DAGBLAD voor NOORD- en 71'ID-HOLLAND. Moeder ee Martelares KindtesHtiuifeVMt 2f$«l§~3$9 BUITENLAND. Gemengde Buitenlandsche berichten DONDERDAG 23 DEC. 34ste Jaargang No, 7075 5. bureaux van Redactie en Administratie iRsf»rcsoimsR«i«^ii»si8 TfgSntfttaiRia'tiimmep 8426. Voor advertentiên en reclames buiten Haarlem en de agentschappen wende men zich uitsluitend tot RICARDO's Advertentie-Bureau, N. Z. Voorburgwal 242, Amsterdam, int. Telefoon 1020. Ons Geïllustreerd Zondagsblad- BELGIË. Alweer zoo een! DUITSCHLAND 00ST-AZIË. ENGELAND AMERIKA. FEUILLETON. HIE MUEMSCHE CMT ABÖWHKSKEWTSP'fïSJSl for 8 Eaaanrtea voor Haarlem Voor do plaatsen, waar een agent ia gevestigd (kom der gemeente) Voor d-B overige plaatsen In Nederland franco per poat Afconiivrlyite nummer.' f 1,86 n 1.85 1.80 - 0,08 S*WJS OER A0VE»TEfc,7IÊW Van 16 regels 60 cent (contant 50 cent). Iedere regel meer10 cent. Buiten Haarlem en de Agentschappen 20 cent per regel. Reclames dubbel tarief. Dienstaanbiedingen 25 cent (6 regels), driemaal voor 50 cents contant). Alle betalende ibooaéi op dit bied, die In bet bezit eener vamkeringspolit «ijn, ztyn volgen* de bepalingen op do polluea vermeld, tegen oogetukken verzekerd voor GULDEN hij levenslange onge schiktheid tot werken. 400 GULDEN b\j overlijden. GULDEN br verlies van éen hand ot voet GULDEN bi) verlies «*a» éen oog GULDEN bü verlies van éen duim GULDEN bij ver lie:' van één wijsvinger GULDEN bij verlies vsa éon andere* vinger De ultkeerlog dezer bedragen wordt gegarandeerd door de maatschappij „öcean". Bijkantoor «oo» Haarlem de Nederlandsche Credietbank Nieuwe Gracht Jt No. 7077 van ons „Geïllustreerd Zon dagsblad" bevat: 1. De dood van koning Leopold van België (met foto). 2. Het koninklijk gezin van België (foto). 3. Kerstavond. 4. De geboorte des Heeren (foto). 5. Op Kerstmis (met foto). 6. Zuster Bea trix (Slot). 7. Een Kerstlied. 8. Hoe kien practisch de hazenjacht leer en tan (foto). 9. 't Nieuwste op rolschaats- gebied (foto). 10. Monorail spoorwe gen 11. Jhr. Mr. Ch. Buys de Beeren- brouck (foto). 12. Dr. P. J. F. Ver meulen (foto). 13. Een school voor trambestuurders (foto). 14. Als de spoorwagen pp één rail er eens is. 15. Mgr. P, C .Ch. Malinqué (foto). 16. Moderne verkeersmiddelen. 17. Een zeldzaam natuurverschijnsel (foto). 18. De mode van den dag (foto). 19. Een •ngeval van den modernen tijd (foto). 20. Onze Schaakrubriek. 21. Adverten tiên. odiek de een na den ander er van door rn^et de spaarduitjes der clien tèle in de gemengde nieuwtjes der bla den' wondt verteld van een geval te Amsterdameen particuliere „spaar bank"-houder, die weken- en maan- d en lang de centjes van de vrouwen uit heel een buurt bad bijeengegaard, om ze dam met Kerstmis, met ca deautjes er bij, terug te bezorgen: als .een welkome verrassing bij de feestdagen, is verdwenen met de iS' oorderzon. En met hem de stuivers eu dub beltjes en kwartjes eu guldens, tot welke de centen waren opgeloopen- 't Geval staat niet alleen. Reeds herhaaldelijk gebeurde zoo iets Daarom mag het nu hier worden opgehaald als een waarschuwing voor wie aan dergelijke particuliere spaar banken" vertrouwen scheinkt-: Maar al te veel, uit .gemakzucht, ge woonte of om andere redenen, wordt aan dergelijke inrichtingen geld ge offerd. En zoo er eens een keer 'wordt uitbetaald, heeft „de buurt" nxéér vertrouwen in de spaarkas dan in de Nederlandsche Bank! Maar als er weer een fout gaat, zooals de Amsterdamsche, is er diepe droefheid jn overtalxijka huisgezin nen. Daarom: als ge sparen wilt, izremgt nw geld bij een vertrouwde instelling, zooals er overal zijn, of bij de Rijkspostspaarbank! Dat is ééne les. En de tweede is er een voor de spaarbanken van instellingen of ver- eenigimgen: maakt het sparen ge makkelijker; geeft spaar bons uit, spaarpotjes, spaarboekjes, waardoor met een enkele cent kan worden in gelegd! W© zeiden het .onlangs nog de spaangelegenheid vergemakkelijken is hot sparen verdubbelen En juist- omdat deze1 particuliere „spaarkassen" het den mensehen zoo gemakkelijk maken, hebben ze nog altijd maar succes, ook al gaat 'peri- DE BEGRAFENIS VAN LEOPOLD II. h'e hebben gisteren onder „Laat ste Nieuws" in een groot deel onzer oplage reeds een uitvoerige beschrij ving kunnejn geven van de begra fenis van Leopold II. 