BUITENLAND Per 8 maanden voor Haarlem Buiten Haarlem franco per post, Afzonderlijke Nummers Dit blad verschijnt Eiken WOENSDAG en ZATERDAG BÜEEAU: St. Jansstraat Haarlem AGITE MA NON AGITATE, zooals nu het geval is, dan is er niets vreemds iu gelegen als men de vraag doet: Waarom was er geen ander resultaat te wachten Het zijn de waarlijk onzalige politieke verschillen van opinie, die de energie, de werkdadigheid der Katholieken verlammen in 't voordeel van de tegenpartij. Monar chaal of republikein is 't wachtwoord in Frankrijk. Of men vriend of vijand dei- Kerk is, daarop wordt minder gelet. Toch meenen wij dat, vooral in onze dagen van modern ongeloof, bij 't kiezen van verte genwoordigers in 's lands raadzalen, de eerste vraag wel degelijk behoort te zijn: Is de candidaat een geloovig, een godsdien stig of een heidensch, ongodsdienstig indi vidu. In Frankrijk echter deukt men aller minst aan deze zoo uiterst gewichtige vraag. De quaestie iD dat land is alleen welke regeeringsvorm het rijk in de toekomst zal aanuemeu en niet of Frankrijk nog langer op den titel van de oudste dochter der Roomsche Kerke mag aanspraak maken. Hij die de dingen in Frankrijk zonder vooroordeel gadeslaat, zal onze uit spraak niet betwijfelen. In de laatste dagen is het dan ook daghelder bewezen dat de overgroote meerderheid, met verguizing van allen godsdienstzin,aan den republikeinschen regeeringsvorm de voorkeur geeft. Yan de 488 gekozen afgevaardigden be- hoören er 398 tot de Republikeinen en slechts 85 tot de monarchaleu. De conser vatieven zijn hard achteruit gegaan. Acht jaren geleden hadden de mouarchalen het heft in handen. Er ontbrak slechts eene overeenstemming in enkele ondergeschikte punten en graaf Chambord ware op den troon zijner vaderen gekomen. Thans ech ter maken de monarchalen zulk een kleine groep, dat Gambetta met recht kan zeggen: >het monarchale gevaar is verdwenen. 't Is een feit dat het Fransche volk nu bon gré mal gré den republikeinschen re geeringsvorm verkiest boven den monarcha len. Wat kunnen nu de leiders der conserva tieve partij in deze omstandigheid leeren Men kan nu eenmaal geen ijzer met handen breken. Dit spreekwoord kan zoo wel op 't private als op 't openbare leven worden toegepast. Van een conservatief- monarchaal standpunt beschouwd, valt het zeer te bejammeren, dat het Fransche volk zich onder republikeinsche vlag heeft ge waagd. De zaak laat zich echter niet veran deren. Een politicus die tot zijn doel wil zich verwijderen. Gelijktijdig kwam Mr. Desmond, de oudste der drie Amerikanen, naar kapitein Starkey, die nu geheel bedaard was en met over elkander geslagenen armen bij de tafel stond, en zeide: Ik ben in zulke dingen niet geheel onbe dreven, mijnheer, en als ik u dienen kan Ik dank u, mijnheer Desmond, maar ik zal uw vriendelijken dienst niet noodig hebben, ant woordde de Engelsche kapitein. Gij kunt ook wel hier blijven, luitenant Arguellas. Ik ben geen vechter en zal niet met mijnheer Dupont duel- leeren. Wat zegt hij? riep de luitenant uit en zag met verbazing in den kring om zich heen. Wil hij niet duelleeren? Ik bemerkte dat op dit oogenblik het Ar.gel- Saksische bloed in de aderen der Amerikanen evenzeer opbruiste als in het mijne, toen wij een van onzen stam zoo de witte vlag zagen op steken. Wat? Gij zult niet duelleeren, kapitein Starkey vroeg Desmond met veel beteekenenden ernst na een pijnlijke stilte. Dat zegt gij, wiens naam op de lijst der koninklijke Groot-Brit- tanische oorlogsvloot staat? Gij moet er toch waarlijk den gek mede steken? Ik spreek vokomen in erust ik ben uit principe tegen het duel. komen, moet rekenschap houden met de bestaaude omstandigheden. Is deze bewe ring juist, dan is daardoor ook de weg gebaand die ieder conservatief en geloovig Franschman te volgen heeft. Hij moet tegen heug en meug vrede hebben met den republikeinschen, met den thans heerschen- den regeeringsvorm. O O Wij hebben grooten eerbied voor die mannen, welke de vaan der monarchie en wel die der legitime, der wettige, hebben verheven. Maar hooger dan de vraag welke regeeringsvorm Frankrijk zal hebben is de andere: zal Frankrijk in de toekomst ook een Katholiek land blijven? Jammer genoeg heeft men deze vraag, tengevolge der politieke oneenigheden, te veel op den achtergrond gedrongen; ja men is zelfs zoover gegaan te beweren dat alleen de legitimisten echte Katholieken waren. Die bewering deelen wij geenszins. Frankrijk heeft tot dusver nog te veel heerlijke en navolgenswaardige voorbeelden van Katho