 18.00 Gitaarmuziek. 18.10 Leken-
moraal en -filosofie. 18.30 Voor de soldaten 18 50
Sportkroniek. 19 00 Nieuws. 19.40 Koorzang 19 50
Gram. 20.00 Verz.progr. 22,00 Nieuws. 22.15 Praat
je. 22.25 Etnische muz. 22.55 Nieuws. 23.00 Voor
de zeelieden.
VOOR DINSDAG
NTS: 19.30 Intern, agrarisch nieuws 20 00 Jour
naal VARA: 20.20 Achter het nieuws 20 35 Zwart
of wit, document. 21.10 Alles draait om Eva (All
about Eve), film.
VOOR WOENSDAG
NTS: 17.00 Intern jeugdjourn. AVRO: 17.10
17-40 Voor de jeugd. NTS: 20.00 Journ. en weer-
ouc*e draaidoos, filmkron.
20.50 Korte film. 21.00 Wat bied je voor een lied-
chansoncompetitie. NTS: 21.45—22.40 Polders
voor industrie, filmreportage.
Het Nederlands Strijkkwartet Het
Nederlands Strijkkwartet, dat voor de
derde maal een tournee maakt door
Amerika boekt groot succes. Het kwartet
heeft gespeeld in Los Angeles, San Fran
cisco, New Orleans en het 100-ste concert
zal in Providence uitgevoerd worden. De
Amerikaanse pers schrijft unaniem over
de zeldzame homogeniteit van dit kwartet.
Naar de actrice Fien de la Mar ons mee
deelt zal zij het volgend seizoen niet meer
aan het toneelgezelschap „Ensemble" znn
verbonden.
Advertentie
U bent gelukkig Uw verlovingsdag komt.
U zult dubbel gelukkig zijn als u de ringen koopt
goed adres. F
bij een
U slaagt bij ons naar wens en de onze is
Geluk er mee, maar dan met CONSTANT ringen.
grote houtstraat 49 - het huis met het carillon - haarlem - telefoon
?0049