'tis da,t laten de berichten uit de Belgische bladen die hedenoch tend arriveerden, wel voldoende zien 't is in den plasregen een schrik kelijfce heme geweest, die behalve door de ontzaglijke menschenm ass a die op de been was, niets plechtigs of indrukwekkends had. 't iJVas te vol, te woelig, en de menigte drong in de|n ragen te zéér op, cm het plechtstatige karakter te bewaren. Alleen in de Hoofdkerk van Saint© Gudule is de plechtigheid werkelijk groots ch geweest. t iWij' ontleenem aan da beschrijving van het „Handelsblad van Antwer pen" het volgende: „Het vertrek gebeurde met veel moeite, daar de stoet over de voor plaats moest, die geheel overhoop ligt met steenblokken van de wer ken aan het paleis en thans ook vol waterplassen stond. Al de aanwezi gen waren beelemaal beslijkt. „Toen het lijk pp den doodenwa- gen lag, moest men groot© twintig minuten wachten voor het in orde brengen van den stoet. Men kon goed bemerken dat zulks diep mishaagde aan prins Albert, Gelukkig was het weer op dat oogen- blik wat beter. „De s-t-oet zette zich eindelijk in gang. „De hoeken van het baarkleed wer den gedragen door generaals Ver- straeten en Dony, ministers Schol- laert- en de Lantsheere, Ml-M. Simo- nis en Cooreman, voorzitters van Kamer en Senaat. Omringden verden nog den lijkwagen: generaal Couse- bant d'Alkemade, oud-minister van oorlog, de barons Goffinet en an dere dignitarissen van het hof. „Achter den lijkwagen schreed de eerste, op uitdrukkelijk verlangen! van prins Albert, 'skoninigs kamer dienaar Bagiard. Daarna volgde prins Albert alleen; na hem de vreemde prinsenop den eersten rang aartshertog Leopold Salvator van Oostenrijk, de hertog van Cón- naught, broeder van den koning van Engeland, prins Heinrich van Brui sen, prins van Bourbon, vertegen woordiger van den koning van Spanje. „Daarna volgden de schoonzoons van de gravin van Vlaanderen, de hertog van Vendome en prins Karl von Hohenzollem, de verdere vreem de delegaties, een honderdtal per sonen, de burgemeester van Brussel, de gevolmachtigde gezanten van België, de gouverneurs der projvin- cies, de hoogc ambtenaren van de ministeries in officieel uniform. „Ten slotte kwamen de afgevaar digden van maatschappijen uit Brus sel. en de rest van het land." „Daarna lieten de beereu Beernaert, en Woeste ua eerst op het paleis te ssijn geweest, zich in een rijtuig naar Sinter Goelen brengen. „Op heel den weg was de menigte ontelbaar niet alleen op «te straat, maar aan de vensters, op de daken het was overal eene krioelende massa, zoover het oog kon r >ken „De lijkstoet is te hdf 12, du« met een half uur vertraging aan do kerk aangekomen. ,,'t Is daar dat de ergste incidenten zich voordoen. Op de Koninklijke plaats reeds was een politieagent in het gedrang ernstig gekwetst gewor den. „De iDgang in de kerk geschiedde te midden eener onbeschrijfelijke wanorde. „Gendarmen en politieagenten werden overrompeld en waren niet in staat de orde te handhaven. „De versiering van Sinter Goelen wts inderdaad van indrukwekkende pracht. „Wat de leden der Kamer betreft, die konden niet eans meer hunne rijtuigen bereiken en konden den stoet niet volgen, aangezien intusschen de afsluitingen reeds allen waren wegge nomen, „Men ziet van him de tooneelen in den steeds toenemenden stortregen. „De