lieke offervaardigheid gegeven om te kunnen aannemen, dat er nog maar enkele honderd duizenden ware Katholieke mannen iu dat schoone land te vinden zouden zijn. Wel gelooven wij dat het vaandel der monarchie door enkelen ontplooid, bij de groote massa van het volk impopulair geworden is en voor de verkiezing gesteld, een monarchalen of republikeinschen candidaat te kiezen, gaf het volk aan den laatstgenoemden de voorkeur, zonder er acht op te slaan of de candidaat ten opzichte zijner godsdienstige gevoelens en begrippen waardig was als afgevaardigde te worden gekozen. Had de keus meer bepaald tusschen een geloovig Katholiek en een modern ongeloovige ge staan, stellig zou in vele gevallen de be slissing ten gunste van den eerstgenoem de zijn geschied. Mochten de Katholieke conservatieve leiders in Frankrijk deze waarheid in de toekomst meer en meer ter harte nemen. Mocht vooral de Katholieke adel in de toekomst meer en meer naderen tot het volk en niet in de meening verkeeren dat hij zonder het volk tot zijn doel kan geraken. Onder de schoone en reine, doch impopulaire banier van een Chambord kou het volk niet verzameld worden,maar onder het Katholieke vaandel zal het zeker wel willen vergaderen. Waarlijk als er zich op den bodem der Fransche republiek eene krachtige Katho lieke partij constateert, dan behoeft men aan Frankrijk's toekomst nog niet te wanhopen. Uit principe een lafbekriep Dupont met bitteren hoon, en dreigde den Engelschman met zijn vuist. Dit smadelijke scheldwoord deed den kapitein beven als of een slang hem gestoken had. Een hartstochtelijk vuur flikkerde in 'zijne donkere ooger. en hij deed een stap naar Dupont, maar hij bedwong zich met geweld en zeide met ge maakte bedaardheidWelnu, ik moet dat aan- hooren. Het was verkeerd van mij u handtaste lijk te beleedigen, hoewel uwe onbeschoftheid eene bestraffing verdiende. Maar ik zeg r.og eens, ik zal niet met u duelleeren. Gij moet mijn vriend satisfactie geven riep de luitenant Arguellas nu uit, evenzeer vergramd als Dupont. Zoo niet, dau zal ik u niet alleen hier, maar ook op Jamaica openlijk voor een laf— hartigen schavuit verklaren. In plaats van op dit dreigement te antwoor den, liet kapitein Starkey bedaard de op de tafel staande schel klinken, en zeide aan een daarop aan komende slavin, dat hij wilde heengaan en de dame nog eens verlangde te spreken. Zie maar, Alfonso, riep Dupont met honende zegepraal, de dappere Engelschman wil zich onder de bescherming van uwe tante stellen. Ik moet wel betwijfelen of mijnheer Starkey een Engelschman is, zeide Desmond nu, die niet De droevige tijding die sinds eenige dagen te vreezeu was is tot ons gekomen. Z. K. H. Prins Frederik der Neder landen is Donderdag-avond te 10 uur 35 min. op 84 jarigen leeftijd op het huis de Paauw overleden. Nog kort voor zijn dood had de Prins nog heldere oogenblikken, waardoor hij in staat was zijn laatsten wil te kennen te geven. Aan het sterfbed bevonden zich de eenige dochter en de schoonzoon van den Prins, die zacht en kalm overleed. De dood van het oudste lid van ons vorstenhuis zal het geheele Nederland- sche volk met diepen rouw vervullen. Voor den Koning en zijn geslacht, maar niet minder voor het vaderland is het verlies, dat door het afsterven van den grijzen Vorst geleden wordt, zeer groot. Een zestal leden van v. Bismarck's gelief- koosden Volkshuishoudkundigen Raad heb ben een adres bij hem ingediend, waarin zij verzoeken, de noodige maatregelen te nemen om ook de ooftkweekerq tot een verplicht leervak voor de jongensscho len te maken, de beplanting van openbare wegen met vruchtboomen naar een vast stelsel te doen regelen, hoogere bescher mende rechten op voortbrengselen van kunstnijverheid te doen invoeren, voor de Regeering gedurende tien jaren van rijks wege een blanco crediet van 10 millioen mark 'sjaars te verzekeren ten dienste van kolonisatieplannen, en bovendien Duitsch- land in staat te stellen, zich vrij te maken van de buitenlandsche haringvisscherij. Wat dit laatste betreft, zoo verlangen zij eene Duitsche haringvisscherij van dui zend loggers met 15,000 man. Zij laten in 't midden of dit eene werkelijke staats onderneming zou moeten zijn, dan wel of de Staat eene rentegarantie zou moeten verleeneu; maar huns inziens zou het denk beeld het best kunnen worden verwezen lijkt, wanneer de Staat jaarlijks 4 millioen mark wilde besteden voor den bouw van honderd loggers, zoodat men na tien jaren het duizendtal zou bijeen hebben. Dus alleen daarvoor een uitgaaf van 40 