menigte, tot dan toe eerbiedig en waardig, en die nu geen stoet meer te zien kreeg, waarvoor zij betaald had, begon te manifesteeren eu er werd zelfs gefloten. „Dank aan den takt der politie, die heel toegevend was, op bevel van burgemeester Max, kon men ten slotte de menscheo tot badaren brengen. „De menigte ging langzaam maar met orde uiteen. „Gedurende den lijkdienst viel de Chineesche vertegenwoordiger (de ge zant van China te Parijs) flauw en men moest hem overbrengen naar de legatie van China. „De laatste gebeden werden door de bisschoppen gelezen. „Om 1 uur 10 kwam het lijk terug buiten en de uitgang had weer plaats in volslagen wanorde „Tot overmaat van ongeluk begOD het toen juist geweldig te regenen „Prins Albert had alle moeite van «ie wereld om in zijne koets te stappen, maar de wanorde steeg tot haar top punt wanneer de vreemde prinsen hun rijtuigen moesten zoeken „Da ministers zijn er in geslaagd eerst bij lange tusschenpoozen m hunne rijtuigen te stappen. „De senatoren moesten tot op den Treurenberg gaan, doch waren toen afgesneden van den stoet en reden dan afzonderlijk naar Laeken. KORTE BERICHTEN. Prinses Louise heeft de begrafenis plechtigheid bijgewoond, doch zal ove rigens bij geen. enkele andere plechtig- hied tegenwoordig zijn. Fijne distinc tie, die gemaakt wordt tusschen haai en b.v. prinses Stefanie, die bij de gravin van Vlaanderen, met haar man graaf Lonyay, logeert. Prinses Louise logeert alléén etn omgeven van ver trouwden de dame is nogal een flapuit en ietwat met-alle-winden-mee- draaiend, in een apart paviljoen. Naar verluidt, zullen de prinsessen Stefanie en Clementine zich niet bij de actie van Louise tegen de beschikkin gen van haren vader aansluiten, om te vermijden, dat de onverkwikkelijke familie-geschiedenissen in Langdurige rechtsgedingen weder in liet openbaar behandeld zullen worden. Onder voorzitterschap van den burge meester van Brussel, heeft zich een Commsisie gevormd met het doel over geheel België geld in te zamelen voor een monument ter herinnering aan de regeering van Leopold II. Geruchten duiken weer op over een huwelijk van prinses Clémentine met prins Victor Napoleon, dat door ko ning Leopold vroeger is tegengehouden. DE JOURNALISTEN EN DE KAMER. De journalisten, die verslag geven van de zittingen der Bëiersch© Tweede Kamer, hebben de heeren afgevaardigden op ©en avond van deze week eens mores geleerd. Dat is een staaltje, ter navolging elders Het.ging zoo: de Kamer zat nog tot over de ooren in de begrooting van oorlog ,en hield maar niet op met over de leveranties aan de can- tines te praten. Toen zij' om kwart voor achten een voorstel tot verdaging van de beraadslaging verwierp, draaiden de journalisten, die al dagen lang mét dubbele vergaderingen geplaagd war ren geworden, eenvoudig het licht en verlieten hun tribune. Dadelijk daarop Was ook de Ka mer verdaagd! Probatum est! Er moet een groot ding bijkomen, opdat zulk een journalistieke betoo ging effect kan sorteeren. Dat is: dat de journalisten vol komen eendrachtig gijn En dat is om eens euphémis- tisch ons uit te drukken nu juist niet overal en steeds het geval. V andaardisoordiaL.ienzoovoorts. OORLOGSGEVAAR? Gisteren apraRen we van looze S^raebten, vandaag moeten we al spreken van... oorlogsgevaar. Werkelijk, bet. woord doet de ronde oorlogsgevaareen nieuwe krijg tus schen Rusland en Japan die dreigend ion wezen. En de verhalen die men cioet om dit te staven zijn werkelijk onrust barend I Wat Japan betreft beet het Veel Japansche officieren in het bui tenland moeten bevel ontvangen hebben, zich binnen een week bij hun regiment aan te sluiten. Groote voor raden levensmiddelen en krijgsvoor raden zouden iu de laatste weken besteld zijn. Ook heeft men groote boeveelheden kinine en verbandstof- fen te Berlijn ingeslagen. Verder wordt melding gemaakt, door de „Roeskoje Slowo", van een alge- meene veibuizing van jonge Japanners naar Noord -Mantsjoerij e.M en vermoedt, dat het reservisten zijn. En nog meer verontrust men zich te St. Petersburg over de ophoopiug van kolossale voorraden munitie en proviand aan de grens van Zuid-Mantejoerije. Eu ook de Russen zijn iu actie. De provinciale gouverneurs in Rusland hebben last ontvangen, de landverhuizing naar Siberië te beper ken, beet het uit St. Petersburg. Graaf Witte wordt te Berlijn ver wacht, naar het heet om zich te vergewissen v/elke houding Duitsch- land ingeval van een conflict zal aannemen. Rusland schuift zijn troepen Oost waartsnit Irkoetsk zijn de treepen in het Verre Oosten met 50.000 ruan versterkt en naar te St. Petersburg beweerd wordt zou de geheele strijd macht daar 250,000 man bedragen natuurlijk een veel te hooge schatting. Wat moeten we ervan gelooven De geruchten zijn leelijk genoeg, en ook algemeen verbreid de Russische Doema heeft al geinformeerd maar moeBt op Kerst-reces uiteengaan zonder van den minister van Buitelandsche Zaken de gewenschte inlichtingen te hebben ontvangen over den toestand in Oost-Azië. De minister heeft n.l. om zoodanige inlichtingen te geven, de toestemming van den Czaar noodig, en deze heeft die toestemming beslist geweigerd. Is er dan werkelijk wat aaD het handje Uit China komt zelfs het ietwat dwaas klinkende bericht, als een bewijs dat ook de Chineezen algemeen aan oorlogsgevaar gelooven, dat bet mi nisterie van buitenlandsche zaken een nota zal richten aan de Japansche en Russische regeeringen, waarin verzocht wordt, Mantsjoerije liever Diet als oorlogsterrein te willen gebruiken I Nog eens: is er wat gaande? Voorshands zeggen we: ne«n. De Japansche oorlogsbegrootiDg is vol komen normaal, de verzekeringen in St. Petersburg en Yeddo zijn zoo vredelievend mogelijk. Als niets naders bekend wordt, houden we het alleen voor een soort paniek onder de bevolking die wel weer sal verdwijuen. MINISTERSWISSELING. De Daily Telegraph meldt, dat John Burns minister van biunenlundsche zaken zal worden in plaats van Her bert Gladstone, den nieuwen gouver neur generaal van Zuid-Afrik». Win ston Churchill zou minister van plaatselijk beBtuur als opvolger van John Burns worden En Lewis Har- court minister van koophandel, in plaats van Churchill. DE DREIGENDE SPOORWEG STAKING. Door 120,000 man van het spoor wegpersoneel is nu werkelijk een loonsverhooging van 20 pCt. ge- eiseht, aldus meldt men uit New- York. De directies hebben een termijn van vier weken beraad. Mgr. Amotte over don nachtarbeid. Onder voorzitterschap van. mgr. Amette, aartsbisschop van Parijs, heeft de vereeniging „.katholieke jeugd" Dins dagavond een zeer druk bezochte ver gadering gehouden voor de atsnehaffing van den bakkersnaclitarbeid. Na verschillende andere redenaars nam mgr. Amette 't woord. Hij wees daarbij op de noodzakelijkheid dat deze hervorming .èn uit godsdienstig èn uit maatschappelijk oogpunt èn ter wille van het huisgezin en den staat moest worden doorgevoerd. „Een zeker blad, heeft mij wel oens de vriend der bakkersknechts ge noemd," zoo zeide monseigneur. „De zen titel noem ik aan, maar ik ben ook een vriend der bakkers." Daarna legde mgr. Amette den verga dering een besluit voor, waarin de wensch wordt uitgesproken, dat zoo spoedig mogelijk maatregelen zouden getroffen worden, om de afschaffing van den nachtarbeid in de bakkerijen te verwezenlijken. Onder grooten bijval en daverende toejuichingen werd dit besluit aange nomen. Do bomaanslag te St. Petersburg. Onder „Laatste Nieuws" deelden we gisteren mede, dat de chef van de St. Petersburgsche geheime politie, kolonel Karpof, door een bom of andere ont plofbare stoffen zoo goed als in