millioen. Men zal intusschen mogen vragen waar v. Bismarck onder de tegenwoordige fiuanci- eële omstandigheden al dat geld vandaan zou moeten halen. Te Itzehoe, in Holstein, alwaar de Keizer aanstaanden Zondag wordt verwacht, heeft de politie wegens daartoe gegeven aan leidingde aandacht der ingezetenen er op gevestigd, dat niemand een buitenlandschen reiziger bij zich mag laten overnachten, zonder daarvan aangifte bü haar te hebben gedaan. - Hit Pauillac, departement Gironde, wordt van 6 dezer gemeld:»De stoomboot Edgar, van St. Louis aan den Senegal, kwam hier gisteren binnen. Zes passagiers stierven gedurende de overvaart aan de gele koorts, een aantal zieken en herstellenden werden gisteren-avond aan wal gezet en in 't lazaret gebracht. Iu den afgeloopen nacht overleed één der zieken in het la zaret. Het bladwaarin wij dit bericht vinden, vraagt of men door het opnemen minder in het harnas was gekomen dan de beide vrienden; maar daar mijn ouders ten minste on twijfelbaar in het oude land geboren en opge voed zijn, verzoek ik u om u niet aan te matigen mijn landgenooten als volk Daar Senora Arguellas op dat oogenblik naar ons toe kwam, bedwong Desmond zich. De dame scheen zeer verwonderd over de verandering in het voorkomen harer gasten, die zij zoo kort ge leden verlaten had, maar nam den kapitein op zijn verzoek mede in huis. Tien minuten later vernamen wij dat Starkey zich verwijderd had, nadat hij Senora Arguellas, nog bepaald had verzocht om te zeggen, dat de Neptunus den volgenden morgen tegen vier uur zonder missen onder zeil zou gaan. Dit bericht gaf aanleiding tot nieuwe uitbarstingen van ver achting, wrevel en hoon onder de achtergeblevenen, en eens scheen een duel tusschen luitenant Arguel las en Mr. Desmond onvermijdelijk te zijn daar deze laatste grooten lust scheen te hebben om tot zuivering zijner eigen Angel-Saksische afkomst den een of ander naar de eeuwigheid te zenden. De twist werd bijgelegd, maar het gezelschap scheidde toch in eene zeer onaange name stemming. Wij hebben geen anderen uitslag ver wacht.* Met deze woorden verkondigt de Univers het resultaat der verkiezingen aan zijne lezers. De uitslag was eene gevoelige, om niet te zeggen, eene totale neder laag voor de monarchalen, voor de conser vatieven van het schoone Gallië. Zulk pen schrale troost kan eene partij verwachten die klaarblijkelijk slechts de minderheid in den lande uitmaakt en door onveranderlijke omstandigheden veroordeeld is steeds in de minderheid te blijven, 'tls waar, dezelfde woorden van den Univers zouden wij kun nen uiten, als we uit onze weinige Katho lieke kiesdistricten, Katholieke vertegen woordigers naar 's lands raadzalen zien afvaardigen, vermits' het door de ellendige indeeling der kiesdistricten in het vrije Nederland bijna eene onmogelijkheid is geworden, dat er Katholieke volksvertegen woordigers in de overige kiesdistricten worden gekozen. De uitslag der stemming voor een lid van de Provinciale Staten in het hoofdkiesdistrict 's Gravenhage, staaft onze bewering. Immers de Katholieke candidaat, nog wel van conservatieve zijde ondersteund, moest bij de herstemming het onderspit delven voor den candidaat der liberalen. Wij hebben trouwens geen anderen uitslag verwacht. In Frankrijk echter heerscht een geheel anderen staat van zaken. Daar hebben wij met een bepaald Katholiek land te doen en als nochtans de Katholieke partij zulk eene verpletterende nederlaag ondervindt, HET PUNT VAN EER. (Verhaal van een Engelschman.) Vervolg). Kapitein Starkey scheen het eerst te bedaren. Zijn toornig gloeiend gezicht was in een oogen blik geheel bleek geworden en hij zeide hape rend: Ik verzoek u verschooning, mijnheer Dupont. Het was verkeerd, zeer verkeerd van mij, hoewel mijn handelwijs eenigszins door uw gezegde kan verontschuldigd worden. Verschooning? Mille tonnerres! riep Du pont, die van woede in het rond spong en met zijn zakdoek zijn giiicht afveegde. Ja, een kogel voor het hoofd zal u verschooning geven anders niets. Inderdaad scheen volgens de begrippen van eer, die toen op Cuba bij den beschaafden stand heerschten, geen ander einde van de zaak moge lijk dan een duel. Luitenant Arguellas snelde terstond in huis en kwam spoedig met een pistolen-kistje onder den arm terug. Laten wij dadelijk naar dat boschje gaan, zeide hij zacht en dringend; daar zijn wij voor alle verrassing veilig. Hij nam Dupont bij den arm en beiden wilden Wordt vervolgd.)

Krantenviewer Noord-Hollands Archief

Nieuwe Haarlemsche Courant | 1881 | | pagina 1