stuk ken gescheurd is. De feiten, voor zoover deze tot nu toe bekend zijn, hebben zich aldus af gespeeld. Eenige dagen geleden huurde een jongmensch een appartement in de Mesquuiesitraat in het district Wiborg te St. Petersburg. Zijn paspoort droeg den naam van Michel Woskressenski. Gisteren kwamen twee mannen, die doorgingen voor zijn ooms, met een knecht aan en begaven zich naar het appartement van Michel. Michel zou oan een reden, die onbe kend is, zich op de trap hebben be vonden toen een ontzettende ontploffing p.laats had in het vertrek, dat werd vernield. Zijn oom werd vreeselijk ver minkt en was bijna niet te herkennen. De knecht werd ernstig gewond. Wos- kressenski snelde in hemdsmouwen de straat op, zonder hoed. 55) En opeens brak Reine Penhoët handenwringend in snikken uit. .„Wees bedaard," sprak de presi dent, „gij hadt inderdaad een pijn lijken plicht te vervullen. Maar de achting van alle brave mensehen en het getuigenis van uw geweten zul len u schadeloos stellen voor het zeer begrijpelijk en te waardeeren ver driet dat u op dit oogenblik be- heerscht." Daar pees advocaat Aubry op- Met een welsprekend waarschu wend gebaar hief hij den arm op. „Rein© Penhoët," riep hij met tril lend© stem. en met haast onweer staanbare overredingskracht, „be denk wal wat gij doet. Als doch ter van Bretagne, als kind van. een officier moet ge toch nog dat eer gevoel bezitten dat van slechte da den afhoudt. Ik zie het aan uw ont roering!, aan uw tranen, in welker oorzaak anderen zich vergissen kun nen, maar wij nietSpreek maar één woerd, één krachtige poging, en allee komt in orde." Reine richt zich op. Z© woridt vrecselijk bleek. Maar opeens ont moet hosör blik dien van Clemens, en heel haar aarzeling verdwijn,!. Zij: spreekt langzaam «en beslist: „Ik heb de waarheid gezegd, de volle waarheid." „Zweert gij' het bij het beeld van den Gekruisigde?" „Ik zweer het." Maar nauwelijks heeft zij deze laatste woorden gesproken, of door een hevig zenuwtoeval getroffen, stort zij ter aarde. Te midden van een onbeschrijfelijke verwarring w'ordt zij weggedragen. Clemens haast zich haar te gaan verzorgen. De vicomtesse daarentegen blijft on gevoelig en doet alsof er niets is voorgevallen. Achtereenvolgens leggen al de be dienden van het huis de Cypières hun getuigenis af. Behalve op één punt zijn al die verklaringen, zeer onbelangrijk. Allen herba l en ze dat de markies inderdaad zeer somber en wantrouwend was, maal* dat hij zijn echtgenoot© teeder liefhad. En mevrouw, verklaarden allen, mevrouw was de goedheid en de. zachtmoedigheid zelf. Zij klaagde nooit Eensluidend was aller verklaring omtrent hetgeen gebeurd was onmid dellijk vóór het stervan van den mar kies Allen verklaarden ze dat de Eerwaarde heer de Sintély eenige ocgenblikken vóór het overlijden in de zijkamer gekomen was en gezegd had„Komt allen binnen. Meneer de Cypières vraagt na-ar uhij' heeft in uw aller bijzijn een gewichtig ge heim te openbaren Er ging ,een schok door het audi torium bij elke van die verklaringen. Men was overtuigd dat di© men sehen de waarheid zeiden, er viel niet aan te twijfelen, dat werd door iedereen gevoeld. Het was tastbaar duidelijk, dat de markies den naam wilde openbaren van haar, die hem vergiftigd bad. Maar wie was het dan, zijn echt- genocte of ©en andere En indien een andere, wie was het dan? Clara de Mondragon was de eenige die belang had bij den dood van den markies, de eenige die de millioe- nen van de Cypières zou ervein wan neer daaraan niet het zwakke leven van een zeer jong k'nd in den weg stond.En dat kind was sedert dien tijd wezenlijk gestorven Haar naam was op aller lippen En' reeds had een der gezworenen de verdenking in woorden gebracht door het stellen der bekende vra gen Maar zij Was immers niet t© Parijs toen de misdaad gepleegd werd! Da handteekening op het re gister der aangeteekende brieven te St Justin bewees dat zij' in den avond van den zevenden op Magalas was geweest En het getuigenis der dienstbodeu van de vicomtesse was gemakkelijk te verkrijgen..].. Was het overigens niet te kras te veronderstellen dat in een hotel te Parijs, waar minstens dertig men- schen rondgingen, iemand als da vi comtesse zich verborgten gehouden kon hebben zonder te worden op gemerkt En toch ondanks de zoo besliste verklaringen van Clemens Gaube en Reine Penhoët, ondanks het onbe grensd vertrouwen dat de kamerdie naar inboezemde, toch kon men niet aannemen dat Madeleine schul dig was. Maar wie dan? De verklaringen van Donation, den laatsten getuig© die gehoord moest worden, kwamen deze vraag nog dringender maken. Zijn getui genis klonk bij: het publiek te minder verdacht daar hij uit den dienst der Cypières in dien van mevrouw d© Mondragon was overgegaan. „Clemens alleen," verklaarde hiji, „hield dei vertrekken van den mar kies in orde. Maar op een morgen, toen hij' uitgeput was van het nacht waken, had hiji mij belast met het in orde brengen van het zijvertrek- De deur van de ziekenkamer stond open, en ik kon mijn nieuwsgierig heid om te zien wat daarbinnen voor viel, niet bedwingen. D© markies sprak heel zacht tot den eerwaarden heer de Sintély, maar zijn gelaat drukte een groote vreugde uit, toen hij zeide: „Ik wil alleen blijven met u; laten al de anderen heengaan." Toen heeft mevrouw geantwoord: „Zal ik ook weggaan, béste man?" Bij die woorden JiiM Madeleine liet hoofd op. Zij herinnerde zich alles en begon weer te hopen. Zie daar dus eens een eerlijke verklaring te midden van die opeenstapeling van leugens en onwaarheden „.Wees voorzichtig, getuige," zeide de president, „wat gij daar meedeelt is van het grootst© gewicht. Zajt gij er wel zeker van dat het de nauwkeurige waarheid is?" „Mijnheer de president," ant Woordde Donation, „ik heb gezwo ren de waarheid te zeggen, en ik weet wat een eed beteekent. Ik ben een eerlijk man. Dat kan iedereen in den omtrek van Roche-Miort© en Magalas getuigen." Hij had deze woorden met vaste stem en openhartig gelaat gespro ken: geheel zijn uiterlijk boezemde het grootste vertrouwen in. Een be wonderend en aanmoedigend gemom pel ging door de rijen der toehoor ders. Men was den braven man er blijkbaar dankbaar voor, dat hij hier kwam spreken ten gunste der arme beschuldigde, die onder het gewicht van zoo vreeselijke bewijzen scheen te bezwijken. „En welk antwoord gaf de mar kies op de vraag zijner ecihtgenoote," vroeg de president. „De markies heeft letterlijk het volgende gezegd," sprak Donatien, „geen woord meer of minder: „Ja gij ook, beminde vrouw. Het moeit 1 G vergeef mij, vergeef mijIk zal je spoedig weer binnen laten roepen. Blijf (licht in de nabijheid!" Een onbeschrijfelijke ontroering! ging door de zaalzelfs de rech ters waren blijkbaar- onder den in druk van deze woorden. „Wie was er in de kamer yan den stervende nog meer toen hij deze woorden sprak," vroeg: de president. „Behalve de markiezin en de heer Raimond de Sintély, die aan de een© zijde van het bed stonden, was Cle mens Gaube er ook, aan den anderen kant." Terstond wérd Clemens Gaube weer voorgeroepen. „Gijl hebt de laatste woorden van dezen getuige gehoord," sprak de president tot hem. „Herinnert gij' u alles precies zoo verstaan te hebben als hij' het zeide?" In do ruime gerechtszaal had men een speld kunnen hooien vallen. „De verklaring van Donatien is slechts ten deele juist," antwoordde Clemens kortaf. Er ontstond een gemor onder het auditorium, en zelfs klonken er van verschillende kanten afkeurende uit roepen. j Wordt vervolgd.)

Krantenviewer Noord-Hollands Archief

Nieuwe Haarlemsche Courant | 1909 | | pagina 5